Marcos 8
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF
1 Te kɨvɨ̱‑ún, ni̱ i̱o kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ, te tú na̱ún káji‑í. Te ni̱ kana Jesús xini̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de:
1 Naqueles dias, havendo uma grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 Kúndá'ú ini̱‑ri̱ ña̱yɨvɨ kuá'a̱ yá'a, chi̱ a ni̱ kuu uni̱ kɨvɨ̱ káxiu̱kú‑i jíín‑rí, te tú na̱ún káji‑í.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo, e não têm o que comer.
3 Te nú natájí‑rí‑i no'o̱n ndicha̱‑i ve'e‑i, te sava ichi te kui̱tá ii̱‑í, chi̱ íó sava‑i jíká vái koyo‑i, áchí‑ya̱.
3 E, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Te ndéchi kíi staa̱ kée ndá'a̱ chi̱i ña̱yɨvɨ yá'a, chi̱ máni ñu'un té'é kúu yá'a. Achí‑de.
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Na̱saa staa̱ kándi̱so‑ró. Achí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Usia̱‑ni sta̱tilá, áchí‑de.
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Yúan‑na te ni̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún ja̱ ná júngo̱o‑i nuu̱ ñú'un. Te ni̱ ki'in‑ya̱ ndɨ́'usiá sta̱tilá‑ún. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ sákuáchí‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá, ja̱ ná káni‑de nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ ka̱jani‑de nuu̱‑í.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles, e puseram-nos diante da multidão.
7 Te suni kándi̱so‑de yaku̱ ti̱yáká lúlí. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja'a̱‑tɨ́. Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu ja̱ súni ná káni‑de nuu̱‑í.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Te ni̱ ka̱yee‑í. Te ni̱ kanda'a̱ chi̱i‑i. Te ni̱ kendo̱o‑ga̱. Te ni̱ ka̱nastútú‑de usia̱ ndo'o̱ já ní kendo̱o kuáchí.
8 E comeram, e saciaram-se; e dos pedaços que sobejaram levantaram sete cestos.
9 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱yee‑ún íó nátu̱'un kuu̱n mil‑i. Te ni̱ jacha̱‑ya̱‑í kua'a̱n‑i.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Yúan‑na te ni̱ kɨ̱vɨ‑ni‑ya̱ iní barco jíín cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ chaa̱‑ya̱ ndáñúu̱ Dalmanuta.
10 E, entrando logo no barco, com os seus discípulos, foi para as partes de Dalmanuta.
11 Te yúan ni̱ cha̱koyo cha̱a fariseo. Te ni̱ ka̱kejá'á‑de káxndichí‑de‑ya̱ kájika̱n‑de tuni̱ ichi ándɨ́vɨ́ núu̱‑yá chi̱ koto nchaa̱‑de‑ya̱ kákuni̱‑de.
11 E saíram os fariseus, e começaram a disputar com ele, pedindolhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Te ni̱ jaka̱ nu̱u ini̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Naja̱ kájika̱n ña̱yɨvɨ yá'a tuni̱ nuu̱‑rí. Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ma̱ kuá'a‑ri̱ ni ɨɨn tuni̱ nuu̱ ñáyɨvɨ yá'a.
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se dará sinal algum.
13 Te ni̱ skéndo̱o‑ya̱‑dé jíná'an‑de. Te ni̱ ndɨ̱vɨ tuku‑ya̱ iní barco, te kua'a̱n‑ya̱ ɨngá lado.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱naa iní‑de kundiso‑de staa̱. Chi̱ ɨɨn‑ni sta̱tilá kándi̱so‑de ini̱ barco.
14 E eles se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um pão.
15 Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de: Koto va̱'a‑ró máá‑ró núu̱ yújan íá cháa fariseo jíín núu̱ yújan íá Herodes, áchí‑ya̱.
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Te kándatu̱'ún máá‑de: Sɨkɨ̱ já tú kándi̱so‑yó stáa̱ núsáá, áchí‑de.
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Te ni̱ jini̱ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ kándatu̱'ún‑ró. Ja̱ tú kándi̱so‑ró stáa̱ náún. Á tú kájini̱‑ro̱. Á cha'a̱n‑ga̱ juku̱'un ini̱‑ro̱. Sáni ndava iní añú‑ro̱ náún.
17 E Jesus, conhecendo isto, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? não considerastes, nem compreendestes ainda? tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Ká'i̱o so̱'o‑ró, te á tú kájini so̱'o‑ró. Ká'i̱o nduchi‑ro, te á tú kánde̱'é‑ró, te á tú kánuku̱'un ini̱‑ro̱.
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais,
19 Te na̱saa ji̱ka chítú ndɨ́ɨ státilá ni̱ kendo̱o kuáchí ní ka̱nastútú‑ró kɨvɨ́ ní sákuáchí‑rí u'u̱n sta̱tilá ni̱ ka̱yee ú'u̱n mil cha̱a, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Uxi̱ uu̱‑ni, áchí‑de.
19 Quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Te ni̱ ka'a̱n tuku‑ya̱: Te na̱saa ndo'o̱ chítú ndɨ́ɨ státilá ni̱ kendo̱o kuáchí ní ka̱nastútú‑ró kɨvɨ́ ní sákuáchí‑rí usia̱ sta̱tilá ni̱ ka̱yee kúu̱n mil ña̱yɨvɨ, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Usia̱‑ni, áchí‑de.
