Marcos 3

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ɨnga̱ jínu ni̱ ndɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e sinagoga. Te yúan ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a ni̱ ichi̱ káján ɨ́ɨn nda'a‑dé.
1 Noutra vez, entrou ele na sinagoga e achava-se ali um homem que tinha a mão seca.
2 Te kánde̱'é‑de nú nasáva̱'a‑ya̱‑dé kɨvɨ̱ ndéta̱tú, náva̱'a kaka̱n‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑yá.
2 Ora, estavam-no observando se o curaria no dia de sábado, para o acusarem.
3 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa kátí'íchi nda'a‑ún: Ichi má'ñú yá'a jukuiñi̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
3 Ele diz ao homem da mão seca: "Vem para o meio."
4 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de jíná'an‑de: Ndé ley íó sɨkɨ̱ kɨvɨ́ ndéta̱tú. Á sá'a va̱'a‑yó, xí sá'a ñáá‑yo̱. Á nama‑yó ɨ́ɨn cha̱a a yani kuu̱, xí ká'ni‑yo ɨ́ɨn ndɨ̱yi, áchí‑ya̱. Te máá‑de, tú ní káka'a̱n kutɨ‑dé.
4 Então lhes pergunta: "É permitido fazer o bem ou o mal no sábado? Salvar uma vida ou matar?" Mas eles se calavam.
5 Te ndé'é‑yá nuu̱‑dé ja̱ ká'i̱in‑de xiin‑yá. Te ni̱ kiti̱ ini̱‑ya̱. Te ni̱ kukuí'a̱ ini̱‑ya̱ já ndáva iní añú‑de jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa‑ún: Skáa̱ nda'a‑ro, áchí‑ya̱. Te ni̱ skáa̱‑de nda'a‑dé. Te nda'a‑dé‑ún, ni̱ nduva̱'a ii̱‑ní.
5 Então, relanceando um olhar indignado sobre eles, e contristado com a dureza de seus corações, diz ao homem: "Estende tua mão!" Ele estendeu-a e a mão foi curada.
6 Yúan‑na te ni̱ kenda koyo cha̱a fariseo. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún‑ni‑de jíín cháa herodiano sɨkɨ̱‑yá, ndasa ka'ni‑dé‑ya̱.
6 Saindo os fariseus dali, deliberaram logo com os herodianos como o haviam de perder.
7 Te Jesús, ni̱ kusɨ́ɨn‑ni‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ondé yu'u mar jíín cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱ xáa̱n ndáñúu̱ Galilea jíín ndáñúu̱ Judea, ni̱ kandiki̱n‑i‑ya̱.
7 Jesus retirou-se com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão, vinda da Galiléia.
8 Te suni onde̱ ñuu̱ Jerusalén jíín Idumea, jíín ɨngá lado yu̱cha Jordán, jíín ndáñúu̱ Tiro jíín Sidón. Kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑i ná ñá'nu tiñu ni̱ sá'a‑ya̱. Te ni̱ cha̱koyo‑i nuu̱‑yá.
8 E da Judéia, de Jerusalém, da Iduméia, do além-Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidônia veio a ele uma grande multidão, ao ouvir o que ele fazia.
9 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá ja̱ ná kótu̱'a ɨɨn barco lúlí kɨ́vɨ‑ya̱, náva̱'a tú kaxi̱n‑i‑ya̱. Chi̱ kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ‑ún íó.
9 Ele ordenou a seus discípulos que lhe aprontassem uma barca, para que a multidão não o comprimisse.
10 Chi ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ káku'u̱ kue'e̱, ni̱ ka̱kandita‑i nuu̱‑yá, ja̱ ké'é‑i‑ya̱ kákuni̱‑i.
10 Curou a muitos, de modo que todos os que padeciam de algum mal se arrojavam a ele para o tocar.
11 Te tachi̱ kíni nú ni̱ kajini̱ nuu̱‑yá, te kájukuiñi̱ jítɨ́ núu̱‑yá. Te kákana kó'ó: Máá‑ní kúu Se̱'e Dios, áchí jíná'an.
11 Quando os espíritos imundos o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Ko máá‑yá, ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín já ná tú stá'a̱n ndiji̱n‑ún‑yá.
12 Ele os proibia severamente que o dessem a conhecer.
13 Te ni̱ kaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ondé yuku. Te ni̱ kana‑ya̱ xiní ndé cha̱a játa'a̱n ini̱ máá‑yá. Te ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele quis. E foram a ele.
14 Te ni̱ jani‑ya̱ uxí uu̱ tá'a̱n cha̱a, kuiñi‑de jíín‑yá. Te tájí‑yá‑de ki̱ngoyo‑de kani‑de tu̱'un.
14 Designou doze dentre eles para ficar em sua companhia.
15 Te kundiso‑de tiñu ja̱ násáva̱'a‑de ña̱yɨvɨ kú'u̱. Te kiñi'in‑de tachi̱ kíni ki̱ngoyo.
15 Ele os enviaria a pregar, com o poder de expulsar os demônios.
16 Te Simón, ni̱ naskúnání‑yá‑de Pedro.
16 Escolheu estes doze: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Te Jacobo, se̱'e Zebedeo, jíín Juan ñani̱ Jacobo, ni̱ naskúnání‑yá ndendúú‑de Boanerges, ja̱ kuní ka'a̱n: Cha̱a nátu̱'un taja.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais pôs o nome de Boanerges, que quer dizer Filhos do Trovão.
