Mateus 21

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te nuu̱ ní ka̱kuyani‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén, ni̱ ja̱koyo‑ya ñúu̱ Betfagé chi̱i yuku Olivos. Yúan‑na te ni̱ tájí Jesús uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá kua'a̱n‑de.
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, e chegando a Betfagé, junto ao monte das Oliveiras, então enviou Jesus dois discípulos,
2 Te ká'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kua'án onde̱ ñuu̱ kánchaa̱ nuu̱‑ro̱ jián, te ni'i̱n‑ro̱ ɨ́ɨn burro nú'ni̱‑tɨ jíín ɨ́ɨn burro yɨ́kɨ́n jíín‑tɨ́. Te ndájí‑ró‑tɨ́, te kunchaka‑ró‑tɨ́ kii‑ró jíín‑tɨ́ nuu̱‑rí yá'a.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e com ela um jumentinho; soltando-os, trazei-os para mim.
3 Te nú ndé cha̱a ka'a̱n jíín‑ró, te kachi̱‑ro̱ kúni‑de: máá Jito'o̱‑yo̱ jínu ñú'ún‑yá‑tɨ̱, achi̱‑ro̱. Yúan‑na te sía̱‑ni‑de‑tɨ̱, áchí‑ya̱.
3 E, se algum homem vos disser alguma coisa, dizei: O Senhor necessita deles, e logo os enviará.
4 Te súan ni kuu ta̱ká yu̱án náva̱'a skíkuu tu̱'un ni̱ ka'a̱n cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios:
4 Tudo isso foi feito para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo profeta, dizendo:
5 Kachi̱ nuu̱ sésɨ́'ɨ́ ñuu̱ Sion: Yá'a nde̱'é‑ró chi̱ Rey máá‑ró va̱i‑ya̱ núu̱‑ro̱. Vi̱tá ini̱‑ya̱. Te yóso‑yá ɨɨn burro yɨ́kɨ́n se̱'e kɨtɨ ndíso, áchí.
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei vem a ti, manso, e montado sobre um jumento, e um jumentinho, cria de uma jumenta.
6 Te cha̱a káskuá'a‑ún kája'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱sá'a‑de nátu̱'un ni̱ tá'ú Jesús tiñu nuu̱‑dé.
6 E, indo os discípulos, fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Te káincha̱ka‑de burro jíín burro yɨ́kɨ́n‑ún ni̱ najaa̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱chúkú‑de tɨka̱chí‑de sɨkɨ̱‑tɨ́. Te ni̱ jukoso̱‑yá‑tɨ̱.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e eles o colocaram em cima.
8 Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún, ni̱ kajaki̱n‑i tɨka̱chí‑i ini̱ ichi. Te sava‑ga̱‑i ni̱ kaja'nu̱‑i nda'a yúnu. Te ni̱ kajaki̱n‑i ini̱ ichi‑ún.
8 E uma multidão muito grande estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Te ña̱yɨvɨ kája'a̱n ichi núu̱‑yá jíín ñáyɨvɨ kándiki̱n ichi yatá‑yá, ni̱ kaka'a̱n jaa‑i: Xáán va̱'a Se̱'e David. Ná nákana jaa‑yó‑yá, chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá. Xáán va̱'a I'a̱ kúu‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́. Achí‑i.
9 E as multidões, que iam à frente e as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! Bendito é o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ñuu̱ Jerusalem. Te ni̱ kuvaa̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún. Ndé cha̱a kúu cha̱a yá'a, áchí‑i.
10 E entrando ele em Jerusalém, toda a cidade estava agitada, dizendo: Quem é este?
11 Te ni̱ kaka'a̱n ña̱yɨvɨ‑ún: Cha̱a yá'a kúu Jesús cha̱a jáni tu̱'un Dios. Te onde̱ ñuu̱ Nazaret ndañúu̱ Galilea va̱i‑de. Achí‑i.
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galileia.
12 Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e ii̱ Dios. Te ni̱ kiñi'in‑ya̱ ñáyɨvɨ kájaan, káxi̱kó, íin ini̱ ve̱'e ii̱‑ún, kája'a̱n. Te ni̱ skuíó káni‑ya̱ mesa cha̱a káxndáji xu̱'ún, jíín silla cha̱a káxi̱kó paloma.