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? E disseram-lhe: Sete.
21 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te onde̱ vina tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ náún, áchí‑ya̱.
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ñúu̱ Betsaida. Te ni̱ ka̱kinchaka‑i ɨɨn cha̱a kuáá núu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá ja̱ ná ké'é‑yá‑de.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Yúan‑na te ni̱ tɨɨn‑ya̱ ndá'a cháa kuáá‑ún. Te ni̱ kiñi'in‑ya̱‑dé ñuu̱‑ún. Te ni̱ tɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑yá nduchi‑dé. Te ni̱ xndée‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱‑dé. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Á jiní‑ro̱ yakú, áchí‑ya̱.
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Te máá‑de, ni̱ ndakoto‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Jiní‑ná ta̱ká cha̱a. Ko nátu̱'un yunu jiní‑ná‑de kájika‑de, áchí‑de.
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens; pois os vejo como árvores que andam.
25 Yúan‑na te ni̱ chaa tuku‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱ ndúchi‑dé. Te ni̱ ndakoto va̱'a‑de. Te ni̱ nduva̱'a ii̱‑dé. Te onde̱ jíká te ni̱ jini̱ kájí‑de ndivii.
25 Depois disto, tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos, e o fez olhar para cima: e ele ficou restaurado, e viu a todos claramente.
26 Te ni̱ na̱tájí‑yá‑de kua̱no'on‑dé ve'e‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ma̱ kɨ́vɨ‑ró iní ñuu̱. Te ni ɨɨn nuu̱ cháa ñuu̱‑ún ma̱ kachí‑ro̱, áchí‑ya̱.
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém na aldeia.
27 Te ni̱ kenda Jesús jíín cháa káskuá'a jíín‑yá kua'a̱n‑ya̱ jíín‑de ichi táká ñuu̱ ndañúu̱ Cesarea de Filipo. Te ichi‑ún ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Te ruu̱, na̱ cha̱a kúu‑ri̱ káka'a̱n ña̱yɨvɨ, áchí‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesaréia de Filipe; e no caminho perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱‑yá: Juan ja̱ skuánducha, káka'a̱n‑i. Te sava‑i: Elías. Te sava‑ga̱‑i: Ɨɨn cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá, áchí‑de.
28 E eles responderam: João o Batista; e outros: Elias; mas outros: Um dos profetas.
29 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Te róó, na̱ cha̱a kúu‑ri̱ káka'a̱n máá‑ró, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n Pedro: Máá‑ní kúu Cristo, áchí‑de jíín‑yá.
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de jíná'an‑de ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑de tu̱'un‑ya̱.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Te ni̱ kejá'á‑yá ni̱ stá'a̱n‑ya̱ núu̱‑dé ja̱ jínu ñú'ún ndó'o xaa̱n máá Sé'e cha̱a. Te cha̱a ni̱ ka̱yii jíín táká sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ ma̱ kuátú'ún‑de‑ya̱, chi̱ ka'ni‑dé‑ya̱. Te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱, áchí‑ya̱.
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos e príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que depois de três dias ressuscitaria.
32 Te kájí ní ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a. Yúan‑na te Pedro, ni̱ tɨɨn‑de‑ya̱. Te ni̱ kejá'á‑de ká'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱‑yá.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte, e começou a repreendê-lo.
33 Te máá‑yá, ni̱ jíó káva‑ya̱. Te ni̱ ndakoto‑ya̱ núu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá nuu̱ Pedro: Satanás, kuxio ki'i̱n‑ro̱, chi̱ tú júku̱'un ini̱‑ro̱ tú'un Dios, chi̱ sa tu̱'un cha̱a júku̱'un ini̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as coisas que são de Deus, mas as que são dos homens.
34 Te ni̱ kana‑ya̱ xiní ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún jíín cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ni cha̱a nú kuní‑de kii‑de yata̱‑rí, te ma̱ chíñú'ún‑de máá‑de, te ná kuándéé iní‑de jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, te ná kúndiki̱n‑de ruu̱ kii‑de.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome a sua cruz, e siga-me.
35 Chi cha̱a jítú iní‑de ka̱ku‑de chi̱i tu̱ndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, naa‑dé. Te va̱sa ná kúu̱ ɨɨn cha̱a ja̱ sɨkɨ́ rúu̱ jíín sɨkɨ́ tú'un va̱'a‑ri̱, ko ka̱ku‑de.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á, mas, qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Chi na̱ún ní'i̱n cháa va̱sa ná kúndéé‑de ni'i̱n‑dé nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ, te nú xnáa‑dé añú‑de.
36 Pois, que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Xí na̱ún chúnáa cháa añú‑de.
37 Ou, que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Chi̱ nú ndé cha̱a kúka nuu̱ iní‑de nuu̱‑rí jíín núu̱ tú'un ká'a̱n‑ri̱ ma̱'nú ñáyɨvɨ yá'a ja̱ kái̱sɨ́kɨ ncháa̱‑i Dios jíín má'ñú cháa kásá'a kua̱chi, te suni súan kuka nuu̱ iní máá Sé'e cha̱a nuu̱‑dé, kɨvɨ̱ ndíi‑ya̱ jíín táká ndajá'a̱ ndóo‑ya̱. Te kɨvɨ̱‑ún ndúñá'nu‑ya̱ sá'a Táa̱‑ya̱, áchí‑ya̱.
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.