Mateus 26

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n Jesús ta̱ká tu̱'un yá'a, yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá:
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos estes discursos, disse aos seus discípulos:
2 A kájini̱‑ro̱ já úu̱‑na̱ kɨvɨ̱ te koo viko Pascua, te máá Sé'e cha̱a natu̱u‑ya̱ já kúu̱‑ya̱ jiká cruz, áchí‑ya̱.
2 Bem sabeis que daqui a dois dias é a páscoa; e o Filho do homem será entregue para ser crucificado.
3 Yúan‑na te sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ jíín cháa ni̱ ka̱yii ini̱ ñuu̱, ni̱ ka̱ndutútú‑de yu'u palacio máá sutú ñá'nu‑ga̱ ja̱ nání Caifás.
3 Depois os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás.
4 Te ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de ndasa xndá'ú‑de Jesús, te katɨɨn‑de‑ya̱, te ka'ni‑dé‑ya̱.
4 E consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ma̱ kúu sá'a‑yó máá kɨvɨ́ víko, chi̱ nú súan te ndonda vaa̱ ña̱yɨvɨ, áchí‑de.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Te kándee Jesús ñuu̱ Betania kánchaa̱‑ya̱ iní ve̱'e Simón cha̱a té'yu̱ ndɨ̱'yi.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Te ni̱ chaa̱ ɨɨn ña'an núu̱‑yá kándá'á‑ña ɨ́ɨn tiya'a̱ ñú'un perfume ja̱ yá'u xaa̱n ncháá. Te ni̱ chi'i‑ña xiní‑yá nini yée‑yá staa̱.
7 Aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com ungüento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajini̱‑de yu̱án. Te ni̱ kakiti̱ ini̱‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Naja̱ náa sáni perfume jia̱n.
8 E os seus discípulos, vendo isto, indignaram-se, dizendo: Por que é este desperdício?
9 Chi̱ jia̱n kúu kuya̱'u ya'u xaa̱n, te kua̱'a‑yó núu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú núú. Achí‑de.
9 Pois este ungüento podia vender-se por grande preço, e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Te ni̱ jini̱‑ni Jesús ja̱ súan íó. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ kástá'a̱n‑ro̱ ñá'an yá'a. Ɨɨn tiñu va̱'a sá'a‑ña jíín‑rí.
10 Jesus, porém, conhecendo isto, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? pois praticou uma boa ação para comigo.
11 Chi̱ nene̱ káxiu̱kú ñáyɨvɨ ndá'ú jíín‑ró, ko ruu̱, na̱ tú nene̱ kánchaa̱‑ri̱ jíín‑ró.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Chi ni̱ chi'i‑ña perfume yá'a yikɨ kúñu‑ri̱, náva̱'a sátu̱'a‑ña rúu̱ ja̱ yúji‑ri̱.
12 Ora, derramando ela este ungüento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ nú ná kuichá tu̱'un va̱'a yá'a, te tiñu ni̱ sá'a‑ña vína, suni koo tu̱'un náva̱'a ná núku̱'un ini̱‑i‑ña, áchí‑ya̱.
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado em todo o mundo, também será referido o que ela fez, para memória sua.
14 Yúan‑na te ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑de, nání‑de Judas Iscariote, ni̱ ja'a̱n‑de nuu̱ sutú ñá'nu jíná'an.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes,
15 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín: Na̱ún kua̱'a‑ní nuu̱‑ná, te ná nástúu‑ná‑de nuu̱‑ní, áchí‑de. Te ni̱ kaja̱'a oko̱ uxi̱ peso nuu̱‑dé.
15 E disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata,
16 Yúan‑na te onde̱ kɨvɨ̱‑ún, ni̱ kejá'á‑de ndúkú‑de modo ndasa nastúu‑de‑ya̱ núu̱ sutú‑ún.
16 E desde então buscava oportunidade para o entregar.
17 Te máá kɨvɨ́ kéjá'á víko kóo sta̱tilá tú yí'i yujan íá jíín, ni̱ ja̱koyo cha̱a káskuá'a‑ún nuu̱ Jesús. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Ndénu̱ kuní‑ní ná kísátu̱'a‑ná nuu̱ kée‑ní lélú Pascua, áchí‑de.
