Marcos 9
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA
1 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de jíná'an‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ió sava cha̱a ká'i̱in yá'a ja̱ má kúu̱ kutɨ‑dé onde̱ nú tú kuni̱‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, ndasa kii jíín fuerza, áchí‑ya̱.
1 Dizia-lhes ainda: Em verdade vos afirmo que, dos que aqui se encontram, alguns há que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam ter chegado com poder o reino de Deus.
2 Yúan‑na te nuu̱ iñú kɨvɨ̱ te ni̱ jaka Jesús Pedro jíín Jacobo jíín Juan, te máni máá‑ni‑de ni̱ kiñi'in sɨ́ɨn‑ya̱‑dé kua'a̱n‑ya̱ jíín‑de ɨɨn yuku súkún. Te yúan, tuku ni̱ nduu‑ya̱ núu̱‑dé.
2 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, Tiago e João e levou-os sós, à parte, a um alto monte. Foi transfigurado diante deles;
3 Te sa'ma‑yá ni̱ ka̱nandii ncháa̱, kɨyi̱ xaa̱n, nátu̱'un yu'a̱ volcán. Te tú íó ni ɨɨn ja̱ súan kuu nakacha kɨyi̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes e sobremodo brancas, como nenhum lavandeiro na terra as poderia alvejar.
4 Te ni̱ ka̱ndenda Elías jíín Moisés ni̱ kajini̱‑de. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún cháa‑ún jíín Jesús.
4 Apareceu-lhes Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pedro: Maestro, va̱'a‑ga̱ ná kéndo̱o‑yó yá'a, te sá'a‑ná uni̱ ve'e kuii. Ɨɨn kuu máá‑ní, ɨnga̱ kuu Moisés, te ɨnga̱ kuu Elías, áchí‑de jíín Jesús.
5 Então, Pedro, tomando a palavra, disse: Mestre, bom é estarmos aqui e que façamos três tendas: uma será tua, outra, para Moisés, e outra, para Elias.
6 Chi̱ tú ní jiní‑de ndasa ka'a̱n‑de, chi̱ káyu̱'ú xáa̱n‑dé.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles aterrados.
7 Te ni̱ chaa̱ ɨɨn viko̱ nu̱'ún. Te ni̱ jasu̱ nɨ́ɨ́ núu̱‑dé. Te nuu̱ vikó nu̱'ún‑ún ni̱ kenda ɨɨn tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n: Ya̱'á kúu Se̱'e‑ri̱ ja̱ kúndá'ú ini̱‑ri̱, te kuni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱. Achí.
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela uma voz dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Te ni̱ ka̱ndakoto‑ni‑de. Te tuká ni ɨɨn na̱ún ní kájini̱‑de, chi̱ máá ɨ́ɨn‑na̱ Jesús.
8 E, de relance, olhando ao redor, a ninguém mais viram com eles, senão Jesus.
9 Te kánuu‑de yuku‑ún, te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑de ja̱ súan ni̱ kajini̱‑de‑ún, chi̱ onde̱ ná náchaku̱ máá Sé'e cha̱a ma̱'ñú ndɨ́yi. Achí‑ya̱.
9 Ao descerem do monte, ordenou-lhes Jesus que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Te ni̱ kañu̱'un ini̱ máá‑de tu̱'un‑ún. Te kájika̱ tu̱'ún tá'an‑de na̱ún tu̱'un kúu: Ja̱ náchaku̱ ma̱'ñú ndɨ́yi.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros que seria o ressuscitar dentre os mortos.
11 Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Te cha̱a káchaa tutu̱ naja̱ káka'a̱n‑de ja̱ kánúú ndíi Elías xna'a̱n‑ga̱, áchí‑de.
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ndíi Elías xna'a̱n‑ga̱, te nasájáá‑de ta̱ká ndatíñu. Te suni yóso tú'un nuu̱ tutú ja̱ ndó'o xaa̱n máá Sé'e cha̱a te sájá'a̱ ini̱‑i nuu̱‑yá.
12 Então, ele lhes disse: Elias, vindo primeiro, restaurará todas as coisas; como, pois, está escrito sobre o Filho do Homem que sofrerá muito e será aviltado?
13 A ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ Elías, a ni̱ kii‑de. Te ni̱ ka̱sá'a‑i ta̱ká ja̱ ní ka̱kuu ini̱‑i jíín‑de, nátu̱'un yóso tú'un‑de nuu̱ tutú, áchí‑ya̱.
