Marcos 3
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ
1 Te ɨnga̱ jínu ni̱ ndɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e sinagoga. Te yúan ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a ni̱ ichi̱ káján ɨ́ɨn nda'a‑dé.
1 E ele entrou novamente na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos seca.
2 Te kánde̱'é‑de nú nasáva̱'a‑ya̱‑dé kɨvɨ̱ ndéta̱tú, náva̱'a kaka̱n‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑yá.
2 E eles o observavam se o curaria no dia do shabat, para poder acusá-lo.
3 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa kátí'íchi nda'a‑ún: Ichi má'ñú yá'a jukuiñi̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
3 E ele disse ao homem que tinha a mão seca: Fique de pé.
4 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de jíná'an‑de: Ndé ley íó sɨkɨ̱ kɨvɨ́ ndéta̱tú. Á sá'a va̱'a‑yó, xí sá'a ñáá‑yo̱. Á nama‑yó ɨ́ɨn cha̱a a yani kuu̱, xí ká'ni‑yo ɨ́ɨn ndɨ̱yi, áchí‑ya̱. Te máá‑de, tú ní káka'a̱n kutɨ‑dé.
4 E ele disse-lhes: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida, ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Te ndé'é‑yá nuu̱‑dé ja̱ ká'i̱in‑de xiin‑yá. Te ni̱ kiti̱ ini̱‑ya̱. Te ni̱ kukuí'a̱ ini̱‑ya̱ já ndáva iní añú‑de jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa‑ún: Skáa̱ nda'a‑ro, áchí‑ya̱. Te ni̱ skáa̱‑de nda'a‑dé. Te nda'a‑dé‑ún, ni̱ nduva̱'a ii̱‑ní.
5 E olhando-os ao redor com ira, entristecido pela dureza de seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e sua mão foi completamente restaurada como a outra.
6 Yúan‑na te ni̱ kenda koyo cha̱a fariseo. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún‑ni‑de jíín cháa herodiano sɨkɨ̱‑yá, ndasa ka'ni‑dé‑ya̱.
6 E os fariseus, saindo dali, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, como eles poderiam destruí-lo.
7 Te Jesús, ni̱ kusɨ́ɨn‑ni‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ondé yu'u mar jíín cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱ xáa̱n ndáñúu̱ Galilea jíín ndáñúu̱ Judea, ni̱ kandiki̱n‑i‑ya̱.
7 Mas Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 Te suni onde̱ ñuu̱ Jerusalén jíín Idumea, jíín ɨngá lado yu̱cha Jordán, jíín ndáñúu̱ Tiro jíín Sidón. Kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑i ná ñá'nu tiñu ni̱ sá'a‑ya̱. Te ni̱ cha̱koyo‑i nuu̱‑yá.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e do outro lado do Jordão, e os de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas ele fazia, vinha até ele.
9 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá ja̱ ná kótu̱'a ɨɨn barco lúlí kɨ́vɨ‑ya̱, náva̱'a tú kaxi̱n‑i‑ya̱. Chi̱ kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ‑ún íó.
9 E ele falou aos seus discípulos que deveria ter um barquinho o esperando, por causa da multidão, para que não o apertasse,
10 Chi ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ káku'u̱ kue'e̱, ni̱ ka̱kandita‑i nuu̱‑yá, ja̱ ké'é‑i‑ya̱ kákuni̱‑i.
10 Pois ele havia curado muitos, de modo que eles o pressionavam para tocá-lo, todos os que tinham pragas.
11 Te tachi̱ kíni nú ni̱ kajini̱ nuu̱‑yá, te kájukuiñi̱ jítɨ́ núu̱‑yá. Te kákana kó'ó: Máá‑ní kúu Se̱'e Dios, áchí jíná'an.
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Ko máá‑yá, ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín já ná tú stá'a̱n ndiji̱n‑ún‑yá.
12 E ele os repreendia fortemente, para que não o dessem a conhecer.
13 Te ni̱ kaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ondé yuku. Te ni̱ kana‑ya̱ xiní ndé cha̱a játa'a̱n ini̱ máá‑yá. Te ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá.
13 E subiu a um monte, e chamou a si os que ele queria; e vieram a ele.
14 Te ni̱ jani‑ya̱ uxí uu̱ tá'a̱n cha̱a, kuiñi‑de jíín‑yá. Te tájí‑yá‑de ki̱ngoyo‑de kani‑de tu̱'un.
14 E ele ordenou doze, para que estivessem com ele, e que ele pudesse enviar para pregar,
15 Te kundiso‑de tiñu ja̱ násáva̱'a‑de ña̱yɨvɨ kú'u̱. Te kiñi'in‑de tachi̱ kíni ki̱ngoyo.
15 e ter poder para curar enfermidades e expulsar os demônios:
16 Te Simón, ni̱ naskúnání‑yá‑de Pedro.
16 Simão, a quem pôs o sobrenome Pedro,
17 Te Jacobo, se̱'e Zebedeo, jíín Juan ñani̱ Jacobo, ni̱ naskúnání‑yá ndendúú‑de Boanerges, ja̱ kuní ka'a̱n: Cha̱a nátu̱'un taja.