17 E, no primeiro dia da festa dos pães ázimos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que façamos os preparativos para comeres a páscoa?
18 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kuá'án onde̱ ñuu̱, nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a yúan. Te kachi̱‑ro̱ kúni‑de: Achí máá Maestro, a ni̱ kuyani kɨvɨ̱‑rí. Vina te kee‑rí lélú Pascua ini̱ ve̱'e‑ró jíín cháa káskuá'a jíín‑rí. Achí‑ya̱. Achi̱‑ro̱.
18 E ele disse: Ide à cidade, a um certo homem, e dizei-lhe: O Mestre diz: O meu tempo está próximo; em tua casa celebrarei a páscoa com os meus discípulos.
19 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ skíkuu‑de tiñu ni̱ tá'ú Jesús nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱sátu̱'a‑de viko Pascua.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara, e prepararam a páscoa.
20 Te nuu̱ ní ini, te káyee‑yá staa̱ jíín uxí uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Te nini káyee‑yá staa̱ jíín‑de te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ɨ́ɨn róó nastúu ruu̱ vina, áchí‑ya̱.
21 E, comendo eles, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Te ni̱ ka̱kukuí'a̱ xaa̱n iní‑de. Te ná ɨɨn ná ɨɨn‑de ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, náá kúu náún, áchí‑de.
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram cada um a dizer-lhe: Porventura sou eu, Senhor?
23 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Cha̱a ja̱ chíxí'ú núu̱ kó'o̱ jíín‑rí, cha̱a‑ún nastúu‑de ruu̱.
23 E ele, respondendo, disse: O que põe comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Chi ja̱ndáa̱ máá Sé'e cha̱a ki'i̱n‑ya̱ nátu̱'un yóso tú'un‑ya̱ núu̱ tutú. Ko naka̱ ndá'ú kuu cha̱a nastúu máá Sé'e cha̱a. Va'a̱‑ga̱ nú tú ní káku cha̱a‑ún núú, áchí‑ya̱.
24 Em verdade o Filho do homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Judas ja̱ ní nastúu‑ya̱‑ún: Maestro, náá kúu náún, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Te nini káyee‑dé, te ni̱ ki'in Jesús staa̱, te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ ja'ncha̱ sava‑ya̱. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ki'in te kee‑ro, chi ya̱'á kúu yikɨ kúñu‑ri̱, áchí‑ya̱.
26 E, quando comiam, Jesus tomou o pão, e abençoando-o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 Te suni ni̱ ki'in‑ya̱ ɨ́ɨn taza. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ko'o ta̱ká‑ro̱ jíná'an‑ró.
27 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos;
28 Chi ya̱'á kúu nɨñi̱‑rí ja̱ sá'a contrato jáá. Te játɨ ja̱ sɨkɨ́ kúa'a̱ ñáyɨvɨ náva̱'a koo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑i.
28 Porque isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ondé vina ma̱ kó'o‑ga̱‑ri̱ nducha ndé'e̱ uva yá'a onde̱ kɨvɨ̱ náko'o‑ri̱ ja̱ jáá jíín‑ró iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Táa̱‑ri̱ tiñu. Achí‑ya̱.
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide, até aquele dia em que o beba novo convosco no reino de meu Pai.
30 Te ni̱ ka̱jita‑ya̱ ɨ́ɨn yaa̱ ii̱. Te ni̱ kenda‑ya̱ kája'a̱n‑ya̱ ondé yuku Olivos.
30 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
31 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ndivii‑ro náyu̱'ú‑ro̱ já sɨkɨ́ rúu̱ akuáa vína. Chi̱ a yóso núu̱ tutú: Stují‑rí cha̱a ndíto rɨɨ̱, te tɨku'ni̱ rɨɨ̱‑ún, kuicha̱‑tɨ̱, áchí.
31 Então Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Ko nuu̱ náchaku̱‑ri̱, te xna'a̱n‑ga̱ ruu̱ ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Galilea vásá róó, áchí‑ya̱.
