Mateus 26

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n Jesús ta̱ká tu̱'un yá'a, yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá:
1 Quando Jesus acabou de proferir estas palavras, disse aos seus discípulos:
2 A kájini̱‑ro̱ já úu̱‑na̱ kɨvɨ̱ te koo viko Pascua, te máá Sé'e cha̱a natu̱u‑ya̱ já kúu̱‑ya̱ jiká cruz, áchí‑ya̱.
2 — Vocês sabem que, daqui a dois dias, será celebrada a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Yúan‑na te sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ jíín cháa ni̱ ka̱yii ini̱ ñuu̱, ni̱ ka̱ndutútú‑de yu'u palacio máá sutú ñá'nu‑ga̱ ja̱ nání Caifás.
3 Então os principais sacerdotes e os anciãos do povo se reuniram no palácio do sumo sacerdote, chamado Caifás,
4 Te ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de ndasa xndá'ú‑de Jesús, te katɨɨn‑de‑ya̱, te ka'ni‑dé‑ya̱.
4 e deliberaram prender Jesus, à traição, e matá-lo.
5 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ma̱ kúu sá'a‑yó máá kɨvɨ́ víko, chi̱ nú súan te ndonda vaa̱ ña̱yɨvɨ, áchí‑de.
5 Mas diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
6 Te kándee Jesús ñuu̱ Betania kánchaa̱‑ya̱ iní ve̱'e Simón cha̱a té'yu̱ ndɨ̱'yi.
6 Quando Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso,
7 Te ni̱ chaa̱ ɨɨn ña'an núu̱‑yá kándá'á‑ña ɨ́ɨn tiya'a̱ ñú'un perfume ja̱ yá'u xaa̱n ncháá. Te ni̱ chi'i‑ña xiní‑yá nini yée‑yá staa̱.
7 aproximou-se dele uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume precioso, que ela derramou sobre a cabeça de Jesus, estando ele à mesa.
8 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajini̱‑de yu̱án. Te ni̱ kakiti̱ ini̱‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Naja̱ náa sáni perfume jia̱n.
8 Vendo isto, os discípulos ficaram indignados e disseram: — Para que este desperdício?
9 Chi̱ jia̱n kúu kuya̱'u ya'u xaa̱n, te kua̱'a‑yó núu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú núú. Achí‑de.
9 Este perfume poderia ter sido vendido por muito dinheiro, para ser dado aos pobres.
10 Te ni̱ jini̱‑ni Jesús ja̱ súan íó. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ kástá'a̱n‑ro̱ ñá'an yá'a. Ɨɨn tiñu va̱'a sá'a‑ña jíín‑rí.
10 Mas Jesus, sabendo disto, lhes disse:
11 Chi̱ nene̱ káxiu̱kú ñáyɨvɨ ndá'ú jíín‑ró, ko ruu̱, na̱ tú nene̱ kánchaa̱‑ri̱ jíín‑ró.
11 Porque os pobres estarão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
12 Chi ni̱ chi'i‑ña perfume yá'a yikɨ kúñu‑ri̱, náva̱'a sátu̱'a‑ña rúu̱ ja̱ yúji‑ri̱.
12 Porque, derramando este perfume sobre o meu corpo, ela o fez para o meu sepultamento.
13 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ nú ná kuichá tu̱'un va̱'a yá'a, te tiñu ni̱ sá'a‑ña vína, suni koo tu̱'un náva̱'a ná núku̱'un ini̱‑i‑ña, áchí‑ya̱.
13 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo este evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
14 Yúan‑na te ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑de, nání‑de Judas Iscariote, ni̱ ja'a̱n‑de nuu̱ sutú ñá'nu jíná'an.
14 Então um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi falar com os principais sacerdotes.
15 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín: Na̱ún kua̱'a‑ní nuu̱‑ná, te ná nástúu‑ná‑de nuu̱‑ní, áchí‑de. Te ni̱ kaja̱'a oko̱ uxi̱ peso nuu̱‑dé.
