Mateus 26
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n Jesús ta̱ká tu̱'un yá'a, yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá:
1 Quando Jesus terminou de falar todas essas coisas, disse a seus discípulos:
2 A kájini̱‑ro̱ já úu̱‑na̱ kɨvɨ̱ te koo viko Pascua, te máá Sé'e cha̱a natu̱u‑ya̱ já kúu̱‑ya̱ jiká cruz, áchí‑ya̱.
2 “Como vocês sabem, a Páscoa começa daqui a dois dias, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado”.
3 Yúan‑na te sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ jíín cháa ni̱ ka̱yii ini̱ ñuu̱, ni̱ ka̱ndutútú‑de yu'u palacio máá sutú ñá'nu‑ga̱ ja̱ nání Caifás.
3 Naquela mesma hora, os principais sacerdotes e líderes do povo estavam reunidos na residência de Caifás, o sumo sacerdote,
4 Te ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de ndasa xndá'ú‑de Jesús, te katɨɨn‑de‑ya̱, te ka'ni‑dé‑ya̱.
4 tramando uma forma de prender Jesus em segredo e matá-lo.
5 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ma̱ kúu sá'a‑yó máá kɨvɨ́ víko, chi̱ nú súan te ndonda vaa̱ ña̱yɨvɨ, áchí‑de.
5 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
6 Te kándee Jesús ñuu̱ Betania kánchaa̱‑ya̱ iní ve̱'e Simón cha̱a té'yu̱ ndɨ̱'yi.
6 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso.
7 Te ni̱ chaa̱ ɨɨn ña'an núu̱‑yá kándá'á‑ña ɨ́ɨn tiya'a̱ ñú'un perfume ja̱ yá'u xaa̱n ncháá. Te ni̱ chi'i‑ña xiní‑yá nini yée‑yá staa̱.
7 Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
8 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajini̱‑de yu̱án. Te ni̱ kakiti̱ ini̱‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Naja̱ náa sáni perfume jia̱n.
8 Ao ver isso, os discípulos ficaram indignados. “Que desperdício!”, disseram.
9 Chi̱ jia̱n kúu kuya̱'u ya'u xaa̱n, te kua̱'a‑yó núu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú núú. Achí‑de.
9 “O perfume poderia ter sido vendido por um alto preço, e o dinheiro, dado aos pobres!”
10 Te ni̱ jini̱‑ni Jesús ja̱ súan íó. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ kástá'a̱n‑ro̱ ñá'an yá'a. Ɨɨn tiñu va̱'a sá'a‑ña jíín‑rí.
10 Jesus, sabendo do que falavam, disse: “Por que criticam esta mulher por ter feito algo tão bom para mim?
11 Chi̱ nene̱ káxiu̱kú ñáyɨvɨ ndá'ú jíín‑ró, ko ruu̱, na̱ tú nene̱ kánchaa̱‑ri̱ jíín‑ró.
11 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim.
12 Chi ni̱ chi'i‑ña perfume yá'a yikɨ kúñu‑ri̱, náva̱'a sátu̱'a‑ña rúu̱ ja̱ yúji‑ri̱.
12 Ela derramou este perfume em mim a fim de preparar meu corpo para o sepultamento.
13 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ nú ná kuichá tu̱'un va̱'a yá'a, te tiñu ni̱ sá'a‑ña vína, suni koo tu̱'un náva̱'a ná núku̱'un ini̱‑i‑ña, áchí‑ya̱.
13 Eu lhes garanto: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
14 Yúan‑na te ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑de, nání‑de Judas Iscariote, ni̱ ja'a̱n‑de nuu̱ sutú ñá'nu jíná'an.
14 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes
15 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín: Na̱ún kua̱'a‑ní nuu̱‑ná, te ná nástúu‑ná‑de nuu̱‑ní, áchí‑de. Te ni̱ kaja̱'a oko̱ uxi̱ peso nuu̱‑dé.
15 e perguntou: “Quanto vocês me pagarão se eu lhes entregar Jesus?”. E eles lhe deram trinta moedas de prata.
