Lucas 14
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs VC
1 Minoo quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ i sahan ra Jesús vehe minoo ra cu nuu sii ra fariseo cua casi ra xita. Ta ndyehe xaan ra fariseo ñaa sa cua zavaha ra Jesús.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Ta ñoho minoo ra cuhu yucuan; ndaa xaan ra.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Ta i catyi ra Jesús sihin ra maestro cuenda ley ta ra fariseo: ¿Atu catyi ley vatyi cuu zanduvaha yo sii ñiyɨvɨ quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ a ma cuu?
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Tacuan ta tandɨhɨ ra cuan, taxi cuii ñi yucu ra ta ña cahan ra. Ta zɨquɨ i quihin ra Jesús sii ra cuhu cuan, ta i zanduvaha ra sii ra, ta i natasi ra sii ra sa cunuhu ra.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Ta zɨquɨ i catyi ra Jesús sihin ra fariseo: Tatu canacava minoo burro zono ndo a minoo zɨndɨquɨ zono ndo sisi minoo xahva quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ ¿atu ma tava ndo sii tɨ yatyi ñi vazu quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ cuu si? Catyi ra.
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Tacuan ta ña cuu ca nacahan ra cuan.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 I ndyehe ra Jesús cuhva i zavaha tandɨhɨ ñiyɨvɨ yucu vico cuan vatyi saa ra cuan ta i casi ra maa ñi tyayu vaha ca cundyaa ra, ta i cahan ra Jesús sihin minoo cuhva sihin ra, ta i catyi ra:
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 Tatu cana minoo ra suun sa cuhun minoo vico tindaha, ma nanducun tyayu vaha ca cundyoon coto quisi inga ra ñiñi ca.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Ta ra i cana suun sa cuenda vico cuan cua quisi ra ta cua catyi ra suhun: “Cuhvon tyayu ya cundyaa inga ra ya.” Ta cua cucahan xaan nuun, ta cua cuhun nu ndyaa tyayu cuenda ñiyɨvɨ ña ñiñi.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Vaha ca tatu cana ñu suun minoo vico, cuhun xihnon nu ndyaa tyayu ña ñiñi cundyoon. Ta zɨquɨ cua quisi ra i cana suun ta cua catyi ra: “Amigo, cuhun nu ndyaa tyayu vaha ca.” Cua catyi ra. Ta sihin cuhva cuan cua zacahnu ra suun nuu ñiyɨvɨ yucu suhun yumesa.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Vatyi yoo ra zacahnu sii, cua zanduluhlu ñiyɨvɨ sii ra. Ta yoo ra zanduluhlu sii, cua zacahnu ñiyɨvɨ sii ra.
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Ta zɨquɨ i catyi ra Jesús sihin ra i cana sii ra sa cua casi ra: Tatu cua cuhvon minoo sa cuzama a sa cuxiñi sii ñiyɨvɨ, ma canon sii amigun a tohon a sii ñiyɨvɨ suun a sii ra cuca sa ndyaa yatyi yuvehun. Vatyi quɨvɨ nacoo tucu minoo vico vehe maa ra ta cua cana tucu ra suun.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Zoco tatu cua zavohon minoo vico, canon sii ñu ndahvi, ñu coxo, ñu xii ta ñu cuaa.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Ta zɨɨ xaan cua cuñun. Vatyi ra yucuan ma cuu nacuhva ra sa casun, zoco cua tyiyahvi ra Ndyoo suun quɨvɨ cua nandoton sihin ñiyɨvɨ vaha.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Ta siñi minoo ra ndyaa mesa cuan sa cahan ra Jesús, ta catyi ra sihin ra: Zɨɨ xaan cua cuñi ra casi xita nu ndyaca ñaha ra Ndyoo.
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Ta zɨquɨ i catyi ra Jesús sihin ra: I zavaha minoo ra minoo sa cuxiñi cahnu xaan vehe ra.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Ta cuhva sa cua cuhva ra sa cuxiñi ñu, i tasi ra sii muzu ra sa nacana ra sii ñu sa i cana ra vatyi sa ndyaa listo si, ta sa cuu quisi casi ñu.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Zoco tandɨhɨ ñu i catyi ñu vatyi ma cuu cuhun ñu. Ra sa xihna ñi i catyi ra: “Nacaa zate minoo ñuhu, ta cuñi sa cundyehi sii si. Catyun sihin ra vatyi nazaha ra tucahnu iñi sii, vatyi ma cuhin.”
