João 1
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs ACF
1 Cùmání‑gǎ ngáva ñuyíú, te sa ndècu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí Déhe‑gá. Te ɨɨⁿ‑ni xǐcuu‑gá. Te Déhe‑gá‑áⁿ nǐ cuu‑gá dàtná ɨɨⁿ tnúhu, chi ní cachí tnúhu‑gá nàcuáa càa Tátá‑gǎ Dútú Ndiǒxí.
1 No princípio era o Verbo, e o Verbo estava com Deus, e o Verbo era Deus.
2 Te sa ndècu‑gá ndɨhɨ Dútú Ndiǒxí te ní ngáva ñuyíú.
2 Ele estava no princípio com Deus.
3 Te dɨu‑ni tnúhu mee Dǔtú Ndiǒxí ní cuu ní cadúha Déhe‑gá nchaa sá ìó ñuyíú. Te núu ñá túú Děhe‑gá ñá, te ñá túú nǎ coo ñuyíú‑a ni cùu.
3 Todas as coisas foram feitas por ele, e sem ele nada do que foi feito se fez.
4 Te dɨu‑ni Déhe‑gá quídé‑gǎ ndécú‑ó, te ní dáyèhé‑gá iní‑ó nàcuáa cundecu‑o.
4 Nele estava a vida, e a vida era a luz dos homens.
5 Te tnúhu‑gá ní xíté nuu‑xi núú ndécú nchàa ñáyiu ñùhu ichi cuehé ichi duha. Te ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná cue ñáyiu ndècu ɨɨⁿ núú néé, te dɨu‑ní‑yu cachí iní‑yu xocàní‑yu tnúhu‑gá dico vá ndácǔ‑yu.
5 E a luz resplandece nas trevas, e as trevas não a compreenderam.
6 Te ní xíndecu ɨɨⁿ tée ní xínani‑dě Juàá, te tée‑áⁿ nǐ táúchíúⁿ Yǎ Ndiǒxí sá càháⁿ‑dé tnúhu‑gá núú ñǎyiu. Te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu sá věxi Déhe‑gá ñuyíú‑a, te dandìxi túu‑gá iní‑yu cuèndá cutnùní iní‑yu nàcuáa ndùu cuendá Yǎ Ndiǒxí cuèndá quɨ́ndáá iní‑yu tnúhu‑gá.
6 Houve um homem enviado de Deus, cujo nome era João.
7 — ausente —
7 Este veio para testemunho, para que testificasse da luz, para que todos cressem por ele.
8 Te ñá dɨ́ú mèe té Juàá ní dàndixi túu‑dé iní‑yu cuèndá cutnùní iní‑yu nàcuáa ndùu cuendá Yǎ Ndiǒxí, chi cuèndá‑ni ní xica cuu‑dé ní cáháⁿ‑dé sá Děhe Yá Ndiǒxí véxi‑gá dandìxi túu‑gá iní‑yu.
8 Não era ele a luz, mas para que testificasse da luz.
9 Te ndáá ndisa sá méé‑gǎ dándìxi túu‑gá iní ñáyiu ñuyíú‑a cuèndá cutnùní iní‑yu nàcuáa ndùu cuendá Yǎ Ndiǒxí.
9 Ali estava a luz verdadeira, que ilumina a todo o homem que vem ao mundo.
10 Te ní xíndecu‑gá ñuyíú‑a, te ñáyiu ñuyíú‑a ñá ní cùtnuní iní‑yu yoo cùu‑gá, te dɨu‑ni mee‑gǎ ní cadúha‑gá ñuyíú‑a ní quide‑gá chìuⁿ ní táhú Dǔtú Ndiǒxí.
10 Estava no mundo, e o mundo foi feito por ele, e o mundo não o conheceu.
11 Te ní quixi‑gá ñuyíú nǐ càdúha mee‑gǎ, dico cue ñáyiu ñuyíú‑a ñá ní cùu váha iní‑yu núú‑gǎ.
11 Veio para o que era seu, e os seus não o receberam.
12 Dico davá‑yu ní sándáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá, te ní nduu táhǔ‑yu ní nduu déhe ñaha Yǎ Ndiǒxí xií‑yu.
12 Mas, a todos quantos o receberam, deu-lhes o poder de serem feitos filhos de Deus, aos que crêem no seu nome;
13 Te ñá túú ní ndùu déhe ñaha‑gǎ xií‑yu sá cúǔ‑yu déhe ñáyiu ñuyíú‑a, àdi sá ndécú tǎtǎ‑yu, nǎnǎ‑yu chi mee Yǎ Ndiǒxí ducaⁿ nǐ cuiní‑gá cunduu sá ndúú děhe ñaha‑gǎ xií‑yu.
