Marcos 9

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de jíná'an‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ió sava cha̱a ká'i̱in yá'a ja̱ má kúu̱ kutɨ‑dé onde̱ nú tú kuni̱‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, ndasa kii jíín fuerza, áchí‑ya̱.
1 Disse-lhes mais: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus já chegando com poder.
2 Yúan‑na te nuu̱ iñú kɨvɨ̱ te ni̱ jaka Jesús Pedro jíín Jacobo jíín Juan, te máni máá‑ni‑de ni̱ kiñi'in sɨ́ɨn‑ya̱‑dé kua'a̱n‑ya̱ jíín‑de ɨɨn yuku súkún. Te yúan, tuku ni̱ nduu‑ya̱ núu̱‑dé.
2 Seis dias depois tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os levou à parte sós, a um alto monte; e foi transfigurado diante deles;
3 Te sa'ma‑yá ni̱ ka̱nandii ncháa̱, kɨyi̱ xaa̱n, nátu̱'un yu'a̱ volcán. Te tú íó ni ɨɨn ja̱ súan kuu nakacha kɨyi̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a.
3 as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas, tais como nenhum lavandeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Te ni̱ ka̱ndenda Elías jíín Moisés ni̱ kajini̱‑de. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún cháa‑ún jíín Jesús.
4 E apareceu-lhes Elias com Moisés, e falavam com Jesus.
5 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pedro: Maestro, va̱'a‑ga̱ ná kéndo̱o‑yó yá'a, te sá'a‑ná uni̱ ve'e kuii. Ɨɨn kuu máá‑ní, ɨnga̱ kuu Moisés, te ɨnga̱ kuu Elías, áchí‑de jíín Jesús.
5 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é estarmos aqui; façamos, pois, três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
6 Chi̱ tú ní jiní‑de ndasa ka'a̱n‑de, chi̱ káyu̱'ú xáa̱n‑dé.
6 Pois não sabia o que havia de dizer, porque ficaram atemorizados.
7 Te ni̱ chaa̱ ɨɨn viko̱ nu̱'ún. Te ni̱ jasu̱ nɨ́ɨ́ núu̱‑dé. Te nuu̱ vikó nu̱'ún‑ún ni̱ kenda ɨɨn tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n: Ya̱'á kúu Se̱'e‑ri̱ ja̱ kúndá'ú ini̱‑ri̱, te kuni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱. Achí.
7 Nisto veio uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Te ni̱ ka̱ndakoto‑ni‑de. Te tuká ni ɨɨn na̱ún ní kájini̱‑de, chi̱ máá ɨ́ɨn‑na̱ Jesús.
8 De repente, tendo olhado em redor, não viram mais a ninguém consigo, senão só a Jesus.
9 Te kánuu‑de yuku‑ún, te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑de ja̱ súan ni̱ kajini̱‑de‑ún, chi̱ onde̱ ná náchaku̱ máá Sé'e cha̱a ma̱'ñú ndɨ́yi. Achí‑ya̱.
9 Enquanto desciam do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do homem ressurgisse dentre os mortos.
10 Te ni̱ kañu̱'un ini̱ máá‑de tu̱'un‑ún. Te kájika̱ tu̱'ún tá'an‑de na̱ún tu̱'un kúu: Ja̱ náchaku̱ ma̱'ñú ndɨ́yi.
10 E eles guardaram o caso em segredo, indagando entre si o que seria o ressurgir dentre os mortos.
11 Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Te cha̱a káchaa tutu̱ naja̱ káka'a̱n‑de ja̱ kánúú ndíi Elías xna'a̱n‑ga̱, áchí‑de.
11 Então lhe perguntaram: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ndíi Elías xna'a̱n‑ga̱, te nasájáá‑de ta̱ká ndatíñu. Te suni yóso tú'un nuu̱ tutú ja̱ ndó'o xaa̱n máá Sé'e cha̱a te sájá'a̱ ini̱‑i nuu̱‑yá.
12 Respondeu-lhes Jesus: Na verdade Elias havia de vir primeiro, a restaurar todas as coisas; e como é que está escrito acerca do Filho do homem que ele deva padecer muito a ser aviltado?
13 A ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ Elías, a ni̱ kii‑de. Te ni̱ ka̱sá'a‑i ta̱ká ja̱ ní ka̱kuu ini̱‑i jíín‑de, nátu̱'un yóso tú'un‑de nuu̱ tutú, áchí‑ya̱.
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo quanto quiseram, como dele está escrito.
