Mateus 21

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te nuu̱ ní ka̱kuyani‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén, ni̱ ja̱koyo‑ya ñúu̱ Betfagé chi̱i yuku Olivos. Yúan‑na te ni̱ tájí Jesús uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá kua'a̱n‑de.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Te ká'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kua'án onde̱ ñuu̱ kánchaa̱ nuu̱‑ro̱ jián, te ni'i̱n‑ro̱ ɨ́ɨn burro nú'ni̱‑tɨ jíín ɨ́ɨn burro yɨ́kɨ́n jíín‑tɨ́. Te ndájí‑ró‑tɨ́, te kunchaka‑ró‑tɨ́ kii‑ró jíín‑tɨ́ nuu̱‑rí yá'a.
2 com a seguinte ordem:
3 Te nú ndé cha̱a ka'a̱n jíín‑ró, te kachi̱‑ro̱ kúni‑de: máá Jito'o̱‑yo̱ jínu ñú'ún‑yá‑tɨ̱, achi̱‑ro̱. Yúan‑na te sía̱‑ni‑de‑tɨ̱, áchí‑ya̱.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Te súan ni kuu ta̱ká yu̱án náva̱'a skíkuu tu̱'un ni̱ ka'a̱n cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 Kachi̱ nuu̱ sésɨ́'ɨ́ ñuu̱ Sion: Yá'a nde̱'é‑ró chi̱ Rey máá‑ró va̱i‑ya̱ núu̱‑ro̱. Vi̱tá ini̱‑ya̱. Te yóso‑yá ɨɨn burro yɨ́kɨ́n se̱'e kɨtɨ ndíso, áchí.
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Te cha̱a káskuá'a‑ún kája'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱sá'a‑de nátu̱'un ni̱ tá'ú Jesús tiñu nuu̱‑dé.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Te káincha̱ka‑de burro jíín burro yɨ́kɨ́n‑ún ni̱ najaa̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱chúkú‑de tɨka̱chí‑de sɨkɨ̱‑tɨ́. Te ni̱ jukoso̱‑yá‑tɨ̱.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún, ni̱ kajaki̱n‑i tɨka̱chí‑i ini̱ ichi. Te sava‑ga̱‑i ni̱ kaja'nu̱‑i nda'a yúnu. Te ni̱ kajaki̱n‑i ini̱ ichi‑ún.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Te ña̱yɨvɨ kája'a̱n ichi núu̱‑yá jíín ñáyɨvɨ kándiki̱n ichi yatá‑yá, ni̱ kaka'a̱n jaa‑i: Xáán va̱'a Se̱'e David. Ná nákana jaa‑yó‑yá, chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá. Xáán va̱'a I'a̱ kúu‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́. Achí‑i.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ñuu̱ Jerusalem. Te ni̱ kuvaa̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún. Ndé cha̱a kúu cha̱a yá'a, áchí‑i.
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Te ni̱ kaka'a̱n ña̱yɨvɨ‑ún: Cha̱a yá'a kúu Jesús cha̱a jáni tu̱'un Dios. Te onde̱ ñuu̱ Nazaret ndañúu̱ Galilea va̱i‑de. Achí‑i.
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e ii̱ Dios. Te ni̱ kiñi'in‑ya̱ ñáyɨvɨ kájaan, káxi̱kó, íin ini̱ ve̱'e ii̱‑ún, kája'a̱n. Te ni̱ skuíó káni‑ya̱ mesa cha̱a káxndáji xu̱'ún, jíín silla cha̱a káxi̱kó paloma.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: A yóso núu̱ tutú: Ve'e‑ri̱, chi̱ ve'e nuu̱ kájika̱n ta'u̱‑í nání, áchí tutu̱. Ko máá‑ró, a ni̱ ka̱nasá'a‑ró yaú kava ñákui̱'ná. Achí‑ya̱.
13 Ele lhes disse:
14 Yúan‑na te ña̱yɨvɨ kuáá jíín ñáyɨvɨ rengo, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑yá ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱‑í.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Ko sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ kajini̱‑de ta̱ká tiñu ñá'nu sá'a‑ya̱, jíín núu̱ súchí lúlí kákana jaa‑i ini̱ ve̱'e ii̱‑ún: Xáán va̱'a Se̱'e David, áchí‑i. Te ni̱ kakiti̱ ini̱‑de.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá. Á tú jíni so̱'o‑ró já káka'a̱n su̱chí yá'a, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Á té ka'u‑ga̱‑ro̱ tutú ndasa ká'a̱n: Su̱chí lúlí jíín súchí kájaxin, va̱'a kánakana jaa‑i níí, sá'a‑ní, áchí.
