Mateus 20
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA
1 Chi̱ ñuu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́ kúu nátu̱'un ɨɨn cha̱a kúu jito'o̱ ve'e, ja̱ ní kenda‑de ɨɨn ja̱ñá'a̱n, ndúkú‑de cha̱a sátiñu nuu̱ itú‑de.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Te ni̱ sándaa̱‑de jíín cháa kásátiñu‑ún ja̱ chá'u‑de ɨɨn peso ja̱ kɨvɨ́. Te ni̱ tájí‑de cha̱a‑ún kua̱ngoyo‑de nuu̱ itú‑de.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Te suni ni̱ kenda‑de nátu̱'un ka̱'ɨɨ̱n. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ sáva‑ga̱ cha̱a ká'i̱in sáni‑de nu̱yá'u.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Te ni̱ kachi̱‑de jíín cháa‑ún: Kuángoyo nuu̱ itú‑ri̱, chi cha̱'u va̱'a‑ri̱ róó, áchí‑de. Te máá cháa‑ún kua̱ngoyo‑de.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Te ni̱ kenda tuku‑de nátu̱'un ka̱'uxi̱ uu̱ jíín ká'uni̱. Te suni súan ni̱ sá'a‑de.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Te a yani ka̱'u'u̱n ni̱ kenda tuku‑de. Te ni̱ ketá'an‑de jíín yakú‑ga̱ cha̱a ká'i̱in sáni. Te ni̱ kachi̱‑de jíín cháa‑ún: Naja̱ ká'i̱in kúxí‑ró yá'a nɨ́ɨ́ ncháka ncháa, áchí‑de.
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Te ni̱ kakachi̱ cha̱a‑ún jíín‑de: Kua̱chi ja̱ tú na̱ún ká'a̱n jíín‑ná ja̱ sátiñu‑ná. Te ni̱ kachi̱‑de jíín máá cháa‑ún: Kuángoyo nuu̱ itú‑ri̱, chi cha̱'u va̱'a‑ri̱ róó, áchí‑de.
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 Te nuu̱ ní ini kɨvɨ̱‑ún, te ni̱ kachi̱ jito'o̱ itu̱‑ún jíín mandador: Kana xini̱ cháa ká'i̱in nuu̱ tíñu te cha̱'u‑ró‑de, onde̱ cha̱a ni̱ chaa̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ te onde̱ cha̱a ni̱ chaa̱ núú, áchí‑de.
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Te ni̱ chaa̱ cha̱a ni̱ ja̱koyo onde̱ ka̱'u'u̱n aíni‑ún. Te ni̱ ka̱ki'in‑de peso peso ya̱'u‑de ja̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑de.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Te ni̱ chaa̱ cha̱a ni̱ ja̱koyo núú yúan. Te kájani ini̱‑de ja̱ ví'í‑gá ki'in ya̱'u‑de. Ko suni ɨɨn peso ni̱ ka̱ki'in ɨɨn ɨɨn‑de jíná'an‑de.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Te ni̱ ka̱ki'in‑de ya̱'u‑de‑ún. Te ni̱ ka̱ndonda vaa̱‑de káka'a̱n‑de sɨkɨ̱ jíto'o̱ ve'e‑ún.
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 Cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱ yá'a ɨɨn hora‑ni ni̱ ka̱sátiñu‑de, te ɨɨn núú‑ni ni̱ cha̱'u‑ní‑de jíín‑ná ja̱ xáa̱n ní'ní te ni̱'in ni̱ ka̱sátiñu‑ná ncháka ncháa, áchí‑de.
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Te máá jíto'o̱ ni̱ kachi̱‑de jíín ɨ́ɨn‑de: Amigo, tú sá'a ndɨva̱'a‑ri̱ jíín‑ró. Nasu̱ ní sándaa̱‑yo̱ já ɨ́ɨn peso ki'in‑ró náún.
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Ki'in ya̱'u‑ró te no'o̱n‑ro̱, chi̱ ruu̱ kuní‑ri̱ cha̱'u‑ri̱ cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱ yá'a nátu̱'un ni̱ cha̱'u‑ri̱ róó.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Tú kuu sá'a‑ri̱ ja̱ kuní‑ri̱ jíín já xíin máá‑rí náún, xí kúkuásún iní‑ro̱ já vá'a ni̱ cha̱'u‑ri̱‑de.
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Súan kúu ja̱ táká cha̱a núú, nduu‑de sandɨ̱'ɨ́‑na̱. Te cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱‑ún, nduu núú‑de. Chi̱ kána‑ya̱ xiní kuá'a̱ ñáyɨvɨ, ko yaku̱‑ni‑i káji‑ya̱. Achí‑ya̱.
