Marcos 7
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Te cha̱a fariseo jíín yakú cha̱a káchaa tutu̱, ni̱ kikoyo‑de ichi ñúu̱ Jerusalén. Te ni̱ ka̱kutútú‑de nuu̱ Jesús.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Te cha̱a‑ún, ni̱ kajini̱‑de ja̱ sáva cha̱a káskuá'a jíín‑yá káyee‑dé staa̱ jíín ndá'a chá'án‑de, kua̱chi ja̱ tú ní ka̱nandá'á‑de. Te ni̱ ka̱ndonda sɨkɨ̱‑dé.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 (Chi cha̱a fariseo jíín táká cha̱a judío, nú tú nandá'á ná'án‑de, tú káyee‑dé staa̱. Chi̱ káñava̱'a‑de tani̱nu aná'án.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Te nú ni̱ ka̱najíó káva‑de ja̱ ní kaja'a̱n‑de nu̱yá'u, te nú tú nasándoo‑de máá‑de, tú káyee‑dé. Te íó kua'a̱‑gá tani̱nu káñava̱'a‑de te káchiñú'ún‑de, nátu̱'un ndúndoo vaso, tɨndo'o̱, ko'o̱ káa, jíín jíto.)
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 te cha̱a fariseo jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱. Te cha̱a káskuá'a jíín‑ró, naja̱ tú káchiñú'ún‑de tani̱nu cha̱a aná'án. Naja̱ káyee‑dé staa̱ jíín ndá'a chá'án‑de, áchí‑de.
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a uu̱ xini̱ kákuu‑ró. Bueno ni̱ jani Isaías tu̱'un sɨkɨ̱‑ro̱, chi̱ súan ni̱ chaa máá‑de tu̱'un sáá: Ña̱yɨvɨ yá'a jíín yú'u‑í káchiñú'ún‑i ruu̱, ko jíín añú‑i chi̱ jíká‑ni kákuu ini̱‑i jíto‑i ruu̱.
6 Jesus respondeu:
7 Te káchiñú'ún sáni‑i ruu̱, chi̱ kástá'a̱n‑i tu̱'un jáni ini̱ ɨɨn cha̱a, áchí Isaías.
7 E em vão me adoram,
8 Chi ni̱ ka̱sía̱‑ro̱ tíñu ni̱ tá'ú Dios nuu̱‑ro̱, te káchiñú'ún‑ró táni̱nu ni̱ kajaki̱n cha̱a, ja̱ ndúndoo tɨndo'o̱ jíín vaso. Te káñava̱'a‑ró kuá'a̱‑gá tani̱nu súan, áchí‑ya̱.
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Bueno‑ni kástɨ́vɨ́‑ró tú'un tá'ú tíñu Dios náva̱'a chiñú'ún‑ró táni̱nu ni̱ kajaki̱n máá‑ró.
9 E disse-lhes ainda:
10 Chi̱ Moisés, ni̱ ka'a̱n‑de: Kuandatu̱‑ro̱ núu̱ táa̱‑ro̱ núu̱ náa̱‑ro̱. Chi̱ nú ndéja̱ ká'a̱n ndɨva̱'a jíín táa̱ jíín náa̱, ná kúu̱ nú kuu̱. Achí‑de.
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Ko máá‑ró káka'a̱n‑ro̱: Nú íó ndatíñu ja̱ xíin ɨ́ɨn cha̱a. Te a kuu ni'i̱n tíñu ja̱ kuní táa̱‑de xí náa̱‑de, ko nú xna'a̱n‑ga̱ ka'a̱n‑de ja̱ Corbán kúu (ja̱ kuní ka'a̱n, a ni̱ soko̱‑rí nuu̱ Dios),
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 yúan‑na te tuká jínu ñú'ún kútɨ sá'a‑de ja̱ kuní táa̱‑de xí já kuní náa̱‑de, áchí‑ro̱.
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Te súan kástɨ́vɨ́‑ró tú'un Dios jíín táni̱nu ni̱ kajaki̱n‑ro̱. Te kua'a̱‑gá tiñu súan kásá'a‑ró, áchí‑ya̱.
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Te ni̱ kana tuku‑ya̱ xiní ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Ndɨ'ɨ‑ró ná kúni so̱'o‑ró tú'un ká'a̱n‑ri̱, te chu'un ini̱‑ro̱.
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 Ta̱ká ndatíñu íó ichi fuera cha̱a, nú ni̱ kɨ̱vɨ ini̱ yu'u‑dé, ma̱ kúchá'án‑de sá'a. Chi ja̱ kénda ini̱ yu'u‑dé, yu̱án kúu ja̱ kúchá'án‑de sá'a.
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 Cha̱a íó so̱'o kuni ná'ín, te ná kúni so̱'o‑de, áchí‑ya̱.
