Atos 10
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs VC
1 Ñuu Cesarea i sicoo minoo ra nañi Cornelio. Ra cu nuu i cuu ra sii minoo ziendu zandaru. Ra Italia i cuu zandaru sa ndyaca ñaha ra.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Vaha xaan ra i cuu ra Cornelio sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ sii ra. I zacahnu ra sii Ndyoo, ta yuhu ra sa ma tyaa ra yahvi sii ra. I tyindyee xaan ra sii ñiyɨvɨ hebreo sihin xuhun ra. Ta i cahan ra sihin ra Ndyoo tandɨhɨ cuhva.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Minoo saha tañi caa uñi sa sahiñi i ndyehe ra minoo ángel. I quɨhvɨ si nu ndyaa ra ta catyi si: ¡Cornelio!
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Yuhu xaan ra Cornelio ta i ndyehe xaan ra sii ángel cuan ta catyi ra: ¿Ñaa sa cuñun sihin, tata? Tacuan ta i catyi ángel cuan sihin ra: Sa siñi ra Ndyoo tandɨhɨ cuhva i cohon sihin ra. Ta zɨɨ cuñi ra vatyi tyindyee xoon sii ñiyɨvɨ ndahvi.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Ta vityi cuñi si sa tasun uu a uñi tahan muzun ndya ñuu Jope. Indyacuan iyo minoo ra nañi Simón. Ta zuun ñi nañi tucu ra Pedro. Cua canon sii ra vatyi quisi ra ihya.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ndyaa ra vehe inga ra nañi Simón. Ra zatyahyu ñɨɨ cuu ra. Yuhu tyañuhu iyo vehe ra. Cua catyi maa ra Pedro cuan ñaa sa cua zavohon. Tacuan i catyi ángel cuan.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Ta sa cuahan ángel cuan ta i cana ra Cornelio sii uu tahan muzu ra sihin minoo zandaru ra cumi sii ra. Sino iñi zandaru cuan sii Ndyoo.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 I nacatyi ra Cornelio sihin ra tandɨhɨ sa ndyehe ra ta zɨquɨ i tasi ra sii ra ndya ñuu Jope.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ta inga quɨvɨ i quihin ra ityi cuahan ra. Ta sa cua saa ra ñuu Jope tañi maa ora ta zuun ñi caa cuhva cuan i ndaa ra Pedro xiñi vehe ra vatyi cua cahan ra sihin Ndyoo.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Sizoco ra ta cuñi ra sa cuzama ra zoco nɨɨ ñi sa zavaha ñu sa casi ra i ndaa ra xiñi vehe. Tacuan ta i quisaha zandyehe ra Ndyoo sii ra minoo sa ndyehe ra.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 I ndyehe ra vatyi nuña yutyi andɨvɨ ta i noo xica minoo tañi minoo zahma yuu cahnu. I noo si sihin cumi tahan sɨquɨ si.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Sisi zahma yuu cuan ñoho tandɨhɨ cuii nuu quɨtɨ sa iyo cumi tahan saha sihin coo nahnu ta sihin zaa.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Tacuan ta i siñi ra Pedro sa cahan ra Ndyoo ta catyi ra: Nduviton Pedro ta cahñun sii tɨ ta casun.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Zoco i catyi ra Pedro: Ma cuu tata vatyi ña tuhve casi tandɨhɨ ñaa sa ica cuenda costumbre maa ndi.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Inga saha i catyi tucu ra Ndyoo sihin ra: Ña vaha catyi moo vatyi ica sa sehi suun.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Ta tacuan i cahan tucu ra Ndyoo sihin ra. Ta sa cu uñi saha i cahan ra tacuan ta zɨquɨ i nandaa tucu zahma cuan ityi zɨquɨ.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Ta i sica iñi ra Pedro ñaa cuhva cuu si cuan, ta zuun ñi caa cuhva cuan i saa sa uñi tahan ra i tasi ra Cornelio yuvehe. Vatyi i ndaca tuhun ra sii ñiyɨvɨ ta tacuan i nañihi ra vehe ra Simón.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ta sa saa ra yuvehe cuan, i cana saa ra ta catyi ra: ¿Atu iyo minoo ra nañi Simón Pedro ihya?