13 Os quais não nasceram do sangue, nem da vontade da carne, nem da vontade do homem, mas de Deus.
14 Te Déhe‑gá ní quixi túu‑gá ñuyíú‑a, te ní cuu‑gá ɨɨⁿ yɨquɨ cùñú ní xíndecu ndɨhɨ ñaha‑gǎ xii nchoo cuè ñáyiu ní xica cuu túu ndɨhɨ‑gá. Te ní xiní‑ó sǎ ǐo càhnu cuu‑gá cuèndá sá ɨ́ɨ́ⁿ dìi díí‑ni‑gǎ cúú‑gǎ Déhe Yá Ndiǒxí, te ío cùndahú iní ñáhá‑gǎ chíndèe ñaha‑gá xii nchoo ñǎyiu ndècu ñuyíú‑a, te ío ndáá càháⁿ‑gá.
14 E o Verbo se fez carne, e habitou entre nós, e vimos a sua glória, como a glória do unigênito do Pai, cheio de graça e de verdade.
15 Te duha ní cáháⁿ té Juàá cuèndá Déhe Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑dě xii ñáyiu: —Cuèndá tée iha ni cáháⁿ‑í ndéé cǎni‑gá ní cachí‑í sá quíxí ɨ̀ɨⁿ tée quixi. Te tée‑áⁿ cúnùu‑gá‑dé, chi díhna‑gá‑dé sa ndècu‑dé dàcúúxí yǔhú —duha ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu.
15 João testificou dele, e clamou, dizendo: Este era aquele de quem eu dizia: O que vem após mim é antes de mim, porque foi primeiro do que eu.
16 Te ío váha iní Yaá‑áⁿ chi xìto ñaha‑gá xii‑o nchàa‑o ɨɨⁿ nduu ɨɨⁿ nduu.
16 E todos nós recebemos também da sua plenitude, e graça por graça.
17 Te ndíi Moìsés ní cachí tnúhu ndíi tnúhu Yá Ndiǒxí tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑o nacuáa cundecu‑o, dico Déhe‑gá Xítohó Jesucrìstú ní cachí‑gá sá ǐo cùu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xii‑o. Te ní cáháⁿ‑gá nchaa dava‑gá tnúhu ndáá.
17 Porque a lei foi dada por Moisés; a graça e a verdade vieram por Jesus Cristo.
18 Te ñá ɨ́ɨ́ⁿ ñǎyiu xìní túu‑yu Yá Ndiǒxí. Dico ɨɨⁿdìi díí‑ni Déhe‑gá Yaá ndécú ndɨ̀hɨ‑gá càchí tnúhu‑gá nàcuáa càa‑gá.
18 Deus nunca foi visto por alguém. O Filho unigênito, que está no seio do Pai, esse o revelou.
19 Te cue tée isràél ndécú ñùú Jerusàlén ní tendaha‑güedě cue dútú ndɨhɨ cue tée cùu levítá cuáháⁿ‑güedé núú ndécú tě Juàá ndúcú tnǔhu‑güedé núú‑dě nǔu ná tée cùu‑dé.
19 E este é o testemunho de João, quando os judeus mandaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para que lhe perguntassem: Quem és tu?
20 Te ní cáháⁿ ndáá‑dé ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: —Yúhú, ñá dɨ́ú Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a cùu‑í —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
20 E confessou, e não negou; confessou: Eu não sou o Cristo.
21 Te ní xáhaⁿ tùcu‑güedé: —¿Te yoo cùu yohó váíⁿ? ¿Á yòhó cúú‑n tě Èliás? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní xáhaⁿ tě Juàá: —Yúhú, ñá dɨ́ú tě Èliás cúù‑í —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě. Te xǎhaⁿ tùcu‑güedé: —¿Te yòhó cúú‑n těe ní cachí cue tée ndéé sanaha quìxi cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí‑ǎⁿ? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní xáhaⁿ‑dě: —Ni ñà dɨ́ú těe‑áⁿ cúù‑í —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
21 E perguntaram-lhe: Então quê? És tu Elias? E disse: Não sou. És tu profeta? E respondeu: Não.
22 Te ní xáhaⁿ tùcu‑güedé: —¿Te ná tée cùu yohó váíⁿ?, cuèndá ducaⁿ nàcani tnúhu‑ndɨ́ núú cuè tée ní tendaha ñàha xii‑ndɨ́ véxi‑ndɨ́, te cáháⁿ duuⁿ‑n nǔu ná tée cùu‑n —cachí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé.
