Atos 23
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs NVI
1 Te yàcáⁿ ní xíndéhé vǎha té Pǎblú núú nchàa‑güedé, te ní xáhaⁿ‑dě: —Cada càhnu iní nchòhó cue tée cùchiuⁿ, te ducaⁿ nchòhó cue tée cùu sacuéhé, véxi‑í càchí tnúhu‑í sá ñà túú cuěchi‑í, chi mee Yǎ Ndiǒxí náhá‑gǎ nása ndècu‑í ñuyíú‑a, te ñá túú cùcahaⁿ núù‑í núú‑gǎ —càchí té Pǎblú xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: "Meus irmãos, tenho cumprido meu dever para com Deus com toda a boa consciência, até o dia de hoje".
2 Te té Anàniás tée cùu dútú cúnùu‑gá ní xáhaⁿ‑dě xii cue tée nùtnɨ́ɨ yatni dɨ̀ñɨ té Pǎblú sá cání‑güedě déhndé yuhu‑dé.
2 Diante disso o sumo sacerdote Ananias deu ordens aos que estavam perto de Paulo para que lhe batessem na boca.
3 Te té Pǎblú ní xáhaⁿ‑dě xii dútú‑ǎⁿ: —Yòhó, chi úhú tnàhí iní‑n, chi ní ndúcú‑n těe ní caniha xìi‑í, te ñá túú cuěchi‑í, dico quiní‑n nǎ cada ñaha Yǎ Ndiǒxí xii‑n. Te yòhó ní cana ñaha‑n ndùcu tnúhu‑n nǔu quìde‑í nchaa nàcuáa càháⁿ tnúhu sá nǐ chídó tnùní ndíi Moìsés cada‑o. Te mee‑n nǐ ndúcú‑n těe ní caniha, te ñá túú dùcaⁿ ní cáháⁿ ndíi cada‑o —càchí té Pǎblú xǎhaⁿ‑dě xii dútú cúnùu‑gá‑áⁿ.
3 Então Paulo lhe disse: "Deus te ferirá, parede branqueada! Estás aí sentado para me julgar conforme a lei, mas contra a lei me mandas ferir? "
4 Te cue tée xǐnutnɨ́ɨ dɨ̀ñɨ té Pǎblú ní xáhaⁿ‑güedě xii‑dé: —Nèhé ní quide‑n chi ní xícuèhé‑n dǔtú cúnùu‑gá tée xìnu cuechi núú Yǎ Ndiǒxí —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii té Pǎblú.
4 Os que estavam perto de Paulo disseram: "Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus? "
5 Te té Pǎblú ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: —Cada càhnu iní‑ndó chi ñá túú xìní‑í sá dǔtú cúnùu‑gá cúú‑dě, chi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi sá vǎ cúú cǎháⁿ cuèhé‑ó cuèndá ɨɨⁿ tée cùnuu ñuú‑ó yòtnúhu. Te yúhú ñá túú xìní‑í sá těe cùnuu cuu‑dé nǔu ní sácóo‑í ní cáháⁿ‑í —càchí té Pǎblú xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
5 Paulo respondeu: "Irmãos, eu não sabia que ele era o sumo sacerdote, pois está escrito: ‘Não fale mal de uma autoridade do seu povo’ ".
6 Te òré‑áⁿ nǐ cutnùní iní té Pǎblú sá dává‑güedě cúndɨ̀hɨ‑güedé cue tée cùu saducéú, te dava‑güedé cúndɨ̀hɨ‑güedé cue tée cùu fariséú, te níhi ní cáháⁿ‑dé ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: —Yúhú cúù‑í tée farìséú, te tnàhá tǎtà‑í ndɨhɨ xíì‑í cúú‑güedě cue tée farìséú tucu. Te tnàhá yúhú sàndáá iní‑í sá ndótó nchàa ñáyiu ní xíhí, te núu xíǎⁿ cuìní‑ndó ndùcu tnúhu‑ndo nǔù‑í cáná ñàha‑ndo —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
6 Então Paulo, sabendo que alguns deles eram saduceus e os outros fariseus, bradou no Sinédrio: "Irmãos, sou fariseu, filho de fariseu. Estou sendo julgado por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos! "
7 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑dé xíǎⁿ ní nàá ndɨhɨ tnàha cue tée cùu fariséú ndɨhɨ cue tée cùu saducéú, chi ñá ɨ́ɨ́ⁿ‑ní tnǔhu ni cǎháⁿ‑güedé, chi ní ndɨ queheⁿ ndɨ queheⁿ‑güedé sá nǐ cáháⁿ‑güedé.
