Mateus 22
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs ARC
1 I quisaha cahan ra Jesús inga saha zɨquɨ minoo cuhva, ta i catyi ra:
1 Então, Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 Cuhva ndyaca ñaha ra Ndyoo cuu si tañi minoo rey i zavaha minoo vico tindaha sa cuenda zehe ra.
2 O Reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Ta i tasi ra sii muzu ra vatyi cua cana ra sii ñiyɨvɨ cua quisi vico cuan, zoco ñá cuñi ñu quisi.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; e estes não quiseram vir.
4 Inga saha i tasi tucu ra sii inga muzu ra, ta catyi ra sihin ra: “Catyi ndo sihin ñiyɨvɨ i cane vatyi sa ndyaa listo sa casi ñu. Sa sahñi zɨndɨquɨ zone ta inga quɨtɨ xahan. Sa ndyaa listo tandɨhɨ. Naquisi maa ñu vico.”
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados
5 Ta tacuan i nacatyi muzu ra, zoco ñá tyaa ñiyɨvɨ yahvi. Minoo ra cuahan ra nu iyo itu ra, ta inga ra cuahan ra nu iyo inga tyiño ra.
5 Porém eles, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, e outro para o seu negócio;
6 Ta inga ñiyɨvɨ i tɨɨn sii muzu rey cuan, ta i cañi xaan ra sii ra ndya cuhva ndya sahñi ra sii ra.
6 e, os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Ta sa siñi rey cuan cuhva cuan, i cuxaan xaan ra, ta i tasi ra sii zandaru ra vatyi cua cahñi ra sii ra sahñi sii ra cuan, ta i sahmi ra ñuu ra.
7 E o rei, tendo notícias e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Ta zɨquɨ i catyi rey cuan sihin muzu ra: “Sa ndyaa listo tandɨhɨ sa cuenda vico tindaha, zoco ñiyɨvɨ i cane, ña vaha ñu vatyi ñá tyaa ñu yahvi sa quehin, ta ña tahan si sii ñu quisi ñu.
8 Então, disse aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Yucuan cuenda cuahan ndo calle nahnu, ta yoo ra ndyehe ndo cana ndo sii ra naquisi ra vico tindaha.”
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Ta cuahan muzu ra, ta i zatitahan ra sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ i nañihi ra, ñiyɨvɨ vaha ta ñiyɨvɨ ña vaha, ta i sicoo cuaha xaan ñiyɨvɨ vico tindaha cuan.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial ficou cheia de convidados.
11 Tacuan ta i quɨhvɨ rey cuan vatyi cua ndyehe ra sii ñiyɨvɨ i saa vico cuan, ta yucuan i ndyehe ra sii minoo ra ña ñoho zahma cuenda vico tindaha.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem
12 Ta i catyi ra sihin ra: “Amigo, ¿yozo caa i quɨhvun ta ña ñohon zahma sa cuenda vico tindaha?” Catyi ra. Zoco ñá nacahan maa ra cuan.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Ta zɨquɨ i catyi rey cuan sihin muzu ra: “Cuhñi ndo saha ra ta ndaha ra ta zavita ndo sii ra nu ñaa, ityi sata nu cua vacu xaan ñiyɨvɨ ndya cuhva casi quihñi noho ñu.
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o e lançai-
14 Vatyi i cane sii cuaha xaan ñiyɨvɨ, zoco zuhva ñi ñu i casi ta cuu quɨhvɨ ñu.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Tacuan ta zɨquɨ i titahan ra fariseo ta i zacasi tahan ra tyiño minoo cuhva cua zavaha ra ta cua nducu ra cuhva sihin ñaa minoo tuhun ña vaha cua cahan ra Jesús, ta cua tyaa ra cuatyi sata ra.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Ta i tasi ra fariseo sii zuhva ra ndyico sii ra sihin ra ndyico sii ra rey Herodes, ta i catyi ra sihin ra Jesús: Maestro, sito ndi vatyi ra vaha xaan cuun ta zañohon ityi ra Ndyoo sa ndisa. Ta inuu ndita ñi tyoon yahvi sa cahan ñiyɨvɨ cuca ta ñiyɨvɨ ndahvi.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro e ensinas o caminho de Deus, segundo a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas à aparência dos homens.