14 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱ núu̱ sáva‑ga̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ jini̱‑ya̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱ xáa̱n, ni̱ ka̱jíkó ndúu̱‑i nɨ́ɨ́ núu̱‑dé. Te cha̱a káchaa tutu̱ kástátá'an jíín‑de.
14 Quando chegaram aonde estavam os discípulos, viram ao redor deles uma grande multidão, e alguns escribas a discutirem com eles.
15 Yúan‑na te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kajini̱‑ni‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ katau̱‑i kua'a̱n‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑yá.
15 E logo toda a multidão, vendo a Jesus, ficou grandemente surpreendida; e correndo todos para ele, o saudavam.
16 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑i: Na̱ sɨkɨ̱ kástátá'an‑ró jíín‑de jíná'an‑de, áchí‑ya̱.
16 Perguntou ele aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n ɨɨn cha̱a ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún: Maestro, va̱i nchaka‑ná se̱'e‑ná nuu̱‑ní, chi̱ tá'a̱n‑i ɨɨn tachi̱ ñí'ín.
17 Respondeu-lhe um dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Te tachi̱‑ún, ndéni kúu te nú ni̱ tɨɨn‑ni‑i, te já'ni yí'í‑ni‑i. Te sjáa‑ni ti'iñu̱ yu'u‑í. Te skɨ́'ñi nu̱'un‑i. Te kua̱'ichi̱‑i sá'a. Te ni̱ ka'a̱n‑ná jíín cháa káskuá'a jíín‑ní ja̱ ná kíñi'in‑de ki'i̱n. Te tú ní kákuu sá'a‑de, áchí‑de.
18 e este, onde quer que o apanha, convulsiona-o, de modo que ele espuma, range os dentes, e vai definhando; e eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Ña̱yɨvɨ xáa̱n ní'in ini̱ kákuu‑ró. Na̱saa‑ga̱ kɨvɨ kúnchaa̱‑ri̱ jíín‑ró. Te na̱saa‑ga̱ kɨvɨ̱ ndó'o‑ri̱ jíín‑ró. Kua̱'a‑i ná kíi‑i nuu̱‑rí núsáá, áchí‑ya̱.
19 Ao que Jesus lhes respondeu: ó geração incrédula! até quando estarei convosco? até quando vos hei de suportar? Trazei-mo.
20 Te ni̱ kaja̱'a‑de‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ jini̱‑i‑ya̱. Te tachi̱‑ún, ni̱ ja'ni yí'í xáa̱n‑ní‑i. Te ni̱ ndua̱‑i nuu̱ ñú'un. Te ni̱ tuu‑í. Te ni̱ jaa ti'iñu̱ yu'u‑í.
20 Então lho trouxeram; e quando ele viu a Jesus, o espírito imediatamente o convulsionou; e o endemoninhado, caindo por terra, revolvia-se espumando.
21 Te Jesús, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá táa̱‑i: Na̱saa kɨvɨ̱ ní kuu tá'a̱n‑i tachi̱ yá'a, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Onde̱ lúlí‑i.
21 E perguntou Jesus ao pai dele: Há quanto tempo sucede-lhe isto? Respondeu ele: Desde a infância;
22 Te tondó tɨnɨ̱ jínu ni̱ kuu chíndee‑i nuu̱ ñú'u̱n jíín núu̱ ndúcha, ja̱ ká'ni‑í kuní. Ko nú kuu sá'a‑ní, kundá'ú ini̱‑ní náá. Te chindéé chítuu‑ní náá, áchí‑de.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo, e na água, para o destruir; mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Te nú kándíja‑ró, chi cha̱a kándíja te kuu ta̱ká ja̱ kuní‑de, áchí‑ya̱.
23 Ao que lhe disse Jesus: Se podes!-tudo é possível ao que crê.
24 Yúan‑na te máá táa̱ su̱chí‑ún, ni̱ ka'a̱n jaa‑ni‑de: Kándíja‑ná, ko chindéé chítuu‑ní náá chi̱ tú kándíja va̱'a va̱'a‑ná, áchí‑de.
24 Imediatamente o pai do menino, clamando, {com lágrimas} disse: Creio! Ajuda a minha incredulidade.
25 Te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ ní katau̱ ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún kua'a̱n‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín tachí kíni‑ún: Tachi̱ ñí'ín só'ó, ruu̱ tá'ú‑rí tiñu nuu̱‑ro̱. Kenda‑ró iní‑i, te ma̱ ndɨ́vɨ‑ga̱‑ro̱ iní‑i, áchí‑ya̱ jíín.
25 E Jesus, vendo que a multidão, correndo, se aglomerava, repreendeu o espírito imundo, dizendo: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: Sai dele, e nunca mais entres nele.