7 Dizendo isso, surgiu uma violenta discussão entre os fariseus e os saduceus, e a assembléia ficou dividida.
8 Te cue tée cùu saducéú càchí‑güedé sá vǎ ndótó cuè ñáyiu ní xíhí, te cue tée cùu fariséú càchí‑güedé sá ndótǒ‑yu. Te cue tée cùu saducéú càchí‑güedé sá ñà túú espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te cue tée cùu fariséú càchí‑güedé sá ìó espíritú xínú cuèchi núú‑gǎ.
8 ( Os saduceus dizem que não há ressurreição nem anjos nem espíritos, mas os fariseus admitem todas essas coisas. )
9 Te ta cùdééⁿ‑güedě cuáháⁿ, te níhi‑gá cúú ìní‑güedé càháⁿ‑güedé, te ɨɨⁿ ǔú cue tée cùu fariséú cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ní cáháⁿ níhi‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě: —Ñá túú cuěchi‑dé, te cudana te ní cáháⁿ ndɨhɨ‑dé ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí te vá ngǒo vá cúú vǎha iní‑ó nǔú‑gǎ —càchí cue tée cùu fariséú xǎhaⁿ‑güedě xii‑güedé.
9 Houve um grande alvoroço, e alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir intensamente, dizendo: "Não encontramos nada de errado neste homem. Quem sabe se algum espírito ou anjo falou com ele? "
10 Te cuèndá sá ǐo xǐnàá‑güedé, xíǎⁿ ní yùhú tée cùu capitáⁿ cúnùu‑gá sá cáhní‑güedě té Pǎblú, núu xíǎⁿ ní xáhaⁿ‑dě sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑güedé cúnúcuaca ñaha‑güedě candeca ñaha‑güedě núhú cuàrtél.
10 A discussão tornou-se tão violenta que o comandante teve medo que Paulo fosse despedaçado por eles. Então ordenou que as tropas descessem e o retirassem à força do meio deles, levando-o para a fortaleza.
11 Te ndéé niú cúú ùú ní quexìo Xítohó Jesucrìstú núú ndécú tě Pǎblú, te ní xáhaⁿ‑gǎ: —Ñɨɨ́ cunduu‑n, vá yùhú‑n, chi nàcuáa ní cáháⁿ‑n nǐ cacunehe ñaha‑n xìi‑í iha, te dɨu‑ni ducaⁿ cǎháⁿ‑n càcunehe ñaha‑n xii‑í quɨ́hɨ́ⁿ‑n ñùú Ròmá —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
11 Na noite seguinte o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: "Coragem! Assim como você testemunhou a meu respeito em Jerusalém, deverá testemunhar também em Roma".
12 Te nduu tněé ní natacá vìhi‑gá údico cue tée isràél ní ndatnúhu‑güedé sá cáhní‑güedě té Pǎblú, te ní xítnàha‑güedé: —Ni dǐtá vǎ cáxí‑ó te ni ndùte vá cóhó‑ó nděé ndacu‑o càhni‑o té Pǎblú, te dǎtnùní caxi‑o dǐtá, te coho‑o ndùte, chi sa ní sani iní‑ó sǎ cádá‑ó, te cuu cuéchi xii‑o nǔu vá cádá‑ó —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
12 Na manhã seguinte os judeus tramaram uma conspiração e juraram solenemente que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem Paulo.
13 — ausente —
13 Mais de quarenta homens estavam envolvidos nessa conspiração.
14 Te ní sáháⁿ‑güedé núú ndécú nchàa dútú cúnùu ndɨhɨ nchaa cue tée cùu sacuéhé, te ní xáhaⁿ‑güedě: —Ní cachí‑ndɨ́ sá ni dǐtá vǎ cáxí‑ndɨ̌ ndéé nǔu ní ndacu‑ndɨ́ ní sahni‑ndɨ́ té Pǎblú, chi sa ní sani iní‑ndɨ́ sá cádá‑ndɨ̌, te cuu cuéchi núu vá cádá‑ndɨ̌.
