Marcos 7

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te cha̱a fariseo jíín yakú cha̱a káchaa tutu̱, ni̱ kikoyo‑de ichi ñúu̱ Jerusalén. Te ni̱ ka̱kutútú‑de nuu̱ Jesús.
1 Alguns fariseus e alguns mestres da Lei que tinham vindo de Jerusalém reuniram-se em volta de Jesus.
2 Te cha̱a‑ún, ni̱ kajini̱‑de ja̱ sáva cha̱a káskuá'a jíín‑yá káyee‑dé staa̱ jíín ndá'a chá'án‑de, kua̱chi ja̱ tú ní ka̱nandá'á‑de. Te ni̱ ka̱ndonda sɨkɨ̱‑dé.
2 Eles viram que alguns dos discípulos dele estavam comendo com mãos impuras , quer dizer, não tinham lavado as mãos como os fariseus mandavam o povo fazer.
3 (Chi cha̱a fariseo jíín táká cha̱a judío, nú tú nandá'á ná'án‑de, tú káyee‑dé staa̱. Chi̱ káñava̱'a‑de tani̱nu aná'án.
3 (Os judeus, e especialmente os fariseus, seguem os ensinamentos que receberam dos antigos: eles só comem depois de lavar as mãos com bastante cuidado.
4 Te nú ni̱ ka̱najíó káva‑de ja̱ ní kaja'a̱n‑de nu̱yá'u, te nú tú nasándoo‑de máá‑de, tú káyee‑dé. Te íó kua'a̱‑gá tani̱nu káñava̱'a‑de te káchiñú'ún‑de, nátu̱'un ndúndoo vaso, tɨndo'o̱, ko'o̱ káa, jíín jíto.)
4 E, antes de comer, lavam tudo o que vem do mercado. Seguem ainda muitos outros costumes, como a maneira certa de lavar copos, jarros, vasilhas de metal e camas.)
5 te cha̱a fariseo jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱. Te cha̱a káskuá'a jíín‑ró, naja̱ tú káchiñú'ún‑de tani̱nu cha̱a aná'án. Naja̱ káyee‑dé staa̱ jíín ndá'a chá'án‑de, áchí‑de.
5 Os fariseus e os mestres da Lei perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos não obedecem aos ensinamentos dos antigos e comem sem lavar as mãos?
6 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a uu̱ xini̱ kákuu‑ró. Bueno ni̱ jani Isaías tu̱'un sɨkɨ̱‑ro̱, chi̱ súan ni̱ chaa máá‑de tu̱'un sáá: Ña̱yɨvɨ yá'a jíín yú'u‑í káchiñú'ún‑i ruu̱, ko jíín añú‑i chi̱ jíká‑ni kákuu ini̱‑i jíto‑i ruu̱.
6 Jesus respondeu:
7 Te káchiñú'ún sáni‑i ruu̱, chi̱ kástá'a̱n‑i tu̱'un jáni ini̱ ɨɨn cha̱a, áchí Isaías.
7 A adoração deste povo é inútil,
8 Chi ni̱ ka̱sía̱‑ro̱ tíñu ni̱ tá'ú Dios nuu̱‑ro̱, te káchiñú'ún‑ró táni̱nu ni̱ kajaki̱n cha̱a, ja̱ ndúndoo tɨndo'o̱ jíín vaso. Te káñava̱'a‑ró kuá'a̱‑gá tani̱nu súan, áchí‑ya̱.
8 E continuou:
9 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Bueno‑ni kástɨ́vɨ́‑ró tú'un tá'ú tíñu Dios náva̱'a chiñú'ún‑ró táni̱nu ni̱ kajaki̱n máá‑ró.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Chi̱ Moisés, ni̱ ka'a̱n‑de: Kuandatu̱‑ro̱ núu̱ táa̱‑ro̱ núu̱ náa̱‑ro̱. Chi̱ nú ndéja̱ ká'a̱n ndɨva̱'a jíín táa̱ jíín náa̱, ná kúu̱ nú kuu̱. Achí‑de.
10 Pois Moisés ordenou: “Respeite o seu pai e a sua mãe.” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
11 Ko máá‑ró káka'a̱n‑ro̱: Nú íó ndatíñu ja̱ xíin ɨ́ɨn cha̱a. Te a kuu ni'i̱n tíñu ja̱ kuní táa̱‑de xí náa̱‑de, ko nú xna'a̱n‑ga̱ ka'a̱n‑de ja̱ Corbán kúu (ja̱ kuní ka'a̱n, a ni̱ soko̱‑rí nuu̱ Dios),
11 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
12 yúan‑na te tuká jínu ñú'ún kútɨ sá'a‑de ja̱ kuní táa̱‑de xí já kuní náa̱‑de, áchí‑ro̱.
