Mateus 27

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yúan‑na te ni̱ kundiji̱n. Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii, ni̱ ka̱skétá'an‑de tu̱'un ja̱ ká'ni‑dé Jesús.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Te ni̱ kaju'ni̱‑de‑ya̱. Te kua'a̱n‑de jíín‑yá nuu̱ Poncio Pilato, cha̱a kúu gobernador.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Yúan‑na te Judas, cha̱a ni̱ nastúu‑ya̱‑ún, ni̱ jini̱‑de ja̱ ni̱ kuni̱'in sɨkɨ̱‑yá. Te ni̱ nakani ini̱‑de. Te nákua̱'a‑de oko̱ uxi̱ peso‑ún nuu̱ sutú ñá'nu jíín núu̱ cháa ni̱ ka̱yii‑ún núú.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ni̱ sá'a‑ná kua̱chi. Ni̱ nastúu‑ná ɨɨn cha̱a ja̱ tú íó ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱‑dé, áchí‑de. Ko máá sutú‑ún ni̱ kaka'a̱n‑de: Na̱ún jítú iní‑ri̱. Sɨkɨ̱ máá‑ró kúu. Achí‑de.
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Te ni̱ súngoyo Judas oko̱ uxi̱ peso‑ún ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ skuá'ñá‑de máá‑de.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Te sutu̱ ñá'nu‑ún, ni̱ ka̱nastútú‑de xu̱'ún‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ma̱ kúu chú'un‑yó xú'ún yá'a ini̱ janu̱ núu̱ kásoko̱‑í, chi xu̱'ún yá'u nɨñi̱ kúu, áchí‑de.
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Ko ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de. Te ni̱ ka̱jaan‑de ɨɨn ndu'a̱ ñu'un kíxín jíín xú'ún‑ún, náva̱'a yúan yu̱ji ta̱ká ña̱yɨvɨ jíká.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Ja̱ yúán nání ñú'un‑ún onde̱ vina: Ñu'un nɨñí.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Yúan‑na te ni̱ skíkuu tu̱'un ni̱ ka'a̱n Jeremías cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios: Ni̱ ka̱ki'in‑i ndɨ́'okó uxi̱ peso‑ún, ya̱'u I'a̱ ni̱ kundaa̱ ya̱'u‑ya̱, chi̱ yaku̱ cha̱a Israel, ni̱ ka̱sándaa̱‑de ja̱ kúya̱'u‑ya̱,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 Te ni̱ kaja̱'a‑i xu̱'ún‑ún ja̱ sɨkɨ́ ɨ́ɨn ndu'a̱ ñu'un kíxín, nátu̱'un ni̱ tá'ú máá Tatá Dios tiñu nuu̱‑rí, áchí.
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Te Jesús, kándichi̱‑ya̱ núu̱ gobernador. Te gobernador‑ún ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Máá‑ró kúu rey cha̱a judío náún, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu, ni̱ kajika̱n‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑yá. Ko tú ní xndíó káni‑ya̱ ní ɨɨn tu̱'un.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑yá: Te tú jíni so̱'o‑ró na̱saa kua̱chi kájika̱n cha̱a yá'a sɨkɨ̱‑ro̱ náún, áchí‑de.
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Te tú ní ká'a̱n kutɨ‑yá ni ɨɨn tu̱'un jíín‑de. Te ni̱ naa iní gobernador ndé'é‑de nuu̱‑yá.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Te íó costumbre gobernador ja̱ kɨvɨ́ víko yúan sía̱‑de ɨɨn preso, nú ndéja̱ kájata'a̱n ini̱ máá ñáyɨvɨ ñúu̱‑ún sía̱‑de.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Te suu kɨvɨ̱‑ún íó ɨɨn cha̱a kándee preso nání‑de Barrabás, te ni̱ jicha̱ tu̱'un‑de.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Te ni̱ ka̱ndutútú ñáyɨvɨ te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑i: Ndé cha̱a kákuni̱‑ro̱ já sía̱‑ri̱ vina, á Barrabás xí Jesús, cha̱a ja̱ nání Cristo, áchí‑de.