16 Yúan‑na te onde̱ kɨvɨ̱‑ún, ni̱ kejá'á‑de ndúkú‑de modo ndasa nastúu‑de‑ya̱ núu̱ sutú‑ún.
16 Daquele momento em diante, Judas começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
17 Te máá kɨvɨ́ kéjá'á víko kóo sta̱tilá tú yí'i yujan íá jíín, ni̱ ja̱koyo cha̱a káskuá'a‑ún nuu̱ Jesús. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Ndénu̱ kuní‑ní ná kísátu̱'a‑ná nuu̱ kée‑ní lélú Pascua, áchí‑de.
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e perguntaram: “Onde quer que preparemos a refeição da Páscoa?”.
18 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kuá'án onde̱ ñuu̱, nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a yúan. Te kachi̱‑ro̱ kúni‑de: Achí máá Maestro, a ni̱ kuyani kɨvɨ̱‑rí. Vina te kee‑rí lélú Pascua ini̱ ve̱'e‑ró jíín cháa káskuá'a jíín‑rí. Achí‑ya̱. Achi̱‑ro̱.
18 Ele respondeu: “Assim que entrarem na cidade, verão determinado homem. Digam-lhe: ‘O Mestre diz: Meu tempo chegou e comerei em sua casa a refeição da Páscoa, com meus discípulos’”.
19 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ skíkuu‑de tiñu ni̱ tá'ú Jesús nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱sátu̱'a‑de viko Pascua.
19 Então os discípulos fizeram como Jesus os havia instruído e ali prepararam a refeição da Páscoa.
20 Te nuu̱ ní ini, te káyee‑yá staa̱ jíín uxí uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá.
20 Ao anoitecer, Jesus estava à mesa com os doze discípulos.
21 Te nini káyee‑yá staa̱ jíín‑de te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ɨ́ɨn róó nastúu ruu̱ vina, áchí‑ya̱.
21 Enquanto comiam, disse: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair”.
22 Te ni̱ ka̱kukuí'a̱ xaa̱n iní‑de. Te ná ɨɨn ná ɨɨn‑de ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, náá kúu náún, áchí‑de.
22 Muito aflitos, eles protestaram, um após o outro: “Certamente não serei eu, Senhor!”.
23 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Cha̱a ja̱ chíxí'ú núu̱ kó'o̱ jíín‑rí, cha̱a‑ún nastúu‑de ruu̱.
23 Jesus respondeu: “Um de vocês que acabou de comer da mesma tigela comigo vai me trair.
24 Chi ja̱ndáa̱ máá Sé'e cha̱a ki'i̱n‑ya̱ nátu̱'un yóso tú'un‑ya̱ núu̱ tutú. Ko naka̱ ndá'ú kuu cha̱a nastúu máá Sé'e cha̱a. Va'a̱‑ga̱ nú tú ní káku cha̱a‑ún núú, áchí‑ya̱.
24 O Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
25 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Judas ja̱ ní nastúu‑ya̱‑ún: Maestro, náá kúu náún, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
25 Judas, aquele que o trairia, também disse: “Certamente não serei eu, Rabi!”. E Jesus respondeu: “É como você diz”.
26 Te nini káyee‑dé, te ni̱ ki'in Jesús staa̱, te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ ja'ncha̱ sava‑ya̱. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ki'in te kee‑ro, chi ya̱'á kúu yikɨ kúñu‑ri̱, áchí‑ya̱.
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem e comam, porque este é o meu corpo”.
27 Te suni ni̱ ki'in‑ya̱ ɨ́ɨn taza. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ko'o ta̱ká‑ro̱ jíná'an‑ró.
27 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos e disse: “Cada um beba dele,
28 Chi ya̱'á kúu nɨñi̱‑rí ja̱ sá'a contrato jáá. Te játɨ ja̱ sɨkɨ́ kúa'a̱ ñáyɨvɨ náva̱'a koo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑i.
28 porque este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício para perdoar os pecados de muitos.
