Atos 10
Tuhun Ndyoo sihin tyehen ñi (MIHNT) vs ARC
1 Ñuu Cesarea i sicoo minoo ra nañi Cornelio. Ra cu nuu i cuu ra sii minoo ziendu zandaru. Ra Italia i cuu zandaru sa ndyaca ñaha ra.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Vaha xaan ra i cuu ra Cornelio sihin tandɨhɨ ñiyɨvɨ sii ra. I zacahnu ra sii Ndyoo, ta yuhu ra sa ma tyaa ra yahvi sii ra. I tyindyee xaan ra sii ñiyɨvɨ hebreo sihin xuhun ra. Ta i cahan ra sihin ra Ndyoo tandɨhɨ cuhva.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Minoo saha tañi caa uñi sa sahiñi i ndyehe ra minoo ángel. I quɨhvɨ si nu ndyaa ra ta catyi si: ¡Cornelio!
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Yuhu xaan ra Cornelio ta i ndyehe xaan ra sii ángel cuan ta catyi ra: ¿Ñaa sa cuñun sihin, tata? Tacuan ta i catyi ángel cuan sihin ra: Sa siñi ra Ndyoo tandɨhɨ cuhva i cohon sihin ra. Ta zɨɨ cuñi ra vatyi tyindyee xoon sii ñiyɨvɨ ndahvi.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Ta vityi cuñi si sa tasun uu a uñi tahan muzun ndya ñuu Jope. Indyacuan iyo minoo ra nañi Simón. Ta zuun ñi nañi tucu ra Pedro. Cua canon sii ra vatyi quisi ra ihya.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ndyaa ra vehe inga ra nañi Simón. Ra zatyahyu ñɨɨ cuu ra. Yuhu tyañuhu iyo vehe ra. Cua catyi maa ra Pedro cuan ñaa sa cua zavohon. Tacuan i catyi ángel cuan.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ta sa cuahan ángel cuan ta i cana ra Cornelio sii uu tahan muzu ra sihin minoo zandaru ra cumi sii ra. Sino iñi zandaru cuan sii Ndyoo.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 I nacatyi ra Cornelio sihin ra tandɨhɨ sa ndyehe ra ta zɨquɨ i tasi ra sii ra ndya ñuu Jope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ta inga quɨvɨ i quihin ra ityi cuahan ra. Ta sa cua saa ra ñuu Jope tañi maa ora ta zuun ñi caa cuhva cuan i ndaa ra Pedro xiñi vehe ra vatyi cua cahan ra sihin Ndyoo.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Sizoco ra ta cuñi ra sa cuzama ra zoco nɨɨ ñi sa zavaha ñu sa casi ra i ndaa ra xiñi vehe. Tacuan ta i quisaha zandyehe ra Ndyoo sii ra minoo sa ndyehe ra.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 I ndyehe ra vatyi nuña yutyi andɨvɨ ta i noo xica minoo tañi minoo zahma yuu cahnu. I noo si sihin cumi tahan sɨquɨ si.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Sisi zahma yuu cuan ñoho tandɨhɨ cuii nuu quɨtɨ sa iyo cumi tahan saha sihin coo nahnu ta sihin zaa.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Tacuan ta i siñi ra Pedro sa cahan ra Ndyoo ta catyi ra: Nduviton Pedro ta cahñun sii tɨ ta casun.
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Zoco i catyi ra Pedro: Ma cuu tata vatyi ña tuhve casi tandɨhɨ ñaa sa ica cuenda costumbre maa ndi.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Inga saha i catyi tucu ra Ndyoo sihin ra: Ña vaha catyi moo vatyi ica sa sehi suun.
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Ta tacuan i cahan tucu ra Ndyoo sihin ra. Ta sa cu uñi saha i cahan ra tacuan ta zɨquɨ i nandaa tucu zahma cuan ityi zɨquɨ.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Ta i sica iñi ra Pedro ñaa cuhva cuu si cuan, ta zuun ñi caa cuhva cuan i saa sa uñi tahan ra i tasi ra Cornelio yuvehe. Vatyi i ndaca tuhun ra sii ñiyɨvɨ ta tacuan i nañihi ra vehe ra Simón.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ta sa saa ra yuvehe cuan, i cana saa ra ta catyi ra: ¿Atu iyo minoo ra nañi Simón Pedro ihya?