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Ta inga ra i catyi ra: “Nu zate ohon tahan yunta, ta cuehin cua ndyehi tatu vaha tɨ. Catyun sihin ra vatyi nazaha ra tucahnu iñi sii, vatyi ma cuhin.”
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Ta inga tucu ra i catyi ra: “Nacaa tindehi, ta yucuan cuenda ma cuhin.” Catyi ra.
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Ta cua nuhu muzu cuan, ta i nacatyi ra tandɨhɨ cuhva ya sihin patrón ra. Ta i cuxaan xaan patrón ra, ta i catyi ra sihin muzu ra: “Cuahan yatyi cuii ñi tandɨhɨ ityi cahnu ta ityi ndyihi ta cuhun sii ra ndahvi ta ra coxo ta ra xii ta ra cuaa, ta quisi ndyacon sii ra ihya.” Catyi ra.
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ta i zavaha muzu ra cuhva catyi ra, ta zɨquɨ i catyi ra: “Tata, sa zavehi tandɨhɨ cuhva catyun, ta nuña ca.” Catyi ra.
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Ta i catyi patrón ra sihin ra: “Cuahan tandɨhɨ cuii ityi, ta zañiñun sii ñiyɨvɨ vatyi naquisi ñu. Cuñi sa cua cutu cuii vehi.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Vatyi catyi suhun vatyi numinoo ra i cane sa xihna ñi, ma cuhva que sa casi ra sihin.”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Cuaha xaan ñiyɨvɨ cuahan sihin ra Jesús. Ta i ndyehe ra sii ñu ta i catyi ra sihin ñu:
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 Tandɨhɨ ndoho ra ndyico sii, tatu cuñi ca ndo sii ñiyɨvɨ sii ndo ta zɨquɨ sii mi, ma cuu cuu ndo ñiyɨvɨ sii mi.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Vatyi yoñi ra cuu cuu ñiyɨvɨ sii mi tatu ma ndyehe ra tundoho sa cuende, ta vazu cuu ra sa cuende.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Vatyi yoñi minoo ra tatu cua zandaa ra minoo torre ta ma cundyaa xihna ra ta tava ra cuenda tatu ñihi xuhun ra ta cundyee iñi ra zandɨhɨ ra tyiño cuan.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Coto sa zavaha ra cimiento ta zɨquɨ ma cuu zandɨhɨ ra tyiño. Ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ cua ndyehe sii si, ta cua vacu ndyaa xaan ñu sii ra.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Ta cua catyi ñu: “Ihya ra i quisaha zandaa ra minoo torre, ta ñá cuu zandɨhɨ ra sii si.”
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 A tatu iyo minoo rey sa cuñi cahñi tahan sihin inga rey sa iyo oco mil zandaru. Rey sa xihna ñi cuan cua cundyaa xihna ra ta nacañi iñi ra tatu cuu zahacanaa ra sihin sa usi mil zandaru sa iyo sii maa ra.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ta tatu sa sito ra vatyi ma cuu, cua tasi ra tyiño nɨɨ ñi sa ndyaa inga rey cuan nusica, ta cua caca ra sii ra vatyi nandɨhɨ ñi maa tuhun.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Ta tacuan tucu maa ndo, tatu ma cahndya iñi ndo tandɨhɨ sa cuñi xaan ndo ta tandɨhɨ sa cumi ndo, ma cuu cuu ndo ñiyɨvɨ sii mi sa ndisa cuii.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Vaha xaan cuu ñɨɨ, zoco tatu ña uhva ca si ¿yozo caa cuu cutyiño ñiyɨvɨ sii si?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Ñahñi ca sa cuu zacuu ñu sihin si. Nu sa tyindyee si sii ñuhu ta ma cuu. Nu ndɨhɨ tuhun zavita ñu sii si. Tatu ndyaa zoho ndo, cuɨñɨ ndo tuhun ya. Catyi ra Jesús.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.