Romanos 4

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ndasa káka'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱ ndɨ́yi tatá ñúu̱ súká‑yó Abraham, chi chi̱i máá‑de ni̱ ka̱kaku‑yó.
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Chi̱ nú ní kéndo̱o ndaa̱ Abraham sɨkɨ̱ táká tiñu sá'a‑de, íó modo sátéyíí‑de máá‑de núú, ko nasu̱ núu̱ Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Chi̱ ndasa ká'a̱n tutu̱ ii̱: Ni̱ kandíja Abraham nuu̱ Dios, te ni̱ chi'i‑ya̱ cuenta‑de ja̱ á ni̱ kendo̱o ndaa̱‑de, áchí.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Ko nuu̱ ñáyɨvɨ sátiñu, nasu̱ ɨ́ɨn favor sá'a‑yó jíín‑i ja̱ kuá'a‑yó kúta'u̱‑í. Chi̱ tiñu ni̱ sá'a‑i, yu̱án chá'u‑yó‑i.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Ko nú kándíja ɨɨn ña̱yɨvɨ, va̱sa tú sátiñu‑i, chí'i‑ya̱ cuenta ja̱ á ni̱ kendo̱o ndaa̱ máá‑i, chi ni̱ kandíja‑i nuu̱ máá‑yá ja̱ kúu skéndo̱o ndaa̱‑ya̱ ñáyɨvɨ chá'a̱n‑ga̱ kuandatu̱ va̱'a nuu̱‑yá.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Te nú ni̱ chi'i Dios cuenta ɨɨn cha̱a ja̱ á ni̱ kendo̱o ndaa̱‑de, va̱sa tú ní sátiñu‑de, ná kéndo̱o ndatu̱‑de, áchí David súan:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Xáán ndatu̱ kéndo̱o ña̱yɨvɨ já á ni̱ sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱ nuu̱ táká tiñu ñáá ni̱ ka̱sá'a‑i, te ni̱ jasu̱‑ya̱ sɨkɨ́ kuáchi‑i.
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Xáán ndatu̱ kéndo̱o ɨɨn cha̱a ja̱ tú ndenda kua̱chi‑de sɨkɨ̱‑dé, sá'a máá Tatá Dios, áchí David.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Nuu̱ máá ɨ́ɨn ña̱yɨvɨ xɨtɨ́ ndúu̱ kúu tu̱'un ndatu̱ yá'a náún, xí súni kúu nuu̱ ñáyɨvɨ tú xɨtɨ́ ndúu̱ náún. Chi̱ káka'a̱n‑yo̱ já ní kandíja Abraham te ja̱ yúán ni̱ chi'i‑ya̱ cuenta‑de ja̱ á ni̱ kendo̱o ndaa̱‑de.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Ndasa ni̱ chi'i‑ya̱ cuenta‑de núsáá. Onde̱ ná té xɨtɨ̱ ndúu̱‑ga̱‑de xí já á ni̱ xɨtɨ̱ ndúu̱‑de náún. Nasu̱ já á ni̱ xɨtɨ̱ ndúu̱‑de kúu, chi̱ onde̱ ná té xɨtɨ̱ ndúu̱‑ga̱‑de.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Te onde̱ ná té xɨtɨ̱ ndúu̱‑ga̱ Abraham, te ni̱ tá'ú‑yá tiñu ja̱ ná xɨ́tɨ ndúu̱‑de máá‑de. Jia̱n ní kuu ɨɨn tuni̱ xí ɨ́ɨn sello, ja̱ ní kandíja‑de, te ja̱ yúán a ni̱ skéndo̱o ndaa̱‑ya̱‑dé. Súan ni̱ sá'a‑ya̱, náva̱'a ná kúu máá‑de táa̱ nuu̱ táká ña̱yɨvɨ kákandíja, náva̱'a ná chí'i‑ya̱ cuenta‑i ja̱ á ni̱ ka̱kendo̱o ndaa̱‑i va̱sa tú ní káxɨtɨ̱ ndúu̱‑i.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Te suni kuu‑de táa̱ nuu̱ ñáyɨvɨ ní kaxɨtɨ̱ ndúu̱, ko nasu̱ núu̱ ñáyɨvɨ já nían ni̱ kaxɨtɨ̱ ndúu̱, chi̱ suni ká'i̱in‑i ichi ndɨ́yi táa̱‑yo̱ Abraham. Te kákandíja‑i nátu̱'un ni̱ kandíja máá‑de onde̱ ná té xɨtɨ̱ ndúu̱‑ga̱‑de núú.