13 Eu, porém, vos digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como a seu respeito está escrito.
14 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱ núu̱ sáva‑ga̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ jini̱‑ya̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱ xáa̱n, ni̱ ka̱jíkó ndúu̱‑i nɨ́ɨ́ núu̱‑dé. Te cha̱a káchaa tutu̱ kástátá'an jíín‑de.
14 Quando eles se aproximaram dos discípulos, viram numerosa multidão ao redor e que os escribas discutiam com eles.
15 Yúan‑na te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kajini̱‑ni‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ katau̱‑i kua'a̱n‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑yá.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, tomada de surpresa, correu para ele e o saudava.
16 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑i: Na̱ sɨkɨ̱ kástátá'an‑ró jíín‑de jíná'an‑de, áchí‑ya̱.
16 Então, ele interpelou os escribas: Que é que discutíeis com eles?
17 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n ɨɨn cha̱a ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún: Maestro, va̱i nchaka‑ná se̱'e‑ná nuu̱‑ní, chi̱ tá'a̱n‑i ɨɨn tachi̱ ñí'ín.
17 E um, dentre a multidão, respondeu: Mestre, trouxe-te o meu filho, possesso de um espírito mudo;
18 Te tachi̱‑ún, ndéni kúu te nú ni̱ tɨɨn‑ni‑i, te já'ni yí'í‑ni‑i. Te sjáa‑ni ti'iñu̱ yu'u‑í. Te skɨ́'ñi nu̱'un‑i. Te kua̱'ichi̱‑i sá'a. Te ni̱ ka'a̱n‑ná jíín cháa káskuá'a jíín‑ní ja̱ ná kíñi'in‑de ki'i̱n. Te tú ní kákuu sá'a‑de, áchí‑de.
18 e este, onde quer que o apanha, lança-o por terra, e ele espuma, rilha os dentes e vai definhando. Roguei a teus discípulos que o expelissem, e eles não puderam.
19 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Ña̱yɨvɨ xáa̱n ní'in ini̱ kákuu‑ró. Na̱saa‑ga̱ kɨvɨ kúnchaa̱‑ri̱ jíín‑ró. Te na̱saa‑ga̱ kɨvɨ̱ ndó'o‑ri̱ jíín‑ró. Kua̱'a‑i ná kíi‑i nuu̱‑rí núsáá, áchí‑ya̱.
19 Então, Jesus lhes disse: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei? Trazei-mo.
20 Te ni̱ kaja̱'a‑de‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ jini̱‑i‑ya̱. Te tachi̱‑ún, ni̱ ja'ni yí'í xáa̱n‑ní‑i. Te ni̱ ndua̱‑i nuu̱ ñú'un. Te ni̱ tuu‑í. Te ni̱ jaa ti'iñu̱ yu'u‑í.
20 E trouxeram-lho; quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o agitou com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Te Jesús, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá táa̱‑i: Na̱saa kɨvɨ̱ ní kuu tá'a̱n‑i tachi̱ yá'a, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Onde̱ lúlí‑i.
21 Perguntou Jesus ao pai do menino: Há quanto tempo isto lhe sucede? Desde a infância, respondeu;
22 Te tondó tɨnɨ̱ jínu ni̱ kuu chíndee‑i nuu̱ ñú'u̱n jíín núu̱ ndúcha, ja̱ ká'ni‑í kuní. Ko nú kuu sá'a‑ní, kundá'ú ini̱‑ní náá. Te chindéé chítuu‑ní náá, áchí‑de.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar; mas, se tu podes alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Te nú kándíja‑ró, chi cha̱a kándíja te kuu ta̱ká ja̱ kuní‑de, áchí‑ya̱.
23 Ao que lhe respondeu Jesus: Se podes! Tudo é possível ao que crê.
24 Yúan‑na te máá táa̱ su̱chí‑ún, ni̱ ka'a̱n jaa‑ni‑de: Kándíja‑ná, ko chindéé chítuu‑ní náá chi̱ tú kándíja va̱'a va̱'a‑ná, áchí‑de.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou [com lágrimas]: Eu creio! Ajuda-me na minha falta de fé!
25 Te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ ní katau̱ ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún kua'a̱n‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín tachí kíni‑ún: Tachi̱ ñí'ín só'ó, ruu̱ tá'ú‑rí tiñu nuu̱‑ro̱. Kenda‑ró iní‑i, te ma̱ ndɨ́vɨ‑ga̱‑ro̱ iní‑i, áchí‑ya̱ jíín.
