Tito 1
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ
1 Máá‑rí kúu Pablo, mozo Dios te suni apóstol Jesucristo kúu‑ri̱ ni̱ sá'a‑ya̱, náva̱'a skándíja‑ga̱‑ri̱ ña̱yɨvɨ ní ka̱ji Dios, jíín já ná júku̱'un‑ga̱ ini̱‑i tu̱'un ndaa̱ ndasa chiñú'ún‑i‑ya̱.
1 Paulo, servo de Deus e apóstolo de Jesus Cristo, segundo a fé dos eleitos de Deus e o conhecimento da verdade, que é segundo a piedade,
2 Te ja̱ yúán káñukuu ini̱‑i kuchaku̱‑i nɨ́ɨ́ káni, chi̱ súan ni̱ keyu'u Dios onde̱ aná'án xáa̱n, te ma̱ kúu kutɨ xndá'ú‑ya̱‑í.
2 em esperança da vida eterna, a qual Deus, que não pode mentir, prometeu antes do começo do mundo,
3 Te onde̱ ni̱ ji̱nu va̱'a máá kɨvɨ́, te ni̱ stá'a̱n ndiji̱n‑ya̱ tú'un‑ya̱ jíín tú'un kájani‑ri̱, ja̱ ní chi'i‑ya̱‑ún ndá'a‑rí, nátu̱'un ni̱ tá'ú tíñu Dios, I'a̱ náma yóó.
3 mas, a seu tempo, manifestou a sua palavra pela pregação que me foi confiada segundo o mandamento de Deus, nosso Salvador.
4 Cháa‑ri̱ tutu̱ yá'a nuu̱‑ro̱ Tito, chi se̱'e ndija‑ri̱ kúu‑ró sɨkɨ́ tú'un kákandíja ká'nu‑yó. Tu̱'un luu íó ini̱‑ya̱, jíín tú'un kúndá'ú ini̱‑ya̱ yóó, jíín tú'un kuaká'nu ini̱, ja̱ kíi nuu̱ máá Táa̱‑yo̱ Dios, jíín já kíi nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo, I'a̱ náma yóó, ná kóo jíín‑ró.
4 A Tito, meu próprio filho, segundo a fé comum: Graça, misericórdia e paz, da parte de Deus o Pai e do Senhor Jesus Cristo, nosso Salvador.
5 Ja̱ sɨkɨ́ yúán ní skéndo̱o‑ri̱ róó onde̱ ñuu̱ Creta, náva̱'a ná sándaa̱‑ro̱ nú tú kuní ji̱nu va̱'a tiñu, te náva̱'a kani‑ró cháa kuu nuu̱ ná ɨɨn ná ɨɨn ñuu̱, nátu̱'un ni̱ tá'ú‑rí tiñu nuu̱‑ro̱.
5 Por esta causa te deixei em Creta, para que pusesses em ordem as coisas que ainda restam e estabelecesses anciãos em cada cidade, como já te mandei:
6 Kani‑ró cháa tú yí'i kua̱chi sɨkɨ̱, jíín nú ɨɨn‑ni ñasɨ́'ɨ́‑de íó, jíín nú kákandíja va̱'a se̱'e‑de, te nú tú kájaku̱ nchaa̱ ña̱yɨvɨ‑í ja̱ síjíta‑i máá‑i xí já ní'in ini̱‑i.
6 Aquele que for irrepreensível, marido de uma só esposa, tendo filhos crentes, não acusados de libertinagem ou rebeldia.
7 Te cha̱a ndíto tɨku'ni̱, nɨ́nɨ ná kúu‑de cha̱a tú yí'i kua̱chi sɨkɨ̱, chi̱ nchátíñu‑de tiñu Dios. Ma̱ kújá'a̱ ini̱‑de, ma̱ yachí kiti̱ ini̱‑de, ma̱ kóo ká'vá‑de, ma̱ stují‑dé ña̱yɨvɨ, ma̱ ndío xaa̱n iní‑de sɨkɨ̱ xú'ún.
