Lucas 1

Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sa cuaha xaan ñiyɨvɨ nducu ñu cuhva tyaa ñu cuhva yozo caa i sicoo sa minoo minoo cuhva sa sino iñi yo
1 Visto que muitos têm empreendido fazer uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 tañi i nacatyi ra sica noo sihin ra Jesús ndya ta xihna ñi, nu i quisaha zatyiño ra, ta i tyindyee ra cuan sihin tyiño ra. Ta i ndyehe ra tandɨhɨ sa zavaha ra.
2 segundo no-los transmitiram os que desde o princípio foram testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ta yuhvi tucu, i nducu cote tandɨhɨ sa nacatyi ra cuan tatu ndisa cuii. Ta yucuan cuenda cuñi tyei sii si minoo minoo si vatyi coton, yoho Teófilo.
3 também a mim, depois de haver investido tudo cuidadosamente desde o começo, pareceu-me bem, ó excelentíssimo Teófilo, escrever-te uma narração em ordem.
4 Cuñi sa cua coton vatyi sa ndisa cuii cuu cuhva sa zacoto ñiyɨvɨ suun.
4 para que conheças plenamente a verdade das coisas em que foste instruído.
5 Quɨvɨ i sindyaca ñaha ra rey Herodes nu cu si Judea, sicoo minoo ra cu zutu cuenda vehe ñuhu hebreo, ta i sinañi ra Zacarías. Siñoho ra minoo ityi ra cu zutu sa nañi Abías. Elisabet i sinañi ñazɨhɨ ra. Ta ra Aarón i cuu ñiyɨvɨ sahnu sii ña ta sa naha.
5 Houve nos dias do Rei Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da turma de Abias; e sua mulher era descendente de Arão, e chamava-se Isabel.
6 Ndoo xaan i cuu nduu tahan ñu ityi nuu ra Ndyoo vatyi i tyaa xaan ñu yahvi ley ra, ta yoñi i cuu tyaa cuatyi sata ñu.
6 Ambos eram justos diante de Deus, andando irrepreensíveis em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Zoco yoñi maa zehe ña Elisabet i sicoo. Ta sahnu xaan nduu tahan ñu.
7 Mas não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos avançados em idade.
8 Ta minoo quɨvɨ sa i tahan si sii ra Zacarías sa cua zatyiño ra ityi nuu ra Ndyoo
8 Ora, estando ele a exercer as funções sacerdotais perante Deus, na ordem da sua turma,
9 tañi sicoo costumbre cuenda ra cu zutu, ta i sizɨquɨ ra ta i tahan si sii ra Zacarías sa quɨhvɨ ra sisi vehe ñuhu cahnu nu ii, cua cahmi ra cutu ityi nuu ra Ndyoo.
9 segundo o costume do sacerdócio, coube-lhe por sorte entrar no santuário do Senhor, para oferecer o incenso;
10 Ta nɨɨ ñi sa sahmi ra cutu sisi vehe ñuhu ta tandɨhɨ inga ñiyɨvɨ i siyucu ñu ityi sata ta cahan ñu sihin ra Ndyoo.
10 e toda a multidão do povo orava da parte de fora, à hora do incenso.
11 Ta i quituu minoo ángel ra Ndyoo ityi nuu ra Zacarías. Nandyaa ra ityi siyo cuaha nu sahmi ra cutu.
11 Apareceu-lhe, então, um anjo do Senhor, em pé à direita do altar do incenso.
12 Ta sa ndyehe ra Zacarías sii ángel cuan, iyo xaan i cuñi ra, ta i yuhu xaan ra.
12 E Zacarias, vendo-o, ficou turbado, e o temor o assaltou.
13 Zoco i catyi ángel cuan sihin ra: Ma yuhun Zacarías vatyi i siñi ra Ndyoo sa cohon, ta cua ñihi ña Elisabet ñazɨhun minoo zehe, ta cua zacunañi ndo sii ra Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Não temais, Zacarias; porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João;
14 Zɨɨ xaan cua cuñun, ta cuaha xaan ñiyɨvɨ cua cuzɨɨ iñi vatyi cua cacu ra.
14 e terás alegria e regozijo, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Vatyi cahnu xaan cua cuu ra nuu Ndyoo. Ma coho ra vino ta nu ndixi. Ta cua cutu cuii Tatyi Ii sii ra ndya ta ñoho ra sisi zɨhɨ ra cuee ca sa cacu ra.