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galiléia.
33 Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Va̱sa ndɨ'ɨ‑de ná náyu̱'ú‑de, ko náá, chi ma̱ náyu̱'ú kutɨ‑ná, áchí‑de jíín‑yá.
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ákuáa vína, onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu, áchí‑ya̱.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Va̱sa ná kúu̱‑ná jíín‑ní, ko ma̱ kasú‑ná yu'u‑ná ja̱ kúu níí, áchí‑de. Te suni súan ni̱ kaka'a̱n sava‑ga̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja mister morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ Jesús jíín‑de ndañúu̱ nání Getsemaní. Te ni̱ ka'a̱n‑yá jíín cháa káskuá'a‑ún: Yá'a‑ni jungo̱o‑ró nini ná kí'i̱n‑ri̱ onde̱ yúan kaka̱n ta'u̱‑rí, áchí‑ya̱.
36 Então chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani, e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Te ni̱ jaka‑ya̱ Pedro jíín ndéndúú se̱'e Zebedeo kua'a̱n‑de jíín‑yá. Te ni̱ kejá'á‑yá kúxíí iní‑ya̱, te ndúkuí'a̱ xaa̱n iní‑ya̱.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Xaa̱n ndúkuí'a̱ ini̱‑ri̱, chi̱ nátu̱'un a jí'i̱‑ri̱, yá'a kundatu‑ró te kundito‑ró jíín‑rí.
38 Então lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até a morte; ficai aqui, e velai comigo.
39 Te ni̱ kanduu̱‑ya̱ ɨ́ɨn tí'lí‑na̱. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑yá. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá: Táa̱ máá‑ná, nú kuu te chaxio‑ní tu̱ndó'o‑ná yá'a ná kí'i̱n, ko nasu̱ já kuní máá‑ná kúu, chi ja̱ kuní máá‑ní, áchí‑ya̱.
39 E, indo um pouco mais para diante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passe de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
40 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákixi̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Pedro: Tú kánda‑ró kúndito‑ró jíín‑rí va̱sté ɨ́ɨn hora náún.
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então nem uma hora pudeste velar comigo?
41 Kundito, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱, náva̱'a ma̱ kóto nchaa̱‑ún róó. Chi̱ kuní ndija añú‑ro̱, ko yikɨ kúñu‑ró chi̱ túu, áchí‑ya̱.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
42 Te ni̱ ja'a̱n tuku‑ya̱ vuelta uu̱, te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá: Táa̱ máá‑ná, te nú ma̱ kúu kuxio tu̱ndó'o‑ná yá'a, ja̱ má kúndéé‑ná jíín, te ná kúu ja̱ kuní máá‑ní núsáá, áchí‑ya̱.
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Pai meu, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱ ɨngá jínu. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákixi̱ tuku‑de, chi̱ xaa̱n káji'i̱‑de numa̱'ná.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos; porque os seus olhos estavam pesados.
44 Te ni̱ xndóo‑ya̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ kee tuku‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja̱ vuelta uni̱. Te suni ɨɨn‑ni tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Yúan‑na te ni̱ nchaa̱ tuku‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kusu̱ te ndeta̱tú‑ro̱‑ná. Vina te ni̱ jaa̱ hora ja̱ máá Sé'e cha̱a natu̱u‑ya̱ núu̱ ndá'a cháa ká'i̱o kua̱chi.
45 Então chegou junto dos seus discípulos, e disse-lhes: Dormi agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Nduko̱o ná chó'o̱, chi cha̱a nástúu ruu̱, a ni̱ kuyani‑de va̱i‑de, áchí‑ya̱.
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Te nini sá súan ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ chaa̱ Judas, ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑ún. Te jíín‑de ni̱ ja̱koyo kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ jíín machete jíín yúnu. Chi̱ sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii ini̱ ñuu̱‑ún, ni̱ ka̱tájí ñáyɨvɨ‑ún.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, enviada pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos do povo.
48 Te cha̱a ni̱ nastúu‑ya̱‑ún, ni̱ ja̱'a‑de ɨɨn tuni̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a tiyú'ú‑rí‑ún, yu̱án kúu. Katɨɨn jíná'an‑ró. Achí‑de.
