Mateus 20

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chi̱ ñuu̱ nátu̱'un andɨ́vɨ́ kúu nátu̱'un ɨɨn cha̱a kúu jito'o̱ ve'e, ja̱ ní kenda‑de ɨɨn ja̱ñá'a̱n, ndúkú‑de cha̱a sátiñu nuu̱ itú‑de.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Te ni̱ sándaa̱‑de jíín cháa kásátiñu‑ún ja̱ chá'u‑de ɨɨn peso ja̱ kɨvɨ́. Te ni̱ tájí‑de cha̱a‑ún kua̱ngoyo‑de nuu̱ itú‑de.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Te suni ni̱ kenda‑de nátu̱'un ka̱'ɨɨ̱n. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ sáva‑ga̱ cha̱a ká'i̱in sáni‑de nu̱yá'u.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Te ni̱ kachi̱‑de jíín cháa‑ún: Kuángoyo nuu̱ itú‑ri̱, chi cha̱'u va̱'a‑ri̱ róó, áchí‑de. Te máá cháa‑ún kua̱ngoyo‑de.
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Te ni̱ kenda tuku‑de nátu̱'un ka̱'uxi̱ uu̱ jíín ká'uni̱. Te suni súan ni̱ sá'a‑de.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Te a yani ka̱'u'u̱n ni̱ kenda tuku‑de. Te ni̱ ketá'an‑de jíín yakú‑ga̱ cha̱a ká'i̱in sáni. Te ni̱ kachi̱‑de jíín cháa‑ún: Naja̱ ká'i̱in kúxí‑ró yá'a nɨ́ɨ́ ncháka ncháa, áchí‑de.
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 Te ni̱ kakachi̱ cha̱a‑ún jíín‑de: Kua̱chi ja̱ tú na̱ún ká'a̱n jíín‑ná ja̱ sátiñu‑ná. Te ni̱ kachi̱‑de jíín máá cháa‑ún: Kuángoyo nuu̱ itú‑ri̱, chi cha̱'u va̱'a‑ri̱ róó, áchí‑de.
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Te nuu̱ ní ini kɨvɨ̱‑ún, te ni̱ kachi̱ jito'o̱ itu̱‑ún jíín mandador: Kana xini̱ cháa ká'i̱in nuu̱ tíñu te cha̱'u‑ró‑de, onde̱ cha̱a ni̱ chaa̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ te onde̱ cha̱a ni̱ chaa̱ núú, áchí‑de.
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Te ni̱ chaa̱ cha̱a ni̱ ja̱koyo onde̱ ka̱'u'u̱n aíni‑ún. Te ni̱ ka̱ki'in‑de peso peso ya̱'u‑de ja̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑de.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Te ni̱ chaa̱ cha̱a ni̱ ja̱koyo núú yúan. Te kájani ini̱‑de ja̱ ví'í‑gá ki'in ya̱'u‑de. Ko suni ɨɨn peso ni̱ ka̱ki'in ɨɨn ɨɨn‑de jíná'an‑de.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Te ni̱ ka̱ki'in‑de ya̱'u‑de‑ún. Te ni̱ ka̱ndonda vaa̱‑de káka'a̱n‑de sɨkɨ̱ jíto'o̱ ve'e‑ún.
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 Cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱ yá'a ɨɨn hora‑ni ni̱ ka̱sátiñu‑de, te ɨɨn núú‑ni ni̱ cha̱'u‑ní‑de jíín‑ná ja̱ xáa̱n ní'ní te ni̱'in ni̱ ka̱sátiñu‑ná ncháka ncháa, áchí‑de.
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Te máá jíto'o̱ ni̱ kachi̱‑de jíín ɨ́ɨn‑de: Amigo, tú sá'a ndɨva̱'a‑ri̱ jíín‑ró. Nasu̱ ní sándaa̱‑yo̱ já ɨ́ɨn peso ki'in‑ró náún.
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Ki'in ya̱'u‑ró te no'o̱n‑ro̱, chi̱ ruu̱ kuní‑ri̱ cha̱'u‑ri̱ cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱ yá'a nátu̱'un ni̱ cha̱'u‑ri̱ róó.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 Tú kuu sá'a‑ri̱ ja̱ kuní‑ri̱ jíín já xíin máá‑rí náún, xí kúkuásún iní‑ro̱ já vá'a ni̱ cha̱'u‑ri̱‑de.
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Súan kúu ja̱ táká cha̱a núú, nduu‑de sandɨ̱'ɨ́‑na̱. Te cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱‑ún, nduu núú‑de. Chi̱ kána‑ya̱ xiní kuá'a̱ ñáyɨvɨ, ko yaku̱‑ni‑i káji‑ya̱. Achí‑ya̱.