22 Disseram-lhe pois: Quem és? para que demos resposta àqueles que nos enviaram; que dizes de ti mesmo?
23 Te ní xáhaⁿ tě Juàá: —Yúhú cúù‑í tée xìca cáháⁿ xɨtɨ́ yucu nàcuáa ní cáháⁿ ndíi Chàiá, chi ndíi‑áⁿ nǐ cachí ndíi: “Chí dáñá ìchi cuehé ichi duha ndècu‑ndo te tnɨɨ‑ndo ìchi váha, chi véxi Yaá ío cùnuu”, duha ní cachí ndíi —càchí té Juàá xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
23 Disse: Eu sou a voz do que clama no deserto: Endireitai o caminho do Senhor, como disse o profeta Isaías.
24 Te cue tée ndùcu tnúhu núú tě Juàá nǔu ná tée cùu‑dé, cue tée‑áⁿ nǐ tendaha ñàha cue tée cùu fariséú xii‑güedé.
24 E os que tinham sido enviados eram dos fariseus.
25 Te ní xáhaⁿ tùcu‑güedé xii té Juàá: —¿Ná cuèndá dácuàndute‑n ñáyiu te núu ñá dɨ́ú Crìstú cúú‑n, te ni ñà dɨ́ú tě Èliás, te ni ñà dɨ́ú těe véxi cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí cúú‑n vàíⁿ? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé.
25 E perguntaram-lhe, e disseram-lhe: Por que batizas, pois, se tu não és o Cristo, nem Elias, nem o profeta?
26 Te ní xáhaⁿ tě Juàá: —Yúhú ní ngódó núù‑í dácuàndute‑í ñáyiu. Dico nchìcúⁿ ɨɨⁿ tée véxi, te tée‑áⁿ cúnùu‑gá‑dé dàcúúxí yǔhú, chi yúhú cúù‑í ɨɨⁿ tée duuⁿ duuⁿ ñá túú tàú nandaxi cuědìcó ñɨɨ chàú‑dé dico quìde‑í chìuⁿ‑dé. Te tée‑áⁿ sa ñùhu tnahá‑dé tnuú‑ndó dìcó‑ni sá ñǎ túú xìní‑ndó‑dě —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
26 João respondeu-lhes, dizendo: Eu batizo com água; mas no meio devós está um a quem vós não conheceis.
27 — ausente —
27 Este é aquele que vem após mim, que é antes de mim, do qual eu não sou digno de desatar a correia da alparca.
28 Duha ní cuu ñuú Bètábará ñuú cáá ndàa ɨngá xio yúte Jòrdán, yàcáⁿ ní xíndecu té Juàá ní dácuándùte‑dé ñáyiu.
28 Estas coisas aconteceram em Betabara, do outro lado do Jordão, onde João estava batizando.
29 Te nduu tněé ní xiní té Juàá Jèsús véxi yatni‑gá núú ndécú‑dě ndɨhɨ ñáyiu. Te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu: —Chí cúndèhe tée‑ǎⁿ, chi tée‑ǎⁿ cúú‑dě Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a, te véxi‑dé cada càhnu iní‑dé nchaa yícá cuěchi ñáyiu ñuyíú. Te cùu‑dé dàtná ɨɨⁿ mběé quɨtɨ ío váha iní‑xi.
29 No dia seguinte João viu a Jesus, que vinha para ele, e disse: Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
30 Te dɨu tée‑ǎⁿ ní cachí‑í sá cánchǐcúⁿ‑dé quixi. Te cùnuu‑gá‑dé dàcúúxí yǔhú, chi díhna‑gá‑dé sa ndècu ní cachí‑í xii‑ndo.
30 Este é aquele do qual eu disse: Após mim vem um homem que é antes de mim, porque foi primeiro do que eu.
31 Te ni yǔhú ñá túú xìní‑í‑dé ní cùu, dico xìca cuu‑í dácuàndute‑í ñáyiu cuèndá nchaa ñáyiu isràél quiní ñáhǎ‑yu xii‑dé —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
31 E eu não o conhecia; mas, para que ele fosse manifestado a Israel, vim eu, por isso, batizando com água.
32 Te ní xáhaⁿ tùcu‑dé: —Ní xiní‑í Espíritú Yǎ Ndiǒxí ní quee‑xi andɨu věxi cuuⁿ‑xi ngúndecu ndɨhɨ ñaha‑xi xìi‑dé, te dàtná cáá lǒmá cáá Espíritú‑áⁿ věxi cuuⁿ‑xi.
