Mateus 27
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Yúan‑na te ni̱ kundiji̱n. Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii, ni̱ ka̱skétá'an‑de tu̱'un ja̱ ká'ni‑dé Jesús.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Te ni̱ kaju'ni̱‑de‑ya̱. Te kua'a̱n‑de jíín‑yá nuu̱ Poncio Pilato, cha̱a kúu gobernador.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Yúan‑na te Judas, cha̱a ni̱ nastúu‑ya̱‑ún, ni̱ jini̱‑de ja̱ ni̱ kuni̱'in sɨkɨ̱‑yá. Te ni̱ nakani ini̱‑de. Te nákua̱'a‑de oko̱ uxi̱ peso‑ún nuu̱ sutú ñá'nu jíín núu̱ cháa ni̱ ka̱yii‑ún núú.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ni̱ sá'a‑ná kua̱chi. Ni̱ nastúu‑ná ɨɨn cha̱a ja̱ tú íó ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱‑dé, áchí‑de. Ko máá sutú‑ún ni̱ kaka'a̱n‑de: Na̱ún jítú iní‑ri̱. Sɨkɨ̱ máá‑ró kúu. Achí‑de.
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Te ni̱ súngoyo Judas oko̱ uxi̱ peso‑ún ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ skuá'ñá‑de máá‑de.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Te sutu̱ ñá'nu‑ún, ni̱ ka̱nastútú‑de xu̱'ún‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ma̱ kúu chú'un‑yó xú'ún yá'a ini̱ janu̱ núu̱ kásoko̱‑í, chi xu̱'ún yá'u nɨñi̱ kúu, áchí‑de.
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Ko ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de. Te ni̱ ka̱jaan‑de ɨɨn ndu'a̱ ñu'un kíxín jíín xú'ún‑ún, náva̱'a yúan yu̱ji ta̱ká ña̱yɨvɨ jíká.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Ja̱ yúán nání ñú'un‑ún onde̱ vina: Ñu'un nɨñí.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Yúan‑na te ni̱ skíkuu tu̱'un ni̱ ka'a̱n Jeremías cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios: Ni̱ ka̱ki'in‑i ndɨ́'okó uxi̱ peso‑ún, ya̱'u I'a̱ ni̱ kundaa̱ ya̱'u‑ya̱, chi̱ yaku̱ cha̱a Israel, ni̱ ka̱sándaa̱‑de ja̱ kúya̱'u‑ya̱,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 Te ni̱ kaja̱'a‑i xu̱'ún‑ún ja̱ sɨkɨ́ ɨ́ɨn ndu'a̱ ñu'un kíxín, nátu̱'un ni̱ tá'ú máá Tatá Dios tiñu nuu̱‑rí, áchí.
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Te Jesús, kándichi̱‑ya̱ núu̱ gobernador. Te gobernador‑ún ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Máá‑ró kúu rey cha̱a judío náún, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu, ni̱ kajika̱n‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑yá. Ko tú ní xndíó káni‑ya̱ ní ɨɨn tu̱'un.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑yá: Te tú jíni so̱'o‑ró na̱saa kua̱chi kájika̱n cha̱a yá'a sɨkɨ̱‑ro̱ náún, áchí‑de.
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Te tú ní ká'a̱n kutɨ‑yá ni ɨɨn tu̱'un jíín‑de. Te ni̱ naa iní gobernador ndé'é‑de nuu̱‑yá.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Te íó costumbre gobernador ja̱ kɨvɨ́ víko yúan sía̱‑de ɨɨn preso, nú ndéja̱ kájata'a̱n ini̱ máá ñáyɨvɨ ñúu̱‑ún sía̱‑de.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Te suu kɨvɨ̱‑ún íó ɨɨn cha̱a kándee preso nání‑de Barrabás, te ni̱ jicha̱ tu̱'un‑de.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Te ni̱ ka̱ndutútú ñáyɨvɨ te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑i: Ndé cha̱a kákuni̱‑ro̱ já sía̱‑ri̱ vina, á Barrabás xí Jesús, cha̱a ja̱ nání Cristo, áchí‑de.