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Te nuu̱ ní kusɨ́ɨn‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún, te ni̱ ndɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱ sɨkɨ́ tú'un yátá‑ún.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Suni tú kájuku̱'un ini̱ máá‑ró náún. Á tú kájini̱‑ro̱ já táká ja̱ kɨ́vɨ ini̱ cha̱a, ma̱ kúu kuchá'án‑de sá'a,
18 Jesus lhes disse:
19 chi̱ tú kɨ́vɨ ini̱ añú‑de, chi̱ toko‑dé kɨ́vɨ, te ndénda‑ni kua'a̱n, áchí‑ya̱. Súan ni̱ stá'a̱n‑ya̱ já íó ndoo ta̱ká ndeyu.
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱: Ja̱ kénda ichi iní ña̱yɨvɨ, yu̱án kúu ja̱ kúchá'án‑i sá'a.
20 E dizia:
21 Chi̱ onde̱ ichi iní añú kénda ja̱ jáni ñáá ini̱, ja̱ ísɨ́kɨ ncháa̱ tá'a̱n, ja̱ kuáxán iní, ja̱ já'ni ndɨ́yi,
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 ja̱ sákuí'ná, ja̱ tóó iní, ja̱ ñáá, ja̱ xndá'ú ñá'án, ja̱ tuká kúka nuu̱, ja̱ ndákoto xaa̱n, ja̱ ká'a̱n sɨkɨ̱ tá'an, ja̱ sávixi̱ máá, ja̱ xiní ñáá.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Ta̱ká tu̱'un ñáá yá'a, máni ichi iní añú kénda te kúchá'án‑i sá'a, áchí‑ya̱.
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Te ni̱ ndukuiñi̱‑ya̱ yúan. Te kua'a̱n‑ya̱ ondé raya ñuu̱ Tiro jíín ñúu̱ Sidón. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ ɨ́ɨn ve'e. Te kuní‑ya̱ já tú ni ɨɨn kuni tu̱'un. Ko tú ní kúu kundee sá'í‑ya̱ yúan.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Chi̱ ɨɨn ña'an íó ɨɨn se̱sɨ́'ɨ́‑ña tá'a̱n‑i tachi̱ kíni. Te ni̱ jini tu̱'un‑ña tú'un‑ya̱. Te ni̱ chaa̱‑ni‑ña. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑ña núu̱‑yá.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Te ña'an‑ún, ña'an griega kúu‑ña. Te onde̱ ñuu̱ Sirofenicia va̱i tata̱‑ña. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑ña jíín‑yá ja̱ ná kíñi'in‑ya̱ tachí kíni tá'a̱n se̱sɨ́'ɨ́‑ña‑ún ki'i̱n.
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Sía̱, ná ndá'a̱ xna'a̱n‑ga̱ chi̱i ta̱ká su̱chí yá'a, chi̱ tú íó va̱'a ja̱ kuánchaa̱‑yo̱ stáa̱‑í te skána‑yó núu̱ lúsu, áchí‑ya̱.
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ní Táta̱, ko lúsu‑ún ichi chíi mesa náchii‑tɨ́ staa̱ kua̱chí kóyo yu'u‑í yáji‑tɨ́, áchí‑ña.
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Kuá'án núsáá, chi tu̱'un va̱'a kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ro̱ yá'a. Te tachi̱ kíni‑ún, a ni̱ kenda kua'a̱n ini̱ se̱sɨ́'ɨ́‑ro̱, áchí‑ya̱.
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Te ni̱ kee‑ña kuáno'on‑ñá ve'e‑ña. Te ni̱ jini̱‑ña já kátúu sésɨ́'ɨ́‑ña núu̱ jíto. Te a ni̱ kenda tachi̱ kíni‑ún kua'a̱n.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Te ni̱ kenda tuku‑ya̱ ondé raya ñuu̱ Tiro, ni̱ kii‑ya̱ íchi Sidón. Te ni̱ jaa̱‑ya̱ mar Galilea. Te ni̱ ja'ncha̱ sava‑ya̱ raya ñuu̱ Decápolis va̱i‑ya̱.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Te ni̱ ka̱kinchaka‑i ɨɨn cha̱a só'ó kástété núu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá ja̱ ná xndée‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱‑dé.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Te ni̱ kiñi'in sɨ́ɨn‑ya̱‑dé nuu̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún. Te ni̱ chindee‑ya̱ ndá'a‑yá so̱'o‑de. Te ni̱ tɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑yá. Te ni̱ ké'é‑yá yáa‑dé.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Te ni̱ ndakoto‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́. Te ni̱ jaka̱ nu̱u ini̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Efata, áchí‑ya̱. Ja̱ kuní ka'a̱n: Nanuña.
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Te ni̱ nanuña so̱'o‑de. Te ni̱ nduvi̱tá yáa‑dé. Te ni̱ kuu‑ni ni̱ naka'a̱n kájí‑de.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín ñáyɨvɨ‑ún ja̱ tú ni ɨɨn nuu̱ kachí‑i. Te va̱sa ni̱'in ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑i, ko ví'í‑gá ni̱ kajacha̱‑i tu̱'un‑ya̱.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Te ni̱ ka̱naa xáa̱n iní‑i kánde̱'é‑i. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Bueno sá'a‑ya̱ táká tiñu; chi cha̱a só'ó nákuni so̱'o‑de, te cha̱a ñí'ín náka'a̱n‑de sá'a‑ya̱, áchí‑i.
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.