18 Te sava‑ga̱‑de nání‑de Andrés, Felipe, Bartolomé, Mateo, Tomás, Jacobo se̱'e Alfeo, Tadeo, Simón ñuu̱ Caná,
18 Ele escolheu também André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Tadeu, Simão, o Zelador;
19 onde̱ jíín Judas Iscariote, ja̱ ní nastúu‑de‑ya̱. Yúan‑na te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ɨɨn ve'e jíín‑yá.
19 e Judas Iscariotes, que o entregou.
20 Te ni̱ ndutútú tuku kua'a̱ ñáyɨvɨ. Te ni tuká ní kúu kee‑yá staa̱ jíín‑de.
20 Dirigiram-se em seguida a uma casa. Aí afluiu de novo tanta gente, que nem podiam tomar alimento.
21 Te ni̱ ka̱jini tu̱'un tá'an‑ya̱. Te ni̱ ka̱kenda‑de va̱i‑de ja̱ tɨ́ɨn‑de‑ya̱. Chi ni̱ kaka'a̱n‑de: Káku'u̱‑de, áchí‑de.
21 Quando os seus o souberam, saíram para o reter; pois diziam: "Ele está fora de si."
22 Te ja̱ káchaa tutu̱, ni̱ kikoyo onde̱ ñuu̱ Jerusalén, ni̱ kaka'a̱n: Yí'i‑de Beelzebú. Te jíín tachí kíni ñá'nu kíñi'in‑de tachi̱ kíni kája'a̱n, áchí.
22 Também os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: "Ele está possuído de Beelzebul: é pelo príncipe dos demônios que ele expele os demônios."
23 Te ni̱ kana‑ya̱ xiní jíná'an. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yátá jíín: Ndasa kuu kiñi'in Satanás‑ún Satanás kí'i̱n, áchí‑ya̱.
23 Mas, havendo-os convocado, dizia-lhes em parábolas: "Como pode Satanás expulsar a Satanás?
24 Te nú ɨɨn ñuu̱ sásɨ́ɨn máá te kánakua̱tá'an máá, te ñuu̱ yúan ma̱ kúni̱'in.
24 Pois, se um reino estiver dividido contra si mesmo, não pode durar.
25 Te nú ɨɨn ve'e sásɨ́ɨn máá te kánakua̱tá'an máá, te ve'e yúan ma̱ kúni̱'in.
25 E se uma casa está dividida contra si mesma, tal casa não pode permanecer.
26 Te nú Satanás kánakua̱tá'an máá te sásɨ́ɨn máá, ma̱ kúni̱'in, chi̱ sasua naa, áchí‑ya̱.
26 E se Satanás se levanta contra si mesmo, está dividido e não poderá continuar, mas desaparecerá.
27 Tú ni ɨɨn cha̱a kuu kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e cha̱a kándáján te sákuí'ná‑de ndatíñu, te nú tú xna'a̱n‑ga̱ ku'ni̱‑de cha̱a ndáján‑ún. Yúan‑na te kuu sákuí'ná‑de ndatíñu cha̱a‑ún.
27 Ninguém pode entrar na casa do homem forte e roubar-lhe os bens, se antes não o prender; e então saqueará sua casa.
28 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já kóo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi kásá'a cha̱a, te suni nuu̱ tú'un ndɨva̱'a nú na̱ni ka'a̱n‑de jíná'an‑de.
28 "Em verdade vos digo: todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, mesmo as suas blasfêmias;
29 Ko nú ɨɨn cha̱a ká'a̱n‑de tu̱'un ndɨva̱'a sɨkɨ̱ Espíritu Santo, ma̱ kóo kutɨ túká'nu ini̱‑ya̱ núu̱‑dé, chi̱ sua kundiso‑de kua̱chi nɨ́ɨ́ káni, áchí‑ya̱.
29 mas todo o que tiver blasfemado contra o Espírito Santo jamais terá perdão, mas será culpado de um pecado eterno."
30 Chi ni̱ kaka'a̱n‑de: Tá'a̱n‑de tachi̱ kíni, áchí‑de.
30 Jesus falava assim porque tinham dito: "Ele tem um espírito imundo."
31 Te ni̱ chaa̱ náa̱‑ya̱ jíín ñaní‑ya̱, te ká'i̱in‑ña yatá ké'e. Te ni̱ ka̱tájí‑ña tú'un kua'a̱n kákana‑ña xiní‑yá.
31 Chegaram sua mãe e seus irmãos e, estando do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱ káxiu̱kú nɨ́ɨ́ núu̱‑yá‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑yá: Kuánde̱'é‑ní, chi ni̱ chaa̱ náa̱‑ní jíín ñaní‑ní ká'i̱in‑ña yatá ké'e kánandúkú‑ña níí, áchí‑i.
32 Ora, a multidão estava sentada ao redor dele; e disseram-lhe: "Tua mãe e teus irmãos estão aí fora e te procuram."
33 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ndéja̱ kúu náa̱‑ri̱ te ndéja̱ kákuu ñani̱‑ri̱, áchí‑ya̱.
33 Ele respondeu-lhes: "Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?"
34 Te ndé'é‑yá nuu̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú nɨ́ɨ́ núu̱‑yá‑ún, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Kuni so̱'o‑ró, chi ya̱'á kúu náa̱‑ri̱ jíín ñaní‑ri̱.
34 E, correndo o olhar sobre a multidão, que estava sentada ao redor dele, disse: "Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Chi ña̱yɨvɨ skíkuu tiñu kuní Dios, jia̱n kúu ñani̱‑ri̱, kúu kua̱'a‑ri̱, kúu náa̱‑ri̱, áchí‑ya̱.
35 Aquele que faz a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.