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Chi̱ a ni̱ juku̱'un ini̱‑de ja̱ ní ka̱kukuásún iní sutu̱ ñá'nu, te yu̱án ní ka̱nastúu‑de Jesús.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Te nini kánchaa̱ Pilato ini̱ ve̱'e tíñu, te ni̱ tájí ñásɨ́'ɨ́‑de tu̱'un nuu̱‑dé: Ma̱ sá'a‑ró cuenta ja̱ kúu sɨkɨ̱ cháa va̱'a jia̱n, chi̱ kuni, xaa̱n ní siyú'ú ja̱ni ruu̱ ja̱ sɨkɨ́‑dé, áchí‑ña.
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Ko sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii‑ún, ni̱ ka̱ská'a̱n‑de ña̱yɨvɨ já ná kakán‑i Barrabás ka̱ku‑de, te Jesús ná kúu̱‑ya̱.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Te gobernador, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑i: Ja̱ úu̱ tá'a̱n‑de, te ndé ɨɨn‑de kuní‑ro̱ sía̱‑ri̱, áchí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Sía̱‑ní Barrabás, áchí‑i.
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑de: Núsáá te ndasa sá'a‑ri̱ jíín Jesús, cha̱a nání Cristo, áchí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n ndɨ'ɨ‑i: Ná kúu̱‑de jika̱ cruz, áchí‑i.
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Te gobernador, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Na̱ún kua̱chi ni̱ sá'a‑de núsáá, áchí‑de. Ko máá ñáyɨvɨ‑ún, ví'í‑gá ni̱ kaka'a̱n jaa‑i: Ná kúu̱‑de jika̱ cruz, áchí‑i.
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Te ni̱ jini̱ Pilato ja̱ tú kúndéé‑de jíín ñáyɨvɨ, chi̱ sasua kándonda vaa̱‑ga̱‑i. Te ni̱ ki'in‑de nducha. Te ni̱ nandá'á‑de jíto nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Tú na̱ kua̱chi máá‑rí íó ja̱ kúnchaa̱ nɨñi̱ cháa va̱'a yá'a sɨkɨ̱‑rí. Sɨkɨ̱ máá‑ró ná kúu. Achí‑de.
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Te ni̱ kaka'a̱n ta̱ká ña̱yɨvɨ: Ma̱ yú'ú‑ní, chi̱ sɨkɨ̱ máá‑ná jíín sɨkɨ́ sé'e‑ná ná kúnchaa̱ kua̱chi nɨñi̱‑dé, áchí‑i.
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Yúan‑na te ni̱ sía̱‑de Barrabás kua'a̱n. Te ni̱ xndó'o‑de Jesús. Te ni̱ nakua̱'a‑de‑ya̱ já kúu̱‑ya̱ jiká cruz.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Te soldado gobernador, ni̱ ka̱jaka‑de Jesús kua'a̱n‑de jíín‑yá ini̱ ve̱'e palacio. Te ni̱ ka̱kana‑de xini̱ tá'an‑de ni̱ ka̱ndutútú‑de.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Te ni̱ ka̱sávíchí‑de‑ya̱. Te ni̱ ka̱chu'un‑de‑ya̱ ɨ́ɨn sa'ma kuá'á tíndí'í.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Te ni̱ ka̱tɨɨn‑de ɨɨn corona iñu. Te ni̱ ka̱chu'un‑de xini̱‑yá. Te ni̱ ka̱chi'i‑de yunu ndává'a‑ya̱. Te ni̱ ka̱jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá, ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá: Rey judío, ta̱á ndii, áchí‑de.
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Te ni̱ katɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑de yunu‑ún nda'a‑yá. Te ni̱ ka̱stují‑dé xini̱‑yá jíín.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá, te ni̱ ka̱nakuanchaa̱‑de sa'ma ñú'un‑ya̱‑ún. Te ni̱ ka̱nachu'un‑de‑ya̱ sá'ma máá‑yá. Te ni̱ ka̱keñi'in‑de‑ya̱ kuíta kaa‑ya̱ jiká cruz.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Te nuu̱ ní ka̱kenda‑de, te ni̱ ka̱ketá'an‑de jíín ɨ́ɨn cha̱a ñuu̱ Cirene nání‑de Simón. Te ni̱ ka̱tetíñu‑de cha̱a‑ún ki'i̱n‑de jíín‑yá, kundiso‑de cruz‑ya̱.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Te ni̱ ja̱koyo‑de ɨɨn tɨnduu̱ nání Gólgota, ja̱ kuní ka'a̱n: Yikɨ xiní.