14 E, dirigindo-se aos chefes dos sacerdotes e aos líderes dos judeus, disseram: "Juramos solenemente, sob maldição, que não comeremos nada enquanto não matarmos Paulo.
15 Te duha cada‑ndo ndɨ̀hɨ dava‑gá cue tée cùnuu, chi cúñaha‑ndo xìi tée cùu capitáⁿ cúnùu‑gá: “Quixi ndɨhɨ‑n tě Pǎblú núú ndécú‑ndɨ̌ cuèndá ndatnúhu ndɨhɨ‑ndɨ́‑dé, chi cuìní‑ndɨ́ nducu tnǔhu váha‑gá‑ndɨ́ ná cúú sǎ nǐ quide‑dé”, duha cúñaha‑ndo xìi tée tàxi tnuní sandàdú. Te ducaⁿ‑ni cǔñaha‑ndo dàndahú‑ndó‑güedě cuèndá quixi ndɨhɨ‑güedé té Pǎblú, te nchúhú sa cundetu‑ndɨ́‑güedé ichi, chi quiní té Pǎblú ná cahni‑ndɨ́‑dé —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii cue tée cùchiuⁿ.
15 Agora, portanto, vocês e o Sinédrio peçam ao comandante que o faça comparecer diante de vocês com o pretexto de obter informações mais exatas sobre o seu caso. Estaremos prontos para matá-lo antes que ele chegue aqui".
16 Te déhe cúha té Pǎblú ní níhí‑dě tnúhu nàcuáa cada‑güedé ditó‑dé. Te ní sáháⁿ‑dé cuàrtél, te ní xáhaⁿ‑dě xii ditó‑dé nàcuáa càháⁿ‑güedé cada ñaha‑güedě.
16 Entretanto, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, teve conhecimento dessa conspiração, foi à fortaleza e contou tudo a Paulo,
17 Te ní cana té Pǎblú ɨɨⁿ tée cùu capitáⁿ, te ní xáhaⁿ‑dě: —Vá cúndèe iní‑n, quɨ̌hɨ́ⁿ ndɨhɨ‑n těe‑a na càháⁿ ndɨhɨ‑dé tée cùnuu‑gá, chi ndècu ɨɨⁿ cuendú cúñaha‑dě cuìní‑í —càchí té Pǎblú xǎhaⁿ‑dě xii tée cùu capitáⁿ.
17 que, chamando um dos centuriões, disse: "Leve este rapaz ao comandante; ele tem algo para lhe dizer".
18 Te dǎtnùní ní xica tée cùu capitáⁿ ndécá‑dě dáxíⁿ tě Pǎblú cuáháⁿ núú ndécú těe cùnuu‑gá, te òré ní quexìo‑güedé núú‑dě, te ní xáhaⁿ těe cùu capitáⁿ xii‑dé: —Té Pǎblú tée yɨ̀hɨ vecaá ní cana ñaha‑dě xii‑í, te ní cachí‑dé véxi‑í ndɨhɨ tée‑a cuèndá cachí tnúhu‑dé ɨɨⁿ cuèndú cuìní‑dé —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tée cùnuu‑gá.
18 Assim ele o levou ao comandante. Então disse o centurião: "Paulo, o prisioneiro, chamou-me, pediu-me que te trouxesse este rapaz, pois ele tem algo para te falar".
19 Te tée cùnuu‑áⁿ nǐ tnɨɨ‑dé ndaha dáxíⁿ tě Pǎblú, te tànehe ñaha‑dé cuáháⁿ ɨɨⁿ xio, te ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú‑dě, te xǎhaⁿ‑dě: —¿Ná cuèndú cuìní‑n cǎháⁿ‑n? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii dáxíⁿ tě Pǎblú.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão, levou-o à parte e perguntou: "Que você tem para me dizer? "
20 Te ní xáhaⁿ‑dě xii tée cùnuu‑áⁿ: —Cue tée isràél ní ndatnúhu ndáá‑güedé sá quíxí‑güedě tneé cáháⁿ ndàhú‑güedé núú‑n càndeca‑n té Pǎblú quɨ́hɨ́ⁿ jùndá, te yàcáⁿ cácáⁿ tnúhú ndǎá‑güedé núú‑dě ná cúú sǎ nǐ quide‑dé, càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
20 Ele respondeu: "Os judeus planejaram pedir-te que apresentes Paulo ao Sinédrio amanhã, sob pretexto de buscar informações mais exatas a respeito dele.