29 Te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ondé vina ma̱ kó'o‑ga̱‑ri̱ nducha ndé'e̱ uva yá'a onde̱ kɨvɨ̱ náko'o‑ri̱ ja̱ jáá jíín‑ró iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Táa̱‑ri̱ tiñu. Achí‑ya̱.
29 Prestem atenção ao que eu lhes digo: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que, com vocês, beberei vinho novo no reino de meu Pai”.
30 Te ni̱ ka̱jita‑ya̱ ɨ́ɨn yaa̱ ii̱. Te ni̱ kenda‑ya̱ kája'a̱n‑ya̱ ondé yuku Olivos.
30 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
31 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ndivii‑ro náyu̱'ú‑ro̱ já sɨkɨ́ rúu̱ akuáa vína. Chi̱ a yóso núu̱ tutú: Stují‑rí cha̱a ndíto rɨɨ̱, te tɨku'ni̱ rɨɨ̱‑ún, kuicha̱‑tɨ̱, áchí.
31 No caminho, Jesus disse: “Esta noite todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas do rebanho serão dispersas’.
32 Ko nuu̱ náchaku̱‑ri̱, te xna'a̱n‑ga̱ ruu̱ ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Galilea vásá róó, áchí‑ya̱.
32 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
33 Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Va̱sa ndɨ'ɨ‑de ná náyu̱'ú‑de, ko náá, chi ma̱ náyu̱'ú kutɨ‑ná, áchí‑de jíín‑yá.
33 Pedro declarou: “Pode ser que todos os outros o abandonem, mas eu jamais o abandonarei”.
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ákuáa vína, onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu, áchí‑ya̱.
34 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
35 Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Va̱sa ná kúu̱‑ná jíín‑ní, ko ma̱ kasú‑ná yu'u‑ná ja̱ kúu níí, áchí‑de. Te suni súan ni̱ kaka'a̱n sava‑ga̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá.
35 Pedro, no entanto, insistiu: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
36 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ Jesús jíín‑de ndañúu̱ nání Getsemaní. Te ni̱ ka'a̱n‑yá jíín cháa káskuá'a‑ún: Yá'a‑ni jungo̱o‑ró nini ná kí'i̱n‑ri̱ onde̱ yúan kaka̱n ta'u̱‑rí, áchí‑ya̱.
36 Então Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse: “Sentem-se aqui enquanto vou ali orar”.
37 Te ni̱ jaka‑ya̱ Pedro jíín ndéndúú se̱'e Zebedeo kua'a̱n‑de jíín‑yá. Te ni̱ kejá'á‑yá kúxíí iní‑ya̱, te ndúkuí'a̱ xaa̱n iní‑ya̱.
37 Levou consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu e começou a ficar triste e angustiado.
38 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Xaa̱n ndúkuí'a̱ ini̱‑ri̱, chi̱ nátu̱'un a jí'i̱‑ri̱, yá'a kundatu‑ró te kundito‑ró jíín‑rí.
38 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem comigo.”
39 Te ni̱ kanduu̱‑ya̱ ɨ́ɨn tí'lí‑na̱. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑yá. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá: Táa̱ máá‑ná, nú kuu te chaxio‑ní tu̱ndó'o‑ná yá'a ná kí'i̱n, ko nasu̱ já kuní máá‑ná kúu, chi ja̱ kuní máá‑ní, áchí‑ya̱.
39 Ele avançou um pouco, curvou-se com o rosto no chão e orou: “Meu Pai! Se for possível, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
40 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákixi̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Pedro: Tú kánda‑ró kúndito‑ró jíín‑rí va̱sté ɨ́ɨn hora náún.
40 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Vocês não puderam vigiar comigo nem por uma hora?”, disse ele a Pedro.
41 Kundito, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱, náva̱'a ma̱ kóto nchaa̱‑ún róó. Chi̱ kuní ndija añú‑ro̱, ko yikɨ kúñu‑ró chi̱ túu, áchí‑ya̱.
41 “Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
42 Te ni̱ ja'a̱n tuku‑ya̱ vuelta uu̱, te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá: Táa̱ máá‑ná, te nú ma̱ kúu kuxio tu̱ndó'o‑ná yá'a, ja̱ má kúndéé‑ná jíín, te ná kúu ja̱ kuní máá‑ní núsáá, áchí‑ya̱.
