Tiago 2
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF
1 Ñáni̱ máá‑rí, ma̱ kúnchaa̱ nuu̱‑ro̱ ní ɨɨn ña̱yɨvɨ, chi̱ kákandíja‑ró núu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesucristo ja̱ ndíi ncháa̱‑ya̱.
1 Meus irmãos, não tenhais a fé de nosso Senhor Jesus Cristo, Senhor da glória, em acepção de pessoas.
2 Chi̱ nú jaa̱ ɨɨn cha̱a ini̱ ve̱'e nuu̱ kándutútu‑ró, te ñú'un xe'e oro nda'a‑dé, te ñú'un‑de sa'ma lúu, te nú suni jaa̱ ɨɨn cha̱a ndá'ú ñú'un‑de sa'ma ndá'ú,
2 Porque, se no vosso ajuntamento entrar algum homem com anel de ouro no dedo, com trajes preciosos, e entrar também algum pobre com sórdido traje,
3 te nú koo jíñú'ún‑ró núu̱ cháa ñú'un sa'ma lúu‑ún, te nú ka'a̱n‑ro̱ jíín‑de: Yá'a jungo̱o‑ní chi̱ íó va̱'a, achi̱‑ro̱, te nú ka'a̱n‑ro̱ jíín cháa ndá'ú‑ún: Jia̱n‑ní kundii̱‑ro̱, xí yá'a‑ni jungo̱o‑ró chíi silla‑ri̱, achi̱‑ro̱,
3 E atentardes para o que traz o traje precioso, e lhe disserdes: Assenta-te tu aqui num lugar de honra, e disserdes ao pobre: Tu, fica aí em pé, ou assenta-te abaixo do meu estrado,
4 á nasu̱ cháa kájani ñáá ini̱ ni̱ ka̱nduu‑ró já súan kánchaa̱ nuu̱‑ro̱ ñáyɨvɨ náún.
4 Porventura não fizestes distinção entre vós mesmos, e não vos fizestes juízes de maus pensamentos?
5 Ñáni̱ máni̱, chu'un ini̱‑ro̱ tú'un ká'a̱n‑ri̱: Nasu̱ ní ka̱ji Dios cha̱a ndá'ú iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a, ja̱ ná kúkúká‑de jíín tú'un kándíja, te ni'i̱n‑dé ta'u̱‑dé ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú‑yá tiñu. Nasu̱ súan ni̱ keyu'u‑yá ja̱ kuá'a‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ maní‑yá jíín xí túu.
5 Ouvi, meus amados irmãos: Porventura não escolheu Deus aos pobres deste mundo para serem ricos na fé, e herdeiros do reino que prometeu aos que o amam?
6 Ko róó, chi ni̱ ja̱'a‑ró túka nuu̱ cháa ndá'ú. Á nasu̱ kátɨ̱ɨn cha̱a kúká‑ún so̱'o‑ró, te á nasu̱ súni cha̱a‑ún káñu'un‑de róó ki'i̱n‑ro̱ núu̱ justicia, xí túu.
6 Mas vós desonrastes o pobre. Porventura não vos oprimem os ricos, e não vos arrastam aos tribunais?
7 Te nasu̱ máá‑de kákuu cha̱a káka'a̱n ndɨva̱'a sɨkɨ̱ sɨ́'vɨ́ vá'a ja̱ kái̱nání‑ró náún.
7 Porventura não blasfemam eles o bom nome que sobre vós foi invocado?
8 Chi̱ nú káskíkuu ndija‑ró tú'un kánúú‑gá ká'a̱n ley, nátu̱'un yóso núu̱ tutú ii̱: Kundá'ú ini̱‑ro̱ tá'an‑ró, nátu̱'un kúndá'ú ini̱‑ro̱ máá‑ró, áchí. Va̱'a sá'a‑ró nú súan.