48 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Te ni̱ chaa̱‑ni‑de nuu̱ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ta̱rsíoo, Maestro, áchí‑de. Te ni̱ tiyú'ú‑de‑ya̱.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi; e beijou-o.
50 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Amigo, na̱ sɨkɨ̱ vái‑ró, áchí‑ya̱. Yúan‑na te ni̱ ja̱koyo ña̱yɨvɨ‑ún. Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ni‑i Jesús, kája'a̱n‑i jíín‑yá.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus, e o prenderam.
51 Te ɨɨn cha̱a kándii̱ yúan jíín Jesús, ni̱ skáa̱‑de nda'a‑dé. Te ni̱ tava‑dé machete‑de. Te ni̱ stují‑dé ɨɨn mozo sutu̱ ñá'nu‑ún, ni̱ kachi‑ni‑de so̱'o.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Nachindee machete‑ro̱, chi ta̱ká ja̱ stáa machete, jíín machete kuu̱.
52 Então Jesus disse-lhe: Embainha a tua espada; porque todos os que lançarem mão da espada, à espada morrerão.
53 Xí jáni ini̱‑ro̱ já má kúu kaka̱n ta'u̱‑rí nuu̱ Táa̱‑ri̱ vina, te máá‑yá táji‑yá ví'í‑gá uxi̱ uu̱ mil ndajá'a̱ ándɨ́vɨ́ kíkoyo nuu̱‑rí náún.
53 Ou pensas tu que eu não poderia agora orar a meu Pai, e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 Ko nú súan, te ndasa skíkuu tu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱ já kánúú kóo súan, áchí‑ya̱.
54 Como, pois, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim convém que aconteça?
55 Te suni hora‑ún ni̱ ka'a̱n Jesús jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún: Nátu̱'un sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cha̱a kuí'ná vái koyo‑ró jíín machete jíín yúnu kátɨɨn‑ró rúu̱ náún. Ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ní kanchaa̱‑ri̱ jíín‑ró ní stá'a̱n‑ri̱ tu̱'un nuu̱‑ro̱ iní ve̱'e ii̱, te tú ní kákatɨɨn‑ró rúu̱.
55 Então disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e varapaus para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Te súan kásá'a‑ró náva̱'a skíkuu tutu̱ ii̱ cháa ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios, áchí‑ya̱. Yúan‑na te ta̱ká cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱xndóo‑de‑ya̱. Te ni̱ ka̱jinu‑de kája'a̱n‑de.
56 Mas tudo isto aconteceu para que se cumpram as escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Te cha̱a ni̱ ka̱katɨɨn Jesús, ni̱ jaka‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑de jíín‑yá onde̱ ve'e Caifás, cha̱a kúu sutu̱ ñá'nu. Te yúan ká'i̱in tútú cháa káchaa tutu̱ jíín táká cha̱a ni̱ ka̱yii.
57 E os que prenderam a Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Ko Pedro, jíká‑ni ndikín‑de‑ya̱ ondé ni̱ jaa̱‑de yuxé'é sutú ñá'nu‑ún. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ichi iní ni̱ jungo̱o‑de jíín cháa kájatíñu yúan, náva̱'a kuni̱‑de ndasa koo.
58 E Pedro o seguiu de longe, até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a ni̱ ka̱yii jíín táká cha̱a junta, ni̱ ka̱ndúkú‑de tu̱'un tú'ún sɨkɨ́ Jesús náva̱'a ka'ni‑dé‑ya̱.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho, buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte;
60 Ko tú ní káni'i̱n‑dé modo, va̱sa ni̱ cha̱koyo kua'a̱ testigo falso. Ko onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ ni̱ cha̱koyo uu̱‑ga̱,
60 E não o achavam; apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, nào o achavam. Mas, por fim chegaram duas testemunhas falsas,
61 Te ni̱ kaka'a̱n: Cha̱a yá'a ni̱ ka'a̱n‑de: Kuu stúncháa̱‑ri̱ ve'e ii̱ Dios, te nuu̱ uní‑ni kɨvɨ̱ te nachutá'an‑ri̱, áchí.
