Mateus 21
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA
1 Te nuu̱ ní ka̱kuyani‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén, ni̱ ja̱koyo‑ya ñúu̱ Betfagé chi̱i yuku Olivos. Yúan‑na te ni̱ tájí Jesús uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá kua'a̱n‑de.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 Te ká'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kua'án onde̱ ñuu̱ kánchaa̱ nuu̱‑ro̱ jián, te ni'i̱n‑ro̱ ɨ́ɨn burro nú'ni̱‑tɨ jíín ɨ́ɨn burro yɨ́kɨ́n jíín‑tɨ́. Te ndájí‑ró‑tɨ́, te kunchaka‑ró‑tɨ́ kii‑ró jíín‑tɨ́ nuu̱‑rí yá'a.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Te nú ndé cha̱a ka'a̱n jíín‑ró, te kachi̱‑ro̱ kúni‑de: máá Jito'o̱‑yo̱ jínu ñú'ún‑yá‑tɨ̱, achi̱‑ro̱. Yúan‑na te sía̱‑ni‑de‑tɨ̱, áchí‑ya̱.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Te súan ni kuu ta̱ká yu̱án náva̱'a skíkuu tu̱'un ni̱ ka'a̱n cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 Kachi̱ nuu̱ sésɨ́'ɨ́ ñuu̱ Sion: Yá'a nde̱'é‑ró chi̱ Rey máá‑ró va̱i‑ya̱ núu̱‑ro̱. Vi̱tá ini̱‑ya̱. Te yóso‑yá ɨɨn burro yɨ́kɨ́n se̱'e kɨtɨ ndíso, áchí.
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Te cha̱a káskuá'a‑ún kája'a̱n‑de. Te ni̱ ka̱sá'a‑de nátu̱'un ni̱ tá'ú Jesús tiñu nuu̱‑dé.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Te káincha̱ka‑de burro jíín burro yɨ́kɨ́n‑ún ni̱ najaa̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱chúkú‑de tɨka̱chí‑de sɨkɨ̱‑tɨ́. Te ni̱ jukoso̱‑yá‑tɨ̱.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún, ni̱ kajaki̱n‑i tɨka̱chí‑i ini̱ ichi. Te sava‑ga̱‑i ni̱ kaja'nu̱‑i nda'a yúnu. Te ni̱ kajaki̱n‑i ini̱ ichi‑ún.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Te ña̱yɨvɨ kája'a̱n ichi núu̱‑yá jíín ñáyɨvɨ kándiki̱n ichi yatá‑yá, ni̱ kaka'a̱n jaa‑i: Xáán va̱'a Se̱'e David. Ná nákana jaa‑yó‑yá, chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá. Xáán va̱'a I'a̱ kúu‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́. Achí‑i.
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ñuu̱ Jerusalem. Te ni̱ kuvaa̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ ñúu̱‑ún. Ndé cha̱a kúu cha̱a yá'a, áchí‑i.
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Te ni̱ kaka'a̱n ña̱yɨvɨ‑ún: Cha̱a yá'a kúu Jesús cha̱a jáni tu̱'un Dios. Te onde̱ ñuu̱ Nazaret ndañúu̱ Galilea va̱i‑de. Achí‑i.
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e ii̱ Dios. Te ni̱ kiñi'in‑ya̱ ñáyɨvɨ kájaan, káxi̱kó, íin ini̱ ve̱'e ii̱‑ún, kája'a̱n. Te ni̱ skuíó káni‑ya̱ mesa cha̱a káxndáji xu̱'ún, jíín silla cha̱a káxi̱kó paloma.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: A yóso núu̱ tutú: Ve'e‑ri̱, chi̱ ve'e nuu̱ kájika̱n ta'u̱‑í nání, áchí tutu̱. Ko máá‑ró, a ni̱ ka̱nasá'a‑ró yaú kava ñákui̱'ná. Achí‑ya̱.
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Yúan‑na te ña̱yɨvɨ kuáá jíín ñáyɨvɨ rengo, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑yá ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱‑í.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ko sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ kajini̱‑de ta̱ká tiñu ñá'nu sá'a‑ya̱, jíín núu̱ súchí lúlí kákana jaa‑i ini̱ ve̱'e ii̱‑ún: Xáán va̱'a Se̱'e David, áchí‑i. Te ni̱ kakiti̱ ini̱‑de.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá. Á tú jíni so̱'o‑ró já káka'a̱n su̱chí yá'a, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Á té ka'u‑ga̱‑ro̱ tutú ndasa ká'a̱n: Su̱chí lúlí jíín súchí kájaxin, va̱'a kánakana jaa‑i níí, sá'a‑ní, áchí.
