Lucas 14
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs BKJ
1 Minoo quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ i sahan ra Jesús vehe minoo ra cu nuu sii ra fariseo cua casi ra xita. Ta ndyehe xaan ra fariseo ñaa sa cua zavaha ra Jesús.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Ta ñoho minoo ra cuhu yucuan; ndaa xaan ra.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ta i catyi ra Jesús sihin ra maestro cuenda ley ta ra fariseo: ¿Atu catyi ley vatyi cuu zanduvaha yo sii ñiyɨvɨ quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ a ma cuu?
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Tacuan ta tandɨhɨ ra cuan, taxi cuii ñi yucu ra ta ña cahan ra. Ta zɨquɨ i quihin ra Jesús sii ra cuhu cuan, ta i zanduvaha ra sii ra, ta i natasi ra sii ra sa cunuhu ra.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Ta zɨquɨ i catyi ra Jesús sihin ra fariseo: Tatu canacava minoo burro zono ndo a minoo zɨndɨquɨ zono ndo sisi minoo xahva quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ ¿atu ma tava ndo sii tɨ yatyi ñi vazu quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ cuu si? Catyi ra.
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Tacuan ta ña cuu ca nacahan ra cuan.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 I ndyehe ra Jesús cuhva i zavaha tandɨhɨ ñiyɨvɨ yucu vico cuan vatyi saa ra cuan ta i casi ra maa ñi tyayu vaha ca cundyaa ra, ta i cahan ra Jesús sihin minoo cuhva sihin ra, ta i catyi ra:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 Tatu cana minoo ra suun sa cuhun minoo vico tindaha, ma nanducun tyayu vaha ca cundyoon coto quisi inga ra ñiñi ca.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Ta ra i cana suun sa cuenda vico cuan cua quisi ra ta cua catyi ra suhun: “Cuhvon tyayu ya cundyaa inga ra ya.” Ta cua cucahan xaan nuun, ta cua cuhun nu ndyaa tyayu cuenda ñiyɨvɨ ña ñiñi.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Vaha ca tatu cana ñu suun minoo vico, cuhun xihnon nu ndyaa tyayu ña ñiñi cundyoon. Ta zɨquɨ cua quisi ra i cana suun ta cua catyi ra: “Amigo, cuhun nu ndyaa tyayu vaha ca.” Cua catyi ra. Ta sihin cuhva cuan cua zacahnu ra suun nuu ñiyɨvɨ yucu suhun yumesa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Vatyi yoo ra zacahnu sii, cua zanduluhlu ñiyɨvɨ sii ra. Ta yoo ra zanduluhlu sii, cua zacahnu ñiyɨvɨ sii ra.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Ta zɨquɨ i catyi ra Jesús sihin ra i cana sii ra sa cua casi ra: Tatu cua cuhvon minoo sa cuzama a sa cuxiñi sii ñiyɨvɨ, ma canon sii amigun a tohon a sii ñiyɨvɨ suun a sii ra cuca sa ndyaa yatyi yuvehun. Vatyi quɨvɨ nacoo tucu minoo vico vehe maa ra ta cua cana tucu ra suun.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Zoco tatu cua zavohon minoo vico, canon sii ñu ndahvi, ñu coxo, ñu xii ta ñu cuaa.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Ta zɨɨ xaan cua cuñun. Vatyi ra yucuan ma cuu nacuhva ra sa casun, zoco cua tyiyahvi ra Ndyoo suun quɨvɨ cua nandoton sihin ñiyɨvɨ vaha.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Ta siñi minoo ra ndyaa mesa cuan sa cahan ra Jesús, ta catyi ra sihin ra: Zɨɨ xaan cua cuñi ra casi xita nu ndyaca ñaha ra Ndyoo.