61 E disseram: Este disse: Eu posso derrubar o templo de Deus, e reedificá-lo em três dias.
62 Te ni̱ ndukuiñi̱ máá sutú ñá'nu. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Tú ka'a̱n kutɨ‑ro náún. Ndasa káka'a̱n cha̱a yá'a sɨkɨ̱‑ro̱. Achí.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Ko tú ní ká'a̱n kutɨ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n máá sutú ñá'nu: Onde̱ jíín Dios I'a̱ chakú, ká'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró. Kastu̱'ún te nú máá‑ró kúu Cristo, Se̱'e Dios xí túu, áchí jíín‑yá.
63 Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱. Te ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, ja̱ ɨngá kɨvɨ̱ te kuni̱‑ro̱ núu̱ máá Sé'e cha̱a kunchaa̱‑ya̱ íchi ndává'a I'a̱ ndíso fuerza. Te ndii‑ya̱ jíín vikó andɨ́vɨ́. Achí‑ya̱.
64 Disse-lhe Jesus: Tu o disseste; digo-vos, porém, que vereis em breve o Filho do homem assentado à direita do Poder, e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Yúan‑na te máá sutú ñá'nu‑ga̱, ni̱ ndátá‑de sa'ma‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Aa̱j, ká'a̱n ndɨva̱'a‑de. Na̱ún nɨ́nɨ kúni so̱'o‑yó ká'a̱n ɨnga̱ testigo núsáá. Vina a ni̱ ka̱jini so̱'o‑ró já ká'a̱n ndɨva̱'a‑de.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes agora a sua blasfêmia.
66 Ndasa kájani ini̱‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n sava‑ga̱: Ió va̱'a ja̱ kúu̱‑de, áchí.
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Yúan‑na te ni̱ katɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaja̱'a‑de ji̱kí núu̱‑yá. Te sava‑de, ni̱ ka̱katu‑dé yikɨ núu̱‑yá.
67 Então cuspiram-lhe no rosto e lhe davam punhadas, e outros o esbofeteavam,
68 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Róó Cristo, kastu̱'ún ndé cha̱a ni̱ stují róó, áchí‑de.
68 Dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Te kánchaa̱ Pedro yata̱ vé'e‑ún. Te ɨɨn ña'an játíñu, ni̱ jaa̱‑ña núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Te róó, jíín Jesús ñuu̱ Galilea jíka‑ró vii, áchí‑ña.
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Ko máá‑de, tú ní játu̱'un‑de jíto nuu̱ táká ña̱yɨvɨ: Tú jiní‑ná na̱ún tu̱'un ká'a̱n‑ní, áchí‑de.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Te ni̱ kenda‑de yuxé'é‑ún kua'a̱n‑de. Te ni̱ jini̱ ɨnga̱‑ña núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín ñáyɨvɨ ká'i̱in yúan: Cha̱a yá'a suni jíka kuu‑de jíín Jesús ñuu̱ Nazaret, áchí‑ña.
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu, e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Te ɨnga̱ jínu tú ní játu̱'un‑de. Sa máá‑de ni̱ nduni̱'in yu'u‑dé: Tú jiní‑ri̱ cha̱a jia̱n, áchí‑de.
72 E ele negou outra vez com juramento: Não conheço tal homem.
73 Te ni̱ kunúu. Te ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑dé. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín Pedro: Ja̱ndáa̱ ja̱ súni tá'an‑de kúu‑ró, chi tu̱'un ká'a̱n‑ro̱ nástúu róó, áchí‑i.
73 E, daí a pouco, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Yúan‑na te ni̱ kejá'á ní'in ká'a̱n ndɨva̱'a‑de: Tú jiní‑ri̱ cha̱a jia̱n, áchí‑de. Te ni̱ kana‑ni lí'li.
74 Então começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Te ni̱ nuku̱'un ini̱ Pedro tu̱'un Jesús, ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu. Te ni̱ kenda‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ nde'e̱ xaa̱n‑dé.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.