15 porque ele será grande diante do Senhor; não beberá vinho, nem bebida forte; e será cheio do Espírito Santo já desde o ventre de sua mãe;
16 Ta sa cuenda maa ra, cuaha xaan ñiyɨvɨ hebreo cua sino iñi ñu sii ra Ndyoo, ra ndyaca ñaha sii yo.
16 converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus;
17 Cua zatyiño ra tyiño ra Ndyoo vatyi cua coo xaan Tatyi Ii ra Ndyoo sihin ra, ta cuaha xaan tundyee iñi ra Ndyoo cua coo sii ra. Ta cua cuu ra tañi ra Elías, ra cahan Tuhun Ndyoo ta sa naha. Sa cuenda maa ra ta cua coo sa taxi sii ñiyɨvɨ sahnu sihin zehe ñu. Ta sa cuenda maa ra ta ñiyɨvɨ quiñi iyo cua zama ñu cuhva iyo ñu, ta cua tyaa ñu yahvi. Cua zandulisto ra sii ñiyɨvɨ, ta cua tɨɨn cuenda vaha ñu sii ra ndyaca ñaha sii yo. Tacuan i catyi ángel cuan.
17 irá adiante dele no espírito e poder de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, a fim de preparar para o Senhor um povo apercebido.
18 Ta i nducu tuhun ra Zacarías sii ángel cuan: ¿Yozo caa cuu cote tatu sa ndisa cuii cuu cuhva ya? Vatyi sa sahnu xein, ta sahnu xaan ñazɨhi.
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como terei certeza disso? pois eu sou velho, e minha mulher também está avançada em idade.
19 Ta i catyi ángel cuan sihin ra: Yuhvi nañi Gabriel. Tuhve sica tyiño ra Ndyoo. Ta tasi ra sii, sa quehin suhun, ta zacote tuhun ya suun.
19 Ao que lhe respondeu o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te dar estas boas novas;
20 Ta vityi cua nduñɨhun, ta ma cuu cohon ndya quɨvɨ cua tahan si cuhva sa catyi suhun vatyi ña sino iñun sa quehin. Ta cua cuu tandɨhɨ si tañi sa catyi suhun, catyi ángel cuan.
20 e eis que ficarás mudo, e não poderás falar até o dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo hão de cumprir-se.
21 Ta ñiyɨvɨ i sindatu sii ra Zacarías sata vehe ñuhu, iyo xaan i cuñi ñu vatyi naha xaan i ñoho ra sisi vehe ñuhu.
21 O povo estava esperando Zacarias, e se admirava da sua demora no santuário.
22 Ta zɨquɨ i quita ra, ta ñá cuu cahan ra sihin ñu, ta i sito ñu vatyi i ndyehe ra minoo sa ndyehe ra sisi vehe ñuhu. Ta i quisaha cahan ra sihin ñu sihin zeña ñi vatyi ña cuu cahan ra.
22 Quando saiu, porém, não lhes podia falar, e perceberam que tivera uma visão no santuário. E falava-lhes por acenos, mas permanecia mudo.
23 Tacuan i cuu si, ta i saa quɨvɨ sa ndɨhɨ ndyizo tyiño ra Zacarías vehe ñuhu cuan. Ta i sinuhu ra ndya vehe ra.
23 E, terminados os dias do seu ministério, voltou para casa.
24 Ta sa yaha cuan ta zɨquɨ i ñihi ña Elisabet minoo zehe. Ta ñá quita ña sata vehe ohon tahan yoo, ta i sica iñi ña:
24 Depois desses dias Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 “Vaha xaan cuu cuhva zavaha maa ra Ndyoo sihin vatyi vityi ma cahan cuehe ca ñiyɨvɨ sii.”
25 Assim me fez o Senhor nos dias em que atentou para mim, a fim de acabar com o meu opróbrio diante dos homens.
26 Ta sa iñu yoo sa ñoho zehe ña Elisabet, ta zɨquɨ i tasi ra Ndyoo sii ángel Gabriel ndya nu cu si Galilea ndya minoo ñuu sa nañi Nazaret
26 Ora, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 vatyi cua cahan ra sihin minoo ñaha yoco sa cuñi tindaha sihin minoo ra sa nañi José. Ra rey David i cuu ñiyɨvɨ sahnu sii ra ta sa naha. Ta ñaha cuan, María nañi ña.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 I quituu ángel cuan nu ndyaa ña, ta catyi ra: Nacumi suun. Saha xaan ra Ndyoo sa vaha suun. Maa ra ndyaa suhun.