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Te ni̱ kaja̱'a‑de vino jíín súsia ua̱ ja̱ kó'o‑ya̱. Ko nuu̱ ní jito nchaa̱‑ya̱, te tú ní kuní‑ya̱ kó'o‑ya̱.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka̱jata kaa‑de‑ya̱ jiká cruz, te ni̱ ka̱saka‑dé sa'ma‑yá nuu̱ tá'an‑de, te ni̱ ka̱sá'a‑de ɨɨn apuesto sɨkɨ̱. Te ni̱ skíkuu tu̱'un ká'a̱n cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios: Ni̱ ka̱ndátá‑i sa'ma‑rí, te sɨkɨ̱ sú'nu̱‑rí ni̱ ka̱sá'a‑i ɨɨn apuesto, áchí.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Yúan‑na te ni̱ kaju̱ngo̱o‑de yúan, ni̱ kande̱'é‑de nuu̱‑yá.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Te ni̱ ka̱chaa‑de ɨɨn tu̱'un xini̱ cruz‑ya̱ já kúu kua̱chi‑ya̱: Ya̱'á kúu Jesús Rey ña̱yɨvɨ judío, áchí.
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Te ni̱ ka̱jata kaa‑de uu̱ ñakui̱'ná jíín‑yá. Ɨɨn ichi ndává'a‑ya̱, te ɨnga̱ ichi ndávésé‑yá.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Te ña̱yɨvɨ kája̱'a yúan, ni̱ káskuíkó‑i xini̱‑í. Te ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a‑i jíín‑yá.
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 Róó ká'a̱n‑ro̱ já stúncháa̱‑ro̱ vé'e ii̱ te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te ndukani‑ró núú, nú Se̱'e Dios kúu‑ró, núsáá te nama‑ró máá‑ró, te nuu‑ró jiká cruz vii, áchí‑i.
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Te sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo jíín cháa ni̱ ka̱yii, suni súan ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de:
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 Sava ña̱yɨvɨ, ni̱ nama‑de‑i, ko ma̱ kúu nama‑de máá‑de. Nú rey ña̱yɨvɨ Israel kúu‑de, te ná núu‑de jika̱ cruz vina. Yúan‑na te ná kándíja‑yó‑de.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Kándíja‑de nuu̱ Dios, te ná náma máá‑yá‑de vina te nú kuní máá‑yá, chi ni̱ ka'a̱n‑de: Máá‑rí kúu Se̱'e Dios, áchí‑de. Achí.
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Te ñakui̱'ná kándi̱ta kaa jíín‑yá jika̱ cruz, suni ɨɨn‑ni tu̱'un ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a jíín‑yá.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Te nuu̱ ní kuu ka̱'uxi̱ uu̱ te ni̱ kuxkɨ'vɨ̱ nɨ́ɨ́ núu̱ ñú'un onde̱ ka̱'uni̱.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Te a yani ka̱'uni̱ aíni, ni̱ ka'a̱n jaa Jesús: Elí, Elí, lama sabactani, áchí‑ya̱. Ya̱'á kuní ka'a̱n: Dios máá‑ná, Dios máá‑ná, naja̱ ní xndóo‑ní náá.
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Te sava ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un‑ún. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Kána cha̱a yá'a xini̱ Elías, áchí‑i.
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Te jínu ɨɨn cha̱a ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ ki'in‑de kachi̱, ni̱ chindaji‑de nuu̱ vinagre. Te ni̱ chaa‑de xini̱ ɨ́ɨn yunu. Te ni̱ ja̱'a‑de nuu̱‑yá ja̱ kó'o‑ya̱.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Te ni̱ kaka'a̱n sava‑ga̱‑i: Sía̱, nándéó nú chaa̱ Elías nama‑de cha̱a xí túu, áchí‑i.