7 Porque o bispo deve ser irrepreensível, como administrador de Deus, não soberbo, nem iracundo, nem dado ao vinho, nem espancador, nem cobiçoso de lucro desonesto;
8 Chi̱ sua ná kóto ndá'ú‑de nuu̱ ñáyɨvɨ jíká, ná chíñú'ún‑de tiñu va̱'a, ná kóo kuándí'í‑de, ná kóo ndaa̱ ini̱‑de, ná kóo ndoo‑de, ná kútɨɨn ni̱'in‑de máá‑de.
8 mas amante da hospitalidade, amante dos bons, sóbrio, justo, santo, temperante;
9 Te ná kúndii̱ ni̱'in‑de jíín tú'un ndaa̱ kákandíja‑yó jíín já kúu sa'a̱n‑ya̱, náva̱'a kuu stá'a̱n‑de ta̱ká sa'a̱n va̱'a, te náva̱'a kuu kundéé‑de jíín ñáyɨvɨ sáká núu.
9 retendo firme a fiel palavra, que lhe foi ensinada, para que seja capaz, pela sã doutrina, tanto de admoestar como de convencer os contradizentes.
10 Chi̱ íó kua'a̱ cháa ja̱ tú kákuni̱‑de kuandatu̱‑de, te káka'a̱n sáni‑de, te káxndá'ú‑de ña̱yɨvɨ. Te cha̱a ni̱ kaxɨtɨ̱ ndúu̱, ví'í‑gá kásá'a‑de súan.
10 Porque há muitos desordenados, faladores e enganadores vãos, principalmente os da circuncisão,
11 Nɨ́nɨ ná kasú‑ro̱ yú'u cháa‑ún, chi̱ kásáká núu‑de ini̱ ña̱yɨvɨ nɨ́ɨ́ nɨ́ɨ́‑ni‑i ve'e‑i. Te kástá'a̱n‑de tu̱'un ja̱ tú ká'i̱o va̱'a, te kándúkú‑de ni'i̱n‑dé xu̱'ún sɨkɨ́ tíñu ñáá‑ún.
11 aos quais convém tapar a boca; que destroem casas inteiras, ensinando coisas que não convém, por causa da ganância do lucro.
12 Ɨɨn tá'an máá‑de, cha̱a jáni tu̱'un ñuu̱ máá‑de, ni̱ ka'a̱n súan: Ña̱yɨvɨ ñúu̱ Creta, chi̱ máni ña̱yɨvɨ xndá'ú kákuu, máni kɨtɨ sána kákuu, máni káyee kúxí, áchí‑de.
12 Um deles, seu próprio profeta, disse: Os cretenses são sempre mentirosos, bestas ruins, ventres preguiçosos.
13 Ká'a̱n ndaa̱ tu̱'un ni̱ ka'a̱n cha̱a‑ún. Núsáá te kana jíín téyíí‑ró núu̱‑í, náva̱'a ná kándíja ni̱'in‑i.
13 Este testemunho é verdadeiro. Portanto, repreende-os severamente, para que sejam sãos na fé,
14 Ma̱ chú'un ini̱‑i cuento káka'a̱n cha̱a judío, ni tiñu kátá'ú cháa ja̱ á ni̱ ka̱ské'ichi̱‑de tu̱'un ndaa̱.
14 não dando ouvidos às fábulas judaicas, nem aos mandamentos de homens que se desviam da verdade.
15 Ña̱yɨvɨ ká'i̱o ndoo, jáni ini̱‑i ja̱ íó ndoo‑ni ta̱ká ndatíñu, ko ña̱yɨvɨ chá'án jíín ñáyɨvɨ tú kákandíja, ni ɨɨn ndatíñu tú íó ndoo jiní‑i, chi̱ sua ni̱ te'yu̱ añú‑i jíín já jiní tuní‑i.
15 Para os puros, todas as coisas são puras, mas para os contaminados e infiéis, nada é puro; antes, até sua mente e consciência estão contaminadas.
16 Káka'a̱n‑i ja̱ á kájini̱‑i nuu̱ Dios, ko jíín tíñu kásá'a‑i, te kájasu̱‑i nuu̱‑yá, chi ña̱yɨvɨ chá'án, ña̱yɨvɨ ní'in ini̱ kákuu‑i, te tú ní'i̱n tíñu kutɨ‑í nuu̱ ní ɨɨn tiñu va̱'a.
16 Eles professam que conhecem a Deus, mas com as obras o negam, sendo abomináveis e desobedientes, e reprovados para toda boa obra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.