17 Yucuan cuenda nacatyun sihin ndi, ¿yozo caa sica iñun? ¿Atu vaha tyiyahvi yo xuhun sii ra ndyaca ñaha César a ña vaha? Catyi ra.
17 Dize-nos, pois, que te parece: é lícito pagar o tributo a César ou não?
18 Zoco i tuu iñi ra Jesús vatyi ña vaha añima ra cuan. Ta i catyi ra sihin ra: ¿Ñaa cuenda nducu coto ihñi ndo sii? ndoho ra zaha tuhun vatyi vaha xaan ndo zoco ña ndisa ndo.
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Zañaha ndo minoo xuhun sii. Catyi ra. Ta i quisi ndyaca ra minoo xuhun sii ra.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Ta i ndaca tuhun ra Jesús sii ra: ¿Yoo sii nuu ndyaa ya? ¿Ta yoo sii zɨvɨ ndyaa ya?
20 E ele disse-lhes: De quem é esta efígie e
21 Ta i catyi ra cuan. Sii ra gobierno César. Ta zɨquɨ i catyi ra Jesús sihin ra: Cuhva ndo sii ra César sa cuu sii maa ra. Ta cuhva ndo sii ra Ndyoo sa cuu sii ra Ndyoo.
21 Disseram-lhe eles: De César. Então, ele lhes disse: Dai, pois, a César o que
22 Ta sa siñi ra cuan sa cahan ra Jesús, ta iyo xaan i cuñi ra, ta i zandoo ra sii ra ta cuahan ra.
22 E eles, ouvindo isso, maravilharam-se e, deixando-o, se retiraram.
23 Zuun ñi quɨvɨ cuan sahan zuhva ra saduceo cua cahan ra sihin ra Jesús. Ra saduceo cuu ra catyi vatyi ma nandoto tucu ñiyɨvɨ i sihi. Yucuan cuenda i ndaca tuhun ra sii ra Jesús cuhva ya:
23 No mesmo dia, chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Maestro, i catyi ra Moisés vatyi tatu sihi minoo rayɨɨ ta ndoo ndahvi ñazɨhɨ ra ta yoñi zehe ra, natindaha yañi ra sihin ñaha cuan. Ta cua coo zehe ra sihin ña sa cuenda yañi ra, ra i sihi cuan.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele e suscitará descendência a seu irmão.
25 Sicoo usa tahan rayɨɨ sihin yañi ra. I tindaha ra nuu. Ta i sihi ra, ta yoñi zehe ra i sicoo. I zandoo ra sii ñazɨhɨ ra cuenda yañi ra.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Ta tacuan tucu i zavaha ra cu uu, ta ra cu uñi ta cuhva ndya ra cu usa.
26 Da mesma sorte, o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Ta nu ndɨhɨ tuhun i sihi ndɨhɨ tucu maa ñaha cuan.
27 por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Yucuan cuenda cuñi ndi coto ndi, ¿yoo ra cua cuu yɨɨ ña quɨvɨ cua nandoto ñiyɨvɨ? vatyi ñazɨhɨ tandɨhɨ sa usa tahan ra i cuu sii ña. Tacuan i catyi ra cuan sihin ra Jesús.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Ta i nacahan ra Jesús, ta i catyi ra sihin ra: Ña sito ndo ñaa sa cahan ndo vatyi ña sito ndo ñaa sa catyi Tuhun Ndyoo. Ta ña sito ndo vatyi iyo xaan cuhva sii ra Ndyoo.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Ñiyɨvɨ cua nandoto inga ñuu ñiyɨvɨ saa, ma tindaha ca ñu indyacuan, ta ma cuhva ca ñiyɨvɨ sii zehe ñu sa tindaha ñu. Cua nduu ñu tañi ángel ra Ndyoo sa iyo andɨvɨ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem são dados em casamento; mas serão como os anjos no céu.
