Mateus 27

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yúan‑na te ni̱ kundiji̱n. Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii, ni̱ ka̱skétá'an‑de tu̱'un ja̱ ká'ni‑dé Jesús.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Te ni̱ kaju'ni̱‑de‑ya̱. Te kua'a̱n‑de jíín‑yá nuu̱ Poncio Pilato, cha̱a kúu gobernador.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Yúan‑na te Judas, cha̱a ni̱ nastúu‑ya̱‑ún, ni̱ jini̱‑de ja̱ ni̱ kuni̱'in sɨkɨ̱‑yá. Te ni̱ nakani ini̱‑de. Te nákua̱'a‑de oko̱ uxi̱ peso‑ún nuu̱ sutú ñá'nu jíín núu̱ cháa ni̱ ka̱yii‑ún núú.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ni̱ sá'a‑ná kua̱chi. Ni̱ nastúu‑ná ɨɨn cha̱a ja̱ tú íó ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱‑dé, áchí‑de. Ko máá sutú‑ún ni̱ kaka'a̱n‑de: Na̱ún jítú iní‑ri̱. Sɨkɨ̱ máá‑ró kúu. Achí‑de.
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Te ni̱ súngoyo Judas oko̱ uxi̱ peso‑ún ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ skuá'ñá‑de máá‑de.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Te sutu̱ ñá'nu‑ún, ni̱ ka̱nastútú‑de xu̱'ún‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ma̱ kúu chú'un‑yó xú'ún yá'a ini̱ janu̱ núu̱ kásoko̱‑í, chi xu̱'ún yá'u nɨñi̱ kúu, áchí‑de.
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Ko ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de. Te ni̱ ka̱jaan‑de ɨɨn ndu'a̱ ñu'un kíxín jíín xú'ún‑ún, náva̱'a yúan yu̱ji ta̱ká ña̱yɨvɨ jíká.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Ja̱ yúán nání ñú'un‑ún onde̱ vina: Ñu'un nɨñí.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Yúan‑na te ni̱ skíkuu tu̱'un ni̱ ka'a̱n Jeremías cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios: Ni̱ ka̱ki'in‑i ndɨ́'okó uxi̱ peso‑ún, ya̱'u I'a̱ ni̱ kundaa̱ ya̱'u‑ya̱, chi̱ yaku̱ cha̱a Israel, ni̱ ka̱sándaa̱‑de ja̱ kúya̱'u‑ya̱,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Te ni̱ kaja̱'a‑i xu̱'ún‑ún ja̱ sɨkɨ́ ɨ́ɨn ndu'a̱ ñu'un kíxín, nátu̱'un ni̱ tá'ú máá Tatá Dios tiñu nuu̱‑rí, áchí.
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Te Jesús, kándichi̱‑ya̱ núu̱ gobernador. Te gobernador‑ún ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Máá‑ró kúu rey cha̱a judío náún, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu, ni̱ kajika̱n‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑yá. Ko tú ní xndíó káni‑ya̱ ní ɨɨn tu̱'un.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑yá: Te tú jíni so̱'o‑ró na̱saa kua̱chi kájika̱n cha̱a yá'a sɨkɨ̱‑ro̱ náún, áchí‑de.
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Te tú ní ká'a̱n kutɨ‑yá ni ɨɨn tu̱'un jíín‑de. Te ni̱ naa iní gobernador ndé'é‑de nuu̱‑yá.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Te íó costumbre gobernador ja̱ kɨvɨ́ víko yúan sía̱‑de ɨɨn preso, nú ndéja̱ kájata'a̱n ini̱ máá ñáyɨvɨ ñúu̱‑ún sía̱‑de.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Te suu kɨvɨ̱‑ún íó ɨɨn cha̱a kándee preso nání‑de Barrabás, te ni̱ jicha̱ tu̱'un‑de.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Te ni̱ ka̱ndutútú ñáyɨvɨ te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑i: Ndé cha̱a kákuni̱‑ro̱ já sía̱‑ri̱ vina, á Barrabás xí Jesús, cha̱a ja̱ nání Cristo, áchí‑de.