15 Ele disse: — Quanto me darão para que eu o entregue a vocês? E pagaram-lhe trinta moedas de prata.
16 Yúan‑na te onde̱ kɨvɨ̱‑ún, ni̱ kejá'á‑de ndúkú‑de modo ndasa nastúu‑de‑ya̱ núu̱ sutú‑ún.
16 E, desse momento em diante, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
17 Te máá kɨvɨ́ kéjá'á víko kóo sta̱tilá tú yí'i yujan íá jíín, ni̱ ja̱koyo cha̱a káskuá'a‑ún nuu̱ Jesús. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Ndénu̱ kuní‑ní ná kísátu̱'a‑ná nuu̱ kée‑ní lélú Pascua, áchí‑de.
17 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, os discípulos vieram a Jesus e lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
18 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kuá'án onde̱ ñuu̱, nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a yúan. Te kachi̱‑ro̱ kúni‑de: Achí máá Maestro, a ni̱ kuyani kɨvɨ̱‑rí. Vina te kee‑rí lélú Pascua ini̱ ve̱'e‑ró jíín cháa káskuá'a jíín‑rí. Achí‑ya̱. Achi̱‑ro̱.
18 E ele lhes respondeu:
19 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ skíkuu‑de tiñu ni̱ tá'ú Jesús nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱sátu̱'a‑de viko Pascua.
19 E eles fizeram como Jesus lhes havia ordenado e prepararam a Páscoa.
20 Te nuu̱ ní ini, te káyee‑yá staa̱ jíín uxí uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá.
20 Ao cair da tarde, Jesus pôs-se à mesa com os doze discípulos.
21 Te nini káyee‑yá staa̱ jíín‑de te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ɨ́ɨn róó nastúu ruu̱ vina, áchí‑ya̱.
21 E, enquanto comiam, Jesus disse:
22 Te ni̱ ka̱kukuí'a̱ xaa̱n iní‑de. Te ná ɨɨn ná ɨɨn‑de ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, náá kúu náún, áchí‑de.
22 E eles, muito entristecidos, começaram um por um a perguntar-lhe: — Por acaso seria eu, Senhor?
23 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Cha̱a ja̱ chíxí'ú núu̱ kó'o̱ jíín‑rí, cha̱a‑ún nastúu‑de ruu̱.
23 Jesus respondeu:
24 Chi ja̱ndáa̱ máá Sé'e cha̱a ki'i̱n‑ya̱ nátu̱'un yóso tú'un‑ya̱ núu̱ tutú. Ko naka̱ ndá'ú kuu cha̱a nastúu máá Sé'e cha̱a. Va'a̱‑ga̱ nú tú ní káku cha̱a‑ún núú, áchí‑ya̱.
24 O Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
25 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Judas ja̱ ní nastúu‑ya̱‑ún: Maestro, náá kúu náún, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
25 Então Judas, que o traía, perguntou: — Por acaso sou eu, Mestre? Jesus respondeu:
26 Te nini káyee‑dé, te ni̱ ki'in Jesús staa̱, te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ ja'ncha̱ sava‑ya̱. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ki'in te kee‑ro, chi ya̱'á kúu yikɨ kúñu‑ri̱, áchí‑ya̱.
26 Enquanto comiam, Jesus pegou um pão, e, abençoando-o, o partiu e deu aos discípulos, dizendo:
27 Te suni ni̱ ki'in‑ya̱ ɨ́ɨn taza. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ko'o ta̱ká‑ro̱ jíná'an‑ró.
27 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos, dizendo:
28 Chi ya̱'á kúu nɨñi̱‑rí ja̱ sá'a contrato jáá. Te játɨ ja̱ sɨkɨ́ kúa'a̱ ñáyɨvɨ náva̱'a koo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑i.
28 porque isto é o meu sangue, o sangue da aliança, derramado em favor de muitos, para remissão de pecados.