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Ta zɨquɨ i catyi ra Jesús sihin ra: I zavaha minoo ra minoo sa cuxiñi cahnu xaan vehe ra.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Ta cuhva sa cua cuhva ra sa cuxiñi ñu, i tasi ra sii muzu ra sa nacana ra sii ñu sa i cana ra vatyi sa ndyaa listo si, ta sa cuu quisi casi ñu.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Zoco tandɨhɨ ñu i catyi ñu vatyi ma cuu cuhun ñu. Ra sa xihna ñi i catyi ra: “Nacaa zate minoo ñuhu, ta cuñi sa cundyehi sii si. Catyun sihin ra vatyi nazaha ra tucahnu iñi sii, vatyi ma cuhin.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Ta inga ra i catyi ra: “Nu zate ohon tahan yunta, ta cuehin cua ndyehi tatu vaha tɨ. Catyun sihin ra vatyi nazaha ra tucahnu iñi sii, vatyi ma cuhin.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Ta inga tucu ra i catyi ra: “Nacaa tindehi, ta yucuan cuenda ma cuhin.” Catyi ra.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Ta cua nuhu muzu cuan, ta i nacatyi ra tandɨhɨ cuhva ya sihin patrón ra. Ta i cuxaan xaan patrón ra, ta i catyi ra sihin muzu ra: “Cuahan yatyi cuii ñi tandɨhɨ ityi cahnu ta ityi ndyihi ta cuhun sii ra ndahvi ta ra coxo ta ra xii ta ra cuaa, ta quisi ndyacon sii ra ihya.” Catyi ra.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ta i zavaha muzu ra cuhva catyi ra, ta zɨquɨ i catyi ra: “Tata, sa zavehi tandɨhɨ cuhva catyun, ta nuña ca.” Catyi ra.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ta i catyi patrón ra sihin ra: “Cuahan tandɨhɨ cuii ityi, ta zañiñun sii ñiyɨvɨ vatyi naquisi ñu. Cuñi sa cua cutu cuii vehi.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Vatyi catyi suhun vatyi numinoo ra i cane sa xihna ñi, ma cuhva que sa casi ra sihin.”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Cuaha xaan ñiyɨvɨ cuahan sihin ra Jesús. Ta i ndyehe ra sii ñu ta i catyi ra sihin ñu:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 Tandɨhɨ ndoho ra ndyico sii, tatu cuñi ca ndo sii ñiyɨvɨ sii ndo ta zɨquɨ sii mi, ma cuu cuu ndo ñiyɨvɨ sii mi.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Vatyi yoñi ra cuu cuu ñiyɨvɨ sii mi tatu ma ndyehe ra tundoho sa cuende, ta vazu cuu ra sa cuende.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Vatyi yoñi minoo ra tatu cua zandaa ra minoo torre ta ma cundyaa xihna ra ta tava ra cuenda tatu ñihi xuhun ra ta cundyee iñi ra zandɨhɨ ra tyiño cuan.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Coto sa zavaha ra cimiento ta zɨquɨ ma cuu zandɨhɨ ra tyiño. Ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ cua ndyehe sii si, ta cua vacu ndyaa xaan ñu sii ra.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Ta cua catyi ñu: “Ihya ra i quisaha zandaa ra minoo torre, ta ñá cuu zandɨhɨ ra sii si.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 A tatu iyo minoo rey sa cuñi cahñi tahan sihin inga rey sa iyo oco mil zandaru. Rey sa xihna ñi cuan cua cundyaa xihna ra ta nacañi iñi ra tatu cuu zahacanaa ra sihin sa usi mil zandaru sa iyo sii maa ra.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ta tatu sa sito ra vatyi ma cuu, cua tasi ra tyiño nɨɨ ñi sa ndyaa inga rey cuan nusica, ta cua caca ra sii ra vatyi nandɨhɨ ñi maa tuhun.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Ta tacuan tucu maa ndo, tatu ma cahndya iñi ndo tandɨhɨ sa cuñi xaan ndo ta tandɨhɨ sa cumi ndo, ma cuu cuu ndo ñiyɨvɨ sii mi sa ndisa cuii.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Vaha xaan cuu ñɨɨ, zoco tatu ña uhva ca si ¿yozo caa cuu cutyiño ñiyɨvɨ sii si?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ñahñi ca sa cuu zacuu ñu sihin si. Nu sa tyindyee si sii ñuhu ta ma cuu. Nu ndɨhɨ tuhun zavita ñu sii si. Tatu ndyaa zoho ndo, cuɨñɨ ndo tuhun ya. Catyi ra Jesús.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.