32 E João testificou, dizendo: Eu vi o Espírito descer do céu como pomba, e repousar sobre ele.
33 Te yúhú ñá túú xìní‑í‑dé ní cùu, dico Yá Ndiǒxí Yaá ní tendaha ñàha xii‑í xícá cùu‑í dácuàndute‑í ñáyiu, Yaá‑áⁿ nǐ cachí tnúhu‑gá sá těe na quìní‑í ngúndecu ndɨhɨ Espíritú‑gá sá věxi cuuⁿ andɨu, te tée‑áⁿ taxi‑dé Espíritú‑gá cundecu ndɨhɨ‑o.
33 E eu não o conhecia, mas o que me mandou a batizar com água, esse me disse: Sobre aquele que vires descer o Espírito, e sobre ele repousar, esse é o que batiza com o Espírito Santo.
34 Te yúhú ní xiní‑í‑dé te xìní ndáá‑í sá Děhe Dútú Ndiǒxí cúú‑dě. Te xíǎⁿ càchí tnúhu‑í xii‑ndo —càchí té Juàá xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
34 E eu vi, e tenho testificado que este é o Filho de Deus.
35 Te nduu tněé‑áⁿ dɨu‑ni xíáⁿ ndécú tě Juàá ndɨhɨ úú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑dé.
35 No dia seguinte João estava outra vez ali, e dois dos seus discípulos;
36 Te ní xiní‑dé Jèsús ñúhú‑gǎ ichi, te ní xáhaⁿ‑dě xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑dé‑áⁿ: —Chí cúndèhe tée‑ǎⁿ, chi tée‑ǎⁿ cúú‑dě Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a. Te cùu‑dé dàtná ɨɨⁿ mběé quɨtɨ ío váha iní‑xi —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
36 E, vendo passar a Jesus, disse: Eis aqui o Cordeiro de Deus.
37 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ té Juàá núú cuè tée úú ndɨhɨ‑dé‑áⁿ nǔu ní chinchícúⁿ‑güedé Jèsús.
37 E os dois discípulos ouviram-no dizer isto, e seguiram a Jesus.
38 Te ní nchócótó‑gǎ ndàa sátá‑gǎ, te ní xiní‑gá sá nchìcúⁿ ñáhá‑güedě xii‑gá. Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —¿Ná nándùcu‑ndo? —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé. Te ní xáhaⁿ‑güedě: —¿Ndèé ndécú‑n, Ràbií? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá. Te Ràbií‑áⁿ quéé‑xí Mèstrú tnúhu mee‑güedě.
38 E Jesus, voltando-se e vendo que eles o seguiam, disse-lhes: Que buscais? E eles disseram: Rabi (que, traduzido, quer dizer Mestre), onde moras?
39 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé: —Chí nèhé te quiní‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ. Te ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé, te ní quexìo‑güedé núú quídé vèhe‑gá. Te ndècu‑ni‑güedé ndɨhɨ‑gá ní cuaa, chi dàtná òré caa cúmí sacuaa ní sáá‑güedé.
39 Ele lhes disse: Vinde, e vede. Foram, e viram onde morava, e ficaram com ele aquele dia; e era já quase a hora décima.
40 Te úú cue tée‑áⁿ nǐ tnɨɨ‑güedé tnúhu ní cáháⁿ té Juàá, te ní chinchícúⁿ‑güedé Jèsús. Te núú ùú cue tée‑áⁿ, ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Ndrǐxí, te ñaní‑dé cúú tě Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé.
40 Era André, irmão de Simão Pedro, um dos dois que ouviram aquilo de João, e o haviam seguido.
41 Te té Ndrǐxí‑áⁿ nǐ nanducu‑ni‑dě ñaní‑dé te ní xáhaⁿ‑dě: —Ní naníhí‑ndɨ̌ tée cùu Mesiás —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě. Te Mèsiás‑áⁿ quéé‑xí Crìstú tnúhu mee‑güedě, Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a.
41 Este achou primeiro a seu irmão Simão, e disse-lhe: Achamos o Messias (que, traduzido, é o Cristo).
42 Te ndèca té Ndrǐxí ñaní‑dé cuáháⁿ núú ndécú Jèsús. Te òré ní xiní ñáhá Jèsús xii té Xǐmú, te ní xáhaⁿ‑gǎ: —Yòhó cúú‑n tě Xǐmú déhe té Jònás, te vitna danàni ñaha‑í Cèfás xii‑n —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ. Te Cèfás‑ǎⁿ quéé‑xí Pèlú tnúhu mee‑güedě.