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Te ni̱ xndóo‑ya̱‑dé. Te ni̱ kenda‑ya̱ ñúu̱ kua'a̱n‑ya̱ ondé ñuu̱ Betania. Te yúan ni̱ kendo̱o‑ya̱ ákuáa‑ún.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Te ja̱ñá'a̱n kɨvɨ̱ xía̱n‑ún kua̱no'on‑yá onde̱ ñuu̱, te jí'i̱‑ya̱ sóko.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ ɨ́ɨn mérkexe̱ kándii̱ yu'íchi‑ún. Te ni̱ jaa̱‑ya̱ núu̱ mérkexe̱‑ún. Te tú kutɨ na̱ún ní ni'i̱n‑yá, chi̱ máá núma‑ní íó. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín: Ma̱ kúun kutɨ‑gá nde'e̱ xiní‑ro̱, áchí‑ya̱. Te ni̱ ichi̱ káján‑ni mérkexe̱‑ún.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱naa iní‑de ja̱ ní kajini̱‑de tiñu yá'a. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ndasa ni̱ sá'a‑ya̱ já ní ichi̱ káján‑ni mérkexe̱‑ún, áchí‑de.
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, nú kákandíja‑ró te tú jáni sɨ̱kɨ́ ini̱‑ro̱, nasu̱ máá ɨ́ɨn tiñu mérkexe̱ yá'a kuu sá'a‑ró, chi̱ suni kuu nú ka'a̱n‑ro̱ jíín yúku yá'a: Kuxio te jungo̱o‑ró ondé nuu̱ mar kundee‑ró, te kuu súan.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Te ta̱ká ja̱ kakán ta'u̱‑ro̱, te nú kákandíja‑ró, te ni'i̱n‑ro̱. Achí‑ya̱.
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Te ni̱ najaa̱‑ya̱ iní ve̱'e ii̱. Te nini stá'a̱n‑ya̱ tú'un, te sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii ini̱ ñuu̱, ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Na̱ jíín tú'un sá'a‑ró tíñu yá'a. Te ndéja̱ ní ka'a̱n jíín‑ró sá'a‑ró súan. Achí‑de.
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Suni ná kaká tu̱'ún‑rí róó ɨɨn tu̱'un. Te nú kuu xndíó káni‑ró, yúan‑na te kachi̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ tiñu yá'a.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Ja̱ ní skuánducha Juan sáá, ndé onde̱ ni̱ kii tu̱'un‑ún. Onde̱ andɨ́vɨ́ xí ondé cha̱a, áchí‑ya̱ jíín‑de. Yúan‑na te ni̱ kanda̱tu̱'ún máá‑de: Nú ka'a̱n‑yo̱ já ondé andɨ́vɨ́, te kachi̱‑de kuni‑yó: Naja̱ tú ní kákandíja‑ró núu̱‑dé núsáá.
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Te nú ka'a̱n‑yo̱ já ondé cha̱a, te káyu̱'ú‑yo̱ ñáyɨvɨ, chi̱ ndivii‑í kájani ini̱‑i ja̱ cháa ni̱ jani tu̱'un Dios ni̱ kuu Juan. Achí‑de jíín tá'an‑de.
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Tú kájini̱‑ri̱, áchí‑de jíín Jesús. Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ni ruu̱, tú kachi̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ ta̱ká tiñu yá'a.
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Ko ndasa kájani ini̱‑ro̱. Ɨɨn cha̱a ni̱ i̱o uu̱ se̱'e yíí‑de, te ni̱ jaa̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn‑i. Te ni̱ kachi̱‑de jíín‑i: Hijo, kuá'án te sátiñu‑ró núu̱ itú vina, áchí‑de.
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Te ni̱ ka'a̱n‑i: Ma̱ kí'i̱n‑ná, áchí‑i. Ko ni̱ kunúu, te ni̱ nakani ini̱‑i te kua'a̱n‑i.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Te táa̱‑ún, ni̱ jaa̱‑de nuu̱ ɨngá‑i. Te suni súan ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑i: Bueno, ná kí'i̱n‑ná táta̱, áchí‑i. Ko tú ní já'a̱n‑i.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Ja̱ ndéndúú‑i, ndé ɨɨn‑i ni̱ skíkuu tiñu kuní táa̱‑i, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Su̱chí ɨ́ɨn, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ cháa xíní jíín ñá'an téné, xna'a̱n‑ga̱‑ún kɨ́vɨ ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu vásá róó jíná'an‑ró.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Chi ni̱ kii Juan, ni̱ stá'a̱n‑de ichi ndáa̱ nuu̱‑ro̱, te tú ní kákandíja‑ró tú'un ká'a̱n‑de. Ko cha̱a xíní jíín ñá'an téné, ni̱ ka̱kandíja‑ún tú'un ni̱ ka'a̱n‑de. Te máá‑ró, va̱sa ndé'é‑ró tíñu yá'a, te tú ní kánakani kutɨ iní‑ro̱ náva̱'a kandíja‑ró núu̱‑dé.