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Ta zuun ñi cuhva cuan, sica iñi ra Pedro ñaa sa ndyehe ra ta i catyi Tatyi Ii sihin ra: Nanducu uñi tahan ra suun.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Cua noon ta cua cuhun sihin ra. Ma caca iñun vazu yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu ra vatyi yuhvi cuu ra i tasi sii ra nu ndyoon.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Tacuan ta i noo ra Pedro nu yucu ra i tasi ra Cornelio ta catyi ra: Zuun yuhvi cui ra nanducu ndo. ¿Ñaa cuenda vasi ndo?
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ta i catyi inga ra cuan: Vasi maa ndi cuenda ra Cornelio. Minoo ra vaha xaan cuu ra. Ta cuñi xaan ra sii Ndyoo ra zacahnu ndoho ñiyɨvɨ hebreo. Sa catyi minoo ángel Ndyoo sihin ra vatyi vaha cua cana ra suun sa cuhun ndya vehe ra. Ta cua tyizoho ra ñaa sa cua nacatyun sihin ra.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Tacuan ta i quɨhvɨ ra cuan sisi vehe. Ta i ndoo ra sihin ra Pedro minoo ñuu. Ta inga quɨvɨ cuahan ra Pedro sihin ra ta cuahan tucu zuhva ra sino iñi sii ra Jesús, ra ñuu Jope cuan.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Ta sa cu uu quɨvɨ i saa ra ñuu Cesarea nu i ndatu ra Cornelio sii ra sihin cuaha xaan ñiyɨvɨ sii ra sihin amigo ra vatyi i cana ra Cornelio sii tandɨhɨ ra.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ta sa saa ra Pedro vehe ra ta i quita ra Cornelio si vehe ra ta i sicuɨñɨ sɨtɨ ra nuu ra vatyi cua zacahnu ra sii ra.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Zoco i zanduvita ra Pedro sii ra ta catyi ra: Nduviton vatyi ñiyɨvɨ cuu mi tañi moo.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ta zɨquɨ i quisaha natuhun ra ta i quɨhvɨ ra sisi vehe ra Cornelio. I ndyehe ra Pedro vatyi tuu xaan ñiyɨvɨ yucu.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Ta i catyi ra Pedro: Sito maa ndo vatyi ña saha costumbre maa ndi ñiyɨvɨ hebreo sa titahan ndi sihin ra sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu, nu sa quɨhvɨ ndi vehe ra. Zoco i zañaha ra Ndyoo sii vatyi ña vaha cua catyi vatyi cuxi caa iyo ndo ta ña vaha cua catyi vatyi ma cuu titehin sihin ndo.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Yucuan cuenda yatyi xaan vasi sa i cana ndo sii. Ta ñá catyi sa ma cuu quisi. Ta vityi cuñi cote ¿ñaa cuenda i cana ndo sii?
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Tacuan i cahan ra Pedro ta zɨquɨ i catyi ra Cornelio: Sa yaha cumi quɨvɨ ta zuun ñi tyehen cuhva i sica tahvi sii ra Ndyoo sisi vehi vatyi tacuan tuhve zacuu sa sahiñi, ta i quituu minoo ra nui. Cuisi xaan zahma ra.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Ta i catyi ra cuan sihin: “Cornelio, i siñi ra Ndyoo sa cohon sihin ra ta nacohon iñi ra tandɨhɨ sa zavohon ta cuhva tyindyeun sii ñiyɨvɨ ndahvi.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Vityi cua tasun tyiño ndya ñuu Jope vatyi cua canon sii minoo ra sa nañi Simón Pedro. Ndyaa ra vehe minoo ra zatyahyu ñɨɨ. Nañi tucu ra cuan Simón. Yuhu tyañuhu iyo vehe ra. Naquisi maa ra ta cua zacuaha ra suun.”