29 Te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ondé vina ma̱ kó'o‑ga̱‑ri̱ nducha ndé'e̱ uva yá'a onde̱ kɨvɨ̱ náko'o‑ri̱ ja̱ jáá jíín‑ró iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Táa̱‑ri̱ tiñu. Achí‑ya̱.
29 E digo a vocês que, desta hora em diante, nunca mais beberei deste fruto da videira, até aquele dia em que beberei com vocês o vinho novo, no Reino de meu Pai.
30 Te ni̱ ka̱jita‑ya̱ ɨ́ɨn yaa̱ ii̱. Te ni̱ kenda‑ya̱ kája'a̱n‑ya̱ ondé yuku Olivos.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ndivii‑ro náyu̱'ú‑ro̱ já sɨkɨ́ rúu̱ akuáa vína. Chi̱ a yóso núu̱ tutú: Stují‑rí cha̱a ndíto rɨɨ̱, te tɨku'ni̱ rɨɨ̱‑ún, kuicha̱‑tɨ̱, áchí.
31 Então Jesus disse aos discípulos:
32 Ko nuu̱ náchaku̱‑ri̱, te xna'a̱n‑ga̱ ruu̱ ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Galilea vásá róó, áchí‑ya̱.
32 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
33 Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Va̱sa ndɨ'ɨ‑de ná náyu̱'ú‑de, ko náá, chi ma̱ náyu̱'ú kutɨ‑ná, áchí‑de jíín‑yá.
33 Mas Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, nunca o será para mim.
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ákuáa vína, onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu, áchí‑ya̱.
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Va̱sa ná kúu̱‑ná jíín‑ní, ko ma̱ kasú‑ná yu'u‑ná ja̱ kúu níí, áchí‑de. Te suni súan ni̱ kaka'a̱n sava‑ga̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá.
35 Pedro insistiu: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ Jesús jíín‑de ndañúu̱ nání Getsemaní. Te ni̱ ka'a̱n‑yá jíín cháa káskuá'a‑ún: Yá'a‑ni jungo̱o‑ró nini ná kí'i̱n‑ri̱ onde̱ yúan kaka̱n ta'u̱‑rí, áchí‑ya̱.
36 Em seguida, Jesus foi com eles a um lugar chamado Getsêmani. E disse aos discípulos:
37 Te ni̱ jaka‑ya̱ Pedro jíín ndéndúú se̱'e Zebedeo kua'a̱n‑de jíín‑yá. Te ni̱ kejá'á‑yá kúxíí iní‑ya̱, te ndúkuí'a̱ xaa̱n iní‑ya̱.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a sentir-se tomado de tristeza e de angústia.
38 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Xaa̱n ndúkuí'a̱ ini̱‑ri̱, chi̱ nátu̱'un a jí'i̱‑ri̱, yá'a kundatu‑ró te kundito‑ró jíín‑rí.
38 Então lhes disse:
39 Te ni̱ kanduu̱‑ya̱ ɨ́ɨn tí'lí‑na̱. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑yá. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá: Táa̱ máá‑ná, nú kuu te chaxio‑ní tu̱ndó'o‑ná yá'a ná kí'i̱n, ko nasu̱ já kuní máá‑ná kúu, chi ja̱ kuní máá‑ní, áchí‑ya̱.
39 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo:
40 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákixi̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Pedro: Tú kánda‑ró kúndito‑ró jíín‑rí va̱sté ɨ́ɨn hora náún.
40 E, voltando para os discípulos, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
41 Kundito, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱, náva̱'a ma̱ kóto nchaa̱‑ún róó. Chi̱ kuní ndija añú‑ro̱, ko yikɨ kúñu‑ró chi̱ túu, áchí‑ya̱.