42 Então os deixou pela segunda vez e orou: “Meu Pai! Se não for possível afastar de mim este cálice sem que eu o beba, faça-se a tua vontade”.
43 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱ ɨngá jínu. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákixi̱ tuku‑de, chi̱ xaa̱n káji'i̱‑de numa̱'ná.
43 Quando voltou pela segunda vez, encontrou-os dormindo de novo, pois não conseguiam manter os olhos abertos.
44 Te ni̱ xndóo‑ya̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ kee tuku‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja̱ vuelta uni̱. Te suni ɨɨn‑ni tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
44 Foi orar pela terceira vez, dizendo novamente as mesmas coisas.
45 Yúan‑na te ni̱ nchaa̱ tuku‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kusu̱ te ndeta̱tú‑ro̱‑ná. Vina te ni̱ jaa̱ hora ja̱ máá Sé'e cha̱a natu̱u‑ya̱ núu̱ ndá'a cháa ká'i̱o kua̱chi.
45 Em seguida, voltou aos discípulos e lhes disse: “Como é que vocês ainda dormem e descansam? Vejam, chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
46 Nduko̱o ná chó'o̱, chi cha̱a nástúu ruu̱, a ni̱ kuyani‑de va̱i‑de, áchí‑ya̱.
46 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
47 Te nini sá súan ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ chaa̱ Judas, ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑ún. Te jíín‑de ni̱ ja̱koyo kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ jíín machete jíín yúnu. Chi̱ sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii ini̱ ñuu̱‑ún, ni̱ ka̱tájí ñáyɨvɨ‑ún.
47 Enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma grande multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes e líderes do povo.
48 Te cha̱a ni̱ nastúu‑ya̱‑ún, ni̱ ja̱'a‑de ɨɨn tuni̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a tiyú'ú‑rí‑ún, yu̱án kúu. Katɨɨn jíná'an‑ró. Achí‑de.
48 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo”.
49 Te ni̱ chaa̱‑ni‑de nuu̱ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ta̱rsíoo, Maestro, áchí‑de. Te ni̱ tiyú'ú‑de‑ya̱.
49 Então Judas veio diretamente a Jesus. “Saudações, Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
50 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Amigo, na̱ sɨkɨ̱ vái‑ró, áchí‑ya̱. Yúan‑na te ni̱ ja̱koyo ña̱yɨvɨ‑ún. Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ni‑i Jesús, kája'a̱n‑i jíín‑yá.
50 Jesus disse: “Amigo, faça de uma vez o que veio fazer”. Então os outros agarraram Jesus e o prenderam.
51 Te ɨɨn cha̱a kándii̱ yúan jíín Jesús, ni̱ skáa̱‑de nda'a‑dé. Te ni̱ tava‑dé machete‑de. Te ni̱ stují‑dé ɨɨn mozo sutu̱ ñá'nu‑ún, ni̱ kachi‑ni‑de so̱'o.
51 Um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
52 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Nachindee machete‑ro̱, chi ta̱ká ja̱ stáa machete, jíín machete kuu̱.
52 “Guarde sua espada”, disse Jesus. “Os que usam a espada morrerão pela espada.
53 Xí jáni ini̱‑ro̱ já má kúu kaka̱n ta'u̱‑rí nuu̱ Táa̱‑ri̱ vina, te máá‑yá táji‑yá ví'í‑gá uxi̱ uu̱ mil ndajá'a̱ ándɨ́vɨ́ kíkoyo nuu̱‑rí náún.
53 Você não percebe que eu poderia pedir a meu Pai milhares de anjos para me proteger, e ele os enviaria no mesmo instante?