8 Todavia, se cumprirdes, conforme a Escritura, a lei real: Amarás a teu próximo como a ti mesmo, bem fazeis.
9 Ko nú ncháá nuu̱‑ro̱ ñáyɨvɨ, a ni̱ sá'a‑ró kuáchi nú súan, te a ni̱ naku̱xndíi ley sɨkɨ̱‑ro̱ já súan kástɨ́vɨ́‑ro.
9 Mas, se fazeis acepção de pessoas, cometeis pecado, e sois redargüidos pela lei como transgressores.
10 Chi cha̱a stɨ́vɨ́ ɨ́ɨn‑ni tu̱'un ley, va̱sa a ni̱ skíkuu ndɨ'ɨ‑de, te ndonda nɨ́ɨ́ ley sɨkɨ̱‑dé. Chi̱ nátu̱'un ni̱ stɨ́vɨ́ ndɨ́'ɨ‑de.
10 Porque qualquer que guardar toda a lei, e tropeçar em um só ponto, tornou-se culpado de todos.
11 Chi ni̱ ka'a̱n Dios: Ma̱ kúsɨ́kɨ ncháa̱ tá'an‑ró. Te suni máá‑yá ni̱ ka'a̱n: Ma̱ ká'ni‑ro ndɨ́yi. Bueno, va̱sa tú ní ísɨ́kɨ ncháa̱ tá'an‑ró, ko nú ni̱ ja'ni‑ro ndɨ́yi, a ni̱ kuu‑ró cháa ni̱ stɨ́vɨ́ nɨ́ɨ́ ley nú súan.
11 Porque aquele que disse: Não cometerás adultério, também disse: Não matarás. Se tu pois não cometeres adultério, mas matares, estás feito transgressor da lei.
12 Súan ka'a̱n‑ro̱, te súan sá'a‑ró jíná'an‑ró, te sá'a‑ró cuenta ja̱ máá‑ró kákuu cha̱a ja̱ kúndaa̱ tiñu‑ró sá'a ley ja̱ skáka kuu ndicha̱‑na̱ róó.
12 Assim falai, e assim procedei, como devendo ser julgados pela lei da liberdade.
13 Chi̱ ɨɨn cha̱a, nú tú ní kúndá'ú ini̱‑de tá'an‑de, te máá ley juicio, ma̱ kúndá'ú ini̱‑ún‑de. Ko tu̱'un kúndá'ú ini̱, ni̱'in‑ga̱ kúu vásá ley juicio.
13 Porque o juízo será sem misericórdia sobre aquele que não fez misericórdia; e a misericórdia triunfa do juízo.
14 Ñáni̱ máá‑rí jíná'an‑ró, nú ká'a̱n ɨɨn cha̱a ja̱ kándíja‑de, te nú tú tiñu skíkuu‑de jíín, te ndénu̱ ní'i̱n tíñu tu̱'un kándíja‑de‑ún. Á kuu ka̱ku‑de sá'a máá tú'un kándíja‑ni‑de‑ún.
14 Meus irmãos, que aproveita se alguém disser que tem fé, e não tiver as obras? Porventura a fé pode salvá-lo?
15 Te nú ɨɨn ñani̱‑yo̱ xí ɨ́ɨn kua̱'a‑yó jíka té'ndé‑i, te nándɨ'ɨ‑i ja̱ kúchaku̱‑i ta̱ká kɨvɨ̱,
15 E, se o irmão ou a irmã estiverem nus, e tiverem falta de mantimento quotidiano,
16 te nú ɨɨn róó ka'a̱n‑ro̱ kúni‑i: Ma̱ yú'ú‑ro̱, chi̱ ni'i̱n‑ro̱ kú'un‑ró te kuvixi̱‑ro̱, te ni'i̱n ná'ín‑ró kée‑ro, achi̱‑ro̱, te nú tú ní já'a‑ró já kánandɨ'ɨ‑i kuchaku̱‑i, te ndénu̱ ní'i̱n tíñu tu̱'un‑ún.
16 E algum de vós lhes disser: Ide em paz, aquentai-vos, e fartai-vos; e nào lhes derdes as coisas necessárias para o corpo, que proveito virá daí?