41 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
42 Te ni̱ ja'a̱n tuku‑ya̱ vuelta uu̱, te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá: Táa̱ máá‑ná, te nú ma̱ kúu kuxio tu̱ndó'o‑ná yá'a, ja̱ má kúndéé‑ná jíín, te ná kúu ja̱ kuní máá‑ní núsáá, áchí‑ya̱.
42 Retirando-se pela segunda vez, orou de novo, dizendo:
43 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱ ɨngá jínu. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákixi̱ tuku‑de, chi̱ xaa̱n káji'i̱‑de numa̱'ná.
43 E, voltando, achou-os outra vez dormindo; porque os olhos deles estavam pesados.
44 Te ni̱ xndóo‑ya̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ kee tuku‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja̱ vuelta uni̱. Te suni ɨɨn‑ni tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
44 Deixando-os novamente, foi orar pela terceira vez, repetindo as mesmas palavras.
45 Yúan‑na te ni̱ nchaa̱ tuku‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kusu̱ te ndeta̱tú‑ro̱‑ná. Vina te ni̱ jaa̱ hora ja̱ máá Sé'e cha̱a natu̱u‑ya̱ núu̱ ndá'a cháa ká'i̱o kua̱chi.
45 Então voltou para os discípulos e lhes disse:
46 Nduko̱o ná chó'o̱, chi cha̱a nástúu ruu̱, a ni̱ kuyani‑de va̱i‑de, áchí‑ya̱.
46 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
47 Te nini sá súan ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ chaa̱ Judas, ɨɨn tá'an ja̱ uxí uu̱‑ún. Te jíín‑de ni̱ ja̱koyo kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ jíín machete jíín yúnu. Chi̱ sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii ini̱ ñuu̱‑ún, ni̱ ka̱tájí ñáyɨvɨ‑ún.
47 E enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou Judas, um dos doze, e, com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Te cha̱a ni̱ nastúu‑ya̱‑ún, ni̱ ja̱'a‑de ɨɨn tuni̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a tiyú'ú‑rí‑ún, yu̱án kúu. Katɨɨn jíná'an‑ró. Achí‑de.
48 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam-no.”
49 Te ni̱ chaa̱‑ni‑de nuu̱ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ta̱rsíoo, Maestro, áchí‑de. Te ni̱ tiyú'ú‑de‑ya̱.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Salve, Mestre! E o beijou.
50 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Amigo, na̱ sɨkɨ̱ vái‑ró, áchí‑ya̱. Yúan‑na te ni̱ ja̱koyo ña̱yɨvɨ‑ún. Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ni‑i Jesús, kája'a̱n‑i jíín‑yá.
50 Jesus, porém, lhe disse: Nisto, aproximando-se eles, agarraram Jesus e o prenderam.
51 Te ɨɨn cha̱a kándii̱ yúan jíín Jesús, ni̱ skáa̱‑de nda'a‑dé. Te ni̱ tava‑dé machete‑de. Te ni̱ stují‑dé ɨɨn mozo sutu̱ ñá'nu‑ún, ni̱ kachi‑ni‑de so̱'o.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, sacou da espada e, golpeando o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe a orelha.
52 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Nachindee machete‑ro̱, chi ta̱ká ja̱ stáa machete, jíín machete kuu̱.
52 Então Jesus lhe disse:
53 Xí jáni ini̱‑ro̱ já má kúu kaka̱n ta'u̱‑rí nuu̱ Táa̱‑ri̱ vina, te máá‑yá táji‑yá ví'í‑gá uxi̱ uu̱ mil ndajá'a̱ ándɨ́vɨ́ kíkoyo nuu̱‑rí náún.
