Romanos 4

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ndasa káka'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱ ndɨ́yi tatá ñúu̱ súká‑yó Abraham, chi chi̱i máá‑de ni̱ ka̱kaku‑yó.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Chi̱ nú ní kéndo̱o ndaa̱ Abraham sɨkɨ̱ táká tiñu sá'a‑de, íó modo sátéyíí‑de máá‑de núú, ko nasu̱ núu̱ Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Chi̱ ndasa ká'a̱n tutu̱ ii̱: Ni̱ kandíja Abraham nuu̱ Dios, te ni̱ chi'i‑ya̱ cuenta‑de ja̱ á ni̱ kendo̱o ndaa̱‑de, áchí.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ko nuu̱ ñáyɨvɨ sátiñu, nasu̱ ɨ́ɨn favor sá'a‑yó jíín‑i ja̱ kuá'a‑yó kúta'u̱‑í. Chi̱ tiñu ni̱ sá'a‑i, yu̱án chá'u‑yó‑i.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ko nú kándíja ɨɨn ña̱yɨvɨ, va̱sa tú sátiñu‑i, chí'i‑ya̱ cuenta ja̱ á ni̱ kendo̱o ndaa̱ máá‑i, chi ni̱ kandíja‑i nuu̱ máá‑yá ja̱ kúu skéndo̱o ndaa̱‑ya̱ ñáyɨvɨ chá'a̱n‑ga̱ kuandatu̱ va̱'a nuu̱‑yá.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Te nú ni̱ chi'i Dios cuenta ɨɨn cha̱a ja̱ á ni̱ kendo̱o ndaa̱‑de, va̱sa tú ní sátiñu‑de, ná kéndo̱o ndatu̱‑de, áchí David súan:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Xáán ndatu̱ kéndo̱o ña̱yɨvɨ já á ni̱ sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱ nuu̱ táká tiñu ñáá ni̱ ka̱sá'a‑i, te ni̱ jasu̱‑ya̱ sɨkɨ́ kuáchi‑i.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Xáán ndatu̱ kéndo̱o ɨɨn cha̱a ja̱ tú ndenda kua̱chi‑de sɨkɨ̱‑dé, sá'a máá Tatá Dios, áchí David.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Nuu̱ máá ɨ́ɨn ña̱yɨvɨ xɨtɨ́ ndúu̱ kúu tu̱'un ndatu̱ yá'a náún, xí súni kúu nuu̱ ñáyɨvɨ tú xɨtɨ́ ndúu̱ náún. Chi̱ káka'a̱n‑yo̱ já ní kandíja Abraham te ja̱ yúán ni̱ chi'i‑ya̱ cuenta‑de ja̱ á ni̱ kendo̱o ndaa̱‑de.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ndasa ni̱ chi'i‑ya̱ cuenta‑de núsáá. Onde̱ ná té xɨtɨ̱ ndúu̱‑ga̱‑de xí já á ni̱ xɨtɨ̱ ndúu̱‑de náún. Nasu̱ já á ni̱ xɨtɨ̱ ndúu̱‑de kúu, chi̱ onde̱ ná té xɨtɨ̱ ndúu̱‑ga̱‑de.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Te onde̱ ná té xɨtɨ̱ ndúu̱‑ga̱ Abraham, te ni̱ tá'ú‑yá tiñu ja̱ ná xɨ́tɨ ndúu̱‑de máá‑de. Jia̱n ní kuu ɨɨn tuni̱ xí ɨ́ɨn sello, ja̱ ní kandíja‑de, te ja̱ yúán a ni̱ skéndo̱o ndaa̱‑ya̱‑dé. Súan ni̱ sá'a‑ya̱, náva̱'a ná kúu máá‑de táa̱ nuu̱ táká ña̱yɨvɨ kákandíja, náva̱'a ná chí'i‑ya̱ cuenta‑i ja̱ á ni̱ ka̱kendo̱o ndaa̱‑i va̱sa tú ní káxɨtɨ̱ ndúu̱‑i.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Te suni kuu‑de táa̱ nuu̱ ñáyɨvɨ ní kaxɨtɨ̱ ndúu̱, ko nasu̱ núu̱ ñáyɨvɨ já nían ni̱ kaxɨtɨ̱ ndúu̱, chi̱ suni ká'i̱in‑i ichi ndɨ́yi táa̱‑yo̱ Abraham. Te kákandíja‑i nátu̱'un ni̱ kandíja máá‑de onde̱ ná té xɨtɨ̱ ndúu̱‑ga̱‑de núú.