12 E entrando Jesus no templo de Deus, expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos que vendiam pombas;
13 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: A yóso núu̱ tutú: Ve'e‑ri̱, chi̱ ve'e nuu̱ kájika̱n ta'u̱‑í nání, áchí tutu̱. Ko máá‑ró, a ni̱ ka̱nasá'a‑ró yaú kava ñákui̱'ná. Achí‑ya̱.
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a fazeis covil de ladrões.
14 Yúan‑na te ña̱yɨvɨ kuáá jíín ñáyɨvɨ rengo, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑yá ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱‑í.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ko sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ kajini̱‑de ta̱ká tiñu ñá'nu sá'a‑ya̱, jíín núu̱ súchí lúlí kákana jaa‑i ini̱ ve̱'e ii̱‑ún: Xáán va̱'a Se̱'e David, áchí‑i. Te ni̱ kakiti̱ ini̱‑de.
15 E vendo os principais sacerdotes e os escribas as coisas maravilhosas que ele fizera, e as crianças gritando no templo, e dizendo: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se,
16 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá. Á tú jíni so̱'o‑ró já káka'a̱n su̱chí yá'a, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Á té ka'u‑ga̱‑ro̱ tutú ndasa ká'a̱n: Su̱chí lúlí jíín súchí kájaxin, va̱'a kánakana jaa‑i níí, sá'a‑ní, áchí.
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos pequeninos e dos bebês de peito tiraste perfeito louvor?
17 Te ni̱ xndóo‑ya̱‑dé. Te ni̱ kenda‑ya̱ ñúu̱ kua'a̱n‑ya̱ ondé ñuu̱ Betania. Te yúan ni̱ kendo̱o‑ya̱ ákuáa‑ún.
17 E ele deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ele se alojou ali.
18 Te ja̱ñá'a̱n kɨvɨ̱ xía̱n‑ún kua̱no'on‑yá onde̱ ñuu̱, te jí'i̱‑ya̱ sóko.
18 Ora, de manhã, voltando para a cidade, teve fome.
19 Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ ɨ́ɨn mérkexe̱ kándii̱ yu'íchi‑ún. Te ni̱ jaa̱‑ya̱ núu̱ mérkexe̱‑ún. Te tú kutɨ na̱ún ní ni'i̱n‑yá, chi̱ máá núma‑ní íó. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín: Ma̱ kúun kutɨ‑gá nde'e̱ xiní‑ro̱, áchí‑ya̱. Te ni̱ ichi̱ káján‑ni mérkexe̱‑ún.
19 E, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não encontrou nada, senão algumas folhas, e disse-lhe: Jamais cresça fruto em ti, para sempre! E a figueira murchou imediatamente.
20 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱naa iní‑de ja̱ ní kajini̱‑de tiñu yá'a. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ndasa ni̱ sá'a‑ya̱ já ní ichi̱ káján‑ni mérkexe̱‑ún, áchí‑de.
20 E, vendo isto os discípulos, admiraram-se, dizendo: Como murchou imediatamente a figueira?
21 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, nú kákandíja‑ró te tú jáni sɨ̱kɨ́ ini̱‑ro̱, nasu̱ máá ɨ́ɨn tiñu mérkexe̱ yá'a kuu sá'a‑ró, chi̱ suni kuu nú ka'a̱n‑ro̱ jíín yúku yá'a: Kuxio te jungo̱o‑ró ondé nuu̱ mar kundee‑ró, te kuu súan.
21 Jesus, respondendo, disse-lhes: Na verdade eu vos digo: Se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas também, se a este monte disserdes: Move-te e lança-te no mar, isso será feito.
22 Te ta̱ká ja̱ kakán ta'u̱‑ro̱, te nú kákandíja‑ró, te ni'i̱n‑ro̱. Achí‑ya̱.
22 E todas as coisas, tudo o que pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Te ni̱ najaa̱‑ya̱ iní ve̱'e ii̱. Te nini stá'a̱n‑ya̱ tú'un, te sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii ini̱ ñuu̱, ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Na̱ jíín tú'un sá'a‑ró tíñu yá'a. Te ndéja̱ ní ka'a̱n jíín‑ró sá'a‑ró súan. Achí‑de.
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando ele a ensinar, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele, dizendo: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade?