12 então ele não precisa ajudar os seus pais.
13 Te súan kástɨ́vɨ́‑ró tú'un Dios jíín táni̱nu ni̱ kajaki̱n‑ro̱. Te kua'a̱‑gá tiñu súan kásá'a‑ró, áchí‑ya̱.
13 Assim vocês desprezam a palavra de Deus, trocando-a por ensinamentos que passam de pais para filhos. E vocês fazem muitas outras coisas como esta.
14 Te ni̱ kana tuku‑ya̱ xiní ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Ndɨ'ɨ‑ró ná kúni so̱'o‑ró tú'un ká'a̱n‑ri̱, te chu'un ini̱‑ro̱.
14 Jesus chamou outra vez a multidão e disse:
15 Ta̱ká ndatíñu íó ichi fuera cha̱a, nú ni̱ kɨ̱vɨ ini̱ yu'u‑dé, ma̱ kúchá'án‑de sá'a. Chi ja̱ kénda ini̱ yu'u‑dé, yu̱án kúu ja̱ kúchá'án‑de sá'a.
15 Tudo o que vem de fora e entra numa pessoa não faz com que ela fique
16 Cha̱a íó so̱'o kuni ná'ín, te ná kúni so̱'o‑de, áchí‑ya̱.
16 [Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.]
17 Te nuu̱ ní kusɨ́ɨn‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún, te ni̱ ndɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱ sɨkɨ́ tú'un yátá‑ún.
17 Quando Jesus se afastou da multidão e entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram o que queria dizer essa comparação.
18 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Suni tú kájuku̱'un ini̱ máá‑ró náún. Á tú kájini̱‑ro̱ já táká ja̱ kɨ́vɨ ini̱ cha̱a, ma̱ kúu kuchá'án‑de sá'a,
18 Então ele disse:
19 chi̱ tú kɨ́vɨ ini̱ añú‑de, chi̱ toko‑dé kɨ́vɨ, te ndénda‑ni kua'a̱n, áchí‑ya̱. Súan ni̱ stá'a̱n‑ya̱ já íó ndoo ta̱ká ndeyu.
19 porque não vai para o coração, mas para o estômago, e depois sai do corpo. Com isso Jesus quis dizer que todos os tipos de alimento podem ser comidos.
20 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱: Ja̱ kénda ichi iní ña̱yɨvɨ, yu̱án kúu ja̱ kúchá'án‑i sá'a.
20 Ele continuou:
21 Chi̱ onde̱ ichi iní añú kénda ja̱ jáni ñáá ini̱, ja̱ ísɨ́kɨ ncháa̱ tá'a̱n, ja̱ kuáxán iní, ja̱ já'ni ndɨ́yi,
21 Porque é de dentro, do coração, que vêm os maus pensamentos, a imoralidade sexual, os roubos, os crimes de morte,
22 ja̱ sákuí'ná, ja̱ tóó iní, ja̱ ñáá, ja̱ xndá'ú ñá'án, ja̱ tuká kúka nuu̱, ja̱ ndákoto xaa̱n, ja̱ ká'a̱n sɨkɨ̱ tá'an, ja̱ sávixi̱ máá, ja̱ xiní ñáá.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, as mentiras, as imoralidades, a inveja, a calúnia, o orgulho e o falar e agir sem pensar nas consequências.
23 Ta̱ká tu̱'un ñáá yá'a, máni ichi iní añú kénda te kúchá'án‑i sá'a, áchí‑ya̱.
23 Tudo isso vem de dentro e faz com que as pessoas fiquem impuras.
24 Te ni̱ ndukuiñi̱‑ya̱ yúan. Te kua'a̱n‑ya̱ ondé raya ñuu̱ Tiro jíín ñúu̱ Sidón. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ ɨ́ɨn ve'e. Te kuní‑ya̱ já tú ni ɨɨn kuni tu̱'un. Ko tú ní kúu kundee sá'í‑ya̱ yúan.
24 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto da cidade de Tiro. Ele entrou numa casa e não queria que soubessem que estava ali, mas não pôde se esconder.
25 Chi̱ ɨɨn ña'an íó ɨɨn se̱sɨ́'ɨ́‑ña tá'a̱n‑i tachi̱ kíni. Te ni̱ jini tu̱'un‑ña tú'un‑ya̱. Te ni̱ chaa̱‑ni‑ña. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑ña núu̱‑yá.