25 Vendo Jesus que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai deste jovem e nunca mais tornes a ele.
26 Yúan‑na te tachi̱‑ún, ni̱ kana kó'ó. Te tɨnɨ̱ jínu ni̱ ja'ni yí'í xáa̱n‑gá‑i. Te ni̱ kenda kua'a̱n. Te máá súchí‑ún, ni̱ kundɨ̱yi‑ni‑i. Te ni̱ kaka'a̱n tɨnɨ̱ ña̱yɨvɨ: A ni̱ ji'i̱‑i, áchí.
26 E ele, clamando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: Morreu.
27 Te Jesús, ni̱ tɨɨn‑ya̱ ndá'a‑í, te ni̱ ndukani‑ya̱‑í. Te ni̱ ndukuiñi̱‑i.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Te nuu̱ ní kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e, te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún sɨ́ɨn‑de‑ya̱: Naja̱ tú ní kákuu kiñi'in‑ná tachi̱‑ún ki'i̱n, áchí‑de.
28 Quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ɨɨn tá'an yu̱án, ni ma̱ kénda kutɨ kí'i̱n, te nú tú kaka̱n ta'u̱‑yo̱ te kondicha̱ ini̱‑yo̱, áchí‑ya̱.
29 Respondeu-lhes: Esta casta não pode sair senão por meio de oração [e jejum].
30 Te ni̱ ka̱kenda‑ya̱ yúan. Te ni̱ kaja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ íchi ndáñúu̱ Galilea. Te tú ní kuní‑ya̱ já kúni tu̱'un ni ɨɨn.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que ninguém o soubesse;
31 Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá: Ña̱yɨvɨ yá'a nastúu‑i máá Sé'e cha̱a nuu̱ ndá'a sáva‑ga̱ cha̱a. Te cha̱a‑ún, ka'ni‑dé‑ya̱. Ko nú ni̱ ji'i̱‑ya̱, te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens, e o matarão; mas, três dias depois da sua morte, ressuscitará.
32 Te máá‑de, tú ní kájuku̱'un ini̱‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ kayu̱'ú‑de kaka̱ tu̱'ún‑de‑ya̱.
32 Eles, contudo, não compreendiam isto e temiam interrogá-lo.
33 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ñúu̱ Capernaum. Te nuu̱ ní kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e, te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Na̱ún tu̱'un ni̱ kanda̱tu̱'ún‑ró íchi‑ún, áchí‑ya̱.
33 Tendo eles partido para Cafarnaum, estando ele em casa, interrogou os discípulos: De que é que discorríeis pelo caminho?
34 Te máá‑de, tú ní káka'a̱n kutɨ‑dé. Chi̱ ichi‑ún ni̱ ka̱státá'an‑de ndé cha̱a kuu ñá'nu‑ga̱.
34 Mas eles guardaram silêncio; porque, pelo caminho, haviam discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Yúan‑na te ni̱ jungo̱o‑ya̱. Te ni̱ kana‑ya̱ xiní ndɨ́'uxí uu̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Nú ndé cha̱a kuní‑de kunúú‑de, te nduu‑de sandɨ̱'ɨ́‑na̱ nuu̱ táká tá'an‑de. Te kuatíñu‑de nuu̱ tá'an‑de.
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e lhes disse: Se alguém quer ser o primeiro, será o último e servo de todos.
36 Te ni̱ tɨɨn‑ya̱ ɨ́ɨn su̱chí lúlí. Te ni̱ jani‑ya̱‑í ma̱'ñú‑de. Te ni̱ junu nchaa̱‑ya̱‑í. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 Cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑rí kuatá'ú‑de ɨɨn su̱chí lúlí nátu̱'un su̱chí yá'a, te ruu̱ kuatá'ú‑de. Te cha̱a kuatá'ú rúu̱, nasu̱ rúu̱, chi̱ I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱ kuatá'ú‑de, áchí‑ya̱.
37 Qualquer que receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber, não recebe a mim, mas ao que me enviou.
38 Te ni̱ ka'a̱n Juan jíín‑yá: Maestro, ni̱ kajini̱‑ná ɨɨn cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑ní ni̱ kiñi'in‑de tachi̱ kíni kája'a̱n. Te tú ndikín‑de yóó. Te ni̱ kajasu̱‑ná nuu̱‑dé. Chi̱ tú ndikín‑de yóó, áchí‑de.
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que, em teu nome, expelia demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não seguia conosco.
