Marcos 9

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de jíná'an‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ió sava cha̱a ká'i̱in yá'a ja̱ má kúu̱ kutɨ‑dé onde̱ nú tú kuni̱‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, ndasa kii jíín fuerza, áchí‑ya̱.
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Yúan‑na te nuu̱ iñú kɨvɨ̱ te ni̱ jaka Jesús Pedro jíín Jacobo jíín Juan, te máni máá‑ni‑de ni̱ kiñi'in sɨ́ɨn‑ya̱‑dé kua'a̱n‑ya̱ jíín‑de ɨɨn yuku súkún. Te yúan, tuku ni̱ nduu‑ya̱ núu̱‑dé.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Te sa'ma‑yá ni̱ ka̱nandii ncháa̱, kɨyi̱ xaa̱n, nátu̱'un yu'a̱ volcán. Te tú íó ni ɨɨn ja̱ súan kuu nakacha kɨyi̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Te ni̱ ka̱ndenda Elías jíín Moisés ni̱ kajini̱‑de. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún cháa‑ún jíín Jesús.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pedro: Maestro, va̱'a‑ga̱ ná kéndo̱o‑yó yá'a, te sá'a‑ná uni̱ ve'e kuii. Ɨɨn kuu máá‑ní, ɨnga̱ kuu Moisés, te ɨnga̱ kuu Elías, áchí‑de jíín Jesús.
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Chi̱ tú ní jiní‑de ndasa ka'a̱n‑de, chi̱ káyu̱'ú xáa̱n‑dé.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Te ni̱ chaa̱ ɨɨn viko̱ nu̱'ún. Te ni̱ jasu̱ nɨ́ɨ́ núu̱‑dé. Te nuu̱ vikó nu̱'ún‑ún ni̱ kenda ɨɨn tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n: Ya̱'á kúu Se̱'e‑ri̱ ja̱ kúndá'ú ini̱‑ri̱, te kuni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱. Achí.
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Te ni̱ ka̱ndakoto‑ni‑de. Te tuká ni ɨɨn na̱ún ní kájini̱‑de, chi̱ máá ɨ́ɨn‑na̱ Jesús.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Te kánuu‑de yuku‑ún, te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑de ja̱ súan ni̱ kajini̱‑de‑ún, chi̱ onde̱ ná náchaku̱ máá Sé'e cha̱a ma̱'ñú ndɨ́yi. Achí‑ya̱.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Te ni̱ kañu̱'un ini̱ máá‑de tu̱'un‑ún. Te kájika̱ tu̱'ún tá'an‑de na̱ún tu̱'un kúu: Ja̱ náchaku̱ ma̱'ñú ndɨ́yi.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Te cha̱a káchaa tutu̱ naja̱ káka'a̱n‑de ja̱ kánúú ndíi Elías xna'a̱n‑ga̱, áchí‑de.
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ndíi Elías xna'a̱n‑ga̱, te nasájáá‑de ta̱ká ndatíñu. Te suni yóso tú'un nuu̱ tutú ja̱ ndó'o xaa̱n máá Sé'e cha̱a te sájá'a̱ ini̱‑i nuu̱‑yá.
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 A ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ Elías, a ni̱ kii‑de. Te ni̱ ka̱sá'a‑i ta̱ká ja̱ ní ka̱kuu ini̱‑i jíín‑de, nátu̱'un yóso tú'un‑de nuu̱ tutú, áchí‑ya̱.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱ núu̱ sáva‑ga̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ jini̱‑ya̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱ xáa̱n, ni̱ ka̱jíkó ndúu̱‑i nɨ́ɨ́ núu̱‑dé. Te cha̱a káchaa tutu̱ kástátá'an jíín‑de.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Yúan‑na te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kajini̱‑ni‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ katau̱‑i kua'a̱n‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑yá.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑i: Na̱ sɨkɨ̱ kástátá'an‑ró jíín‑de jíná'an‑de, áchí‑ya̱.
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n ɨɨn cha̱a ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún: Maestro, va̱i nchaka‑ná se̱'e‑ná nuu̱‑ní, chi̱ tá'a̱n‑i ɨɨn tachi̱ ñí'ín.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Te tachi̱‑ún, ndéni kúu te nú ni̱ tɨɨn‑ni‑i, te já'ni yí'í‑ni‑i. Te sjáa‑ni ti'iñu̱ yu'u‑í. Te skɨ́'ñi nu̱'un‑i. Te kua̱'ichi̱‑i sá'a. Te ni̱ ka'a̱n‑ná jíín cháa káskuá'a jíín‑ní ja̱ ná kíñi'in‑de ki'i̱n. Te tú ní kákuu sá'a‑de, áchí‑de.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Ña̱yɨvɨ xáa̱n ní'in ini̱ kákuu‑ró. Na̱saa‑ga̱ kɨvɨ kúnchaa̱‑ri̱ jíín‑ró. Te na̱saa‑ga̱ kɨvɨ̱ ndó'o‑ri̱ jíín‑ró. Kua̱'a‑i ná kíi‑i nuu̱‑rí núsáá, áchí‑ya̱.