25 Certa mulher, que tinha uma filha que estava dominada por um espírito mau, ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Te ña'an‑ún, ña'an griega kúu‑ña. Te onde̱ ñuu̱ Sirofenicia va̱i tata̱‑ña. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑ña jíín‑yá ja̱ ná kíñi'in‑ya̱ tachí kíni tá'a̱n se̱sɨ́'ɨ́‑ña‑ún ki'i̱n.
26 Era estrangeira, de nacionalidade siro-fenícia, e pediu que Jesus expulsasse da sua filha o demônio.
27 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Sía̱, ná ndá'a̱ xna'a̱n‑ga̱ chi̱i ta̱ká su̱chí yá'a, chi̱ tú íó va̱'a ja̱ kuánchaa̱‑yo̱ stáa̱‑í te skána‑yó núu̱ lúsu, áchí‑ya̱.
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ní Táta̱, ko lúsu‑ún ichi chíi mesa náchii‑tɨ́ staa̱ kua̱chí kóyo yu'u‑í yáji‑tɨ́, áchí‑ña.
28 — Mas, senhor, — respondeu a mulher — até mesmo os cachorrinhos que ficam debaixo da mesa comem as migalhas de pão que as crianças deixam cair.
29 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Kuá'án núsáá, chi tu̱'un va̱'a kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ro̱ yá'a. Te tachi̱ kíni‑ún, a ni̱ kenda kua'a̱n ini̱ se̱sɨ́'ɨ́‑ro̱, áchí‑ya̱.
29 Jesus disse:
30 Te ni̱ kee‑ña kuáno'on‑ñá ve'e‑ña. Te ni̱ jini̱‑ña já kátúu sésɨ́'ɨ́‑ña núu̱ jíto. Te a ni̱ kenda tachi̱ kíni‑ún kua'a̱n.
30 Quando a mulher voltou para casa, encontrou a criança deitada na cama; de fato, o demônio tinha saído dela.
31 Te ni̱ kenda tuku‑ya̱ ondé raya ñuu̱ Tiro, ni̱ kii‑ya̱ íchi Sidón. Te ni̱ jaa̱‑ya̱ mar Galilea. Te ni̱ ja'ncha̱ sava‑ya̱ raya ñuu̱ Decápolis va̱i‑ya̱.
31 Jesus saiu da região que fica perto da cidade de Tiro, passou por Sidom e pela região das Dez Cidades e chegou ao lago da Galileia.
32 Te ni̱ ka̱kinchaka‑i ɨɨn cha̱a só'ó kástété núu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá ja̱ ná xndée‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱‑dé.
32 Algumas pessoas trouxeram um homem que era surdo e quase não podia falar e pediram a Jesus que pusesse a mão sobre ele.
33 Te ni̱ kiñi'in sɨ́ɨn‑ya̱‑dé nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ chindee‑ya̱ ndá'a‑yá so̱'o‑de. Te ni̱ tɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑yá. Te ni̱ ké'é‑yá yáa‑dé.
33 Jesus o tirou do meio da multidão e pôs os dedos nos ouvidos dele. Em seguida cuspiu e colocou um pouco da saliva na língua do homem.
34 Te ni̱ ndakoto‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́. Te ni̱ jaka̱ nu̱u ini̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Efata, áchí‑ya̱. Ja̱ kuní ka'a̱n: Nanuña.
34 Depois olhou para o céu, deu um suspiro profundo e disse ao homem:
35 Te ni̱ nanuña so̱'o‑de. Te ni̱ nduvi̱tá yáa‑dé. Te ni̱ kuu‑ni ni̱ naka'a̱n kájí‑de.
35 E naquele momento os ouvidos do homem se abriram, a sua língua se soltou, e ele começou a falar sem dificuldade.
36 Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín ñáyɨvɨ‑ún ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑i. Te va̱sa ni̱'in ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑i, ko ví'í‑gá ni̱ kajacha̱‑i tu̱'un‑ya̱.
36 Jesus ordenou a todos que não contassem para ninguém o que tinha acontecido; porém, quanto mais ele ordenava, mais eles falavam do que havia acontecido.
37 Te ni̱ ka̱naa xáa̱n iní‑i kánde̱'é‑i. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Bueno sá'a‑ya̱ táká tiñu; chi cha̱a só'ó nákuni so̱'o‑de, te cha̱a ñí'ín náka'a̱n‑de sá'a‑ya̱, áchí‑i.
37 E todas as pessoas que o ouviam ficavam muito admiradas e diziam: — Tudo o que faz ele faz bem; ele até mesmo faz com que os surdos ouçam e os mudos falem!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.