17 Suni súan kúu ɨɨn ña̱yɨvɨ kándíja, chi̱ nú tú jíku‑i jíín máá tíñu, te a ni̱ ji'i̱ ii̱ máá tú'un kándíja‑i‑ún.
17 Assim também a fé, se não tiver as obras, é morta em si mesma.
18 Ko sanaa te ka'a̱n ɨɨn‑ró: Róó kándíja‑ró, te ruu̱ jíku‑ri̱ jíín tíñu va̱'a, achi̱‑ro̱. Núsáá te ná stá'a̱n máá‑ró núu̱‑rí ndasa kándíja‑ró va̱sa tú jíku‑ró jíín tíñu, te ruu̱, onde̱ jíín tíñu jíku‑ri̱, te ná stá'a̱n‑ri̱ nuu̱‑ro̱ ndasa kándíja‑ri̱.
18 Mas dirá alguém: Tu tens a fé, e eu tenho as obras; mostra-me a tua fé sem as tuas obras, e eu te mostrarei a minha fé pelas minhas obras.
19 A kándíja‑ró já ɨ́ɨn‑ni Dios íó. Bueno sá'a‑ró. Suni súan kákandíja ja̱'ú te kákɨsɨ‑i ja̱ yú'ú.
19 Tu crês que há um só Deus; fazes bem. Também os demônios o crêem, e estremecem.
20 Róó, cha̱a xíní ñáá, stá'a̱n‑ri̱ nuu̱‑ro̱ kuní‑ro̱ náún. Ña̱yɨvɨ kándíja, te nú tú jíku‑i jíín tíñu, máni kándíja sáni‑i.
20 Mas, ó homem vão, queres tu saber que a fé sem as obras é morta?
21 Táa̱‑yo̱ Abraham, tú ní kéndo̱o ndaa̱‑de jíín tíñu ni̱ sá'a‑de, ná ni̱ soko̱‑dé se̱'e‑de Isaac nuu̱ altar náún.
21 Porventura o nosso pai Abraão não foi justificado pelas obras, quando ofereceu sobre o altar o seu filho Isaque?
22 Á tú jiní‑ro̱ já tú'un ni̱ kandíja‑de‑ún, ni̱ chindéé tá'an jíín tíñu ni̱ sá'a‑de. Te tu̱'un ni̱ kandíja‑de‑ún ni̱ skíkuu va̱'a‑de onde̱ jíín tíñu ni̱ sá'a‑de.
22 Bem vês que a fé cooperou com as suas obras, e que pelas obras a fé foi aperfeiçoada.
23 Te súan ni̱ skíkuu tu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱: Abraham ni̱ kandíja‑de nuu̱ Dios, te ja̱ yúán ní chi'i‑ya̱ cuenta‑de ja̱ á ni̱ kendo̱o ndaa̱‑de, áchí, te ni̱ na̱kunání‑de amigo Dios.
23 E cumpriu-se a Escritura, que diz: E creu Abraão em Deus, e foi-lhe isso imputado como justiça, e foi chamado o amigo de Deus.
24 Núsáá te a ni̱ kajini̱‑ro̱ já kéndo̱o ndaa̱ ɨɨn ña̱yɨvɨ jíín tíñu sá'a‑i, nasu̱ má ɨ́ɨn‑ni ja̱ kándíja‑i nuu̱‑yá.
24 Vedes então que o homem é justificado pelas obras, e não somente pela fé.
25 Suni súan jíín Rahab, ña'an tɨnɨ́ ini̱‑ún, ná ni̱ jatá'ú‑ña ndájá'a̱ Josué, te ni̱ chu'un‑ña‑dé ɨnga̱ ichi kája'a̱n‑de, á tú ní kéndo̱o ndaa̱‑ña jíín tíñu ni̱ sá'a‑ña‑ún.
25 E de igual modo Raabe, a meretriz, não foi também justificada pelas obras, quando recolheu os emissários, e os despediu por outro caminho?
26 Chi̱ nátu̱'un a ni̱ ji'i̱ yikɨ kúñu ja̱ tú ñú'un tachi̱ iní, suni súan a ni̱ ji'i̱ tu̱'un kándíja, te nú tú jíku jíín máá tíñu.
26 Porque, assim como o corpo sem o espírito está morto, assim também a fé sem obras é morta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.