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Chi̱ a ni̱ juku̱'un ini̱‑de ja̱ ní ka̱kukuásún iní sutu̱ ñá'nu, te yu̱án ní ka̱nastúu‑de Jesús.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Te nini kánchaa̱ Pilato ini̱ ve̱'e tíñu, te ni̱ tájí ñásɨ́'ɨ́‑de tu̱'un nuu̱‑dé: Ma̱ sá'a‑ró cuenta ja̱ kúu sɨkɨ̱ cháa va̱'a jia̱n, chi̱ kuni, xaa̱n ní siyú'ú ja̱ni ruu̱ ja̱ sɨkɨ́‑dé, áchí‑ña.
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Ko sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii‑ún, ni̱ ka̱ská'a̱n‑de ña̱yɨvɨ já ná kakán‑i Barrabás ka̱ku‑de, te Jesús ná kúu̱‑ya̱.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Te gobernador, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑i: Ja̱ úu̱ tá'a̱n‑de, te ndé ɨɨn‑de kuní‑ro̱ sía̱‑ri̱, áchí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Sía̱‑ní Barrabás, áchí‑i.
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑de: Núsáá te ndasa sá'a‑ri̱ jíín Jesús, cha̱a nání Cristo, áchí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n ndɨ'ɨ‑i: Ná kúu̱‑de jika̱ cruz, áchí‑i.
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Te gobernador, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Na̱ún kua̱chi ni̱ sá'a‑de núsáá, áchí‑de. Ko máá ñáyɨvɨ‑ún, ví'í‑gá ni̱ kaka'a̱n jaa‑i: Ná kúu̱‑de jika̱ cruz, áchí‑i.
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Te ni̱ jini̱ Pilato ja̱ tú kúndéé‑de jíín ñáyɨvɨ, chi̱ sasua kándonda vaa̱‑ga̱‑i. Te ni̱ ki'in‑de nducha. Te ni̱ nandá'á‑de jíto nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Tú na̱ kua̱chi máá‑rí íó ja̱ kúnchaa̱ nɨñi̱ cháa va̱'a yá'a sɨkɨ̱‑rí. Sɨkɨ̱ máá‑ró ná kúu. Achí‑de.
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Te ni̱ kaka'a̱n ta̱ká ña̱yɨvɨ: Ma̱ yú'ú‑ní, chi̱ sɨkɨ̱ máá‑ná jíín sɨkɨ́ sé'e‑ná ná kúnchaa̱ kua̱chi nɨñi̱‑dé, áchí‑i.
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Yúan‑na te ni̱ sía̱‑de Barrabás kua'a̱n. Te ni̱ xndó'o‑de Jesús. Te ni̱ nakua̱'a‑de‑ya̱ já kúu̱‑ya̱ jiká cruz.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Te soldado gobernador, ni̱ ka̱jaka‑de Jesús kua'a̱n‑de jíín‑yá ini̱ ve̱'e palacio. Te ni̱ ka̱kana‑de xini̱ tá'an‑de ni̱ ka̱ndutútú‑de.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Te ni̱ ka̱sávíchí‑de‑ya̱. Te ni̱ ka̱chu'un‑de‑ya̱ ɨ́ɨn sa'ma kuá'á tíndí'í.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Te ni̱ ka̱tɨɨn‑de ɨɨn corona iñu. Te ni̱ ka̱chu'un‑de xini̱‑yá. Te ni̱ ka̱chi'i‑de yunu ndává'a‑ya̱. Te ni̱ ka̱jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá, ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá: Rey judío, ta̱á ndii, áchí‑de.