28 E, entrando o anjo onde ela estava disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo.
29 Ta cuhva sa siñi ña sa cahan ángel cuan, ta iyo xaan i cuñi ña. Ta i sica iñi ña ñaa cuenda cahan ra cuhva cuan sihin ña.
29 Ela, porém, ao ouvir estas palavras, turbou-se muito e pôs-se a pensar que saudação seria essa.
30 Ta i catyi tucu ángel cuan sihin ña: Ma yuhun María vatyi saha xaan ra Ndyoo sa vaha suun.
30 Disse-lhe então o anjo: Não temas, Maria; pois achaste graça diante de Deus.
31 Cua coo minoo zehun. Ta Jesús cua zacunañun sii ra.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, ao qual porás o nome de Jesus.
32 Cahnu xaan cua cuu ra, ta cua cunañi ra Zehe ra Ndyoo ra cahnu ca. Ta cua zacuu ra Ndyoo minoo rey sii ra tañi i cuu ra David, ñiyɨvɨ sii ra ta sa naha.
32 Este será grande e será chamado filho do Altíssimo; o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi seu pai;
33 Ta cua cundyaca ñaha ra sii ñiyɨvɨ hebreo tandɨhɨ cuii tyiemvu. Ta ma ndɨhɨ maa sa ndyaca ñaha ra. Catyi ángel cuan.
33 e reinará eternamente sobre a casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Tacuan ta i ndaca tuhun ña María sii ángel, ta catyi ña: ¿Yozo caa cuu si cuhva ya vatyi tañaha ca coo yɨi? Catyi ña.
34 Então Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, uma vez que não conheço varão?
35 Ta i catyi ángel cuan sihin ña: Tatyi Ii maa ra Ndyoo cua quisi zɨcun. Ta tundyee iñi sii Zutu mañi yo cua coo suhun. Yucuan cuenda lee sa cua cacu cuan cua cunañi ra Zehe ra Ndyoo.
35 Respondeu-lhe o anjo: Virá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso o que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Ta tacuan tucu ña Elisabet tyixun. Sahnu xaan ña, zoco sa ñihi tucu ña minoo zehe. Tuhva xaan ñiyɨvɨ catyi vatyi ma cuu coo zehe ña, zoco vityi sa iñu yoo sa ñoho zehe ña
36 Eis que também Isabel, tua parenta concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 vatyi ñahñi sa ma cuu zavaha maa ra Ndyoo. Catyi ángel sihin ña.
37 porque para Deus nada será impossível.
38 Ta i catyi ña María: Muzu maa ra Ndyoo cui. Nazacuu maa ra sihin cuhva catyun. Catyi ña. Tacuan ta cuahan ángel cuan.
38 Disse então Maria. Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Ta quɨvɨ cuan numi ñi i quita ña María, ta yatyi xaan cuahan ña minoo ñuu nu maa yucu ñi cuu si, nu cu si Judea.
39 Naqueles dias levantou-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Ta i quɨhvɨ ña vehe ra Zacarías, ta i saha ña minoo nacumi sii ña Elisabet.
40 entrou em casa de Zacarias e saudou a Isabel.
41 Ta cuhva sa siñi ña Elisabet sa cahan ña María ta i natyoño lee sa ñoho sisi ña, ta i situ cuii Tatyi Ii sii ña.
41 Ao ouvir Isabel a saudação de Maria, saltou a criancinha no seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo,
42 Ta saa xaan i cahan ña, ta catyi ña: Cuaha ca sa vaha saha ra Ndyoo suun ta zɨquɨ sii tandɨhɨ inga ñuzɨhɨ. Ta saha xaan ra sa vaha sii zehun sa ñoho sisun.
42 e exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito é o fruto do teu ventre!
43 ¿Ta ñaa ña cuu vii? ta vasi zɨhɨ ra ndyaca ñaha sii; vasi cahan ña sihin.
43 E donde me provém isto, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Ta zuun ñi cuhva sa siñi tuhun cohon, ta i natyoño lee sisi sihin sa zɨɨ xaan cuñi ra.
