Lucas 14
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 Minoo quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ i sahan ra Jesús vehe minoo ra cu nuu sii ra fariseo cua casi ra xita. Ta ndyehe xaan ra fariseo ñaa sa cua zavaha ra Jesús.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Ta ñoho minoo ra cuhu yucuan; ndaa xaan ra.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Ta i catyi ra Jesús sihin ra maestro cuenda ley ta ra fariseo: ¿Atu catyi ley vatyi cuu zanduvaha yo sii ñiyɨvɨ quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ a ma cuu?
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Tacuan ta tandɨhɨ ra cuan, taxi cuii ñi yucu ra ta ña cahan ra. Ta zɨquɨ i quihin ra Jesús sii ra cuhu cuan, ta i zanduvaha ra sii ra, ta i natasi ra sii ra sa cunuhu ra.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Ta zɨquɨ i catyi ra Jesús sihin ra fariseo: Tatu canacava minoo burro zono ndo a minoo zɨndɨquɨ zono ndo sisi minoo xahva quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ ¿atu ma tava ndo sii tɨ yatyi ñi vazu quɨvɨ quitatu ñiyɨvɨ cuu si? Catyi ra.
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Tacuan ta ña cuu ca nacahan ra cuan.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 I ndyehe ra Jesús cuhva i zavaha tandɨhɨ ñiyɨvɨ yucu vico cuan vatyi saa ra cuan ta i casi ra maa ñi tyayu vaha ca cundyaa ra, ta i cahan ra Jesús sihin minoo cuhva sihin ra, ta i catyi ra:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 Tatu cana minoo ra suun sa cuhun minoo vico tindaha, ma nanducun tyayu vaha ca cundyoon coto quisi inga ra ñiñi ca.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Ta ra i cana suun sa cuenda vico cuan cua quisi ra ta cua catyi ra suhun: “Cuhvon tyayu ya cundyaa inga ra ya.” Ta cua cucahan xaan nuun, ta cua cuhun nu ndyaa tyayu cuenda ñiyɨvɨ ña ñiñi.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Vaha ca tatu cana ñu suun minoo vico, cuhun xihnon nu ndyaa tyayu ña ñiñi cundyoon. Ta zɨquɨ cua quisi ra i cana suun ta cua catyi ra: “Amigo, cuhun nu ndyaa tyayu vaha ca.” Cua catyi ra. Ta sihin cuhva cuan cua zacahnu ra suun nuu ñiyɨvɨ yucu suhun yumesa.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Vatyi yoo ra zacahnu sii, cua zanduluhlu ñiyɨvɨ sii ra. Ta yoo ra zanduluhlu sii, cua zacahnu ñiyɨvɨ sii ra.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Ta zɨquɨ i catyi ra Jesús sihin ra i cana sii ra sa cua casi ra: Tatu cua cuhvon minoo sa cuzama a sa cuxiñi sii ñiyɨvɨ, ma canon sii amigun a tohon a sii ñiyɨvɨ suun a sii ra cuca sa ndyaa yatyi yuvehun. Vatyi quɨvɨ nacoo tucu minoo vico vehe maa ra ta cua cana tucu ra suun.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Zoco tatu cua zavohon minoo vico, canon sii ñu ndahvi, ñu coxo, ñu xii ta ñu cuaa.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Ta zɨɨ xaan cua cuñun. Vatyi ra yucuan ma cuu nacuhva ra sa casun, zoco cua tyiyahvi ra Ndyoo suun quɨvɨ cua nandoton sihin ñiyɨvɨ vaha.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Ta siñi minoo ra ndyaa mesa cuan sa cahan ra Jesús, ta catyi ra sihin ra: Zɨɨ xaan cua cuñi ra casi xita nu ndyaca ñaha ra Ndyoo.
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Ta zɨquɨ i catyi ra Jesús sihin ra: I zavaha minoo ra minoo sa cuxiñi cahnu xaan vehe ra.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Ta cuhva sa cua cuhva ra sa cuxiñi ñu, i tasi ra sii muzu ra sa nacana ra sii ñu sa i cana ra vatyi sa ndyaa listo si, ta sa cuu quisi casi ñu.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Zoco tandɨhɨ ñu i catyi ñu vatyi ma cuu cuhun ñu. Ra sa xihna ñi i catyi ra: “Nacaa zate minoo ñuhu, ta cuñi sa cundyehi sii si. Catyun sihin ra vatyi nazaha ra tucahnu iñi sii, vatyi ma cuhin.”