26 Yúan‑na te tachi̱‑ún, ni̱ kana kó'ó. Te tɨnɨ̱ jínu ni̱ ja'ni yí'í xáa̱n‑gá‑i. Te ni̱ kenda kua'a̱n. Te máá súchí‑ún, ni̱ kundɨ̱yi‑ni‑i. Te ni̱ kaka'a̱n tɨnɨ̱ ña̱yɨvɨ: A ni̱ ji'i̱‑i, áchí.
26 E ele, gritando, e agitando-o muito, saiu; e ficou o menino como morto, de modo que a maior parte dizia: Morreu.
27 Te Jesús, ni̱ tɨɨn‑ya̱ ndá'a‑í, te ni̱ ndukani‑ya̱‑í. Te ni̱ ndukuiñi̱‑i.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele ficou em pé.
28 Te nuu̱ ní kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e, te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún sɨ́ɨn‑de‑ya̱: Naja̱ tú ní kákuu kiñi'in‑ná tachi̱‑ún ki'i̱n, áchí‑de.
28 E quando entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
29 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ɨɨn tá'an yu̱án, ni ma̱ kénda kutɨ kí'i̱n, te nú tú kaka̱n ta'u̱‑yo̱ te kondicha̱ ini̱‑yo̱, áchí‑ya̱.
29 Respondeu-lhes: Esta casta não sai de modo algum, salvo à força de oração {e jejum.}
30 Te ni̱ ka̱kenda‑ya̱ yúan. Te ni̱ kaja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ íchi ndáñúu̱ Galilea. Te tú ní kuní‑ya̱ já kúni tu̱'un ni ɨɨn.
30 Depois, tendo partido dali, passavam pela Galiléia, e ele não queria que ninguém o soubesse;
31 Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá: Ña̱yɨvɨ yá'a nastúu‑i máá Sé'e cha̱a nuu̱ ndá'a sáva‑ga̱ cha̱a. Te cha̱a‑ún, ka'ni‑dé‑ya̱. Ko nú ni̱ ji'i̱‑ya̱, te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
31 porque ensinava a seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, que o matarão; e morto ele, depois de três dias ressurgirá.
32 Te máá‑de, tú ní kájuku̱'un ini̱‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ kayu̱'ú‑de kaka̱ tu̱'ún‑de‑ya̱.
32 Mas eles não entendiam esta palavra, e temiam interrogá-lo.
33 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ñúu̱ Capernaum. Te nuu̱ ní kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e, te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Na̱ún tu̱'un ni̱ kanda̱tu̱'ún‑ró íchi‑ún, áchí‑ya̱.
33 Chegaram a Cafarnaum. E estando ele em casa, perguntou-lhes: Que estáveis discutindo pelo caminho?
34 Te máá‑de, tú ní káka'a̱n kutɨ‑dé. Chi̱ ichi‑ún ni̱ ka̱státá'an‑de ndé cha̱a kuu ñá'nu‑ga̱.
34 Mas eles se calaram, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles era o maior.
35 Yúan‑na te ni̱ jungo̱o‑ya̱. Te ni̱ kana‑ya̱ xiní ndɨ́'uxí uu̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Nú ndé cha̱a kuní‑de kunúú‑de, te nduu‑de sandɨ̱'ɨ́‑na̱ nuu̱ táká tá'an‑de. Te kuatíñu‑de nuu̱ tá'an‑de.
35 E ele, sentando-se, chamou os doze e lhes disse: se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Te ni̱ tɨɨn‑ya̱ ɨ́ɨn su̱chí lúlí. Te ni̱ jani‑ya̱‑í ma̱'ñú‑de. Te ni̱ junu nchaa̱‑ya̱‑í. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de:
36 Então tomou uma criança, pô-la no meio deles e, abraçando-a, disse-lhes:
37 Cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑rí kuatá'ú‑de ɨɨn su̱chí lúlí nátu̱'un su̱chí yá'a, te ruu̱ kuatá'ú‑de. Te cha̱a kuatá'ú rúu̱, nasu̱ rúu̱, chi̱ I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱ kuatá'ú‑de, áchí‑ya̱.
37 Qualquer que em meu nome receber uma destas crianças, a mim me recebe; e qualquer que me recebe a mim, recebe não a mim mas àquele que me enviou.
38 Te ni̱ ka'a̱n Juan jíín‑yá: Maestro, ni̱ kajini̱‑ná ɨɨn cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑ní ni̱ kiñi'in‑de tachi̱ kíni kája'a̱n. Te tú ndikín‑de yóó. Te ni̱ kajasu̱‑ná nuu̱‑dé. Chi̱ tú ndikín‑de yóó, áchí‑de.