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Te ni̱ xndóo‑ya̱‑dé. Te ni̱ kenda‑ya̱ ñúu̱ kua'a̱n‑ya̱ ondé ñuu̱ Betania. Te yúan ni̱ kendo̱o‑ya̱ ákuáa‑ún.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Te ja̱ñá'a̱n kɨvɨ̱ xía̱n‑ún kua̱no'on‑yá onde̱ ñuu̱, te jí'i̱‑ya̱ sóko.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ ɨ́ɨn mérkexe̱ kándii̱ yu'íchi‑ún. Te ni̱ jaa̱‑ya̱ núu̱ mérkexe̱‑ún. Te tú kutɨ na̱ún ní ni'i̱n‑yá, chi̱ máá núma‑ní íó. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín: Ma̱ kúun kutɨ‑gá nde'e̱ xiní‑ro̱, áchí‑ya̱. Te ni̱ ichi̱ káján‑ni mérkexe̱‑ún.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱naa iní‑de ja̱ ní kajini̱‑de tiñu yá'a. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ndasa ni̱ sá'a‑ya̱ já ní ichi̱ káján‑ni mérkexe̱‑ún, áchí‑de.
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, nú kákandíja‑ró te tú jáni sɨ̱kɨ́ ini̱‑ro̱, nasu̱ máá ɨ́ɨn tiñu mérkexe̱ yá'a kuu sá'a‑ró, chi̱ suni kuu nú ka'a̱n‑ro̱ jíín yúku yá'a: Kuxio te jungo̱o‑ró ondé nuu̱ mar kundee‑ró, te kuu súan.
21 Então Jesus disse:
22 Te ta̱ká ja̱ kakán ta'u̱‑ro̱, te nú kákandíja‑ró, te ni'i̱n‑ro̱. Achí‑ya̱.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Te ni̱ najaa̱‑ya̱ iní ve̱'e ii̱. Te nini stá'a̱n‑ya̱ tú'un, te sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii ini̱ ñuu̱, ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Na̱ jíín tú'un sá'a‑ró tíñu yá'a. Te ndéja̱ ní ka'a̱n jíín‑ró sá'a‑ró súan. Achí‑de.
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Suni ná kaká tu̱'ún‑rí róó ɨɨn tu̱'un. Te nú kuu xndíó káni‑ró, yúan‑na te kachi̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ tiñu yá'a.
24 Jesus respondeu:
25 Ja̱ ní skuánducha Juan sáá, ndé onde̱ ni̱ kii tu̱'un‑ún. Onde̱ andɨ́vɨ́ xí ondé cha̱a, áchí‑ya̱ jíín‑de. Yúan‑na te ni̱ kanda̱tu̱'ún máá‑de: Nú ka'a̱n‑yo̱ já ondé andɨ́vɨ́, te kachi̱‑de kuni‑yó: Naja̱ tú ní kákandíja‑ró núu̱‑dé núsáá.
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Te nú ka'a̱n‑yo̱ já ondé cha̱a, te káyu̱'ú‑yo̱ ñáyɨvɨ, chi̱ ndivii‑í kájani ini̱‑i ja̱ cháa ni̱ jani tu̱'un Dios ni̱ kuu Juan. Achí‑de jíín tá'an‑de.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Tú kájini̱‑ri̱, áchí‑de jíín Jesús. Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ni ruu̱, tú kachi̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ ta̱ká tiñu yá'a.
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Ko ndasa kájani ini̱‑ro̱. Ɨɨn cha̱a ni̱ i̱o uu̱ se̱'e yíí‑de, te ni̱ jaa̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn‑i. Te ni̱ kachi̱‑de jíín‑i: Hijo, kuá'án te sátiñu‑ró núu̱ itú vina, áchí‑de.