53 Ou você acha que não posso pedir a meu Pai, e ele me mandaria neste momento mais de doze legiões de anjos?
54 Ko nú súan, te ndasa skíkuu tu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱ já kánúú kóo súan, áchí‑ya̱.
54 Mas como, então, se cumpririam as Escrituras, que dizem que assim deve acontecer?
55 Te suni hora‑ún ni̱ ka'a̱n Jesús jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún: Nátu̱'un sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cha̱a kuí'ná vái koyo‑ró jíín machete jíín yúnu kátɨɨn‑ró rúu̱ náún. Ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ní kanchaa̱‑ri̱ jíín‑ró ní stá'a̱n‑ri̱ tu̱'un nuu̱‑ro̱ iní ve̱'e ii̱, te tú ní kákatɨɨn‑ró rúu̱.
55 Naquele momento, Jesus disse às multidões:
56 Te súan kásá'a‑ró náva̱'a skíkuu tutu̱ ii̱ cháa ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios, áchí‑ya̱. Yúan‑na te ta̱ká cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱xndóo‑de‑ya̱. Te ni̱ ka̱jinu‑de kája'a̱n‑de.
56 Tudo isto, porém, aconteceu para que se cumprissem as Escrituras dos profetas. Então todos os discípulos o deixaram e fugiram.
57 Te cha̱a ni̱ ka̱katɨɨn Jesús, ni̱ jaka‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑de jíín‑yá onde̱ ve'e Caifás, cha̱a kúu sutu̱ ñá'nu. Te yúan ká'i̱in tútú cháa káchaa tutu̱ jíín táká cha̱a ni̱ ka̱yii.
57 E os que prenderam Jesus o levaram à casa de Caifás, o sumo sacerdote, onde se haviam reunido os escribas e os anciãos.
58 Ko Pedro, jíká‑ni ndikín‑de‑ya̱ ondé ni̱ jaa̱‑de yuxé'é sutú ñá'nu‑ún. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ichi iní ni̱ jungo̱o‑de jíín cháa kájatíñu yúan, náva̱'a kuni̱‑de ndasa koo.
58 Pedro o seguia de longe até o pátio do sumo sacerdote. E, tendo entrado, assentou-se entre os servos, para ver como aquilo ia terminar.
59 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a ni̱ ka̱yii jíín táká cha̱a junta, ni̱ ka̱ndúkú‑de tu̱'un tú'ún sɨkɨ́ Jesús náva̱'a ka'ni‑dé‑ya̱.
59 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho falso contra Jesus, a fim de o condenarem à morte.
60 Ko tú ní káni'i̱n‑dé modo, va̱sa ni̱ cha̱koyo kua'a̱ testigo falso. Ko onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ ni̱ cha̱koyo uu̱‑ga̱,
60 E não acharam, apesar de terem sido apresentadas muitas testemunhas falsas. Mas, afinal, compareceram duas, afirmando:
61 Te ni̱ kaka'a̱n: Cha̱a yá'a ni̱ ka'a̱n‑de: Kuu stúncháa̱‑ri̱ ve'e ii̱ Dios, te nuu̱ uní‑ni kɨvɨ̱ te nachutá'an‑ri̱, áchí.
61 — Este disse: “Posso destruir o santuário de Deus e reconstruí-lo em três dias.”
62 Te ni̱ ndukuiñi̱ máá sutú ñá'nu. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Tú ka'a̱n kutɨ‑ro náún. Ndasa káka'a̱n cha̱a yá'a sɨkɨ̱‑ro̱. Achí.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
63 Ko tú ní ká'a̱n kutɨ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n máá sutú ñá'nu: Onde̱ jíín Dios I'a̱ chakú, ká'a̱n ni̱'in‑ri̱ jíín‑ró. Kastu̱'ún te nú máá‑ró kúu Cristo, Se̱'e Dios xí túu, áchí jíín‑yá.
63 Jesus, porém, guardou silêncio. E o sumo sacerdote lhe disse: — Eu exijo que nos diga, tendo o Deus vivo por testemunha, se você é o Cristo, o Filho de Deus.
64 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱. Te ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, ja̱ ɨngá kɨvɨ̱ te kuni̱‑ro̱ núu̱ máá Sé'e cha̱a kunchaa̱‑ya̱ íchi ndává'a I'a̱ ndíso fuerza. Te ndii‑ya̱ jíín vikó andɨ́vɨ́. Achí‑ya̱.