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Ta zuun ñi cuhva cuan, sica iñi ra Pedro ñaa sa ndyehe ra ta i catyi Tatyi Ii sihin ra: Nanducu uñi tahan ra suun.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Cua noon ta cua cuhun sihin ra. Ma caca iñun vazu yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ra vatyi yuhvi cuu ra i tasi sii ra nu ndyoon.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Tacuan ta i noo ra Pedro nu yucu ra i tasi ra Cornelio ta catyi ra: Zuun yuhvi cui ra nanducu ndo. ¿Ñaa cuenda vasi ndo?
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ta i catyi inga ra cuan: Vasi maa ndi cuenda ra Cornelio. Minoo ra vaha xaan cuu ra. Ta cuñi xaan ra sii Ndyoo ra zacahnu ndoho ñiyɨvɨ hebreo. Sa catyi minoo ángel Ndyoo sihin ra vatyi vaha cua cana ra suun sa cuhun ndya vehe ra. Ta cua tyizoho ra ñaa sa cua nacatyun sihin ra.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Tacuan ta i quɨhvɨ ra cuan sisi vehe. Ta i ndoo ra sihin ra Pedro minoo ñuu. Ta inga quɨvɨ cuahan ra Pedro sihin ra ta cuahan tucu zuhva ra sino iñi sii ra Jesús, ra ñuu Jope cuan.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ta sa cu uu quɨvɨ i saa ra ñuu Cesarea nu i ndatu ra Cornelio sii ra sihin cuaha xaan ñiyɨvɨ sii ra sihin amigo ra vatyi i cana ra Cornelio sii tandɨhɨ ra.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ta sa saa ra Pedro vehe ra ta i quita ra Cornelio si vehe ra ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ra nuu ra vatyi cua zacahnu ra sii ra.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Zoco i zanduvita ra Pedro sii ra ta catyi ra: Nduviton vatyi ñiyɨvɨ cuu mi tañi moo.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ta zɨquɨ i quisaha natuhun ra ta i quɨhvɨ ra sisi vehe ra Cornelio. I ndyehe ra Pedro vatyi tuu xaan ñiyɨvɨ yucu.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Ta i catyi ra Pedro: Sito maa ndo vatyi ña saha costumbre maa ndi ñiyɨvɨ hebreo sa titahan ndi sihin ra sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu, nu sa quɨhvɨ ndi vehe ra. Zoco i zañaha ra Ndyoo sii vatyi ña vaha cua catyi vatyi cuxi caa iyo ndo ta ña vaha cua catyi vatyi ma cuu titehin sihin ndo.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Yucuan cuenda yatyi xaan vasi sa i cana ndo sii. Ta ñá catyi sa ma cuu quisi. Ta vityi cuñi cote ¿ñaa cuenda i cana ndo sii?