44 Pois logo que me soou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria dentro de mim.
45 Zɨɨ xaan cua cuñun, vatyi i sino iñun, ta cua cuu tuhun sa cahan ra Ndyoo suhun. Catyi ña Elisabet.
45 Bem-aventurada aquela que creu que se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 Ta i quisaha catyi ña María:
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Ta zɨɨ xaan cuñi vatyi zacacu ra Ndyoo sii.
47 e o meu espírito exulta em Deus meu Salvador;
48 Cundahvi iñi ra Ndyoo sii mi, ñaha ndahvi. Ta vityi tandɨhɨ tyiemvu cua catyi ñiyɨvɨ sihin vatyi saha xaan ra Ndyoo sa vaha sii.
48 porque atentou na condição humilde de sua serva. Desde agora, pois, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Vatyi ra Ndyoo ra cahnu ca cuu ra.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas; e santo é o seu nome.
50 Ta cua cundahvi iñi ra sii tandɨhɨ ñiyɨvɨ yuhu sii ra.
50 E a sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Cahnu xaan cuu tyiño zavaha ra. Cua tyaa siyo ra sii ñiyɨvɨ zacahnu sii ñu.
51 Com o seu braço manifestou poder; dissipou os que eram soberbos nos pensamentos de seus corações;
52 Cua zanduluhlu ra sii ñu. Ta cua zanducahnu ra sii ñiyɨvɨ ndyihi.
52 depôs dos tronos os poderosos, e elevou os humildes.
53 Ñiyɨvɨ sa cuñi xaan coto sii ra, saha xaan ra sa vaha sii ñu. Ta ñu sica iñi vatyi sa vaha ñu, ñahñi cua cuhva ra sii ñu.
53 Aos famintos encheu de bens, e vazios despediu os ricos.
54 Tyindyee ra sii ñiyɨvɨ hebreo, ñu cuu muzu ra.
54 Auxiliou a Isabel, seu servo, lembrando-se de misericórdia
55 tañi i catyi ra sihin ra Abraham siin yo ta sihin zehe ra.
55 {como falou a nossos pais} para com Abraão e a sua descendência para sempre.
56 Ta i ndoo ña María sihin ña Elisabet uñi yoo, ta zɨquɨ i sinuhu ña ndya vehe ña.
56 E Maria ficou com ela cerca de três meses; e depois voltou para sua casa.
57 I saa quɨvɨ sa cua cacu zehe ña Elisabet, ta rayɨɨ i cuu zehe ña.
57 Ora, completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ta ñiyɨvɨ sa yucu yatyi sihin ñu ta ñiyɨvɨ sii ña i sito ñu vatyi vaha xaan sa zavaha ra Ndyoo sihin ña. Ta zɨɨ xaan i cuñi ñu ɨɨn ñi sihin ña.
58 Ouviram seus vizinhos e parentes que o Senhor lhe multiplicara a sua misericórdia, e se alegravam com ela.
59 Ta sa cu uña quɨvɨ sa cacu lee cuan, ta i sahan ñu sa tahndya ñɨɨ xiñi xuu ra tañi catyi costumbre. Ta i zacunañi ñu sii ra Zacarías cuhva nañi zutu ra.
59 Sucedeu, pois, no oitavo dia, que vieram circuncidar o menino; e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Zoco i catyi zɨhɨ ra: Ña tacuan cuu si. Juan cua cunañi ra. Catyi ña.
60 Respondeu, porém, sua mãe: De modo nenhum, mas será chamado João.
61 Ta i catyi inga ñu sihin ña: ¿Ñaa cuenda cua zacunañun Juan sii ra? Yoñi ñiyɨvɨ sii ndo sa nañi tacuan. Catyi ñu.
61 Ao que lhe disseram: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ta i quisaha nducu tuhun ñu sihin zeña sii zutu ra vatyi cuñi ñu coto ñu ñaa zɨvɨ cuñi ra sa cunañi ra.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que se chamasse.
63 Ta i sica ra minoo vitu vatyi cua tyaa ra. Ta i tyaa ra zɨvɨ ra: Juan cuu zɨvɨ ra. Tyaa ra. Ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ yucu yucuan, iyo xaan i cuñi ñu.