54 Ko nú súan, te ndasa skíkuu tu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱ já kánúú kóo súan, áchí‑ya̱.
54 Se eu o fizesse, porém, como se cumpririam as Escrituras, que descrevem o que é necessário que agora aconteça?”
55 Te suni hora‑ún ni̱ ka'a̱n Jesús jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún: Nátu̱'un sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cha̱a kuí'ná vái koyo‑ró jíín machete jíín yúnu kátɨɨn‑ró rúu̱ náún. Ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ní kanchaa̱‑ri̱ jíín‑ró ní stá'a̱n‑ri̱ tu̱'un nuu̱‑ro̱ iní ve̱'e ii̱, te tú ní kákatɨɨn‑ró rúu̱.
55 Em seguida, Jesus disse à multidão: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau? Por que não me prenderam no templo? Ali estive todos os dias, ensinando.
56 Te súan kásá'a‑ró náva̱'a skíkuu tutu̱ ii̱ cháa ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios, áchí‑ya̱. Yúan‑na te ta̱ká cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱xndóo‑de‑ya̱. Te ni̱ ka̱jinu‑de kája'a̱n‑de.
56 Mas tudo isto está acontecendo para que se cumpram as palavras dos profetas registradas nas Escrituras”. Nesse momento, todos os discípulos o abandonaram e fugiram.
57 Te cha̱a ni̱ ka̱katɨɨn Jesús, ni̱ jaka‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑de jíín‑yá onde̱ ve'e Caifás, cha̱a kúu sutu̱ ñá'nu. Te yúan ká'i̱in tútú cháa káchaa tutu̱ jíín táká cha̱a ni̱ ka̱yii.
57 Então os que haviam prendido Jesus o levaram para a casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde estavam reunidos os mestres da lei e os líderes do povo.
58 Ko Pedro, jíká‑ni ndikín‑de‑ya̱ ondé ni̱ jaa̱‑de yuxé'é sutú ñá'nu‑ún. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ichi iní ni̱ jungo̱o‑de jíín cháa kájatíñu yúan, náva̱'a kuni̱‑de ndasa koo.
58 Enquanto isso, Pedro seguia Jesus de longe, até chegar ao pátio do sumo sacerdote. Entrou ali, sentou-se com os guardas e esperou para ver o que aconteceria.
59 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a ni̱ ka̱yii jíín táká cha̱a junta, ni̱ ka̱ndúkú‑de tu̱'un tú'ún sɨkɨ́ Jesús náva̱'a ka'ni‑dé‑ya̱.
59 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam encontrar testemunhas que mentissem a respeito de Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
60 Ko tú ní káni'i̱n‑dé modo, va̱sa ni̱ cha̱koyo kua'a̱ testigo falso. Ko onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ ni̱ cha̱koyo uu̱‑ga̱,
60 Embora muitos estivessem dispostos a dar falso testemunho, não puderam usar o depoimento de ninguém. Por fim, apresentaram-se dois homens,
61 Te ni̱ kaka'a̱n: Cha̱a yá'a ni̱ ka'a̱n‑de: Kuu stúncháa̱‑ri̱ ve'e ii̱ Dios, te nuu̱ uní‑ni kɨvɨ̱ te nachutá'an‑ri̱, áchí.
61 que declararam: “Este homem disse: ‘Sou capaz de destruir o templo de Deus e reconstruí-lo em três dias’”.
62 Te ni̱ ndukuiñi̱ máá sutú ñá'nu. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Tú ka'a̱n kutɨ‑ro náún. Ndasa káka'a̱n cha̱a yá'a sɨkɨ̱‑ro̱. Achí.
62 Então o sumo sacerdote se levantou e disse a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
63 Ko tú ní ká'a̱n kutɨ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n máá sutú ñá'nu: Onde̱ jíín Dios I'a̱ chakú, ká'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró. Kastu̱'ún te nú máá‑ró kúu Cristo, Se̱'e Dios xí túu, áchí jíín‑yá.
63 Jesus, porém, permaneceu calado. O sumo sacerdote lhe disse: “Exijo em nome do Deus vivo que nos diga se é o Cristo, o Filho de Deus”.
64 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱. Te ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, ja̱ ɨngá kɨvɨ̱ te kuni̱‑ro̱ núu̱ máá Sé'e cha̱a kunchaa̱‑ya̱ íchi ndává'a I'a̱ ndíso fuerza. Te ndii‑ya̱ jíín vikó andɨ́vɨ́. Achí‑ya̱.