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Te ni̱ kaja̱'a‑de‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ jini̱‑i‑ya̱. Te tachi̱‑ún, ni̱ ja'ni yí'í xáa̱n‑ní‑i. Te ni̱ ndua̱‑i nuu̱ ñú'un. Te ni̱ tuu‑í. Te ni̱ jaa ti'iñu̱ yu'u‑í.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Te Jesús, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá táa̱‑i: Na̱saa kɨvɨ̱ ní kuu tá'a̱n‑i tachi̱ yá'a, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Onde̱ lúlí‑i.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Te tondó tɨnɨ̱ jínu ni̱ kuu chíndee‑i nuu̱ ñú'u̱n jíín núu̱ ndúcha, ja̱ ká'ni‑í kuní. Ko nú kuu sá'a‑ní, kundá'ú ini̱‑ní náá. Te chindéé chítuu‑ní náá, áchí‑de.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Te nú kándíja‑ró, chi cha̱a kándíja te kuu ta̱ká ja̱ kuní‑de, áchí‑ya̱.
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Yúan‑na te máá táa̱ su̱chí‑ún, ni̱ ka'a̱n jaa‑ni‑de: Kándíja‑ná, ko chindéé chítuu‑ní náá chi̱ tú kándíja va̱'a va̱'a‑ná, áchí‑de.
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ ní katau̱ ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún kua'a̱n‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín tachí kíni‑ún: Tachi̱ ñí'ín só'ó, ruu̱ tá'ú‑rí tiñu nuu̱‑ro̱. Kenda‑ró iní‑i, te ma̱ ndɨ́vɨ‑ga̱‑ro̱ iní‑i, áchí‑ya̱ jíín.
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Yúan‑na te tachi̱‑ún, ni̱ kana kó'ó. Te tɨnɨ̱ jínu ni̱ ja'ni yí'í xáa̱n‑gá‑i. Te ni̱ kenda kua'a̱n. Te máá súchí‑ún, ni̱ kundɨ̱yi‑ni‑i. Te ni̱ kaka'a̱n tɨnɨ̱ ña̱yɨvɨ: A ni̱ ji'i̱‑i, áchí.
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Te Jesús, ni̱ tɨɨn‑ya̱ ndá'a‑í, te ni̱ ndukani‑ya̱‑í. Te ni̱ ndukuiñi̱‑i.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Te nuu̱ ní kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e, te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún sɨ́ɨn‑de‑ya̱: Naja̱ tú ní kákuu kiñi'in‑ná tachi̱‑ún ki'i̱n, áchí‑de.
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ɨɨn tá'an yu̱án, ni ma̱ kénda kutɨ kí'i̱n, te nú tú kaka̱n ta'u̱‑yo̱ te kondicha̱ ini̱‑yo̱, áchí‑ya̱.
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Te ni̱ ka̱kenda‑ya̱ yúan. Te ni̱ kaja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ íchi ndáñúu̱ Galilea. Te tú ní kuní‑ya̱ já kúni tu̱'un ni ɨɨn.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá: Ña̱yɨvɨ yá'a nastúu‑i máá Sé'e cha̱a nuu̱ ndá'a sáva‑ga̱ cha̱a. Te cha̱a‑ún, ka'ni‑dé‑ya̱. Ko nú ni̱ ji'i̱‑ya̱, te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Te máá‑de, tú ní kájuku̱'un ini̱‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ kayu̱'ú‑de kaka̱ tu̱'ún‑de‑ya̱.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ñúu̱ Capernaum. Te nuu̱ ní kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e, te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Na̱ún tu̱'un ni̱ kanda̱tu̱'ún‑ró íchi‑ún, áchí‑ya̱.
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Te máá‑de, tú ní káka'a̱n kutɨ‑dé. Chi̱ ichi‑ún ni̱ ka̱státá'an‑de ndé cha̱a kuu ñá'nu‑ga̱.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Yúan‑na te ni̱ jungo̱o‑ya̱. Te ni̱ kana‑ya̱ xiní ndɨ́'uxí uu̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Nú ndé cha̱a kuní‑de kunúú‑de, te nduu‑de sandɨ̱'ɨ́‑na̱ nuu̱ táká tá'an‑de. Te kuatíñu‑de nuu̱ tá'an‑de.