63 E pedindo ele uma tabuinha, escreveu: Seu nome é João. E todos se admiraram.
64 Ta zuun ñi caa cuhva cuan i cuu nacahan ra Zacarías, ta i quisaha zacahnu ra sii ra Ndyoo.
64 Imediatamente a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; louvando a Deus.
65 Ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa ndyaa yatyi yucuan i yuhu xaan ñu. Ta i sito tandɨhɨ ñiyɨvɨ yucu nu cu si Judea.
65 Então veio temor sobre todos os seus vizinhos; e em toda a região montanhosa da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ sa siñi tuhun cuan, i sica iñi ñu ta catyi ñu sihin tahan ñu: ¿Ñaa ra cua cuu lee cuan? Catyi ñu. Ta i tyindyee xaan ra Ndyoo sii ra.
66 E todos os que delas souberam as guardavam no coração, dizendo: Que virá a ser, então, este menino? Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Ta i situ cuii Tatyi Ii sii ra Zacarías zutu ra. Ta i quisaha cahan ra tuhun sa saha ra Ndyoo sii ra. Ta catyi ra:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 Cahnu xaan cuu ra Ndyoo Zutu mañi yo, ra Ndyoo cuenda maa yo hebreo vatyi i quisi ra nu ndyaa yo, ta i zacacu ra sii yo.
68 Bendito, seja o Senhor Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo,
69 Ta saha ra minoo ra cahnu sii yo; ñiyɨvɨ sii ra David muzu ra Ndyoo cua cuu sii ra, ta cua zacacu ra sii yo.
69 e para nós fez surgir uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo;
70 Tacuan i cahan ra Ndyoo sihin ra profeta ta sa naha.
70 assim como desde os tempos antigos tem anunciado pela boca dos seus santos profetas;
71 I catyi ra vatyi cua zacacu ra sii yo ndaha ra xaan iñi sii yo ta sii ra ña cuu ndyehe sii yo.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 Ta tañi sa catyi ra Ndyoo sihin ñiyɨvɨ sahnu sii yo, cua cundahvi xaan iñi ra sii yo. Ta ma naa iñi ra tuhun sa cahan ra.
72 para usar de misericórdia com nossos pais, e lembrar-se do seu santo pacto
73 Ihya cuu tuhun i catyi ra Ndyoo sihin ra Abraham siin sahnu yo.
73 e do juramento que fez a Abrão, nosso pai,
74 I catyi ra vatyi cua zacacu ra sii yo sii ra xaan iñi sii yo, ta ma cuyuhu yo zacahnu yo sii ra Ndyoo.
74 de conceder-nos que, libertados da mão de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Vatyi maa ra zanduvaha xaan sii yo ityi nuu ra. Ta zandundoo xaan ra sii yo tandɨhɨ quɨvɨ cua coo yo ñuu ñiyɨvɨ ya.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Ta i cahan ra Zacarías sa cuenda ra Ndyoo ta catyi ra sihin lee cuan:
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque irás ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 Ta cua zacoton sii ñiyɨvɨ vatyi cua zandasi ra Ndyoo cuatyi ñu, ta cua zacacu ra sii ñu.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Vatyi cuñi xaan ra Ndyoo sii yo. Ta cundahvi iñi ra sii yo, ta zaquisi ra sii minoo ra cua tyindyee sii yo. Tañi minoo ñúhu ñicandyi cua cuu ra.
78 graças à entranhável misericórdia do nosso Deus, pela qual nos há de visitar a aurora lá do alto,
79 Vatyi sihin sa zañaha ra sii ñiyɨvɨ, natava ra sii ñu iyo nu ñaa sa cuenda cuatyi ñu. Yuhu ñu vatyi iyo ñu nu ñaa, ta cua cuu cuii ñu. Zoco cua zañaha ra sii ñu yozo caa cua quɨhvɨ ñu ityi vaha.
79 para alumiar aos que jazem nas trevas e na sombra da morte, a fim de dirigir os nossos pés no caminho da paz.
80 Ta ra luhlu cuan, i sahnu ra, ta i ndundyee ra sihin Tatyi Ii. Ta i sicoo ra minoo nu ityi xaan. Ta zɨquɨ cuee ca zañaha ra sii ra sii ñiyɨvɨ hebreo, ta i quisaha cahan ra sihin ñu.
80 Ora, o menino crescia, e se robustecia em espírito; e habitava nos desertos até o dia da sua manifestação a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.