Atos 10
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs NVT
1 Ñuu Cesarea i sicoo minoo ra nañi Cornelio. Ra cu nuu i cuu ra sii minoo ziendu zandaru. Ra Italia i cuu zandaru sa ndyaca ñaha ra.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Vaha xaan ra i cuu ra Cornelio sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ sii ra. I zacahnu ra sii Ndyoo, ta yuhu ra sa ma tyaa ra yahvi sii ra. I tyindyee xaan ra sii ñiyɨvɨ hebreo sihin xuhun ra. Ta i cahan ra sihin ra Ndyoo tandɨhɨ cuhva.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Minoo saha tañi caa uñi sa sahiñi i ndyehe ra minoo ángel. I quɨhvɨ si nu ndyaa ra ta catyi si: ¡Cornelio!
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Yuhu xaan ra Cornelio ta i ndyehe xaan ra sii ángel cuan ta catyi ra: ¿Ñaa sa cuñun sihin, tata? Tacuan ta i catyi ángel cuan sihin ra: Sa siñi ra Ndyoo tandɨhɨ cuhva i cohon sihin ra. Ta zɨɨ cuñi ra vatyi tyindyee xoon sii ñiyɨvɨ ndahvi.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Ta vityi cuñi si sa tasun uu a uñi tahan muzun ndya ñuu Jope. Indyacuan iyo minoo ra nañi Simón. Ta zuun ñi nañi tucu ra Pedro. Cua canon sii ra vatyi quisi ra ihya.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Ndyaa ra vehe inga ra nañi Simón. Ra zatyahyu ñɨɨ cuu ra. Yuhu tyañuhu iyo vehe ra. Cua catyi maa ra Pedro cuan ñaa sa cua zavohon. Tacuan i catyi ángel cuan.
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Ta sa cuahan ángel cuan ta i cana ra Cornelio sii uu tahan muzu ra sihin minoo zandaru ra cumi sii ra. Sino iñi zandaru cuan sii Ndyoo.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 I nacatyi ra Cornelio sihin ra tandɨhɨ sa ndyehe ra ta zɨquɨ i tasi ra sii ra ndya ñuu Jope.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Ta inga quɨvɨ i quihin ra ityi cuahan ra. Ta sa cua saa ra ñuu Jope tañi maa ora ta zuun ñi caa cuhva cuan i ndaa ra Pedro xiñi vehe ra vatyi cua cahan ra sihin Ndyoo.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Sizoco ra ta cuñi ra sa cuzama ra zoco nɨɨ ñi sa zavaha ñu sa casi ra i ndaa ra xiñi vehe. Tacuan ta i quisaha zandyehe ra Ndyoo sii ra minoo sa ndyehe ra.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 I ndyehe ra vatyi nuña yutyi andɨvɨ ta i noo xica minoo tañi minoo zahma yuu cahnu. I noo si sihin cumi tahan sɨquɨ si.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Sisi zahma yuu cuan ñoho tandɨhɨ cuii nuu quɨtɨ sa iyo cumi tahan saha sihin coo nahnu ta sihin zaa.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Tacuan ta i siñi ra Pedro sa cahan ra Ndyoo ta catyi ra: Nduviton Pedro ta cahñun sii tɨ ta casun.
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Zoco i catyi ra Pedro: Ma cuu tata vatyi ña tuhve casi tandɨhɨ ñaa sa ica cuenda costumbre maa ndi.
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Inga saha i catyi tucu ra Ndyoo sihin ra: Ña vaha catyi moo vatyi ica sa sehi suun.
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Ta tacuan i cahan tucu ra Ndyoo sihin ra. Ta sa cu uñi saha i cahan ra tacuan ta zɨquɨ i nandaa tucu zahma cuan ityi zɨquɨ.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Ta i sica iñi ra Pedro ñaa cuhva cuu si cuan, ta zuun ñi caa cuhva cuan i saa sa uñi tahan ra i tasi ra Cornelio yuvehe. Vatyi i ndaca tuhun ra sii ñiyɨvɨ ta tacuan i nañihi ra vehe ra Simón.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Ta sa saa ra yuvehe cuan, i cana saa ra ta catyi ra: ¿Atu iyo minoo ra nañi Simón Pedro ihya?