31 Ta sa cuenda tuhun tatu nandoto ñiyɨvɨ a ma nandoto ñu, ¿atu ta cahvi ca ndo sa i cahan ra Ndyoo sihin ndo? nu i catyi ra:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 “Yuhvi cui Ndyoo sii ra Abraham ta sii ra Isaac ta sii ra Jacob.” Yɨvɨ Ndyoo sii ñiyɨvɨ ndaha sihi cuii cuu ra. Ndyoo cuu ra sii ñiyɨvɨ cua cundito tandɨhɨ cuii tyiemvu.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Tacuan i catyi ra Jesús, ta sa siñi tandɨhɨ ñiyɨvɨ, iyo xaan i cuñi ñu sihin cuhva i zacuaha ra.
33 E, as turbas, ouvindo isso, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Zoco cuhva i siñi ra fariseo vatyi i zacutaxi ra Jesús sii ra saduceo, ta i titahan ra fariseo.
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 Ta minoo ra fariseo, ra cu minoo abogado, i ndaca tuhun ra sii ra Jesús vatyi cuñi ra nducu coto ihñi ra sii ra. Ihya cuu sa ndaca tuhun ra:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 Maestro, ¿ndya cuu ley ra Ndyoo sa ñiñi ca?
36 Mestre, qual é o grande mandamento da lei?
37 Ta i catyi ra Jesús sihin ra: Ley sa ñiñi ca sii ra Ndyoo catyi si: “Nihi xaan cuñi ndo sii Ndyoo Zutu ndo sihin añima ndo. Ɨɨn ñi sii ra caca iñi ndo; ɨɨn ñi sihin ra cahan ndo; ɨɨn ñi tyiño ra zatyiño ndo.”
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Ihya cuu sa xihna ñi ley ra Ndyoo, ta ley sa ñiñi ca cuu si.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Ta sa cu uu ley, ɨɨn ñi sasi tahan si sihin ley sa xihna ñi cuan. Catyi si: “Cuñi xaan ndo sii tandɨhɨ inga ñiyɨvɨ tañi cuñi ndo sii maa ndo.”
39 E o segundo, semelhante a este, Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Ñahñi inga ca ley ñiñi ca ta zɨquɨ nduu tahan ley ya. Tandɨhɨ inga ley ra Ndyoo ta tandɨhɨ sa i tyaa tandɨhɨ ra profeta, sasi tahan si sihin nduu tahan ley ya, ta tyaa si yahvi sii si.
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Cuhva sa yucu ra fariseo ɨɨn ñi yucuan i ndaca tuhun ra Jesús sii ra:
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 ¿Yozo caa sica iñi maa ndo sa cuenda ra Cristo? ¿Yoo zehe sii ra? Ta i catyi ra fariseo cuan sihin ra: Zehe ra David.
42 dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Ta zɨquɨ i catyi ra sihin ra: ¿Ñaa cuenda vatyi cuhva i cahan ra David cuhva cuñi Tatyi Ii ta i catyi ra vatyi ra ndyaca ñaha sii ra cuu ra Cristo? Ihya cuu sa i tyaa ra David:
43 Disse-lhes ele: Como é, então, que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Cahan ra Ndyoo sihin ra ndyaca ñaha sii mi, ta catyi ra:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
45 Tatu zuun ñi ra David catyi vatyi ra ndyaca ñaha sii ra cuu ra Cristo, ¿yozo caa cuu cuu ra Cristo zehe ra David?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Ta sa catyi ra Jesús cuhva cuan, ta yoñi i cuu nacatyi cuhva sa ndaca tuhun ra. Ta ndya quɨvɨ cuan, yoñi ca i caña iñi ndaca tuhun ñaa inga tuhun sii ra.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra, nem, desde aquele dia, ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.