24 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Suni ná kaká tu̱'ún‑rí róó ɨɨn tu̱'un. Te nú kuu xndíó káni‑ró, yúan‑na te kachi̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ tiñu yá'a.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se me responderdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
25 Ja̱ ní skuánducha Juan sáá, ndé onde̱ ni̱ kii tu̱'un‑ún. Onde̱ andɨ́vɨ́ xí ondé cha̱a, áchí‑ya̱ jíín‑de. Yúan‑na te ni̱ kanda̱tu̱'ún máá‑de: Nú ka'a̱n‑yo̱ já ondé andɨ́vɨ́, te kachi̱‑de kuni‑yó: Naja̱ tú ní kákandíja‑ró núu̱‑dé núsáá.
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não acreditastes nele?
26 Te nú ka'a̱n‑yo̱ já ondé cha̱a, te káyu̱'ú‑yo̱ ñáyɨvɨ, chi̱ ndivii‑í kájani ini̱‑i ja̱ cháa ni̱ jani tu̱'un Dios ni̱ kuu Juan. Achí‑de jíín tá'an‑de.
26 Mas, se nós dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Tú kájini̱‑ri̱, áchí‑de jíín Jesús. Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ni ruu̱, tú kachi̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ ta̱ká tiñu yá'a.
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Nós não podemos dizer. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade eu faço estas coisas.
28 Ko ndasa kájani ini̱‑ro̱. Ɨɨn cha̱a ni̱ i̱o uu̱ se̱'e yíí‑de, te ni̱ jaa̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn‑i. Te ni̱ kachi̱‑de jíín‑i: Hijo, kuá'án te sátiñu‑ró núu̱ itú vina, áchí‑de.
28 Mas que vos parece? Certo homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Te ni̱ ka'a̱n‑i: Ma̱ kí'i̱n‑ná, áchí‑i. Ko ni̱ kunúu, te ni̱ nakani ini̱‑i te kua'a̱n‑i.
29 Ele respondeu, e disse: Eu não quero. Mas depois, arrependido, foi.
30 Te táa̱‑ún, ni̱ jaa̱‑de nuu̱ ɨngá‑i. Te suni súan ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑i: Bueno, ná kí'i̱n‑ná táta̱, áchí‑i. Ko tú ní já'a̱n‑i.
30 E dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 Ja̱ ndéndúú‑i, ndé ɨɨn‑i ni̱ skíkuu tiñu kuní táa̱‑i, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Su̱chí ɨ́ɨn, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ cháa xíní jíín ñá'an téné, xna'a̱n‑ga̱‑ún kɨ́vɨ ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu vásá róó jíná'an‑ró.
31 Qual destes dois fez a vontade do seu pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Na verdade eu vos digo que os publicanos e as prostitutas entram antes de vós no reino de Deus.
32 Chi ni̱ kii Juan, ni̱ stá'a̱n‑de ichi ndáa̱ nuu̱‑ro̱, te tú ní kákandíja‑ró tú'un ká'a̱n‑de. Ko cha̱a xíní jíín ñá'an téné, ni̱ ka̱kandíja‑ún tú'un ni̱ ka'a̱n‑de. Te máá‑ró, va̱sa ndé'é‑ró tíñu yá'a, te tú ní kánakani kutɨ iní‑ro̱ náva̱'a kandíja‑ró núu̱‑dé.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não crestes nele; mas os publicanos e as prostitutas creram. E vós, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Kuni so̱'o ɨnga̱ tu̱'un yátá jíná'an‑ró. Ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a, táa̱ ini̱ ve̱'e kúu‑de. Te ni̱ nachu'un‑de ɨɨn itu̱ uva. Te ni̱ jasu̱‑de ja̱kú, te ni̱ jacha‑de ɨɨn yau̱ nuu̱ kaxín‑de. Te ni̱ ndukani‑de ɨɨn torre, te ni̱ xndóo‑de nuu̱ cháa kásátiñu jíín. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n jíká‑de.
33 Ouvi outra parábola: Havia um certo chefe de família que plantou uma vinha, cercou-a, cavou nela um lagar, edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para uma terra distante.