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Ta zuun ñi cuhva cuan, sica iñi ra Pedro ñaa sa ndyehe ra ta i catyi Tatyi Ii sihin ra: Nanducu uñi tahan ra suun.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Cua noon ta cua cuhun sihin ra. Ma caca iñun vazu yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ra vatyi yuhvi cuu ra i tasi sii ra nu ndyoon.
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Tacuan ta i noo ra Pedro nu yucu ra i tasi ra Cornelio ta catyi ra: Zuun yuhvi cui ra nanducu ndo. ¿Ñaa cuenda vasi ndo?
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Ta i catyi inga ra cuan: Vasi maa ndi cuenda ra Cornelio. Minoo ra vaha xaan cuu ra. Ta cuñi xaan ra sii Ndyoo ra zacahnu ndoho ñiyɨvɨ hebreo. Sa catyi minoo ángel Ndyoo sihin ra vatyi vaha cua cana ra suun sa cuhun ndya vehe ra. Ta cua tyizoho ra ñaa sa cua nacatyun sihin ra.
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Tacuan ta i quɨhvɨ ra cuan sisi vehe. Ta i ndoo ra sihin ra Pedro minoo ñuu. Ta inga quɨvɨ cuahan ra Pedro sihin ra ta cuahan tucu zuhva ra sino iñi sii ra Jesús, ra ñuu Jope cuan.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Ta sa cu uu quɨvɨ i saa ra ñuu Cesarea nu i ndatu ra Cornelio sii ra sihin cuaha xaan ñiyɨvɨ sii ra sihin amigo ra vatyi i cana ra Cornelio sii tandɨhɨ ra.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Ta sa saa ra Pedro vehe ra ta i quita ra Cornelio si vehe ra ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ra nuu ra vatyi cua zacahnu ra sii ra.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Zoco i zanduvita ra Pedro sii ra ta catyi ra: Nduviton vatyi ñiyɨvɨ cuu mi tañi moo.
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Ta zɨquɨ i quisaha natuhun ra ta i quɨhvɨ ra sisi vehe ra Cornelio. I ndyehe ra Pedro vatyi tuu xaan ñiyɨvɨ yucu.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Ta i catyi ra Pedro: Sito maa ndo vatyi ña saha costumbre maa ndi ñiyɨvɨ hebreo sa titahan ndi sihin ra sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu, nu sa quɨhvɨ ndi vehe ra. Zoco i zañaha ra Ndyoo sii vatyi ña vaha cua catyi vatyi cuxi caa iyo ndo ta ña vaha cua catyi vatyi ma cuu titehin sihin ndo.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Yucuan cuenda yatyi xaan vasi sa i cana ndo sii. Ta ñá catyi sa ma cuu quisi. Ta vityi cuñi cote ¿ñaa cuenda i cana ndo sii?
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Tacuan i cahan ra Pedro ta zɨquɨ i catyi ra Cornelio: Sa yaha cumi quɨvɨ ta zuun ñi tyehen cuhva i sica tahvi sii ra Ndyoo sisi vehi vatyi tacuan tuhve zacuu sa sahiñi, ta i quituu minoo ra nui. Cuisi xaan zahma ra.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Ta i catyi ra cuan sihin: “Cornelio, i siñi ra Ndyoo sa cohon sihin ra ta nacohon iñi ra tandɨhɨ sa zavohon ta cuhva tyindyeun sii ñiyɨvɨ ndahvi.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Vityi cua tasun tyiño ndya ñuu Jope vatyi cua canon sii minoo ra sa nañi Simón Pedro. Ndyaa ra vehe minoo ra zatyahyu ñɨɨ. Nañi tucu ra cuan Simón. Yuhu tyañuhu iyo vehe ra. Naquisi maa ra ta cua zacuaha ra suun.”