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Te ni̱ kaa Jesús kua'a̱n‑ya̱ íchi ñúu̱ Jerusalén. Te ni̱ jaka sɨ́ɨn‑ya̱ ndɨ́'uxí uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te nini kája'a̱n‑ya̱ te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de:
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 Ná kuní‑ro̱, chi̱ kaa‑yó kí'i̱n‑yo̱ ñúu̱ Jerusalén. Te yúan natu̱u máá Sé'e cha̱a nuu̱ táká sutu̱ ñá'nu jíín núu̱ cháa káchaa tutu̱, te ka'ni‑dé‑ya̱.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Te nachi'i‑de‑ya̱ ndá'a ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, náva̱'a sákátá‑i nuu̱‑yá. Te kua̱'a‑i ta'u̱‑yá. Te ka'ni‑í‑ya̱ jiká cruz. Ko nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱. Achí‑ya̱.
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ náa̱ se̱'e Zebedeo nuu̱‑yá jíín sé'e‑ña. Te ni chiñú'ún‑ña‑yá, jikán‑ña ɨ́ɨn favor nuu̱‑yá.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Na̱ún kuní‑ro̱, áchí‑ya̱. Te ni kachi̱‑ña jíín‑yá: Kua̱'a‑ni xiin‑ni kuxiu̱kú ndéndúú se̱'e‑ná yá'a jíín‑ní, ɨɨn‑i ichi ndává'a‑ní, te ɨnga̱‑i ichi ndávésé‑ní, kɨvɨ̱ tá'ú‑ní tiñu ini̱ ñuu̱‑ní, áchí‑ña.
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Tú kájini̱‑ro̱ na̱ún kúu ja̱ kájika̱n‑ro̱. Á kuu ndo'o ta'a̱n‑ro̱ jíín‑rí jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑rí, xí kúu kuanducha‑ro núu̱ ní janducha‑rí. Achí‑ya̱. Te máá‑de ni̱ kaka'a̱n‑de: Kuu sá'a‑ná, áchí‑de.
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ja̱ ndó'o ta'a̱n‑ro̱ jíín‑rí jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑rí, te nuu̱ ní janducha‑rí, kuanducha‑ro. Ko ja̱ kúxiu̱kú‑ró íchi ndává'a‑ri̱ jíín íchi ndávésé‑rí, nasu̱ máá‑rí tá'ú tíñu ja̱ kuá'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱, chi̱ máá Táa̱‑ri̱ jiní ndé cha̱a ni'i̱n, chi̱ a ni̱ sátu̱'a‑ya̱ já kúxiu̱kú cháa‑ún. Achí‑ya̱.
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Te uxi̱‑ga̱ cha̱a‑ún, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ kakiti̱ ini̱‑de nuu̱ úu̱ ñani̱‑ún.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Yúan‑na te Jesús, ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kájini̱‑ro̱ já cháa kákuñá'nu nuu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, tá'ú téyíí‑de tiñu nuu̱‑í. Te ja̱ kákuñá'nu sɨkɨ̱ máá‑de, suni kátɨ̱ɨn ni̱'in so̱'o‑de.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Ko sɨkɨ̱ róó jíná'an‑ró, na̱ tú súan koo. Chi̱ nú ndé róó kuní kuñá'nu nuu̱ tá'an‑ró, te róó kúu ja̱ kuátíñu nuu̱ tá'an‑ró.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Te nú ndé róó kuní kunúú, yu̱án ndúu mozo nuu̱ táká‑ro̱.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Nátu̱'un máá Sé'e cha̱a, chi̱ tú va̱i‑ya̱ já kuátíñu ña̱yɨvɨ núu̱‑yá, chi̱ sua játíñu‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ, te katañaa‑ya̱ máá‑yá kuu̱‑ya̱ já nákuaan‑ya̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ, áchí‑ya̱.
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Yúan‑na te ni̱ kenda koyo‑ya̱ iní ñuu̱ Jericó. Te kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ, ni̱ kandiki̱n‑i Jesús.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Te yúan káxiu̱kú úu̱ cha̱a kuáá yú'íchi‑ún. Te ni̱ ka̱jini so̱'o‑de ja̱ ní ja̱'a Jesús kua'a̱n‑ya̱, te ni̱ ka̱kana kó'ó‑de: Táta̱ Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá, áchí‑de.
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Te ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kaka'a̱n xaa̱n‑í jíín‑de ja̱ ná kasú‑de yu'u‑dé. Ko máá‑de, ví'í‑gá ni̱ ka̱kana jaa‑de: Táta̱ Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá, áchí‑de.
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Te ni̱ jukuiñi̱ Jesús. Te ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé. Te ká'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún sá'a‑ri̱ jíín‑ró kákuni̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, ja̱ ná ndúndiji̱n nduchi‑ná kákuni̱‑ná, áchí‑de.
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Yúan‑na te Jesús ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱‑dé. Te ni̱ ké'é‑yá nduchi‑dé. Te ni̱ ka̱ndundiji̱n‑ni nduchi‑dé. Te ni̱ kandiki̱n‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑de jíín‑yá.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.