34 Te ni̱ chaa̱ kɨvɨ̱ ndútútú ndé'e̱ uva. Te jito'o̱ itu̱ uva, ni̱ tájí‑de mozo‑de kája'a̱n nuu̱ cháa kásátiñu ja̱ náki'in nde'e̱ uva.
34 E, estando próximo o tempo dos frutos, ele enviou os seus servos aos lavradores, para que eles pudessem receber os seus frutos.
35 Ko cha̱a kásátiñu, ni̱ ka̱katɨɨn‑ún mozo‑de. Ɨɨn‑de ni̱ kastují, ɨnga̱‑de ni̱ ka̱ja'ni, te ɨnga̱‑de ni̱ kaja̱'a yuu̱ xiní‑dé.
35 E os lavradores, tomaram os servos, bateram em um, e mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Te máá jíto'o̱, ni̱ na̱tájí tuku‑de yaku̱‑ga̱ mozo‑de kája'a̱n, kua'a̱‑gá vásá já xnáñúú. Te suni súan ni̱ ka̱sá'a‑ún jíín mozo‑de.
36 Ele enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes do mesmo modo.
37 Te onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱, te ni̱ tájí‑de se̱'e yíí‑de kua'a̱n. Ná kóo ja̱ jíñú'ún núu̱ sé'e‑ri̱, áchí‑de.
37 Mas, por último, enviou-lhes o seu filho, dizendo: Eles respeitarão ao meu filho.
38 Ko ja̱ kásátiñu‑ún, ja̱ ní kajini̱ nuu̱ sé'e máá jíto'o̱, te ni̱ kaka'a̱n: Cha̱a yá'a xíin tá'u̱. Ná chó'o̱, te ná ká'ni‑yo‑dé. Te ná ndóo ta'u̱‑dé kuu‑yó, áchí.
38 Mas os lavradores vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ún máá sé'e. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑ún‑de yata̱ itú uva. Te ni̱ ka̱ja'ni‑ún‑de.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Te nú ni̱ chaa̱ jito'o̱ itu̱ uva. Te ndasa sá'a‑de jíín cháa kásátiñu‑ún, áchí‑ya̱ jíín‑de.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, o que ele fará com esses lavradores?
41 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Xnáa íi̱‑dé cha̱a ñáá‑ún. Te kua̱'a‑de itu̱ uva‑de‑ún nuu̱ ɨngá cha̱a kásátiñu. Te kɨvɨ̱ kúun nde'e̱, te nakua̱'a mozo‑de nde'e̱‑ún nuu̱‑dé. Achí‑de.
41 Dizem-lhe eles: Ele destruirá miseravelmente aqueles homens perversos, e deixará sua vinha com outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Té ka'u‑ga̱‑ro̱ tutú ii̱ yá'a náún. Yuu̱ já ní ka̱ské'ichi̱ cha̱a káchutá'an, yu̱án kúu máá yúu̱ ndíso fuerza jiki̱. Máá Tatá Dios ni̱ sá'a‑ya̱ súan. Te kánaa iní‑yo̱ ndé'é‑yó tíñu yá'a.
42 Jesus disse para eles: Nunca lestes nas escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina; isso é obra do Senhor, e é maravilhosa aos nossos olhos?
43 Núsáá te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu kuxio nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Te kua̱'a‑ya̱ tá'u̱‑ún nuu̱ ɨngá ña̱yɨvɨ, náva̱'a kua̱'a‑i nde'e̱ vá'a.
43 Portanto eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Cha̱a ndua̱ sɨkɨ̱ yúu̱‑ún, ta'nu̱‑de. Te nú ndé sɨkɨ̱ júngava máá yúu̱‑ún, te kukuáchí sá'a. Achí‑ya̱.
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Te sutu̱ ñá'nu jíín cháa fariseo ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yátá ní ka'a̱n‑ya̱‑ún. Te ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑de ja̱ sɨkɨ́ máá‑de ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
45 E quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram estas parábolas, entenderam que ele falava deles.
46 Te ni̱ ka̱ndúkú‑de modo tɨɨn‑de‑ya̱. Ko ni̱ kayu̱'ú‑de ni̱ ka̱jito‑de ña̱yɨvɨ, chi̱ kájani ini̱‑i ja̱ ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios kúu‑ya̱.
46 Mas, embora procurassem prendê-lo, temiam a multidão, pois o tinham por profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.