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Kuni so̱'o ɨnga̱ tu̱'un yátá jíná'an‑ró. Ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a, táa̱ ini̱ ve̱'e kúu‑de. Te ni̱ nachu'un‑de ɨɨn itu̱ uva. Te ni̱ jasu̱‑de ja̱kú, te ni̱ jacha‑de ɨɨn yau̱ nuu̱ kaxín‑de. Te ni̱ ndukani‑de ɨɨn torre, te ni̱ xndóo‑de nuu̱ cháa kásátiñu jíín. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n jíká‑de.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Te ni̱ chaa̱ kɨvɨ̱ ndútútú ndé'e̱ uva. Te jito'o̱ itu̱ uva, ni̱ tájí‑de mozo‑de kája'a̱n nuu̱ cháa kásátiñu ja̱ náki'in nde'e̱ uva.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Ko cha̱a kásátiñu, ni̱ ka̱katɨɨn‑ún mozo‑de. Ɨɨn‑de ni̱ kastují, ɨnga̱‑de ni̱ ka̱ja'ni, te ɨnga̱‑de ni̱ kaja̱'a yuu̱ xiní‑dé.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Te máá jíto'o̱, ni̱ na̱tájí tuku‑de yaku̱‑ga̱ mozo‑de kája'a̱n, kua'a̱‑gá vásá já xnáñúú. Te suni súan ni̱ ka̱sá'a‑ún jíín mozo‑de.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Te onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱, te ni̱ tájí‑de se̱'e yíí‑de kua'a̱n. Ná kóo ja̱ jíñú'ún núu̱ sé'e‑ri̱, áchí‑de.
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Ko ja̱ kásátiñu‑ún, ja̱ ní kajini̱ nuu̱ sé'e máá jíto'o̱, te ni̱ kaka'a̱n: Cha̱a yá'a xíin tá'u̱. Ná chó'o̱, te ná ká'ni‑yo‑dé. Te ná ndóo ta'u̱‑dé kuu‑yó, áchí.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Te ni̱ ka̱katɨɨn‑ún máá sé'e. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑ún‑de yata̱ itú uva. Te ni̱ ka̱ja'ni‑ún‑de.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Te nú ni̱ chaa̱ jito'o̱ itu̱ uva. Te ndasa sá'a‑de jíín cháa kásátiñu‑ún, áchí‑ya̱ jíín‑de.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Xnáa íi̱‑dé cha̱a ñáá‑ún. Te kua̱'a‑de itu̱ uva‑de‑ún nuu̱ ɨngá cha̱a kásátiñu. Te kɨvɨ̱ kúun nde'e̱, te nakua̱'a mozo‑de nde'e̱‑ún nuu̱‑dé. Achí‑de.
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Té ka'u‑ga̱‑ro̱ tutú ii̱ yá'a náún. Yuu̱ já ní ka̱ské'ichi̱ cha̱a káchutá'an, yu̱án kúu máá yúu̱ ndíso fuerza jiki̱. Máá Tatá Dios ni̱ sá'a‑ya̱ súan. Te kánaa iní‑yo̱ ndé'é‑yó tíñu yá'a.
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Núsáá te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu kuxio nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Te kua̱'a‑ya̱ tá'u̱‑ún nuu̱ ɨngá ña̱yɨvɨ, náva̱'a kua̱'a‑i nde'e̱ vá'a.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Cha̱a ndua̱ sɨkɨ̱ yúu̱‑ún, ta'nu̱‑de. Te nú ndé sɨkɨ̱ júngava máá yúu̱‑ún, te kukuáchí sá'a. Achí‑ya̱.
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Te sutu̱ ñá'nu jíín cháa fariseo ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yátá ní ka'a̱n‑ya̱‑ún. Te ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑de ja̱ sɨkɨ́ máá‑de ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Te ni̱ ka̱ndúkú‑de modo tɨɨn‑de‑ya̱. Ko ni̱ kayu̱'ú‑de ni̱ ka̱jito‑de ña̱yɨvɨ, chi̱ kájani ini̱‑i ja̱ ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios kúu‑ya̱.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.