64 Jesus respondeu:
65 Yúan‑na te máá sutú ñá'nu‑ga̱, ni̱ ndátá‑de sa'ma‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Aa̱j, ká'a̱n ndɨva̱'a‑de. Na̱ún nɨ́nɨ kúni so̱'o‑yó ká'a̱n ɨnga̱ testigo núsáá. Vina a ni̱ ka̱jini so̱'o‑ró já ká'a̱n ndɨva̱'a‑de.
65 Então o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: — Blasfemou! Por que ainda precisamos de testemunhas? Eis que agora mesmo vocês ouviram a blasfêmia!
66 Ndasa kájani ini̱‑ro̱, áchí‑de. Te ni̱ kaka'a̱n sava‑ga̱: Ió va̱'a ja̱ kúu̱‑de, áchí.
66 O que vocês acham? E eles responderam: — É réu de morte.
67 Yúan‑na te ni̱ katɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaja̱'a‑de ji̱kí núu̱‑yá. Te sava‑de, ni̱ ka̱katu‑dé yikɨ núu̱‑yá.
67 Então alguns cuspiram no rosto de Jesus e bateram nele. E outros o esbofeteavam, dizendo:
68 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Róó Cristo, kastu̱'ún ndé cha̱a ni̱ stují róó, áchí‑de.
68 — Profetize para nós, ó Cristo! Quem foi que bateu em você?
69 Te kánchaa̱ Pedro yata̱ vé'e‑ún. Te ɨɨn ña'an játíñu, ni̱ jaa̱‑ña núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Te róó, jíín Jesús ñuu̱ Galilea jíka‑ró vii, áchí‑ña.
69 Pedro estava sentado fora no pátio. Uma empregada se aproximou e lhe disse: — Você também estava com Jesus, o galileu.
70 Ko máá‑de, tú ní játu̱'un‑de jíto nuu̱ táká ña̱yɨvɨ: Tú jiní‑ná na̱ún tu̱'un ká'a̱n‑ní, áchí‑de.
70 Mas ele negou diante de todos e disse: — Não sei o que você está dizendo.
71 Te ni̱ kenda‑de yuxé'é‑ún kua'a̱n‑de. Te ni̱ jini̱ ɨnga̱‑ña núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín ñáyɨvɨ ká'i̱in yúan: Cha̱a yá'a suni jíka kuu‑de jíín Jesús ñuu̱ Nazaret, áchí‑ña.
71 Quando se dirigia para a porta, Pedro foi visto por outra empregada, que disse aos que estavam ali: — Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Te ɨnga̱ jínu tú ní játu̱'un‑de. Sa máá‑de ni̱ nduni̱'in yu'u‑dé: Tú jiní‑ri̱ cha̱a jia̱n, áchí‑de.
72 E ele negou outra vez, com juramento: — Não conheço esse homem.
73 Te ni̱ kunúu. Te ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑dé. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín Pedro: Ja̱ndáa̱ ja̱ súni tá'an‑de kúu‑ró, chi tu̱'un ká'a̱n‑ro̱ nástúu róó, áchí‑i.
73 Pouco depois, aproximando-se os que estavam ali, disseram a Pedro: — Com certeza você também é um deles, porque o seu modo de falar o denuncia.
74 Yúan‑na te ni̱ kejá'á ní'in ká'a̱n ndɨva̱'a‑de: Tú jiní‑ri̱ cha̱a jia̱n, áchí‑de. Te ni̱ kana‑ni lí'li.
74 Então ele começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem! E no mesmo instante o galo cantou.
75 Te ni̱ nuku̱'un ini̱ Pedro tu̱'un Jesús, ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu. Te ni̱ kenda‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ nde'e̱ xaa̱n‑dé.
75 Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante, você me negará três vezes.” E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.