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Chi̱ nasu̱ sɨkɨ́ ley ní kéyu'u‑yá, ja̱ Abraham xí ñáyɨvɨ kákuu tata̱‑de ni'i̱n tá'u̱ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ. Chi̱ sua sɨkɨ̱ já kéndo̱o ndaa̱‑i sá'a tu̱'un kándíja‑i kúu ja̱ ní keyu'u‑yá.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Chi̱ nú cha̱a káyi̱'i chi̱i ley kákuu cha̱a xíin tá'u̱, te kákandíja sáni‑yó núsáá. Te tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá naa núú.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Chi̱ kití ini̱‑ya̱ núu̱‑í sá'a ley. Ko nuu̱ tú ley íó, tú na̱ún tu̱'un stɨ́vɨ́ tíñu íó.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Ja̱ yúán, cuenta tu̱'un kándíja‑yó kúu ja̱ kéndo̱o ndaa̱‑yo̱, náva̱'a ná kóo‑ún jíín tú'un íó luu ini̱ máá‑yá, te náva̱'a ná kéndo̱o seguro tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá nuu̱ táká tata̱‑de. Ko nasu̱ núu̱ máá ɨ́ɨn ña̱yɨvɨ káyi̱'i nda'a ley kúu, chi̱ suni nuu̱ ñáyɨvɨ kákandíja nátu̱'un ni̱ kandíja Abraham. Chi cha̱a‑ún kúu táa̱ ta̱ká yóó jíná'an‑yó, jíto nuu̱ máá‑yá.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Nátu̱'un yóso núu̱ tutú: Róó kuu táa̱ nuu̱ kuá'a̱ xáa̱n nación ni̱ sá'a‑ri̱, áchí. Te nuu̱ máá‑yá ni̱ kandíja‑de. Te máá‑yá kúu I'a̱ náschaku ta̱ká ndɨ̱yi, te kána‑ya̱ xiní táká ndatíñu ja̱ té koo‑ga̱, te va̱i jáá‑ni.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Te máá Abraham, va̱sa tú ñúkuu ini̱‑de núú, ko ni̱ ñu̱kuu ini̱‑de. Chi ni̱ kandíja‑de ja̱ jáa̱‑de kuu‑de táa̱ nuu̱ kuá'a̱ xáa̱n ñúu̱, nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Súan ndea̱ tata̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Te ni̱'in ni̱ kandíja‑de. Tú ní kuítá‑de, ni tú ní sá'a‑de cuenta ja̱ á kua̱yii‑de, chi̱ a yani koo‑de ɨɨn ciento kuia̱. Ni tú ní sá'a‑de cuenta ja̱ ní ichi̱ chi̱i Sara.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Suni súan jíín tú'un ni̱ keyu'u Dios, tú ní jáni sɨ̱kɨ́ ini̱‑de ja̱ má kándíja‑de núú, chi̱ sua ni̱ kandíja ni̱'in‑ga̱‑de. Te ni̱ nakana jaa‑ga̱‑de Dios.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Te seguro xaa̱n ní kandíja‑de ja̱ kúu skíkuu Dios tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Ja̱ yúán ní chi'i‑ya̱ cuenta‑de ja̱ á ni̱ kendo̱o ndaa̱‑de.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Te nasu̱ máá ɨ́ɨn sɨkɨ̱ Abraham yóso tutú ja̱ súan ni̱ chi'i‑ya̱ cuenta‑de.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 Chi̱ suni yóso já sɨkɨ́ yóó, ja̱ ná chí'i‑ya̱ cuenta yóó, ña̱yɨvɨ kákandíja nuu̱ máá Dios ja̱ ní naschakú‑ya̱ Jíto'o̱‑yo̱ Jesús.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Chi̱ Jesús ni̱ ji'i̱‑ya̱ já sɨkɨ́ kuáchi‑yó. Te ni̱ nachaku̱‑ya̱ náva̱'a ná kéndo̱o ndaa̱‑yo̱.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.