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Tacuan i cuu si, ta yatyi i tasi tyiño sa nanducu ñiyɨvɨ suun. Ta vaha vatyi i quisun. Ta vityi yucu yo ihya nuu ra Ndyoo, ta cuñi ndi tyizoho ndi tandɨhɨ cuii cuhva tasi ra Ndyoo suun sa zacoton sii ndi.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Tacuan ta i quisaha cahan ra Pedro ta catyi ra: Vityi cutuñi iñi vatyi inuu ñi cuñi ra Ndyoo sii tandɨhɨ cuii ñiyɨvɨ. Ñahñi sa zɨɨn iyo yo cuhva cuñi ra sii yo.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ta tandɨhɨ ñuu cuñi ra Ndyoo sii yoo ra zavaha sa vaha, sii yoo ra yuhu ta tyaa ra yahvi sii ley ra Ndyoo.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 I cahan ra Ndyoo sihin nduhvi ñiyɨvɨ hebreo, ta nacatyi ra sihin ndi vatyi cua coo sa taxi ñi añima yo sa cuenda ra Jesucristo. Ta maa ra cuu ra ndyaca ñaha sii tandɨhɨ sa iyo.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Sito vaha maa ndo ñaa sa sicoo ñuu ra hebreo. I quisaha si ñuu sa nañi Galilea. Xihna ca i zacoo ndutya ra Juan sii ñiyɨvɨ, ta i zacuaha ra sii ñu.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Ta zɨquɨ i quita ra Jesús, ra ñuu Nazaret, ta saha ra Ndyoo cuhva sii ra sa cuenda Tatyi Ii. Ta i sica noo ra Jesús, ta i zavaha ra sa vaha, ta i zanduvaha ra sii ñu ndyehe tundoho cuenda cuihna. Tacuan i zavaha ra vatyi i tyindyee ra Ndyoo sii ra.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Ta maa ndi cuu ra cu sa ndaa sa cuenda tandɨhɨ sa i zavaha ra Jesús nu cu si Judea ta ñuu cahnu Jerusalén. Ta i tyaa ñu sii ra nu cruz, ta i sahñi ñu sii ra.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Zoco sa yaha uñi quɨvɨ ta i zanandoto ra Ndyoo sii ra. Ta i saha ra sa ndyehe maa ndi sii ra Jesús.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Ñá quituu ra nuu tandɨhɨ ñiyɨvɨ. Maa ñi nuu maa ndi, ra i casi ra Ndyoo vatyi cua cuu ndi sa ndaa. Sasi ndi sihin ra ta sihi ndi ndutya sihin ra ta sa yaha nandoto ra sa sihi ra.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Ta i tasi ra sii ndi sa nacatyi ndi sihin ñiyɨvɨ. Ta sa ndaa cuu ndi vatyi vityi i saha ra Ndyoo tyiño sii ra Jesús sa cuu ra juez sii ñiyɨvɨ ndito ta sii ñiyɨvɨ i sihi.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Sa cuenda ra Jesús i cahan tandɨhɨ ra profeta ta tyiemvu ta catyi ra vatyi tandɨhɨ ñiyɨvɨ sino iñi sii ra Jesús cua zandasi ra cuatyi ñu.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Ta zuun ñi cuhva sa cahan ra Pedro ta i noo Tatyi Ii sii tandɨhɨ ñu tyizoho.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Ta ra hebreo sa sino iñi Tuhun Ndyoo, ra i quisi sihin ra Pedro, iyo xaan i cuñi ra vatyi saha ra Ndyoo Tatyi Ii ra sii inga ñiyɨvɨ sa yɨvɨ ñiyɨvɨ hebreo cuu.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Vatyi siñi ra sa cahan ñu inga tuhun sa ña tuhva ñu cahan ta zacahnu ñu sii Ndyoo.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Tacuan ta i catyi ra Pedro: Sa i saa Tatyi Ii sii ñiyɨvɨ ya cuhva i saa ra sii maa yo. Ta vityi yoñi ra cua catyi vatyi ma cuu coo ndutya ñu.
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Tacuan, ta i catyi ra Pedro vatyi cua coo ndutya ñu sa cuenda ra Jesucristo. Ta sa yaha sicoo ndutya ñu ta i sica ca ñu sa ndoo ra Pedro zuhva ca quɨvɨ ñuu ñu.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.