17 e Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, de sobrenome Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Te sava‑ga̱‑de nání‑de Andrés, Felipe, Bartolomé, Mateo, Tomás, Jacobo se̱'e Alfeo, Tadeo, Simón ñuu̱ Caná,
18 e André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o cananita,
19 onde̱ jíín Judas Iscariote, ja̱ ní nastúu‑de‑ya̱. Yúan‑na te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ɨɨn ve'e jíín‑yá.
19 e Judas Iscariotes, que também o traiu; e eles entraram em uma casa.
20 Te ni̱ ndutútú tuku kua'a̱ ñáyɨvɨ. Te ni tuká ní kúu kee‑yá staa̱ jíín‑de.
20 E a multidão vinha junto outra vez, de tal modo que eles nem podiam comer pão.
21 Te ni̱ ka̱jini tu̱'un tá'an‑ya̱. Te ni̱ ka̱kenda‑de va̱i‑de ja̱ tɨ́ɨn‑de‑ya̱. Chi ni̱ kaka'a̱n‑de: Káku'u̱‑de, áchí‑de.
21 E quando seus amigos ouviram isto, saíram para o prender; porque eles diziam: Ele está fora de si.
22 Te ja̱ káchaa tutu̱, ni̱ kikoyo onde̱ ñuu̱ Jerusalén, ni̱ kaka'a̱n: Yí'i‑de Beelzebú. Te jíín tachí kíni ñá'nu kíñi'in‑de tachi̱ kíni kája'a̱n, áchí.
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Ele tem a Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa demônios.
23 Te ni̱ kana‑ya̱ xiní jíná'an. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yátá jíín: Ndasa kuu kiñi'in Satanás‑ún Satanás kí'i̱n, áchí‑ya̱.
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Te nú ɨɨn ñuu̱ sásɨ́ɨn máá te kánakua̱tá'an máá, te ñuu̱ yúan ma̱ kúni̱'in.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Te nú ɨɨn ve'e sásɨ́ɨn máá te kánakua̱tá'an máá, te ve'e yúan ma̱ kúni̱'in.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Te nú Satanás kánakua̱tá'an máá te sásɨ́ɨn máá, ma̱ kúni̱'in, chi̱ sasua naa, áchí‑ya̱.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem um fim.
27 Tú ni ɨɨn cha̱a kuu kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e cha̱a kándáján te sákuí'ná‑de ndatíñu, te nú tú xna'a̱n‑ga̱ ku'ni̱‑de cha̱a ndáján‑ún. Yúan‑na te kuu sákuí'ná‑de ndatíñu cha̱a‑ún.
27 Nenhum homem pode entrar na casa de um homem forte e saquear os seus bens, exceto se primeiro amarrar o homem forte; e então lhe saqueará a casa.
28 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já kóo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi kásá'a cha̱a, te suni nuu̱ tú'un ndɨva̱'a nú na̱ni ka'a̱n‑de jíná'an‑de.
28 Na verdade eu vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e as blasfêmias com que tiverem blasfemado;
29 Ko nú ɨɨn cha̱a ká'a̱n‑de tu̱'un ndɨva̱'a sɨkɨ̱ Espíritu Santo, ma̱ kóo kutɨ túká'nu ini̱‑ya̱ núu̱‑dé, chi̱ sua kundiso‑de kua̱chi nɨ́ɨ́ káni, áchí‑ya̱.
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca terá perdão, mas está em perigo de condenação eterna;
30 Chi ni̱ kaka'a̱n‑de: Tá'a̱n‑de tachi̱ kíni, áchí‑de.
30 porque eles diziam: Ele tem um espírito imundo.
31 Te ni̱ chaa̱ náa̱‑ya̱ jíín ñaní‑ya̱, te ká'i̱in‑ña yatá ké'e. Te ni̱ ka̱tájí‑ña tú'un kua'a̱n kákana‑ña xiní‑yá.
31 Vindo, então, seus irmãos e sua mãe e, em pé do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱ káxiu̱kú nɨ́ɨ́ núu̱‑yá‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑yá: Kuánde̱'é‑ní, chi ni̱ chaa̱ náa̱‑ní jíín ñaní‑ní ká'i̱in‑ña yatá ké'e kánandúkú‑ña níí, áchí‑i.
32 E a multidão estava assentada ao seu redor, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ndéja̱ kúu náa̱‑ri̱ te ndéja̱ kákuu ñani̱‑ri̱, áchí‑ya̱.
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe, ou meus irmãos?
34 Te ndé'é‑yá nuu̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú nɨ́ɨ́ núu̱‑yá‑ún, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Kuni so̱'o‑ró, chi ya̱'á kúu náa̱‑ri̱ jíín ñaní‑ri̱.
34 E ele olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Chi ña̱yɨvɨ skíkuu tiñu kuní Dios, jia̱n kúu ñani̱‑ri̱, kúu kua̱'a‑ri̱, kúu náa̱‑ri̱, áchí‑ya̱.
35 Porque aquele que fizer a vontade de Deus, este é meu irmão, e minha irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.