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Ko máá Jesús, ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱ ɨngá jínu. Te ni̱ ji'i̱‑ni‑ya̱.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Yúan‑na te sa'ma ndíta kaa onde̱ ini̱ ve̱'e ii̱, ni̱ te'nde̱ uu̱ onde̱ nuu̱ xiní, te onde̱ nuu̱ já'a̱. Te ni̱ ta̱an ñu̱yɨ́vɨ. Te toto, ni̱ kandata̱.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Te suni ni̱ ka̱nanuña ve'e añú. Te kua'a̱ ndɨ́yi cha̱a ndoo, ja̱ á ni̱ kaji'i̱‑de, ni̱ kanachaku̱‑de.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Te nuu̱ á ni̱ nachaku̱‑ya̱, te ni̱ ka̱ndenda koyo‑de ini̱ ve̱'e añú. Te ni̱ ndɨ̱vɨ koyo‑de ini̱ ñuu̱ ii̱. Te ni̱ ka̱ndenda ndiji̱n‑de nuu̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Te cha̱a capitán, jíín cháa kándi̱to Jesús jíín‑de, ni̱ kajini̱‑de ja̱ ní ta̱an, jíín táká tiñu ni̱ kuu. Te ni̱ kayu̱'ú téyíí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ja̱ndáa̱ ja̱ Sé'e Dios kúu cha̱a yá'a núú, áchí‑de.
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Te ká'i̱in kua'a̱ ñásɨ́'ɨ́ yúan kánde̱'é jíká‑ni‑ña. Te suu ña'an‑ún, ni̱ kandiki̱n‑ña Jesús onde̱ ñuu̱ Galilea va̱i‑ña kájatíñu‑ña núu̱‑yá.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Te jíín ñá'an yúan ká'i̱in María ñuu̱ Magdala, jíín María náa̱ Jacobo jíín José, jíín náa̱ se̱'e Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Te ni̱ ini kɨvɨ̱‑ún. Te ni̱ jaa̱ ɨɨn cha̱a kúká ñúu̱ Arimatea, nání‑de José, chi̱ suni ɨɨn cha̱a ni̱ skuá'a jíín Jesús kúu‑de.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Cha̱a yá'a, ni̱ jaa̱‑de nuu̱ Pilato. Te ni̱ jika̱n‑de yikɨ kúñu Jesús. Te ni̱ tá'ú tíñu Pilato ja̱ ná kuá'a‑i yikɨ kúñu Jesús nuu̱‑dé.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Te ni̱ ki'in José ndɨ̱yi‑ún. Te ni̱ chisúkun‑dé‑ya̱ jíín ɨ́ɨn sa'ma kuítá ndóo.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Te ni̱ chindee‑de‑ya̱ iní ve̱'e añú jáá ñáva̱'a‑de, ja̱ ní jacha jika̱ ɨ́ɨn kava. Te ni̱ stúu‑dé ɨɨn yuu̱ ká'nu, ni̱ jasu̱‑de yuxé'é añú‑ún. Te kua'a̱n‑de.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Te María ñuu̱ Magdala jíín ɨngá María, káxiu̱kú‑ña yúan ichi núu̱ vé'e añú‑ún.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Te ni̱ kuu kɨvɨ̱ xía̱n. Te iku‑ún ni̱ kuu kɨvɨ̱ ní ka̱sátu̱'a‑i máá‑i. Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín cháa fariseo, ni̱ ka̱ndutútú‑de nuu̱ Pilato.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Táta̱, kánuku̱'un ini̱‑ná ja̱ cháa xndá'ú ñá'án‑ún, onde̱ ná chakú‑ga̱‑de núú, te ni̱ ka'a̱n‑de: Nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ri̱,
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Núsáá, te tá'ú tíñu‑ní ná kúkútu yúyaú‑ún onde̱ ji̱nu nuu̱ uní kɨvɨ̱. Chi̱ nú túu te sanaa kíi cha̱a ni̱ ka̱skuá'a jíín‑de‑ún akuáa, te nasákuí'ná‑de ndɨ̱yi‑ún ki'i̱n‑de jíín. Yúan‑na te kachi̱‑de kuni ña̱yɨvɨ: Ni̱ nachaku̱‑ya̱ já ní ji'i̱‑ya̱, achi̱‑de. Te ká'ú‑ga̱ kuu tu̱'un xndá'ú yúan vásá já xnáñúú, áchí‑de.
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑de: Yá'a ká'i̱o soldado. Kuá'án jíín‑de, te sákútu máá‑ró yúyaú‑ún nú ndasa kájini̱‑ro̱. Achí‑de.
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Te kája'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱sákútu‑dé ve'e añú. Te jíín sello ni̱ kajasu̱ va̱'a‑de sɨkɨ̱ yúu̱ já ndí'u̱ yuyaú‑ún. Te ká'i̱in soldado jíín‑de.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.