42 E levou-o a Jesus. E, olhando Jesus para ele, disse: Tu és Simão, filho de Jonas; tu serás chamado Cefas (que quer dizer Pedro).
43 Te nduu tněé ní sani iní‑gá quɨ́hɨ́ⁿ‑gá distrìtú Galìleá. Te ní naníhí‑gǎ ɨɨⁿ tée nàni Lipé, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Néhé ná quɨ̀hɨ́ⁿ‑ó nǔú quɨ̀hɨ́ⁿ‑í‑a —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ.
43 No dia seguinte quis Jesus ir à Galiléia, e achou a Filipe, e disse-lhe: Segue-me.
44 Te té Lìpé‑áⁿ cúú‑dě tée ñuú Bètsaidá. Te dɨu‑ni ñuú yàcáⁿ cúú ñùú té Ndrǐxí ndɨhɨ té Pèlú.
44 E Filipe era de Betsaida, cidade de André e de Pedro.
45 Te té Lìpé ní naníhí tnáhá‑dě ndɨhɨ té Natanàél, te ní xáhaⁿ‑dě: —Ní naníhí‑ndɨ̌ tée dii cuèndú‑xi ní chídó tnùní ndíi Moìsés ndɨhɨ dava‑gá cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha. Te tée‑áⁿ nání‑dě Jèsús déhe té Chèé, tée ñuú Nazàrét —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
45 Filipe achou Natanael, e disse-lhe: Havemos achado aquele de quem Moisés escreveu na lei, e os profetas: Jesus de Nazaré, filho de José.
46 Te ní xáhaⁿ tě Natanàél xii té Lìpé: —¿Te náa ío váha càa ñuú Nazàrét nǔu da yàcáⁿ quee tée cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě. Te ní xáhaⁿ tě Lìpé: —Néhé ná quɨ̀hɨ́ⁿ‑ó te quiní‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
46 Disse-lhe Natanael: Pode vir alguma coisa boa de Nazaré? Disse-lhe Filipe: Vem, e vê.
47 Te òré ní xiní Jèsús té Natanàél tá cùyatni‑dé cuáháⁿ, te ní cáháⁿ‑gá cuèndá‑dé te ní cachí‑gá: —Tée véxi‑ǎⁿ cúú‑dě mei těe isràél, te ñá ɨ́ɨ́ⁿ ndùu dandahú‑dé ñáyiu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ.
47 Jesus viu Natanael vir ter com ele, e disse dele: Eis aqui um verdadeiro israelita, em quem não há dolo.
48 Te ní xáhaⁿ tě Natanàél xii Jèsús: —¿Te nása náquiní ñáhá‑n? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě. Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Yúhú sa ní xiní ñáhà‑í xii‑n òré ndécú‑gǎ‑n càha yutnu ngúxí‑ǎⁿ te ni tě Lìpé vátá cáná ñàha‑gá‑dé xii‑n òré‑áⁿ —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
48 Disse-lhe Natanael: De onde me conheces tu? Jesus respondeu, e disse-lhe: Antes que Filipe te chamasse, te vi eu, estando tu debaixo da figueira.
49 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá, núu ní xáhaⁿ tě Natanàél xii‑gá: —Mèstrú, yòhó cúú‑n Děhe Dútú Ndiǒxí yɨ́ndàha‑n ñáyiu isràél —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
49 Natanael respondeu, e disse-lhe: Rabi, tu és o Filho de Deus; tu és o Rei de Israel.
50 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ: —Cuèndá sá nǐ xiní ñáhà‑í xii‑n càha yutnu ngúxí xíǎⁿ iní ñáhá‑n, dico cuéhé‑gǎ núú sǎ quìní‑n —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
50 Jesus respondeu, e disse-lhe: Porque te disse: Vi-te debaixo da figueira, crês? Coisas maiores do que estas verás.
51 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá: —Na càchí tnúhu ndáá‑í sá sàá nduu, te quiní‑ndó nàcaáⁿ andɨu. Te quiní‑ndó cuè espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí sá ndàa nuu‑xi quide‑xi núú cúndècu yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
51 E disse-lhe: Na verdade, na verdade vos digo que daqui em diante vereis o céu aberto, e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.