Mateus 20
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Chi̱ ñuu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́ kúu nátu̱'un ɨɨn cha̱a kúu jito'o̱ ve'e, ja̱ ní kenda‑de ɨɨn ja̱ñá'a̱n, ndúkú‑de cha̱a sátiñu nuu̱ itú‑de.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Te ni̱ sándaa̱‑de jíín cháa kásátiñu‑ún ja̱ chá'u‑de ɨɨn peso ja̱ kɨvɨ́. Te ni̱ tájí‑de cha̱a‑ún kua̱ngoyo‑de nuu̱ itú‑de.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Te suni ni̱ kenda‑de nátu̱'un ka̱'ɨɨ̱n. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ sáva‑ga̱ cha̱a ká'i̱in sáni‑de nu̱yá'u.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Te ni̱ kachi̱‑de jíín cháa‑ún: Kuángoyo nuu̱ itú‑ri̱, chi cha̱'u va̱'a‑ri̱ róó, áchí‑de. Te máá cháa‑ún kua̱ngoyo‑de.
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Te ni̱ kenda tuku‑de nátu̱'un ka̱'uxi̱ uu̱ jíín ká'uni̱. Te suni súan ni̱ sá'a‑de.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Te a yani ka̱'u'u̱n ni̱ kenda tuku‑de. Te ni̱ ketá'an‑de jíín yakú‑ga̱ cha̱a ká'i̱in sáni. Te ni̱ kachi̱‑de jíín cháa‑ún: Naja̱ ká'i̱in kúxí‑ró yá'a nɨ́ɨ́ ncháka ncháa, áchí‑de.
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Te ni̱ kakachi̱ cha̱a‑ún jíín‑de: Kua̱chi ja̱ tú na̱ún ká'a̱n jíín‑ná ja̱ sátiñu‑ná. Te ni̱ kachi̱‑de jíín máá cháa‑ún: Kuángoyo nuu̱ itú‑ri̱, chi cha̱'u va̱'a‑ri̱ róó, áchí‑de.
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 Te nuu̱ ní ini kɨvɨ̱‑ún, te ni̱ kachi̱ jito'o̱ itu̱‑ún jíín mandador: Kana xini̱ cháa ká'i̱in nuu̱ tíñu te cha̱'u‑ró‑de, onde̱ cha̱a ni̱ chaa̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ te onde̱ cha̱a ni̱ chaa̱ núú, áchí‑de.
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Te ni̱ chaa̱ cha̱a ni̱ ja̱koyo onde̱ ka̱'u'u̱n aíni‑ún. Te ni̱ ka̱ki'in‑de peso peso ya̱'u‑de ja̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑de.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Te ni̱ chaa̱ cha̱a ni̱ ja̱koyo núú yúan. Te kájani ini̱‑de ja̱ ví'í‑gá ki'in ya̱'u‑de. Ko suni ɨɨn peso ni̱ ka̱ki'in ɨɨn ɨɨn‑de jíná'an‑de.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Te ni̱ ka̱ki'in‑de ya̱'u‑de‑ún. Te ni̱ ka̱ndonda vaa̱‑de káka'a̱n‑de sɨkɨ̱ jíto'o̱ ve'e‑ún.
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 Cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱ yá'a ɨɨn hora‑ni ni̱ ka̱sátiñu‑de, te ɨɨn núú‑ni ni̱ cha̱'u‑ní‑de jíín‑ná ja̱ xáa̱n ní'ní te ni̱'in ni̱ ka̱sátiñu‑ná ncháka ncháa, áchí‑de.
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Te máá jíto'o̱ ni̱ kachi̱‑de jíín ɨ́ɨn‑de: Amigo, tú sá'a ndɨva̱'a‑ri̱ jíín‑ró. Nasu̱ ní sándaa̱‑yo̱ já ɨ́ɨn peso ki'in‑ró náún.
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Ki'in ya̱'u‑ró te no'o̱n‑ro̱, chi̱ ruu̱ kuní‑ri̱ cha̱'u‑ri̱ cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱ yá'a nátu̱'un ni̱ cha̱'u‑ri̱ róó.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Tú kuu sá'a‑ri̱ ja̱ kuní‑ri̱ jíín já xíin máá‑rí náún, xí kúkuásún iní‑ro̱ já vá'a ni̱ cha̱'u‑ri̱‑de.
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Súan kúu ja̱ táká cha̱a núú, nduu‑de sandɨ̱'ɨ́‑na̱. Te cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱‑ún, nduu núú‑de. Chi̱ kána‑ya̱ xiní kuá'a̱ ñáyɨvɨ, ko yaku̱‑ni‑i káji‑ya̱. Achí‑ya̱.