39 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ma̱ kasú‑ro̱ núu̱‑dé, chi̱ ɨɨn cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑rí sá'a‑de tiñu ñá'nu, ma̱ kúu naka'a̱n‑de sɨkɨ̱‑rí.
39 Mas Jesus respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e, logo a seguir, possa falar mal de mim.
40 Chi cha̱a tú ká'a̱n sɨkɨ̱‑yo̱, ndújíín‑de jíín‑yó.
40 Pois quem não é contra nós é por nós.
41 Te nú ndé cha̱a kua̱'a‑de ɨɨn yajin ndúcha kó'o‑ró jíín sɨ́'vɨ́‑rí, te nú súan ná sá'a‑de chi̱ kándujíín‑ró jíín Cristo, ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ má xnáa‑dé ya̱'u‑de.
41 Porquanto, aquele que vos der de beber um copo de água, em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.
42 Te nú ɨɨn su̱chí lúlí yá'a kándíja‑i ruu̱ te kɨ̱vɨ‑i kua̱chi sá'a ɨɨn cha̱a, te va'a̱‑ga̱ nú ní nú'ni̱ ɨɨn yo̱só ká'nu suku̱n‑dé, te kenda‑de ki'i̱n‑de nuu̱ ndúcha mar núú.
42 E quem fizer tropeçar a um destes pequeninos crentes, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse lançado no mar.
43 Te nú nda'a‑ro kuní skɨ́vɨ róó nuu̱ íó kua̱chi, xɨtɨ ná kí'i̱n. Va'a̱‑ga̱ ja̱ kúchaku̱ tɨ́kú'lu‑ró, nasu̱ já kóo ndendúú nda'a‑ro kí'i̱n‑ro̱ núu̱ infierno, nuu̱ kayú ñu'u̱n ja̱ má ndá'va̱ kutɨ.
43 E, se tua mão te faz tropeçar, corta-a; pois é melhor entrares maneta na vida do que, tendo as duas mãos, ires para o inferno, para o fogo inextinguível
44 Te yúan, ni tɨ̱ndákú‑de ma̱ kúu̱‑tɨ̱. Te ni ñu'u̱n‑ún ma̱ ndá'va̱ kutɨ.
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Te nú ja'a̱‑ro̱ kuní skɨ́vɨ róó nuu̱ íó kua̱chi, xɨtɨ ná kí'i̱n. Va'a̱‑ga̱ ja̱ kúchaku̱ tɨ́kú'lu‑ró, nasu̱ já kóo ndendúú ja'a̱‑ro̱ kí'i̱n‑ro̱ núu̱ infierno, nuu̱ kayú ñu'u̱n ja̱ má ndá'va̱ kutɨ.
45 E, se teu pé te faz tropeçar, corta-o; é melhor entrares na vida aleijado do que, tendo os dois pés, seres lançado no inferno
46 Te yúan, ni tɨ̱ndákú‑de ma̱ kúu̱‑tɨ̱. Te ni ñu'u̱n‑ún ma̱ ndá'va̱ kutɨ.
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Te nú nduchi‑ro kuní skɨ́vɨ róó nuu̱ íó kua̱chi, tava ná kí'i̱n. Va'a̱‑ga̱ kɨ́vɨ‑ró ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu jíín ɨ́ɨn‑ni nduchi‑ro, nasu̱ já kóo ndendúú nduchi‑ro kí'i̱n‑ro̱ núu̱ infierno.
47 E, se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o; é melhor entrares no reino de Deus com um só dos teus olhos do que, tendo os dois seres lançado no inferno,
48 Te yúan, ni tɨ̱ndákú‑de ma̱ kúu̱‑tɨ̱. Te ni ñu'u̱n‑ún ma̱ ndá'va̱ kutɨ.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Chi ta̱ká cha̱a kuu u'a̱‑de sá'a ñu'u̱n. Te ta̱ká ku̱ñu ni̱ soko̱, kuu u'a̱ sá'a ñii̱.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Va̱'a íó ñii̱. Ko nú ñii̱‑ún ná náa xikó u'a̱, ndasa ndu'u'a̱ sá'a‑ró núsáá. Ná kúñava̱'a‑ró ñíi̱ iní máá‑ró. Te ma̱ kána̱á‑ro̱ jíín tá'an‑ró, áchí‑ya̱ jíín‑de.
50 Bom é o sal; mas, se o sal vier a tornar-se insípido, como lhe restaurar o sabor? Tende sal em vós mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.