64 Jesus respondeu: “É como você diz. Eu lhes digo que, no futuro, verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu”.
65 Yúan‑na te máá sutú ñá'nu‑ga̱, ni̱ ndátá‑de sa'ma‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Aa̱j, ká'a̱n ndɨva̱'a‑de. Na̱ún nɨ́nɨ kúni so̱'o‑yó ká'a̱n ɨnga̱ testigo núsáá. Vina a ni̱ ka̱jini so̱'o‑ró já ká'a̱n ndɨva̱'a‑de.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Blasfêmia! Que necessidade temos de outras testemunhas? Todos ouviram a blasfêmia.
66 Ndasa kájani ini̱‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n sava‑ga̱: Ió va̱'a ja̱ kúu̱‑de, áchí.
66 Qual é o veredicto?”. “Culpado!”, responderam. “Ele merece morrer!”
67 Yúan‑na te ni̱ katɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaja̱'a‑de ji̱kí núu̱‑yá. Te sava‑de, ni̱ ka̱katu‑dé yikɨ núu̱‑yá.
67 Então começaram a cuspir no rosto de Jesus e a dar-lhe socos. Alguns lhe davam tapas
68 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Róó Cristo, kastu̱'ún ndé cha̱a ni̱ stují róó, áchí‑de.
68 e zombavam: “Profetize para nós, Cristo! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
69 Te kánchaa̱ Pedro yata̱ vé'e‑ún. Te ɨɨn ña'an játíñu, ni̱ jaa̱‑ña núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Te róó, jíín Jesús ñuu̱ Galilea jíka‑ró vii, áchí‑ña.
69 Enquanto isso, Pedro estava sentado do lado de fora, no pátio. Uma criada foi até ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus, o galileu”.
70 Ko máá‑de, tú ní játu̱'un‑de jíto nuu̱ táká ña̱yɨvɨ: Tú jiní‑ná na̱ún tu̱'un ká'a̱n‑ní, áchí‑de.
70 Mas Pedro o negou diante de todos. “Não sei do que você está falando”, disse.
71 Te ni̱ kenda‑de yuxé'é‑ún kua'a̱n‑de. Te ni̱ jini̱ ɨnga̱‑ña núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín ñáyɨvɨ ká'i̱in yúan: Cha̱a yá'a suni jíka kuu‑de jíín Jesús ñuu̱ Nazaret, áchí‑ña.
71 Mais tarde, junto ao portão, outra criada o viu e disse aos que estavam ali: “Este homem estava com Jesus de Nazaré”.
72 Te ɨnga̱ jínu tú ní játu̱'un‑de. Sa máá‑de ni̱ nduni̱'in yu'u‑dé: Tú jiní‑ri̱ cha̱a jia̱n, áchí‑de.
72 Novamente, Pedro o negou, dessa vez com juramento. “Nem mesmo conheço esse homem!”, disse ele.
73 Te ni̱ kunúu. Te ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑dé. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín Pedro: Ja̱ndáa̱ ja̱ súni tá'an‑de kúu‑ró, chi tu̱'un ká'a̱n‑ro̱ nástúu róó, áchí‑i.
73 Pouco depois, alguns dos outros ali presentes vieram a Pedro e disseram: “Você deve ser um deles; percebemos pelo seu sotaque galileu”.
74 Yúan‑na te ni̱ kejá'á ní'in ká'a̱n ndɨva̱'a‑de: Tú jiní‑ri̱ cha̱a jia̱n, áchí‑de. Te ni̱ kana‑ni lí'li.
74 Pedro jurou: “Que eu seja amaldiçoado se estiver mentindo. Não conheço esse homem!”. Imediatamente, o galo cantou.
75 Te ni̱ nuku̱'un ini̱ Pedro tu̱'un Jesús, ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu. Te ni̱ kenda‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ nde'e̱ xaa̱n‑dé.
75 Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes”. E saiu dali, chorando amargamente.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.