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Te ni̱ kaa Jesús kua'a̱n‑ya̱ íchi ñúu̱ Jerusalén. Te ni̱ jaka sɨ́ɨn‑ya̱ ndɨ́'uxí uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te nini kája'a̱n‑ya̱ te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de:
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 Ná kuní‑ro̱, chi̱ kaa‑yó kí'i̱n‑yo̱ ñúu̱ Jerusalén. Te yúan natu̱u máá Sé'e cha̱a nuu̱ táká sutu̱ ñá'nu jíín núu̱ cháa káchaa tutu̱, te ka'ni‑dé‑ya̱.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Te nachi'i‑de‑ya̱ ndá'a ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, náva̱'a sákátá‑i nuu̱‑yá. Te kua̱'a‑i ta'u̱‑yá. Te ka'ni‑í‑ya̱ jiká cruz. Ko nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱. Achí‑ya̱.
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ náa̱ se̱'e Zebedeo nuu̱‑yá jíín sé'e‑ña. Te ni chiñú'ún‑ña‑yá, jikán‑ña ɨ́ɨn favor nuu̱‑yá.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Na̱ún kuní‑ro̱, áchí‑ya̱. Te ni kachi̱‑ña jíín‑yá: Kua̱'a‑ni xiin‑ni kuxiu̱kú ndéndúú se̱'e‑ná yá'a jíín‑ní, ɨɨn‑i ichi ndává'a‑ní, te ɨnga̱‑i ichi ndávésé‑ní, kɨvɨ̱ tá'ú‑ní tiñu ini̱ ñuu̱‑ní, áchí‑ña.
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Tú kájini̱‑ro̱ na̱ún kúu ja̱ kájika̱n‑ro̱. Á kuu ndo'o ta'a̱n‑ro̱ jíín‑rí jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑rí, xí kúu kuanducha‑ro núu̱ ní janducha‑rí. Achí‑ya̱. Te máá‑de ni̱ kaka'a̱n‑de: Kuu sá'a‑ná, áchí‑de.
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ja̱ ndó'o ta'a̱n‑ro̱ jíín‑rí jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑rí, te nuu̱ ní janducha‑rí, kuanducha‑ro. Ko ja̱ kúxiu̱kú‑ró íchi ndává'a‑ri̱ jíín íchi ndávésé‑rí, nasu̱ máá‑rí tá'ú tíñu ja̱ kuá'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱, chi̱ máá Táa̱‑ri̱ jiní ndé cha̱a ni'i̱n, chi̱ a ni̱ sátu̱'a‑ya̱ já kúxiu̱kú cháa‑ún. Achí‑ya̱.
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Te uxi̱‑ga̱ cha̱a‑ún, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ kakiti̱ ini̱‑de nuu̱ úu̱ ñani̱‑ún.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Yúan‑na te Jesús, ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kájini̱‑ro̱ já cháa kákuñá'nu nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, tá'ú téyíí‑de tiñu nuu̱‑í. Te ja̱ kákuñá'nu sɨkɨ̱ máá‑de, suni kátɨ̱ɨn ni̱'in so̱'o‑de.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Ko sɨkɨ̱ róó jíná'an‑ró, na̱ tú súan koo. Chi̱ nú ndé róó kuní kuñá'nu nuu̱ tá'an‑ró, te róó kúu ja̱ kuátíñu nuu̱ tá'an‑ró.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Te nú ndé róó kuní kunúú, yu̱án ndúu mozo nuu̱ táká‑ro̱.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Nátu̱'un máá Sé'e cha̱a, chi̱ tú va̱i‑ya̱ já kuátíñu ña̱yɨvɨ núu̱‑yá, chi̱ sua játíñu‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ, te katañaa‑ya̱ máá‑yá kuu̱‑ya̱ já nákuaan‑ya̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ, áchí‑ya̱.
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Yúan‑na te ni̱ kenda koyo‑ya̱ iní ñuu̱ Jericó. Te kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ, ni̱ kandiki̱n‑i Jesús.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Te yúan káxiu̱kú úu̱ cha̱a kuáá yú'íchi‑ún. Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑de ja̱ ní ja̱'a Jesús kua'a̱n‑ya̱, te ni̱ ka̱kana kó'ó‑de: Táta̱ Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá, áchí‑de.
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Te ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kaka'a̱n xaa̱n‑í jíín‑de ja̱ ná kasú‑de yu'u‑dé. Ko máá‑de, ví'í‑gá ni̱ ka̱kana jaa‑de: Táta̱ Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá, áchí‑de.
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Te ni̱ jukuiñi̱ Jesús. Te ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé. Te ká'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún sá'a‑ri̱ jíín‑ró kákuni̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, ja̱ ná ndúndiji̱n nduchi‑ná kákuni̱‑ná, áchí‑de.
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Yúan‑na te Jesús ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱‑dé. Te ni̱ ké'é‑yá nduchi‑dé. Te ni̱ ka̱ndundiji̱n‑ni nduchi‑dé. Te ni̱ kandiki̱n‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑de jíín‑yá.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.