21 Te vá quɨ̀ndáá iní‑n chi dìcó dandàhú ñáhá‑güedě, chi vìhi‑gá údico‑güedé ndátnǔhu‑güedé cundedɨ́‑güedé ichi cahni ñaha‑güedě. Te xǐtnàha‑güedé sá ni dǐtá vǎ cáxí‑güedě, te ni ndùte vá cóhó‑güedě ndéé nǔu ní ndacu‑güedé ní sahni ñaha‑güedě, te dǎtnùní caxi‑güedé dítá, te coho‑güedé ndute, chi sa ní sani iní‑güedé sá cádá‑güedě, te cuu cuéchi núu vá cádá‑güedě, càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé. Te cundecu túha‑ná‑güedé cundetu ñaha‑güedě tneé, te núu na quɨ̀ndáá iní‑n càndeca‑n‑dé quɨ́hɨ́ⁿ jùndá —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tée cùnuu‑áⁿ.
21 Não te deixes convencer, pois mais de quarenta deles estão preparando uma emboscada contra Paulo. Eles juraram solenemente não comer nem beber enquanto não o matarem. Estão preparados agora, esperando que prometas atender-lhes o pedido".
22 Te tée cùnuu‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě: —Cuanùhú, te vá yǒo tnàhí cúñaha‑n sǎ nǐ quixi‑n nǐ cachí tnúhu‑n nàcuáa càháⁿ‑güedé cada‑güedé té Pǎblú —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
22 O comandante despediu o rapaz e recomendou-lhe: "Não diga a ninguém que você me contou isso".
23 Te tée cùnuu‑gá ní cana‑dé úú cue tée cùu capitáⁿ, te xǎhaⁿ‑dě: —Tava‑ndo ǔú cièndú sandàdú cue tée xìca saha, ndɨhɨ únídico úxí sandàdú cue tée yòdo cuayú, ndɨhɨ úú cièndú sandàdú mee‑ni cuè tée xǐnehe lànzá. Te cada túha‑ndo chi caca‑ndo òré caá ɨ́ɨ́ⁿ niú quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó ñùú Cèsareá ndɨhɨ té Pǎblú.
23 Então ele chamou dois de seus centuriões e ordenou-lhes: "Preparem um destacamento de duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros a fim de irem para Cesaréia esta noite, às nove horas da noite.
24 Te nducu‑ndo cuědìcó ɨɨⁿ ǔú cuàyú codo‑dě ndɨhɨ cue tée ndèé ñáhá xìi‑dé. Te cada cuedàdú‑ndó‑dě ichi, te candeca‑ndo‑dě quɨ́hɨ́ⁿ quɨ́ndeca‑ndo‑dě núú těe cùu gobiernú —càchí tée cùnuu‑áⁿ xǎhaⁿ‑dě xii cue tée cùu capitáⁿ.
24 Providenciem montarias para Paulo, e levem-no em segurança ao governador Félix".
25 Te tée cùnuu‑áⁿ nǐ cadúha‑dé tutú cuèndá quɨ́hɨ́ⁿ ndaha té Juělí tée cùu gobiernú. Te duha ní chídó tnùní‑dé núú tùtú cuáháⁿ:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Cóvǎha dǐí‑n, tǎtá gobernàdór. Ío cada càhnu iní, yúhú nánì‑í Clàudiú Lìsiás. Yúhú ní tendaha‑ǐ ɨɨⁿ tutú véxi ndaha‑n cuèndá quiní tnùní‑n nàcuáa ní cuu iha.
26 Cláudio Lísias, ao Excelentíssimo Governador Félix, Saudações.
27 Cue tée isràél ní tnɨɨ‑güedé ɨɨⁿ tée nàni Páblú cuìní‑güedé cahni ñaha‑güedě ní cùu, te ní níhì‑í tnúhu sá těe ròmá cúú‑dě nǔu ní sáháⁿ‑í ndɨhɨ sandàdú‑í ní dácǎcu‑ndɨ́‑dé.
27 Este homem foi preso pelos judeus, que estavam prestes a matá-lo quando eu, chegando com minhas tropas, o resgatei, pois soube que ele é cidadão romano.
28 Te ní cuiní‑í quiní‑í ná cuèndá téé ñàha‑güedé cuéchi xii‑dé, núu xíǎⁿ ndécà‑í‑dé ní sáháⁿ núú nǐ quide cue tée cùchiuⁿ israél jùndá.