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Te ni̱ tɨɨn‑ya̱ ɨ́ɨn su̱chí lúlí. Te ni̱ jani‑ya̱‑í ma̱'ñú‑de. Te ni̱ junu nchaa̱‑ya̱‑í. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 Cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑rí kuatá'ú‑de ɨɨn su̱chí lúlí nátu̱'un su̱chí yá'a, te ruu̱ kuatá'ú‑de. Te cha̱a kuatá'ú rúu̱, nasu̱ rúu̱, chi̱ I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱ kuatá'ú‑de, áchí‑ya̱.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Te ni̱ ka'a̱n Juan jíín‑yá: Maestro, ni̱ kajini̱‑ná ɨɨn cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑ní ni̱ kiñi'in‑de tachi̱ kíni kája'a̱n. Te tú ndikín‑de yóó. Te ni̱ kajasu̱‑ná nuu̱‑dé. Chi̱ tú ndikín‑de yóó, áchí‑de.
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ma̱ kasú‑ro̱ núu̱‑dé, chi̱ ɨɨn cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑rí sá'a‑de tiñu ñá'nu, ma̱ kúu naka'a̱n‑de sɨkɨ̱‑rí.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Chi cha̱a tú ká'a̱n sɨkɨ̱‑yo̱, ndújíín‑de jíín‑yó.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Te nú ndé cha̱a kua̱'a‑de ɨɨn yajin ndúcha kó'o‑ró jíín sɨ́'vɨ́‑rí, te nú súan ná sá'a‑de chi̱ kándujíín‑ró jíín Cristo, ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ má xnáa‑dé ya̱'u‑de.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Te nú ɨɨn su̱chí lúlí yá'a kándíja‑i ruu̱ te kɨ̱vɨ‑i kua̱chi sá'a ɨɨn cha̱a, te va'a̱‑ga̱ nú ní nú'ni̱ ɨɨn yo̱só ká'nu suku̱n‑dé, te kenda‑de ki'i̱n‑de nuu̱ ndúcha mar núú.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Te nú nda'a‑ro kuní skɨ́vɨ róó nuu̱ íó kua̱chi, xɨtɨ ná kí'i̱n. Va'a̱‑ga̱ ja̱ kúchaku̱ tɨ́kú'lu‑ró, nasu̱ já kóo ndendúú nda'a‑ro kí'i̱n‑ro̱ núu̱ infierno, nuu̱ kayú ñu'u̱n ja̱ má ndá'va̱ kutɨ.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Te yúan, ni tɨ̱ndákú‑de ma̱ kúu̱‑tɨ̱. Te ni ñu'u̱n‑ún ma̱ ndá'va̱ kutɨ.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Te nú ja'a̱‑ro̱ kuní skɨ́vɨ róó nuu̱ íó kua̱chi, xɨtɨ ná kí'i̱n. Va'a̱‑ga̱ ja̱ kúchaku̱ tɨ́kú'lu‑ró, nasu̱ já kóo ndendúú ja'a̱‑ro̱ kí'i̱n‑ro̱ núu̱ infierno, nuu̱ kayú ñu'u̱n ja̱ má ndá'va̱ kutɨ.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Te yúan, ni tɨ̱ndákú‑de ma̱ kúu̱‑tɨ̱. Te ni ñu'u̱n‑ún ma̱ ndá'va̱ kutɨ.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Te nú nduchi‑ro kuní skɨ́vɨ róó nuu̱ íó kua̱chi, tava ná kí'i̱n. Va'a̱‑ga̱ kɨ́vɨ‑ró ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu jíín ɨ́ɨn‑ni nduchi‑ro, nasu̱ já kóo ndendúú nduchi‑ro kí'i̱n‑ro̱ núu̱ infierno.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Te yúan, ni tɨ̱ndákú‑de ma̱ kúu̱‑tɨ̱. Te ni ñu'u̱n‑ún ma̱ ndá'va̱ kutɨ.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Chi ta̱ká cha̱a kuu u'a̱‑de sá'a ñu'u̱n. Te ta̱ká ku̱ñu ni̱ soko̱, kuu u'a̱ sá'a ñii̱.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Va̱'a íó ñii̱. Ko nú ñii̱‑ún ná náa xikó u'a̱, ndasa ndu'u'a̱ sá'a‑ró núsáá. Ná kúñava̱'a‑ró ñíi̱ iní máá‑ró. Te ma̱ kána̱á‑ro̱ jíín tá'an‑ró, áchí‑ya̱ jíín‑de.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.