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Ta inga ra i catyi ra: “Nu zate ohon tahan yunta, ta cuehin cua ndyehi tatu vaha tɨ. Catyun sihin ra vatyi nazaha ra tucahnu iñi sii, vatyi ma cuhin.”
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Ta inga tucu ra i catyi ra: “Nacaa tindehi, ta yucuan cuenda ma cuhin.” Catyi ra.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Ta cua nuhu muzu cuan, ta i nacatyi ra tandɨhɨ cuhva ya sihin patrón ra. Ta i cuxaan xaan patrón ra, ta i catyi ra sihin muzu ra: “Cuahan yatyi cuii ñi tandɨhɨ ityi cahnu ta ityi ndyihi ta cuhun sii ra ndahvi ta ra coxo ta ra xii ta ra cuaa, ta quisi ndyacon sii ra ihya.” Catyi ra.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Ta i zavaha muzu ra cuhva catyi ra, ta zɨquɨ i catyi ra: “Tata, sa zavehi tandɨhɨ cuhva catyun, ta nuña ca.” Catyi ra.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Ta i catyi patrón ra sihin ra: “Cuahan tandɨhɨ cuii ityi, ta zañiñun sii ñiyɨvɨ vatyi naquisi ñu. Cuñi sa cua cutu cuii vehi.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Vatyi catyi suhun vatyi numinoo ra i cane sa xihna ñi, ma cuhva que sa casi ra sihin.”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Cuaha xaan ñiyɨvɨ cuahan sihin ra Jesús. Ta i ndyehe ra sii ñu ta i catyi ra sihin ñu:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 Tandɨhɨ ndoho ra ndyico sii, tatu cuñi ca ndo sii ñiyɨvɨ sii ndo ta zɨquɨ sii mi, ma cuu cuu ndo ñiyɨvɨ sii mi.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Vatyi yoñi ra cuu cuu ñiyɨvɨ sii mi tatu ma ndyehe ra tundoho sa cuende, ta vazu cuu ra sa cuende.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Vatyi yoñi minoo ra tatu cua zandaa ra minoo torre ta ma cundyaa xihna ra ta tava ra cuenda tatu ñihi xuhun ra ta cundyee iñi ra zandɨhɨ ra tyiño cuan.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Coto sa zavaha ra cimiento ta zɨquɨ ma cuu zandɨhɨ ra tyiño. Ta tandɨhɨ ñiyɨvɨ cua ndyehe sii si, ta cua vacu ndyaa xaan ñu sii ra.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Ta cua catyi ñu: “Ihya ra i quisaha zandaa ra minoo torre, ta ñá cuu zandɨhɨ ra sii si.”
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 A tatu iyo minoo rey sa cuñi cahñi tahan sihin inga rey sa iyo oco mil zandaru. Rey sa xihna ñi cuan cua cundyaa xihna ra ta nacañi iñi ra tatu cuu zahacanaa ra sihin sa usi mil zandaru sa iyo sii maa ra.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Ta tatu sa sito ra vatyi ma cuu, cua tasi ra tyiño nɨɨ ñi sa ndyaa inga rey cuan nusica, ta cua caca ra sii ra vatyi nandɨhɨ ñi maa tuhun.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Ta tacuan tucu maa ndo, tatu ma cahndya iñi ndo tandɨhɨ sa cuñi xaan ndo ta tandɨhɨ sa cumi ndo, ma cuu cuu ndo ñiyɨvɨ sii mi sa ndisa cuii.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 Vaha xaan cuu ñɨɨ, zoco tatu ña uhva ca si ¿yozo caa cuu cutyiño ñiyɨvɨ sii si?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Ñahñi ca sa cuu zacuu ñu sihin si. Nu sa tyindyee si sii ñuhu ta ma cuu. Nu ndɨhɨ tuhun zavita ñu sii si. Tatu ndyaa zoho ndo, cuɨñɨ ndo tuhun ya. Catyi ra Jesús.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.