Marcos 8

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te kɨvɨ̱‑ún, ni̱ i̱o kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ, te tú na̱ún káji‑í. Te ni̱ kana Jesús xini̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de:
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 Kúndá'ú ini̱‑ri̱ ña̱yɨvɨ kuá'a̱ yá'a, chi̱ a ni̱ kuu uni̱ kɨvɨ̱ káxiu̱kú‑i jíín‑rí, te tú na̱ún káji‑í.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Te nú natájí‑rí‑i no'o̱n ndicha̱‑i ve'e‑i, te sava ichi te kui̱tá ii̱‑í, chi̱ íó sava‑i jíká vái koyo‑i, áchí‑ya̱.
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Te ndéchi kíi staa̱ kée ndá'a̱ chi̱i ña̱yɨvɨ yá'a, chi̱ máni ñu'un té'é kúu yá'a. Achí‑de.
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Na̱saa staa̱ kándi̱so‑ró. Achí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Usia̱‑ni sta̱tilá, áchí‑de.
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Yúan‑na te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún ja̱ ná júngo̱o‑i nuu̱ ñú'un. Te ni̱ ki'in‑ya̱ ndɨ́'usiá sta̱tilá‑ún. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ sákuáchí‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá, ja̱ ná káni‑de nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ ka̱jani‑de nuu̱‑í.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Te suni kándi̱so‑de yaku̱ ti̱yáká lúlí. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja'a̱‑tɨ́. Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu ja̱ súni ná káni‑de nuu̱‑í.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Te ni̱ ka̱yee‑í. Te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑i. Te ni̱ kendo̱o‑ga̱. Te ni̱ ka̱nastútú‑de usia̱ ndo'o̱ já ní kendo̱o kuáchí.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱yee‑ún íó nátu̱'un kuu̱n mil‑i. Te ni̱ jacha̱‑ya̱‑í kua'a̱n‑i.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Yúan‑na te ni̱ kɨ̱vɨ‑ni‑ya̱ iní barco jíín cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ chaa̱‑ya̱ ndáñúu̱ Dalmanuta.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Te yúan ni̱ cha̱koyo cha̱a fariseo. Te ni̱ ka̱kejá'á‑de káxndichí‑de‑ya̱ kájika̱n‑de tuni̱ ichi ándɨ́vɨ́ núu̱‑yá chi̱ koto nchaa̱‑de‑ya̱ kákuni̱‑de.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Te ni̱ jaka̱ nu̱u ini̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Naja̱ kájika̱n ña̱yɨvɨ yá'a tuni̱ nuu̱‑rí. Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ma̱ kuá'a‑ri̱ ni ɨɨn tuni̱ nuu̱ ñáyɨvɨ yá'a.
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Te ni̱ skéndo̱o‑ya̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ndɨ̱vɨ tuku‑ya̱ iní barco, te kua'a̱n‑ya̱ ɨngá lado.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱naa iní‑de kundiso‑de staa̱. Chi̱ ɨɨn‑ni sta̱tilá kándi̱so‑de ini̱ barco.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de: Koto va̱'a‑ró máá‑ró núu̱ yújan íá cháa fariseo jíín núu̱ yújan íá Herodes, áchí‑ya̱.
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Te kándatu̱'ún máá‑de: Sɨkɨ̱ já tú kándi̱so‑yó stáa̱ núsáá, áchí‑de.
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Te ni̱ jini̱ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ kándatu̱'ún‑ró. Ja̱ tú kándi̱so‑ró stáa̱ náún. Á tú kájini̱‑ro̱. Á cha'a̱n‑ga̱ juku̱'un ini̱‑ro̱. Sáni ndava iní añú‑ro̱ náún.
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Ká'i̱o so̱'o‑ró, te á tú kájini so̱'o‑ró. Ká'i̱o nduchi‑ro, te á tú kánde̱'é‑ró, te á tú kánuku̱'un ini̱‑ro̱.
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 Te na̱saa ji̱ka chítú ndɨ́ɨ státilá ni̱ kendo̱o kuáchí ní ka̱nastútú‑ró kɨvɨ́ ní sákuáchí‑rí u'u̱n sta̱tilá ni̱ ka̱yee ú'u̱n mil cha̱a, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Uxi̱ uu̱‑ni, áchí‑de.
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 Te ni̱ ka'a̱n tuku‑ya̱: Te na̱saa ndo'o̱ chítú ndɨ́ɨ státilá ni̱ kendo̱o kuáchí ní ka̱nastútú‑ró kɨvɨ́ ní sákuáchí‑rí usia̱ sta̱tilá ni̱ ka̱yee kúu̱n mil ña̱yɨvɨ, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Usia̱‑ni, áchí‑de.