28 Querendo saber por que o estavam acusando, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Te yàcáⁿ ní níhì‑í tnúhu sá ñà túú nǎ cuéchi ni quìde‑dé, chi cuèndá‑ni sá nǐ níhí‑güedě tnúhu sá ñà túú sàndáá iní‑dé cada‑dé nchaa sá nǐ xóo cada ñáyiu ní xíndecu ndéé sanaha nchìcúⁿ nihnu‑güedé quìde‑güedé, xíǎⁿ ní cudééⁿ‑güedě núú‑dě. Te ñá túú cuěchi càhnu ni quide‑dé nǔu quɨ́hɨ́ⁿ‑dé vecaá àdi cahni‑í‑dé.
29 Descobri que ele estava sendo acusado em questões acerca da lei deles, mas não havia contra ele nenhuma acusação que merecesse morte ou prisão.
30 Te ní níhì‑í tnúhu sá cuè tée isràél ndúcú‑güedě nàcuáa cada‑güedé cahni ñaha‑güedě xii‑dé, xíǎⁿ ní xáhaⁿ‑ǐ xii sandàdú‑í sá cándèca ñaha‑güedé quixi xíáⁿ. Te ní xáhaⁿ‑ǐ xii cue tée tèe ñaha cuéchi sá quíxí‑güedě ndéé xíáⁿ cǎháⁿ‑güedé nǔu ná cuéchi ní quide‑dé. Te cada càhnu iní‑n chi duha‑ni ndùu tnúhu càháⁿ‑í, te cundee ìní‑n quèheⁿ cuendá‑n‑dě”, duha ní chídó tnùní tée ní cadúha tutú cuáháⁿ ndaha té Juělí.
30 Quando fui informado de que estava sendo preparada uma cilada contra ele, enviei-o imediatamente a Vossa Excelência. Também ordenei que os seus acusadores apresentassem a Vossa Excelência aquilo que têm contra ele.
31 Te cue sandàdú ní quide‑güedé nàcuáa ní xáhaⁿ těe tàxi tnuní ñáhá xìi‑güedé chi ní xica‑güedé ndɨhɨ té Pǎblú òré caá ɨ́ɨ́ⁿ niú, te dɨu‑ni niú‑áⁿ nǐ quexìo‑güedé ñuú Antìpatrís.
31 Os soldados, cumprindo o seu dever, levaram Paulo durante a noite, e chegaram a Antipátride.
32 Te sátá nǐ túndaá, te ní nacuico cuè tée xǐnehe lànzá ndɨhɨ dava‑gá sandàdú xícá sàha cuánuhú‑güedé cuàrtél, te mee‑nǎ sandàdú cue tée yòdo cuayú cuáháⁿ ndɨhɨ té Pǎblú.
32 No dia seguinte deixaram a cavalaria prosseguir com ele, e voltaram para a fortaleza.
33 Te òré ní quexìo‑güedé ñuú Cèsareá, te ní sáha‑güedé tée cùu gobiernú tutú néhé‑güedě cuáháⁿ. Te ní queheⁿ cuèndá‑dé té Pǎblú.
33 Quando a cavalaria chegou a Cesaréia, deu a carta ao governador e lhe entregou Paulo.
34 Te sátá nǐ dácuáhá těe cùu gobiernú‑áⁿ tutú‑áⁿ te ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú tě Pǎblú, te xǎhaⁿ‑dě: —¿Ndèé tée cùu‑n? —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě. Te ní xáhaⁿ tě Pǎblú: —Tée Cìliciá cúù‑í —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě.
34 O governador leu a carta e perguntou de que província era ele. Informado de que era da Cilícia,
35 Te ní xáhaⁿ těe cùu gobiernú‑áⁿ: —Òré quexìo cue tée tèe ñaha cuéchi xii‑n, te cáháⁿ‑n nǎsa ní cuu, chi níhì‑í nàcuáa cada ndáá‑í cuèndá‑n —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii té Pǎblú. Te ní xáhaⁿ‑dě xii sandàdú sá cúndèé‑güedé té Pǎblú vehe càhnu té Hèrodés.
35 disse: "Ouvirei seu caso quando os seus acusadores chegarem aqui". Então ordenou que Paulo fosse mantido sob custódia no palácio de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.