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Te ni̱ katɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑de yunu‑ún nda'a‑yá. Te ni̱ ka̱stují‑dé xini̱‑yá jíín.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá, te ni̱ ka̱nakuanchaa̱‑de sa'ma ñú'un‑ya̱‑ún. Te ni̱ ka̱nachu'un‑de‑ya̱ sá'ma máá‑yá. Te ni̱ ka̱keñi'in‑de‑ya̱ kuíta kaa‑ya̱ jiká cruz.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Te nuu̱ ní ka̱kenda‑de, te ni̱ ka̱ketá'an‑de jíín ɨ́ɨn cha̱a ñuu̱ Cirene nání‑de Simón. Te ni̱ ka̱tetíñu‑de cha̱a‑ún ki'i̱n‑de jíín‑yá, kundiso‑de cruz‑ya̱.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Te ni̱ ja̱koyo‑de ɨɨn tɨnduu̱ nání Gólgota, ja̱ kuní ka'a̱n: Yikɨ xiní.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Te ni̱ kaja̱'a‑de vino jíín súsia ua̱ ja̱ kó'o‑ya̱. Ko nuu̱ ní jito nchaa̱‑ya̱, te tú ní kuní‑ya̱ kó'o‑ya̱.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka̱jata kaa‑de‑ya̱ jiká cruz, te ni̱ ka̱saka‑dé sa'ma‑yá nuu̱ tá'an‑de, te ni̱ ka̱sá'a‑de ɨɨn apuesto sɨkɨ̱. Te ni̱ skíkuu tu̱'un ká'a̱n cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios: Ni̱ ka̱ndátá‑i sa'ma‑rí, te sɨkɨ̱ sú'nu̱‑rí ni̱ ka̱sá'a‑i ɨɨn apuesto, áchí.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Yúan‑na te ni̱ kaju̱ngo̱o‑de yúan, ni̱ kande̱'é‑de nuu̱‑yá.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Te ni̱ ka̱chaa‑de ɨɨn tu̱'un xini̱ cruz‑ya̱ já kúu kua̱chi‑ya̱: Ya̱'á kúu Jesús Rey ña̱yɨvɨ judío, áchí.
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Te ni̱ ka̱jata kaa‑de uu̱ ñakui̱'ná jíín‑yá. Ɨɨn ichi ndává'a‑ya̱, te ɨnga̱ ichi ndávésé‑yá.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Te ña̱yɨvɨ kája̱'a yúan, ni̱ káskuíkó‑i xini̱‑í. Te ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a‑i jíín‑yá.
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 Róó ká'a̱n‑ro̱ já stúncháa̱‑ro̱ vé'e ii̱ te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te ndukani‑ró núú, nú Se̱'e Dios kúu‑ró, núsáá te nama‑ró máá‑ró, te nuu‑ró jiká cruz vii, áchí‑i.
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Te sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo jíín cháa ni̱ ka̱yii, suni súan ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de:
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 Sava ña̱yɨvɨ, ni̱ nama‑de‑i, ko ma̱ kúu nama‑de máá‑de. Nú rey ña̱yɨvɨ Israel kúu‑de, te ná núu‑de jika̱ cruz vina. Yúan‑na te ná kándíja‑yó‑de.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Kándíja‑de nuu̱ Dios, te ná náma máá‑yá‑de vina te nú kuní máá‑yá, chi ni̱ ka'a̱n‑de: Máá‑rí kúu Se̱'e Dios, áchí‑de. Achí.
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Te ñakui̱'ná kándi̱ta kaa jíín‑yá jika̱ cruz, suni ɨɨn‑ni tu̱'un ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a jíín‑yá.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Te nuu̱ ní kuu ka̱'uxi̱ uu̱ te ni̱ kuxkɨ'vɨ̱ nɨ́ɨ́ núu̱ ñú'un onde̱ ka̱'uni̱.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Te a yani ka̱'uni̱ aíni, ni̱ ka'a̱n jaa Jesús: Elí, Elí, lama sabactani, áchí‑ya̱. Ya̱'á kuní ka'a̱n: Dios máá‑ná, Dios máá‑ná, naja̱ ní xndóo‑ní náá.
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Te sava ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Kána cha̱a yá'a xini̱ Elías, áchí‑i.
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Te jínu ɨɨn cha̱a ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ ki'in‑de kachi̱, ni̱ chindaji‑de nuu̱ vinagre. Te ni̱ chaa‑de xini̱ ɨ́ɨn yunu. Te ni̱ ja̱'a‑de nuu̱‑yá ja̱ kó'o‑ya̱.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Te ni̱ kaka'a̱n sava‑ga̱‑i: Sía̱, nándéó nú chaa̱ Elías nama‑de cha̱a xí túu, áchí‑i.
