Marcos 8

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te kɨvɨ̱‑ún, ni̱ i̱o kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ, te tú na̱ún káji‑í. Te ni̱ kana Jesús xini̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de:
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 Kúndá'ú ini̱‑ri̱ ña̱yɨvɨ kuá'a̱ yá'a, chi̱ a ni̱ kuu uni̱ kɨvɨ̱ káxiu̱kú‑i jíín‑rí, te tú na̱ún káji‑í.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Te nú natájí‑rí‑i no'o̱n ndicha̱‑i ve'e‑i, te sava ichi te kui̱tá ii̱‑í, chi̱ íó sava‑i jíká vái koyo‑i, áchí‑ya̱.
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Te ndéchi kíi staa̱ kée ndá'a̱ chi̱i ña̱yɨvɨ yá'a, chi̱ máni ñu'un té'é kúu yá'a. Achí‑de.
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Na̱saa staa̱ kándi̱so‑ró. Achí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Usia̱‑ni sta̱tilá, áchí‑de.
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Yúan‑na te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún ja̱ ná júngo̱o‑i nuu̱ ñú'un. Te ni̱ ki'in‑ya̱ ndɨ́'usiá sta̱tilá‑ún. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ sákuáchí‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá, ja̱ ná káni‑de nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ ka̱jani‑de nuu̱‑í.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Te suni kándi̱so‑de yaku̱ ti̱yáká lúlí. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja'a̱‑tɨ́. Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu ja̱ súni ná káni‑de nuu̱‑í.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Te ni̱ ka̱yee‑í. Te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑i. Te ni̱ kendo̱o‑ga̱. Te ni̱ ka̱nastútú‑de usia̱ ndo'o̱ já ní kendo̱o kuáchí.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱yee‑ún íó nátu̱'un kuu̱n mil‑i. Te ni̱ jacha̱‑ya̱‑í kua'a̱n‑i.
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Yúan‑na te ni̱ kɨ̱vɨ‑ni‑ya̱ iní barco jíín cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ chaa̱‑ya̱ ndáñúu̱ Dalmanuta.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Te yúan ni̱ cha̱koyo cha̱a fariseo. Te ni̱ ka̱kejá'á‑de káxndichí‑de‑ya̱ kájika̱n‑de tuni̱ ichi ándɨ́vɨ́ núu̱‑yá chi̱ koto nchaa̱‑de‑ya̱ kákuni̱‑de.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Te ni̱ jaka̱ nu̱u ini̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Naja̱ kájika̱n ña̱yɨvɨ yá'a tuni̱ nuu̱‑rí. Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ma̱ kuá'a‑ri̱ ni ɨɨn tuni̱ nuu̱ ñáyɨvɨ yá'a.
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Te ni̱ skéndo̱o‑ya̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ndɨ̱vɨ tuku‑ya̱ iní barco, te kua'a̱n‑ya̱ ɨngá lado.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱naa iní‑de kundiso‑de staa̱. Chi̱ ɨɨn‑ni sta̱tilá kándi̱so‑de ini̱ barco.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de: Koto va̱'a‑ró máá‑ró núu̱ yújan íá cháa fariseo jíín núu̱ yújan íá Herodes, áchí‑ya̱.
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Te kándatu̱'ún máá‑de: Sɨkɨ̱ já tú kándi̱so‑yó stáa̱ núsáá, áchí‑de.
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Te ni̱ jini̱ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ kándatu̱'ún‑ró. Ja̱ tú kándi̱so‑ró stáa̱ náún. Á tú kájini̱‑ro̱. Á cha'a̱n‑ga̱ juku̱'un ini̱‑ro̱. Sáni ndava iní añú‑ro̱ náún.
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Ká'i̱o so̱'o‑ró, te á tú kájini so̱'o‑ró. Ká'i̱o nduchi‑ro, te á tú kánde̱'é‑ró, te á tú kánuku̱'un ini̱‑ro̱.
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 Te na̱saa ji̱ka chítú ndɨ́ɨ státilá ni̱ kendo̱o kuáchí ní ka̱nastútú‑ró kɨvɨ́ ní sákuáchí‑rí u'u̱n sta̱tilá ni̱ ka̱yee ú'u̱n mil cha̱a, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Uxi̱ uu̱‑ni, áchí‑de.
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Te ni̱ ka'a̱n tuku‑ya̱: Te na̱saa ndo'o̱ chítú ndɨ́ɨ státilá ni̱ kendo̱o kuáchí ní ka̱nastútú‑ró kɨvɨ́ ní sákuáchí‑rí usia̱ sta̱tilá ni̱ ka̱yee kúu̱n mil ña̱yɨvɨ, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Usia̱‑ni, áchí‑de.