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Chi̱ a ni̱ juku̱'un ini̱‑de ja̱ ní ka̱kukuásún iní sutu̱ ñá'nu, te yu̱án ní ka̱nastúu‑de Jesús.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Te nini kánchaa̱ Pilato ini̱ ve̱'e tíñu, te ni̱ tájí ñásɨ́'ɨ́‑de tu̱'un nuu̱‑dé: Ma̱ sá'a‑ró cuenta ja̱ kúu sɨkɨ̱ cháa va̱'a jia̱n, chi̱ kuni, xaa̱n ní siyú'ú ja̱ni ruu̱ ja̱ sɨkɨ́‑dé, áchí‑ña.
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Ko sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii‑ún, ni̱ ka̱ská'a̱n‑de ña̱yɨvɨ já ná kakán‑i Barrabás ka̱ku‑de, te Jesús ná kúu̱‑ya̱.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Te gobernador, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑i: Ja̱ úu̱ tá'a̱n‑de, te ndé ɨɨn‑de kuní‑ro̱ sía̱‑ri̱, áchí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Sía̱‑ní Barrabás, áchí‑i.
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑de: Núsáá te ndasa sá'a‑ri̱ jíín Jesús, cha̱a nání Cristo, áchí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n ndɨ'ɨ‑i: Ná kúu̱‑de jika̱ cruz, áchí‑i.
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Te gobernador, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Na̱ún kua̱chi ni̱ sá'a‑de núsáá, áchí‑de. Ko máá ñáyɨvɨ‑ún, ví'í‑gá ni̱ kaka'a̱n jaa‑i: Ná kúu̱‑de jika̱ cruz, áchí‑i.
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Te ni̱ jini̱ Pilato ja̱ tú kúndéé‑de jíín ñáyɨvɨ, chi̱ sasua kándonda vaa̱‑ga̱‑i. Te ni̱ ki'in‑de nducha. Te ni̱ nandá'á‑de jíto nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Tú na̱ kua̱chi máá‑rí íó ja̱ kúnchaa̱ nɨñi̱ cháa va̱'a yá'a sɨkɨ̱‑rí. Sɨkɨ̱ máá‑ró ná kúu. Achí‑de.
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Te ni̱ kaka'a̱n ta̱ká ña̱yɨvɨ: Ma̱ yú'ú‑ní, chi̱ sɨkɨ̱ máá‑ná jíín sɨkɨ́ sé'e‑ná ná kúnchaa̱ kua̱chi nɨñi̱‑dé, áchí‑i.
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Yúan‑na te ni̱ sía̱‑de Barrabás kua'a̱n. Te ni̱ xndó'o‑de Jesús. Te ni̱ nakua̱'a‑de‑ya̱ já kúu̱‑ya̱ jiká cruz.
26 — ausente —
27 Te soldado gobernador, ni̱ ka̱jaka‑de Jesús kua'a̱n‑de jíín‑yá ini̱ ve̱'e palacio. Te ni̱ ka̱kana‑de xini̱ tá'an‑de ni̱ ka̱ndutútú‑de.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Te ni̱ ka̱sávíchí‑de‑ya̱. Te ni̱ ka̱chu'un‑de‑ya̱ ɨ́ɨn sa'ma kuá'á tíndí'í.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Te ni̱ ka̱tɨɨn‑de ɨɨn corona iñu. Te ni̱ ka̱chu'un‑de xini̱‑yá. Te ni̱ ka̱chi'i‑de yunu ndává'a‑ya̱. Te ni̱ ka̱jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá, ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá: Rey judío, ta̱á ndii, áchí‑de.