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te onde̱ vina tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ náún, áchí‑ya̱.
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ñúu̱ Betsaida. Te ni̱ ka̱kinchaka‑i ɨɨn cha̱a kuáá núu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá ja̱ ná ké'é‑yá‑de.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Yúan‑na te ni̱ tɨɨn‑ya̱ ndá'a cháa kuáá‑ún. Te ni̱ kiñi'in‑ya̱‑dé ñuu̱‑ún. Te ni̱ tɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑yá nduchi‑dé. Te ni̱ xndée‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱‑dé. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Á jiní‑ro̱ yakú, áchí‑ya̱.
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Te máá‑de, ni̱ ndakoto‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Jiní‑ná ta̱ká cha̱a. Ko nátu̱'un yunu jiní‑ná‑de kájika‑de, áchí‑de.
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Yúan‑na te ni̱ chaa tuku‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱ ndúchi‑dé. Te ni̱ ndakoto va̱'a‑de. Te ni̱ nduva̱'a ii̱‑dé. Te onde̱ jíká te ni̱ jini̱ kájí‑de ndivii.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Te ni̱ na̱tájí‑yá‑de kua̱no'on‑dé ve'e‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ma̱ kɨ́vɨ‑ró iní ñuu̱. Te ni ɨɨn nuu̱ cháa ñuu̱‑ún ma̱ kachí‑ro̱, áchí‑ya̱.
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Te ni̱ kenda Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá kua'a̱n‑ya̱ jíín‑de ichi táká ñuu̱ ndañúu̱ Cesarea de Filipo. Te ichi‑ún ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Te ruu̱, na̱ cha̱a kúu‑ri̱ káka'a̱n ña̱yɨvɨ, áchí‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱‑yá: Juan ja̱ skuánducha, káka'a̱n‑i. Te sava‑i: Elías. Te sava‑ga̱‑i: Ɨɨn cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá, áchí‑de.
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te róó, na̱ cha̱a kúu‑ri̱ káka'a̱n máá‑ró, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Máá‑ní kúu Cristo, áchí‑de jíín‑yá.
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de jíná'an‑de ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑de tu̱'un‑ya̱.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Te ni̱ kejá'á‑yá ni̱ stá'a̱n‑ya̱ núu̱‑dé ja̱ jínu ñú'ún ndó'o xaa̱n máá Sé'e cha̱a. Te cha̱a ni̱ ka̱yii jíín táká sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ ma̱ kuátú'ún‑de‑ya̱, chi̱ ka'ni‑dé‑ya̱. Te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱, áchí‑ya̱.
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Te kájí ní ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a. Yúan‑na te Pedro, ni̱ tɨɨn‑de‑ya̱. Te ni̱ kejá'á‑de ká'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱‑yá.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Te máá‑yá, ni̱ jíó káva‑ya̱. Te ni̱ ndakoto‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá nuu̱ Pedro: Satanás, kuxio ki'i̱n‑ro̱, chi̱ tú júku̱'un ini̱‑ro̱ tú'un Dios, chi̱ sa tu̱'un cha̱a júku̱'un ini̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Te ni̱ kana‑ya̱ xiní ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún jíín cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ni cha̱a nú kuní‑de kii‑de yata̱‑rí, te ma̱ chíñú'ún‑de máá‑de, te ná kuándéé iní‑de jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, te ná kúndiki̱n‑de ruu̱ kii‑de.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Chi cha̱a jítú iní‑de ka̱ku‑de chi̱i tu̱ndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, naa‑dé. Te va̱sa ná kúu̱ ɨɨn cha̱a ja̱ sɨkɨ́ rúu̱ jíín sɨkɨ́ tú'un va̱'a‑ri̱, ko ka̱ku‑de.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Chi na̱ún ní'i̱n cháa va̱sa ná kúndéé‑de ni'i̱n‑dé nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ, te nú xnáa‑dé añú‑de.
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Xí na̱ún chúnáa cháa añú‑de.
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Chi̱ nú ndé cha̱a kúka nuu̱ iní‑de nuu̱‑rí jíín núu̱ tú'un ká'a̱n‑ri̱ ma̱'nú ñáyɨvɨ yá'a ja̱ kái̱sɨ́kɨ ncháa̱‑i Dios jíín má'ñú cháa kásá'a kua̱chi, te suni súan kuka nuu̱ iní máá Sé'e cha̱a nuu̱‑dé, kɨvɨ̱ ndíi‑ya̱ jíín táká ndajá'a̱ ndóo‑ya̱. Te kɨvɨ̱‑ún ndúñá'nu‑ya̱ sá'a Táa̱‑ya̱, áchí‑ya̱.
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.