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te onde̱ vina tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ náún, áchí‑ya̱.
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ñúu̱ Betsaida. Te ni̱ ka̱kinchaka‑i ɨɨn cha̱a kuáá núu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá ja̱ ná ké'é‑yá‑de.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Yúan‑na te ni̱ tɨɨn‑ya̱ ndá'a cháa kuáá‑ún. Te ni̱ kiñi'in‑ya̱‑dé ñuu̱‑ún. Te ni̱ tɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑yá nduchi‑dé. Te ni̱ xndée‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱‑dé. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Á jiní‑ro̱ yakú, áchí‑ya̱.
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Te máá‑de, ni̱ ndakoto‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Jiní‑ná ta̱ká cha̱a. Ko nátu̱'un yunu jiní‑ná‑de kájika‑de, áchí‑de.
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Yúan‑na te ni̱ chaa tuku‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱ ndúchi‑dé. Te ni̱ ndakoto va̱'a‑de. Te ni̱ nduva̱'a ii̱‑dé. Te onde̱ jíká te ni̱ jini̱ kájí‑de ndivii.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Te ni̱ na̱tájí‑yá‑de kua̱no'on‑dé ve'e‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ma̱ kɨ́vɨ‑ró iní ñuu̱. Te ni ɨɨn nuu̱ cháa ñuu̱‑ún ma̱ kachí‑ro̱, áchí‑ya̱.
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Te ni̱ kenda Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá kua'a̱n‑ya̱ jíín‑de ichi táká ñuu̱ ndañúu̱ Cesarea de Filipo. Te ichi‑ún ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Te ruu̱, na̱ cha̱a kúu‑ri̱ káka'a̱n ña̱yɨvɨ, áchí‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱‑yá: Juan ja̱ skuánducha, káka'a̱n‑i. Te sava‑i: Elías. Te sava‑ga̱‑i: Ɨɨn cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá, áchí‑de.
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te róó, na̱ cha̱a kúu‑ri̱ káka'a̱n máá‑ró, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Máá‑ní kúu Cristo, áchí‑de jíín‑yá.
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de jíná'an‑de ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑de tu̱'un‑ya̱.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Te ni̱ kejá'á‑yá ni̱ stá'a̱n‑ya̱ núu̱‑dé ja̱ jínu ñú'ún ndó'o xaa̱n máá Sé'e cha̱a. Te cha̱a ni̱ ka̱yii jíín táká sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ ma̱ kuátú'ún‑de‑ya̱, chi̱ ka'ni‑dé‑ya̱. Te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱, áchí‑ya̱.
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Te kájí ní ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a. Yúan‑na te Pedro, ni̱ tɨɨn‑de‑ya̱. Te ni̱ kejá'á‑de ká'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱‑yá.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Te máá‑yá, ni̱ jíó káva‑ya̱. Te ni̱ ndakoto‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá nuu̱ Pedro: Satanás, kuxio ki'i̱n‑ro̱, chi̱ tú júku̱'un ini̱‑ro̱ tú'un Dios, chi̱ sa tu̱'un cha̱a júku̱'un ini̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Te ni̱ kana‑ya̱ xiní ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún jíín cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ni cha̱a nú kuní‑de kii‑de yata̱‑rí, te ma̱ chíñú'ún‑de máá‑de, te ná kuándéé iní‑de jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, te ná kúndiki̱n‑de ruu̱ kii‑de.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Chi cha̱a jítú iní‑de ka̱ku‑de chi̱i tu̱ndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, naa‑dé. Te va̱sa ná kúu̱ ɨɨn cha̱a ja̱ sɨkɨ́ rúu̱ jíín sɨkɨ́ tú'un va̱'a‑ri̱, ko ka̱ku‑de.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Chi na̱ún ní'i̱n cháa va̱sa ná kúndéé‑de ni'i̱n‑dé nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ, te nú xnáa‑dé añú‑de.
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 Xí na̱ún chúnáa cháa añú‑de.
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Chi̱ nú ndé cha̱a kúka nuu̱ iní‑de nuu̱‑rí jíín núu̱ tú'un ká'a̱n‑ri̱ ma̱'nú ñáyɨvɨ yá'a ja̱ kái̱sɨ́kɨ ncháa̱‑i Dios jíín má'ñú cháa kásá'a kua̱chi, te suni súan kuka nuu̱ iní máá Sé'e cha̱a nuu̱‑dé, kɨvɨ̱ ndíi‑ya̱ jíín táká ndajá'a̱ ndóo‑ya̱. Te kɨvɨ̱‑ún ndúñá'nu‑ya̱ sá'a Táa̱‑ya̱, áchí‑ya̱.
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.