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Te ni̱ katɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑de yunu‑ún nda'a‑yá. Te ni̱ ka̱stují‑dé xini̱‑yá jíín.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá, te ni̱ ka̱nakuanchaa̱‑de sa'ma ñú'un‑ya̱‑ún. Te ni̱ ka̱nachu'un‑de‑ya̱ sá'ma máá‑yá. Te ni̱ ka̱keñi'in‑de‑ya̱ kuíta kaa‑ya̱ jiká cruz.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Te nuu̱ ní ka̱kenda‑de, te ni̱ ka̱ketá'an‑de jíín ɨ́ɨn cha̱a ñuu̱ Cirene nání‑de Simón. Te ni̱ ka̱tetíñu‑de cha̱a‑ún ki'i̱n‑de jíín‑yá, kundiso‑de cruz‑ya̱.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Te ni̱ ja̱koyo‑de ɨɨn tɨnduu̱ nání Gólgota, ja̱ kuní ka'a̱n: Yikɨ xiní.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Te ni̱ kaja̱'a‑de vino jíín súsia ua̱ ja̱ kó'o‑ya̱. Ko nuu̱ ní jito nchaa̱‑ya̱, te tú ní kuní‑ya̱ kó'o‑ya̱.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka̱jata kaa‑de‑ya̱ jiká cruz, te ni̱ ka̱saka‑dé sa'ma‑yá nuu̱ tá'an‑de, te ni̱ ka̱sá'a‑de ɨɨn apuesto sɨkɨ̱. Te ni̱ skíkuu tu̱'un ká'a̱n cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios: Ni̱ ka̱ndátá‑i sa'ma‑rí, te sɨkɨ̱ sú'nu̱‑rí ni̱ ka̱sá'a‑i ɨɨn apuesto, áchí.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Yúan‑na te ni̱ kaju̱ngo̱o‑de yúan, ni̱ kande̱'é‑de nuu̱‑yá.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Te ni̱ ka̱chaa‑de ɨɨn tu̱'un xini̱ cruz‑ya̱ já kúu kua̱chi‑ya̱: Ya̱'á kúu Jesús Rey ña̱yɨvɨ judío, áchí.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Te ni̱ ka̱jata kaa‑de uu̱ ñakui̱'ná jíín‑yá. Ɨɨn ichi ndává'a‑ya̱, te ɨnga̱ ichi ndávésé‑yá.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Te ña̱yɨvɨ kája̱'a yúan, ni̱ káskuíkó‑i xini̱‑í. Te ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a‑i jíín‑yá.
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 Róó ká'a̱n‑ro̱ já stúncháa̱‑ro̱ vé'e ii̱ te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te ndukani‑ró núú, nú Se̱'e Dios kúu‑ró, núsáá te nama‑ró máá‑ró, te nuu‑ró jiká cruz vii, áchí‑i.
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Te sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo jíín cháa ni̱ ka̱yii, suni súan ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de:
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 Sava ña̱yɨvɨ, ni̱ nama‑de‑i, ko ma̱ kúu nama‑de máá‑de. Nú rey ña̱yɨvɨ Israel kúu‑de, te ná núu‑de jika̱ cruz vina. Yúan‑na te ná kándíja‑yó‑de.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Kándíja‑de nuu̱ Dios, te ná náma máá‑yá‑de vina te nú kuní máá‑yá, chi ni̱ ka'a̱n‑de: Máá‑rí kúu Se̱'e Dios, áchí‑de. Achí.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Te ñakui̱'ná kándi̱ta kaa jíín‑yá jika̱ cruz, suni ɨɨn‑ni tu̱'un ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a jíín‑yá.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Te nuu̱ ní kuu ka̱'uxi̱ uu̱ te ni̱ kuxkɨ'vɨ̱ nɨ́ɨ́ núu̱ ñú'un onde̱ ka̱'uni̱.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Te a yani ka̱'uni̱ aíni, ni̱ ka'a̱n jaa Jesús: Elí, Elí, lama sabactani, áchí‑ya̱. Ya̱'á kuní ka'a̱n: Dios máá‑ná, Dios máá‑ná, naja̱ ní xndóo‑ní náá.
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Te sava ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Kána cha̱a yá'a xini̱ Elías, áchí‑i.
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Te jínu ɨɨn cha̱a ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ ki'in‑de kachi̱, ni̱ chindaji‑de nuu̱ vinagre. Te ni̱ chaa‑de xini̱ ɨ́ɨn yunu. Te ni̱ ja̱'a‑de nuu̱‑yá ja̱ kó'o‑ya̱.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Te ni̱ kaka'a̱n sava‑ga̱‑i: Sía̱, nándéó nú chaa̱ Elías nama‑de cha̱a xí túu, áchí‑i.