28 Jesus continuou:
29 Te ni̱ ka'a̱n‑i: Ma̱ kí'i̱n‑ná, áchí‑i. Ko ni̱ kunúu, te ni̱ nakani ini̱‑i te kua'a̱n‑i.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Te táa̱‑ún, ni̱ jaa̱‑de nuu̱ ɨngá‑i. Te suni súan ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑i: Bueno, ná kí'i̱n‑ná táta̱, áchí‑i. Ko tú ní já'a̱n‑i.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Ja̱ ndéndúú‑i, ndé ɨɨn‑i ni̱ skíkuu tiñu kuní táa̱‑i, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Su̱chí ɨ́ɨn, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ cháa xíní jíín ñá'an téné, xna'a̱n‑ga̱‑ún kɨ́vɨ ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu vásá róó jíná'an‑ró.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Chi ni̱ kii Juan, ni̱ stá'a̱n‑de ichi ndáa̱ nuu̱‑ro̱, te tú ní kákandíja‑ró tú'un ká'a̱n‑de. Ko cha̱a xíní jíín ñá'an téné, ni̱ ka̱kandíja‑ún tú'un ni̱ ka'a̱n‑de. Te máá‑ró, va̱sa ndé'é‑ró tíñu yá'a, te tú ní kánakani kutɨ iní‑ro̱ náva̱'a kandíja‑ró núu̱‑dé.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Kuni so̱'o ɨnga̱ tu̱'un yátá jíná'an‑ró. Ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a, táa̱ ini̱ ve̱'e kúu‑de. Te ni̱ nachu'un‑de ɨɨn itu̱ uva. Te ni̱ jasu̱‑de ja̱kú, te ni̱ jacha‑de ɨɨn yau̱ nuu̱ kaxín‑de. Te ni̱ ndukani‑de ɨɨn torre, te ni̱ xndóo‑de nuu̱ cháa kásátiñu jíín. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n jíká‑de.
33 Jesus disse:
34 Te ni̱ chaa̱ kɨvɨ̱ ndútútú ndé'e̱ uva. Te jito'o̱ itu̱ uva, ni̱ tájí‑de mozo‑de kája'a̱n nuu̱ cháa kásátiñu ja̱ náki'in nde'e̱ uva.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Ko cha̱a kásátiñu, ni̱ ka̱katɨɨn‑ún mozo‑de. Ɨɨn‑de ni̱ kastují, ɨnga̱‑de ni̱ ka̱ja'ni, te ɨnga̱‑de ni̱ kaja̱'a yuu̱ xiní‑dé.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Te máá jíto'o̱, ni̱ na̱tájí tuku‑de yaku̱‑ga̱ mozo‑de kája'a̱n, kua'a̱‑gá vásá já xnáñúú. Te suni súan ni̱ ka̱sá'a‑ún jíín mozo‑de.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Te onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱, te ni̱ tájí‑de se̱'e yíí‑de kua'a̱n. Ná kóo ja̱ jíñú'ún núu̱ sé'e‑ri̱, áchí‑de.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Ko ja̱ kásátiñu‑ún, ja̱ ní kajini̱ nuu̱ sé'e máá jíto'o̱, te ni̱ kaka'a̱n: Cha̱a yá'a xíin tá'u̱. Ná chó'o̱, te ná ká'ni‑yo‑dé. Te ná ndóo ta'u̱‑dé kuu‑yó, áchí.
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ún máá sé'e. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑ún‑de yata̱ itú uva. Te ni̱ ka̱ja'ni‑ún‑de.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Te nú ni̱ chaa̱ jito'o̱ itu̱ uva. Te ndasa sá'a‑de jíín cháa kásátiñu‑ún, áchí‑ya̱ jíín‑de.
40 Aí Jesus perguntou:
41 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Xnáa íi̱‑dé cha̱a ñáá‑ún. Te kua̱'a‑de itu̱ uva‑de‑ún nuu̱ ɨngá cha̱a kásátiñu. Te kɨvɨ̱ kúun nde'e̱, te nakua̱'a mozo‑de nde'e̱‑ún nuu̱‑dé. Achí‑de.
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Té ka'u‑ga̱‑ro̱ tutú ii̱ yá'a náún. Yuu̱ já ní ka̱ské'ichi̱ cha̱a káchutá'an, yu̱án kúu máá yúu̱ ndíso fuerza jiki̱. Máá Tatá Dios ni̱ sá'a‑ya̱ súan. Te kánaa iní‑yo̱ ndé'é‑yó tíñu yá'a.
42 Jesus então perguntou:
43 Núsáá te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu kuxio nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Te kua̱'a‑ya̱ tá'u̱‑ún nuu̱ ɨngá ña̱yɨvɨ, náva̱'a kua̱'a‑i nde'e̱ vá'a.
43 E Jesus terminou:
44 Cha̱a ndua̱ sɨkɨ̱ yúu̱‑ún, ta'nu̱‑de. Te nú ndé sɨkɨ̱ júngava máá yúu̱‑ún, te kukuáchí sá'a. Achí‑ya̱.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Te sutu̱ ñá'nu jíín cháa fariseo ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yátá ní ka'a̱n‑ya̱‑ún. Te ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑de ja̱ sɨkɨ́ máá‑de ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Te ni̱ ka̱ndúkú‑de modo tɨɨn‑de‑ya̱. Ko ni̱ kayu̱'ú‑de ni̱ ka̱jito‑de ña̱yɨvɨ, chi̱ kájani ini̱‑i ja̱ ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios kúu‑ya̱.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.