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Tacuan i cuu si, ta yatyi i tasi tyiño sa nanducu ñiyɨvɨ suun. Ta vaha vatyi i quisun. Ta vityi yucu yo ihya nuu ra Ndyoo, ta cuñi ndi tyizoho ndi tandɨhɨ cuii cuhva tasi ra Ndyoo suun sa zacoton sii ndi.
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Tacuan ta i quisaha cahan ra Pedro ta catyi ra: Vityi cutuñi iñi vatyi inuu ñi cuñi ra Ndyoo sii tandɨhɨ cuii ñiyɨvɨ. Ñahñi sa zɨɨn iyo yo cuhva cuñi ra sii yo.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Ta tandɨhɨ ñuu cuñi ra Ndyoo sii yoo ra zavaha sa vaha, sii yoo ra yuhu ta tyaa ra yahvi sii ley ra Ndyoo.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 I cahan ra Ndyoo sihin nduhvi ñiyɨvɨ hebreo, ta nacatyi ra sihin ndi vatyi cua coo sa taxi ñi añima yo sa cuenda ra Jesucristo. Ta maa ra cuu ra ndyaca ñaha sii tandɨhɨ sa iyo.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Sito vaha maa ndo ñaa sa sicoo ñuu ra hebreo. I quisaha si ñuu sa nañi Galilea. Xihna ca i zacoo ndutya ra Juan sii ñiyɨvɨ, ta i zacuaha ra sii ñu.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Ta zɨquɨ i quita ra Jesús, ra ñuu Nazaret, ta saha ra Ndyoo cuhva sii ra sa cuenda Tatyi Ii. Ta i sica noo ra Jesús, ta i zavaha ra sa vaha, ta i zanduvaha ra sii ñu ndyehe tundoho cuenda cuihna. Tacuan i zavaha ra vatyi i tyindyee ra Ndyoo sii ra.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Ta maa ndi cuu ra cu sa ndaa sa cuenda tandɨhɨ sa i zavaha ra Jesús nu cu si Judea ta ñuu cahnu Jerusalén. Ta i tyaa ñu sii ra nu cruz, ta i sahñi ñu sii ra.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Zoco sa yaha uñi quɨvɨ ta i zanandoto ra Ndyoo sii ra. Ta i saha ra sa ndyehe maa ndi sii ra Jesús.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Ñá quituu ra nuu tandɨhɨ ñiyɨvɨ. Maa ñi nuu maa ndi, ra i casi ra Ndyoo vatyi cua cuu ndi sa ndaa. Sasi ndi sihin ra ta sihi ndi ndutya sihin ra ta sa yaha nandoto ra sa sihi ra.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Ta i tasi ra sii ndi sa nacatyi ndi sihin ñiyɨvɨ. Ta sa ndaa cuu ndi vatyi vityi i saha ra Ndyoo tyiño sii ra Jesús sa cuu ra juez sii ñiyɨvɨ ndito ta sii ñiyɨvɨ i sihi.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Sa cuenda ra Jesús i cahan tandɨhɨ ra profeta ta tyiemvu ta catyi ra vatyi tandɨhɨ ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús cua zandasi ra cuatyi ñu.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Ta zuun ñi cuhva sa cahan ra Pedro ta i noo Tatyi Ii sii tandɨhɨ ñu tyizoho.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Ta ra hebreo sa sino iñi Tuhun Ndyoo, ra i quisi sihin ra Pedro, iyo xaan i cuñi ra vatyi saha ra Ndyoo Tatyi Ii ra sii inga ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Vatyi siñi ra sa cahan ñu inga tuhun sa ña tuhva ñu cahan ta zacahnu ñu sii Ndyoo.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 Tacuan ta i catyi ra Pedro: Sa i saa Tatyi Ii sii ñiyɨvɨ ya cuhva i saa ra sii maa yo. Ta vityi yoñi ra cua catyi vatyi ma cuu coo ndutya ñu.
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Tacuan, ta i catyi ra Pedro vatyi cua coo ndutya ñu sa cuenda ra Jesucristo. Ta sa yaha sicoo ndutya ñu ta i sica ca ñu sa ndoo ra Pedro zuhva ca quɨvɨ ñuu ñu.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.