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Tacuan i cahan ra Pedro ta zɨquɨ i catyi ra Cornelio: Sa yaha cumi quɨvɨ ta zuun ñi tyehen cuhva i sica tahvi sii ra Ndyoo sisi vehi vatyi tacuan tuhve zacuu sa sahiñi, ta i quituu minoo ra nui. Cuisi xaan zahma ra.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Ta i catyi ra cuan sihin: “Cornelio, i siñi ra Ndyoo sa cohon sihin ra ta nacohon iñi ra tandɨhɨ sa zavohon ta cuhva tyindyeun sii ñiyɨvɨ ndahvi.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Vityi cua tasun tyiño ndya ñuu Jope vatyi cua canon sii minoo ra sa nañi Simón Pedro. Ndyaa ra vehe minoo ra zatyahyu ñɨɨ. Nañi tucu ra cuan Simón. Yuhu tyañuhu iyo vehe ra. Naquisi maa ra ta cua zacuaha ra suun.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Tacuan i cuu si, ta yatyi i tasi tyiño sa nanducu ñiyɨvɨ suun. Ta vaha vatyi i quisun. Ta vityi yucu yo ihya nuu ra Ndyoo, ta cuñi ndi tyizoho ndi tandɨhɨ cuii cuhva tasi ra Ndyoo suun sa zacoton sii ndi.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Tacuan ta i quisaha cahan ra Pedro ta catyi ra: Vityi cutuñi iñi vatyi inuu ñi cuñi ra Ndyoo sii tandɨhɨ cuii ñiyɨvɨ. Ñahñi sa zɨɨn iyo yo cuhva cuñi ra sii yo.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Ta tandɨhɨ ñuu cuñi ra Ndyoo sii yoo ra zavaha sa vaha, sii yoo ra yuhu ta tyaa ra yahvi sii ley ra Ndyoo.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 I cahan ra Ndyoo sihin nduhvi ñiyɨvɨ hebreo, ta nacatyi ra sihin ndi vatyi cua coo sa taxi ñi añima yo sa cuenda ra Jesucristo. Ta maa ra cuu ra ndyaca ñaha sii tandɨhɨ sa iyo.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Sito vaha maa ndo ñaa sa sicoo ñuu ra hebreo. I quisaha si ñuu sa nañi Galilea. Xihna ca i zacoo ndutya ra Juan sii ñiyɨvɨ, ta i zacuaha ra sii ñu.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Ta zɨquɨ i quita ra Jesús, ra ñuu Nazaret, ta saha ra Ndyoo cuhva sii ra sa cuenda Tatyi Ii. Ta i sica noo ra Jesús, ta i zavaha ra sa vaha, ta i zanduvaha ra sii ñu ndyehe tundoho cuenda cuihna. Tacuan i zavaha ra vatyi i tyindyee ra Ndyoo sii ra.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Ta maa ndi cuu ra cu sa ndaa sa cuenda tandɨhɨ sa i zavaha ra Jesús nu cu si Judea ta ñuu cahnu Jerusalén. Ta i tyaa ñu sii ra nu cruz, ta i sahñi ñu sii ra.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Zoco sa yaha uñi quɨvɨ ta i zanandoto ra Ndyoo sii ra. Ta i saha ra sa ndyehe maa ndi sii ra Jesús.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ñá quituu ra nuu tandɨhɨ ñiyɨvɨ. Maa ñi nuu maa ndi, ra i casi ra Ndyoo vatyi cua cuu ndi sa ndaa. Sasi ndi sihin ra ta sihi ndi ndutya sihin ra ta sa yaha nandoto ra sa sihi ra.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Ta i tasi ra sii ndi sa nacatyi ndi sihin ñiyɨvɨ. Ta sa ndaa cuu ndi vatyi vityi i saha ra Ndyoo tyiño sii ra Jesús sa cuu ra juez sii ñiyɨvɨ ndito ta sii ñiyɨvɨ i sihi.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Sa cuenda ra Jesús i cahan tandɨhɨ ra profeta ta tyiemvu ta catyi ra vatyi tandɨhɨ ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús cua zandasi ra cuatyi ñu.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Ta zuun ñi cuhva sa cahan ra Pedro ta i noo Tatyi Ii sii tandɨhɨ ñu tyizoho.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Ta ra hebreo sa sino iñi Tuhun Ndyoo, ra i quisi sihin ra Pedro, iyo xaan i cuñi ra vatyi saha ra Ndyoo Tatyi Ii ra sii inga ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Vatyi siñi ra sa cahan ñu inga tuhun sa ña tuhva ñu cahan ta zacahnu ñu sii Ndyoo.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Tacuan ta i catyi ra Pedro: Sa i saa Tatyi Ii sii ñiyɨvɨ ya cuhva i saa ra sii maa yo. Ta vityi yoñi ra cua catyi vatyi ma cuu coo ndutya ñu.
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Tacuan, ta i catyi ra Pedro vatyi cua coo ndutya ñu sa cuenda ra Jesucristo. Ta sa yaha sicoo ndutya ñu ta i sica ca ñu sa ndoo ra Pedro zuhva ca quɨvɨ ñuu ñu.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.