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Te ni̱ kaa Jesús kua'a̱n‑ya̱ íchi ñúu̱ Jerusalén. Te ni̱ jaka sɨ́ɨn‑ya̱ ndɨ́'uxí uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te nini kája'a̱n‑ya̱ te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 Ná kuní‑ro̱, chi̱ kaa‑yó kí'i̱n‑yo̱ ñúu̱ Jerusalén. Te yúan natu̱u máá Sé'e cha̱a nuu̱ táká sutu̱ ñá'nu jíín núu̱ cháa káchaa tutu̱, te ka'ni‑dé‑ya̱.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Te nachi'i‑de‑ya̱ ndá'a ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, náva̱'a sákátá‑i nuu̱‑yá. Te kua̱'a‑i ta'u̱‑yá. Te ka'ni‑í‑ya̱ jiká cruz. Ko nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱. Achí‑ya̱.
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ náa̱ se̱'e Zebedeo nuu̱‑yá jíín sé'e‑ña. Te ni chiñú'ún‑ña‑yá, jikán‑ña ɨ́ɨn favor nuu̱‑yá.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Na̱ún kuní‑ro̱, áchí‑ya̱. Te ni kachi̱‑ña jíín‑yá: Kua̱'a‑ni xiin‑ni kuxiu̱kú ndéndúú se̱'e‑ná yá'a jíín‑ní, ɨɨn‑i ichi ndává'a‑ní, te ɨnga̱‑i ichi ndávésé‑ní, kɨvɨ̱ tá'ú‑ní tiñu ini̱ ñuu̱‑ní, áchí‑ña.
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Tú kájini̱‑ro̱ na̱ún kúu ja̱ kájika̱n‑ro̱. Á kuu ndo'o ta'a̱n‑ro̱ jíín‑rí jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑rí, xí kúu kuanducha‑ro núu̱ ní janducha‑rí. Achí‑ya̱. Te máá‑de ni̱ kaka'a̱n‑de: Kuu sá'a‑ná, áchí‑de.
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ja̱ ndó'o ta'a̱n‑ro̱ jíín‑rí jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑rí, te nuu̱ ní janducha‑rí, kuanducha‑ro. Ko ja̱ kúxiu̱kú‑ró íchi ndává'a‑ri̱ jíín íchi ndávésé‑rí, nasu̱ máá‑rí tá'ú tíñu ja̱ kuá'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱, chi̱ máá Táa̱‑ri̱ jiní ndé cha̱a ni'i̱n, chi̱ a ni̱ sátu̱'a‑ya̱ já kúxiu̱kú cháa‑ún. Achí‑ya̱.
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Te uxi̱‑ga̱ cha̱a‑ún, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ kakiti̱ ini̱‑de nuu̱ úu̱ ñani̱‑ún.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Yúan‑na te Jesús, ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kájini̱‑ro̱ já cháa kákuñá'nu nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, tá'ú téyíí‑de tiñu nuu̱‑í. Te ja̱ kákuñá'nu sɨkɨ̱ máá‑de, suni kátɨ̱ɨn ni̱'in so̱'o‑de.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Ko sɨkɨ̱ róó jíná'an‑ró, na̱ tú súan koo. Chi̱ nú ndé róó kuní kuñá'nu nuu̱ tá'an‑ró, te róó kúu ja̱ kuátíñu nuu̱ tá'an‑ró.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Te nú ndé róó kuní kunúú, yu̱án ndúu mozo nuu̱ táká‑ro̱.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Nátu̱'un máá Sé'e cha̱a, chi̱ tú va̱i‑ya̱ já kuátíñu ña̱yɨvɨ núu̱‑yá, chi̱ sua játíñu‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ, te katañaa‑ya̱ máá‑yá kuu̱‑ya̱ já nákuaan‑ya̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ, áchí‑ya̱.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Yúan‑na te ni̱ kenda koyo‑ya̱ iní ñuu̱ Jericó. Te kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ, ni̱ kandiki̱n‑i Jesús.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Te yúan káxiu̱kú úu̱ cha̱a kuáá yú'íchi‑ún. Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑de ja̱ ní ja̱'a Jesús kua'a̱n‑ya̱, te ni̱ ka̱kana kó'ó‑de: Táta̱ Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá, áchí‑de.
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Te ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kaka'a̱n xaa̱n‑í jíín‑de ja̱ ná kasú‑de yu'u‑dé. Ko máá‑de, ví'í‑gá ni̱ ka̱kana jaa‑de: Táta̱ Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá, áchí‑de.
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Te ni̱ jukuiñi̱ Jesús. Te ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé. Te ká'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún sá'a‑ri̱ jíín‑ró kákuni̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, ja̱ ná ndúndiji̱n nduchi‑ná kákuni̱‑ná, áchí‑de.
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Yúan‑na te Jesús ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱‑dé. Te ni̱ ké'é‑yá nduchi‑dé. Te ni̱ ka̱ndundiji̱n‑ni nduchi‑dé. Te ni̱ kandiki̱n‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑de jíín‑yá.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.