38 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios, e nós lho proibimos, porque não nos seguia.
39 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ma̱ kasú‑ro̱ núu̱‑dé, chi̱ ɨɨn cha̱a ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑rí sá'a‑de tiñu ñá'nu, ma̱ kúu naka'a̱n‑de sɨkɨ̱‑rí.
39 Jesus, porém, respondeu: Não lho proibais; porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim;
40 Chi cha̱a tú ká'a̱n sɨkɨ̱‑yo̱, ndújíín‑de jíín‑yó.
40 pois quem não é contra nós, é por nós.
41 Te nú ndé cha̱a kua̱'a‑de ɨɨn yajin ndúcha kó'o‑ró jíín sɨ́'vɨ́‑rí, te nú súan ná sá'a‑de chi̱ kándujíín‑ró jíín Cristo, ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ má xnáa‑dé ya̱'u‑de.
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, em verdade vos digo que de modo algum perderá a sua recompensa.
42 Te nú ɨɨn su̱chí lúlí yá'a kándíja‑i ruu̱ te kɨ̱vɨ‑i kua̱chi sá'a ɨɨn cha̱a, te va'a̱‑ga̱ nú ní nú'ni̱ ɨɨn yo̱só ká'nu suku̱n‑dé, te kenda‑de ki'i̱n‑de nuu̱ ndúcha mar núú.
42 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que fosse lançado no mar.
43 Te nú nda'a‑ro kuní skɨ́vɨ róó nuu̱ íó kua̱chi, xɨtɨ ná kí'i̱n. Va'a̱‑ga̱ ja̱ kúchaku̱ tɨ́kú'lu‑ró, nasu̱ já kóo ndendúú nda'a‑ro kí'i̱n‑ro̱ núu̱ infierno, nuu̱ kayú ñu'u̱n ja̱ má ndá'va̱ kutɨ.
43 E se a tua mão te fizer tropeçar, corta-a; melhor é entrares na vida aleijado, do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga.
44 Te yúan, ni tɨ̱ndákú‑de ma̱ kúu̱‑tɨ̱. Te ni ñu'u̱n‑ún ma̱ ndá'va̱ kutɨ.
44 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
45 Te nú ja'a̱‑ro̱ kuní skɨ́vɨ róó nuu̱ íó kua̱chi, xɨtɨ ná kí'i̱n. Va'a̱‑ga̱ ja̱ kúchaku̱ tɨ́kú'lu‑ró, nasu̱ já kóo ndendúú ja'a̱‑ro̱ kí'i̱n‑ro̱ núu̱ infierno, nuu̱ kayú ñu'u̱n ja̱ má ndá'va̱ kutɨ.
45 Ou, se o teu pé te fizer tropeçar, corta-o; melhor é entrares coxo na vida, do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno.
46 Te yúan, ni tɨ̱ndákú‑de ma̱ kúu̱‑tɨ̱. Te ni ñu'u̱n‑ún ma̱ ndá'va̱ kutɨ.
46 {onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.}
47 Te nú nduchi‑ro kuní skɨ́vɨ róó nuu̱ íó kua̱chi, tava ná kí'i̱n. Va'a̱‑ga̱ kɨ́vɨ‑ró ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu jíín ɨ́ɨn‑ni nduchi‑ro, nasu̱ já kóo ndendúú nduchi‑ro kí'i̱n‑ro̱ núu̱ infierno.
47 Ou, se o teu olho te fizer tropeçar, lança-o fora; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no inferno.
48 Te yúan, ni tɨ̱ndákú‑de ma̱ kúu̱‑tɨ̱. Te ni ñu'u̱n‑ún ma̱ ndá'va̱ kutɨ.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 Chi ta̱ká cha̱a kuu u'a̱‑de sá'a ñu'u̱n. Te ta̱ká ku̱ñu ni̱ soko̱, kuu u'a̱ sá'a ñii̱.
49 Porque cada um será salgado com fogo.
50 Va̱'a íó ñii̱. Ko nú ñii̱‑ún ná náa xikó u'a̱, ndasa ndu'u'a̱ sá'a‑ró núsáá. Ná kúñava̱'a‑ró ñíi̱ iní máá‑ró. Te ma̱ kána̱á‑ro̱ jíín tá'an‑ró, áchí‑ya̱ jíín‑de.
50 Bom é o sal; mas, se o sal se tornar insípido, com que o haveis de temperar? Tende sal em vós mesmos, e guardai a paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.