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Chi̱ nasu̱ sɨkɨ́ ley ní kéyu'u‑yá, ja̱ Abraham xí ñáyɨvɨ kákuu tata̱‑de ni'i̱n tá'u̱ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ. Chi̱ sua sɨkɨ̱ já kéndo̱o ndaa̱‑i sá'a tu̱'un kándíja‑i kúu ja̱ ní keyu'u‑yá.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Chi̱ nú cha̱a káyi̱'i chi̱i ley kákuu cha̱a xíin tá'u̱, te kákandíja sáni‑yó núsáá. Te tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá naa núú.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Chi̱ kití ini̱‑ya̱ núu̱‑í sá'a ley. Ko nuu̱ tú ley íó, tú na̱ún tu̱'un stɨ́vɨ́ tíñu íó.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ja̱ yúán, cuenta tu̱'un kándíja‑yó kúu ja̱ kéndo̱o ndaa̱‑yo̱, náva̱'a ná kóo‑ún jíín tú'un íó luu ini̱ máá‑yá, te náva̱'a ná kéndo̱o seguro tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá nuu̱ táká tata̱‑de. Ko nasu̱ núu̱ máá ɨ́ɨn ña̱yɨvɨ káyi̱'i nda'a ley kúu, chi̱ suni nuu̱ ñáyɨvɨ kákandíja nátu̱'un ni̱ kandíja Abraham. Chi cha̱a‑ún kúu táa̱ ta̱ká yóó jíná'an‑yó, jíto nuu̱ máá‑yá.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Róó kuu táa̱ nuu̱ kuá'a̱ xáa̱n nación ni̱ sá'a‑ri̱, áchí. Te nuu̱ máá‑yá ni̱ kandíja‑de. Te máá‑yá kúu I'a̱ náschaku ta̱ká ndɨ̱yi, te kána‑ya̱ xiní táká ndatíñu ja̱ té koo‑ga̱, te va̱i jáá‑ni.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Te máá Abraham, va̱sa tú ñúkuu ini̱‑de núú, ko ni̱ ñu̱kuu ini̱‑de. Chi ni̱ kandíja‑de ja̱ jáa̱‑de kuu‑de táa̱ nuu̱ kuá'a̱ xáa̱n ñúu̱, nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Súan ndea̱ tata̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Te ni̱'in ni̱ kandíja‑de. Tú ní kuítá‑de, ni tú ní sá'a‑de cuenta ja̱ á kua̱yii‑de, chi̱ a yani koo‑de ɨɨn ciento kuia̱. Ni tú ní sá'a‑de cuenta ja̱ ní ichi̱ chi̱i Sara.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Suni súan jíín tú'un ni̱ keyu'u Dios, tú ní jáni sɨ̱kɨ́ ini̱‑de ja̱ má kándíja‑de núú, chi̱ sua ni̱ kandíja ni̱'in‑ga̱‑de. Te ni̱ nakana jaa‑ga̱‑de Dios.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Te seguro xaa̱n ní kandíja‑de ja̱ kúu skíkuu Dios tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ja̱ yúán ní chi'i‑ya̱ cuenta‑de ja̱ á ni̱ kendo̱o ndaa̱‑de.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Te nasu̱ máá ɨ́ɨn sɨkɨ̱ Abraham yóso tutú ja̱ súan ni̱ chi'i‑ya̱ cuenta‑de.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Chi̱ suni yóso já sɨkɨ́ yóó, ja̱ ná chí'i‑ya̱ cuenta yóó, ña̱yɨvɨ kákandíja nuu̱ máá Dios ja̱ ní naschakú‑ya̱ Jíto'o̱‑yo̱ Jesús.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Chi̱ Jesús ni̱ ji'i̱‑ya̱ já sɨkɨ́ kuáchi‑yó. Te ni̱ nachaku̱‑ya̱ náva̱'a ná kéndo̱o ndaa̱‑yo̱.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.