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ko máá Jesús, ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱ ɨngá jínu. Te ni̱ ji'i̱‑ni‑ya̱.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Yúan‑na te sa'ma ndíta kaa onde̱ ini̱ ve̱'e ii̱, ni̱ te'nde̱ uu̱ onde̱ nuu̱ xiní, te onde̱ nuu̱ já'a̱. Te ni̱ ta̱an ñu̱yɨ́vɨ. Te toto, ni̱ kandata̱.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Te suni ni̱ ka̱nanuña ve'e añú. Te kua'a̱ ndɨ́yi cha̱a ndoo, ja̱ á ni̱ kaji'i̱‑de, ni̱ kanachaku̱‑de.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Te nuu̱ á ni̱ nachaku̱‑ya̱, te ni̱ ka̱ndenda koyo‑de ini̱ ve̱'e añú. Te ni̱ ndɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ñuu̱ ii̱. Te ni̱ ka̱ndenda ndiji̱n‑de nuu̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Te cha̱a capitán, jíín cháa kándi̱to Jesús jíín‑de, ni̱ kajini̱‑de ja̱ ní ta̱an, jíín táká tiñu ni̱ kuu. Te ni̱ kayu̱'ú téyíí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ja̱ndáa̱ ja̱ Sé'e Dios kúu cha̱a yá'a núú, áchí‑de.
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Te ká'i̱in kua'a̱ ñásɨ́'ɨ́ yúan kánde̱'é jíká‑ni‑ña. Te suu ña'an‑ún, ni̱ kandiki̱n‑ña Jesús onde̱ ñuu̱ Galilea va̱i‑ña kájatíñu‑ña núu̱‑yá.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Te jíín ñá'an yúan ká'i̱in María ñuu̱ Magdala, jíín María náa̱ Jacobo jíín José, jíín náa̱ se̱'e Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Te ni̱ ini kɨvɨ̱‑ún. Te ni̱ jaa̱ ɨɨn cha̱a kúká ñúu̱ Arimatea, nání‑de José, chi̱ suni ɨɨn cha̱a ni̱ skuá'a jíín Jesús kúu‑de.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Cha̱a yá'a, ni̱ jaa̱‑de nuu̱ Pilato. Te ni̱ jika̱n‑de yikɨ kúñu Jesús. Te ni̱ tá'ú tíñu Pilato ja̱ ná kuá'a‑i yikɨ kúñu Jesús nuu̱‑dé.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Te ni̱ ki'in José ndɨ̱yi‑ún. Te ni̱ chisúkun‑dé‑ya̱ jíín ɨ́ɨn sa'ma kuítá ndóo.
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 Te ni̱ chindee‑de‑ya̱ iní ve̱'e añú jáá ñáva̱'a‑de, ja̱ ní jacha jika̱ ɨ́ɨn kava. Te ni̱ stúu‑dé ɨɨn yuu̱ ká'nu, ni̱ jasu̱‑de yuxé'é añú‑ún. Te kua'a̱n‑de.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Te María ñuu̱ Magdala jíín ɨngá María, káxiu̱kú‑ña yúan ichi núu̱ vé'e añú‑ún.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Te ni̱ kuu kɨvɨ̱ xía̱n. Te iku‑ún ni̱ kuu kɨvɨ̱ ní ka̱sátu̱'a‑i máá‑i. Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín cháa fariseo, ni̱ ka̱ndutútú‑de nuu̱ Pilato.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Táta̱, kánuku̱'un ini̱‑ná ja̱ cháa xndá'ú ñá'án‑ún, onde̱ ná chakú‑ga̱‑de núú, te ni̱ ka'a̱n‑de: Nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ri̱,
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Núsáá, te tá'ú tíñu‑ní ná kúkútu yúyaú‑ún onde̱ ji̱nu nuu̱ uní kɨvɨ̱. Chi̱ nú túu te sanaa kíi cha̱a ni̱ ka̱skuá'a jíín‑de‑ún akuáa, te nasákuí'ná‑de ndɨ̱yi‑ún ki'i̱n‑de jíín. Yúan‑na te kachi̱‑de kuni ña̱yɨvɨ: Ni̱ nachaku̱‑ya̱ já ní ji'i̱‑ya̱, achi̱‑de. Te ká'ú‑ga̱ kuu tu̱'un xndá'ú yúan vásá já xnáñúú, áchí‑de.
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑de: Yá'a ká'i̱o soldado. Kuá'án jíín‑de, te sákútu máá‑ró yúyaú‑ún nú ndasa kájini̱‑ro̱. Achí‑de.
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Te kája'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱sákútu‑dé ve'e añú. Te jíín sello ni̱ kajasu̱ va̱'a‑de sɨkɨ̱ yúu̱ já ndí'u̱ yuyaú‑ún. Te ká'i̱in soldado jíín‑de.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.