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Ko máá Jesús, ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱ ɨngá jínu. Te ni̱ ji'i̱‑ni‑ya̱.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Yúan‑na te sa'ma ndíta kaa onde̱ ini̱ ve̱'e ii̱, ni̱ te'nde̱ uu̱ onde̱ nuu̱ xiní, te onde̱ nuu̱ já'a̱. Te ni̱ ta̱an ñu̱yɨ́vɨ. Te toto, ni̱ kandata̱.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Te suni ni̱ ka̱nanuña ve'e añú. Te kua'a̱ ndɨ́yi cha̱a ndoo, ja̱ á ni̱ kaji'i̱‑de, ni̱ kanachaku̱‑de.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Te nuu̱ á ni̱ nachaku̱‑ya̱, te ni̱ ka̱ndenda koyo‑de ini̱ ve̱'e añú. Te ni̱ ndɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ñuu̱ ii̱. Te ni̱ ka̱ndenda ndiji̱n‑de nuu̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Te cha̱a capitán, jíín cháa kándi̱to Jesús jíín‑de, ni̱ kajini̱‑de ja̱ ní ta̱an, jíín táká tiñu ni̱ kuu. Te ni̱ kayu̱'ú téyíí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ja̱ndáa̱ ja̱ Sé'e Dios kúu cha̱a yá'a núú, áchí‑de.
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Te ká'i̱in kua'a̱ ñásɨ́'ɨ́ yúan kánde̱'é jíká‑ni‑ña. Te suu ña'an‑ún, ni̱ kandiki̱n‑ña Jesús onde̱ ñuu̱ Galilea va̱i‑ña kájatíñu‑ña núu̱‑yá.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Te jíín ñá'an yúan ká'i̱in María ñuu̱ Magdala, jíín María náa̱ Jacobo jíín José, jíín náa̱ se̱'e Zebedeo.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Te ni̱ ini kɨvɨ̱‑ún. Te ni̱ jaa̱ ɨɨn cha̱a kúká ñúu̱ Arimatea, nání‑de José, chi̱ suni ɨɨn cha̱a ni̱ skuá'a jíín Jesús kúu‑de.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Cha̱a yá'a, ni̱ jaa̱‑de nuu̱ Pilato. Te ni̱ jika̱n‑de yikɨ kúñu Jesús. Te ni̱ tá'ú tíñu Pilato ja̱ ná kuá'a‑i yikɨ kúñu Jesús nuu̱‑dé.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Te ni̱ ki'in José ndɨ̱yi‑ún. Te ni̱ chisúkun‑dé‑ya̱ jíín ɨ́ɨn sa'ma kuítá ndóo.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Te ni̱ chindee‑de‑ya̱ iní ve̱'e añú jáá ñáva̱'a‑de, ja̱ ní jacha jika̱ ɨ́ɨn kava. Te ni̱ stúu‑dé ɨɨn yuu̱ ká'nu, ni̱ jasu̱‑de yuxé'é añú‑ún. Te kua'a̱n‑de.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Te María ñuu̱ Magdala jíín ɨngá María, káxiu̱kú‑ña yúan ichi núu̱ vé'e añú‑ún.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Te ni̱ kuu kɨvɨ̱ xía̱n. Te iku‑ún ni̱ kuu kɨvɨ̱ ní ka̱sátu̱'a‑i máá‑i. Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín cháa fariseo, ni̱ ka̱ndutútú‑de nuu̱ Pilato.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Táta̱, kánuku̱'un ini̱‑ná ja̱ cháa xndá'ú ñá'án‑ún, onde̱ ná chakú‑ga̱‑de núú, te ni̱ ka'a̱n‑de: Nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ri̱,
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Núsáá, te tá'ú tíñu‑ní ná kúkútu yúyaú‑ún onde̱ ji̱nu nuu̱ uní kɨvɨ̱. Chi̱ nú túu te sanaa kíi cha̱a ni̱ ka̱skuá'a jíín‑de‑ún akuáa, te nasákuí'ná‑de ndɨ̱yi‑ún ki'i̱n‑de jíín. Yúan‑na te kachi̱‑de kuni ña̱yɨvɨ: Ni̱ nachaku̱‑ya̱ já ní ji'i̱‑ya̱, achi̱‑de. Te ká'ú‑ga̱ kuu tu̱'un xndá'ú yúan vásá já xnáñúú, áchí‑de.
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑de: Yá'a ká'i̱o soldado. Kuá'án jíín‑de, te sákútu máá‑ró yúyaú‑ún nú ndasa kájini̱‑ro̱. Achí‑de.
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Te kája'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱sákútu‑dé ve'e añú. Te jíín sello ni̱ kajasu̱ va̱'a‑de sɨkɨ̱ yúu̱ já ndí'u̱ yuyaú‑ún. Te ká'i̱in soldado jíín‑de.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.