Marcos 3

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te ɨnga̱ jínu ni̱ ndɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e sinagoga. Te yúan ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a ni̱ ichi̱ káján ɨ́ɨn nda'a‑dé.
1 De novo, entrou Jesus na sinagoga e estava ali um homem que tinha ressequida uma das mãos.
2 Te kánde̱'é‑de nú nasáva̱'a‑ya̱‑dé kɨvɨ̱ ndéta̱tú, náva̱'a kaka̱n‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑yá.
2 E estavam observando a Jesus para ver se o curaria em dia de sábado, a fim de o acusarem.
3 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa kátí'íchi nda'a‑ún: Ichi má'ñú yá'a jukuiñi̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
3 E disse Jesus ao homem da mão ressequida: Vem para o meio!
4 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de jíná'an‑de: Ndé ley íó sɨkɨ̱ kɨvɨ́ ndéta̱tú. Á sá'a va̱'a‑yó, xí sá'a ñáá‑yo̱. Á nama‑yó ɨ́ɨn cha̱a a yani kuu̱, xí ká'ni‑yo ɨ́ɨn ndɨ̱yi, áchí‑ya̱. Te máá‑de, tú ní káka'a̱n kutɨ‑dé.
4 Então, lhes perguntou: É lícito nos sábados fazer o bem ou fazer o mal? Salvar a vida ou tirá-la? Mas eles ficaram em silêncio.
5 Te ndé'é‑yá nuu̱‑dé ja̱ ká'i̱in‑de xiin‑yá. Te ni̱ kiti̱ ini̱‑ya̱. Te ni̱ kukuí'a̱ ini̱‑ya̱ já ndáva iní añú‑de jíná'an‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa‑ún: Skáa̱ nda'a‑ro, áchí‑ya̱. Te ni̱ skáa̱‑de nda'a‑dé. Te nda'a‑dé‑ún, ni̱ nduva̱'a ii̱‑ní.
5 Olhando-os ao redor, indignado e condoído com a dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. Estendeu-a, e a mão lhe foi restaurada.
6 Yúan‑na te ni̱ kenda koyo cha̱a fariseo. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún‑ni‑de jíín cháa herodiano sɨkɨ̱‑yá, ndasa ka'ni‑dé‑ya̱.
6 Retirando-se os fariseus, conspiravam logo com os herodianos, contra ele, em como lhe tirariam a vida.
7 Te Jesús, ni̱ kusɨ́ɨn‑ni‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ondé yu'u mar jíín cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱ xáa̱n ndáñúu̱ Galilea jíín ndáñúu̱ Judea, ni̱ kandiki̱n‑i‑ya̱.
7 Retirou-se Jesus com os seus discípulos para os lados do mar. Seguia-o da Galileia uma grande multidão. Também da Judeia,
8 Te suni onde̱ ñuu̱ Jerusalén jíín Idumea, jíín ɨngá lado yu̱cha Jordán, jíín ndáñúu̱ Tiro jíín Sidón. Kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑i ná ñá'nu tiñu ni̱ sá'a‑ya̱. Te ni̱ cha̱koyo‑i nuu̱‑yá.
8 de Jerusalém, da Idumeia, dalém do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom uma grande multidão, sabendo quantas coisas Jesus fazia, veio ter com ele.
9 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá ja̱ ná kótu̱'a ɨɨn barco lúlí kɨ́vɨ‑ya̱, náva̱'a tú kaxi̱n‑i‑ya̱. Chi̱ kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ‑ún íó.
9 Então, recomendou a seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o comprimirem.
10 Chi ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ káku'u̱ kue'e̱, ni̱ ka̱kandita‑i nuu̱‑yá, ja̱ ké'é‑i‑ya̱ kákuni̱‑i.
10 Pois curava a muitos, de modo que todos os que padeciam de qualquer enfermidade se arrojavam a ele para o tocar.
11 Te tachi̱ kíni nú ni̱ kajini̱ nuu̱‑yá, te kájukuiñi̱ jítɨ́ núu̱‑yá. Te kákana kó'ó: Máá‑ní kúu Se̱'e Dios, áchí jíná'an.
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e exclamavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Ko máá‑yá, ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín já ná tú stá'a̱n ndiji̱n‑ún‑yá.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que o não expusessem à publicidade.
13 Te ni̱ kaa‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ondé yuku. Te ni̱ kana‑ya̱ xiní ndé cha̱a játa'a̱n ini̱ máá‑yá. Te ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá.
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele mesmo quis, e vieram para junto dele.
14 Te ni̱ jani‑ya̱ uxí uu̱ tá'a̱n cha̱a, kuiñi‑de jíín‑yá. Te tájí‑yá‑de ki̱ngoyo‑de kani‑de tu̱'un.
14 Então, designou doze para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 Te kundiso‑de tiñu ja̱ násáva̱'a‑de ña̱yɨvɨ kú'u̱. Te kiñi'in‑de tachi̱ kíni ki̱ngoyo.
15 e a exercer a autoridade de expelir demônios.
16 Te Simón, ni̱ naskúnání‑yá‑de Pedro.
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Te Jacobo, se̱'e Zebedeo, jíín Juan ñani̱ Jacobo, ni̱ naskúnání‑yá ndendúú‑de Boanerges, ja̱ kuní ka'a̱n: Cha̱a nátu̱'un taja.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer: filhos do trovão;
18 Te sava‑ga̱‑de nání‑de Andrés, Felipe, Bartolomé, Mateo, Tomás, Jacobo se̱'e Alfeo, Tadeo, Simón ñuu̱ Caná,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o Zelote,
19 onde̱ jíín Judas Iscariote, ja̱ ní nastúu‑de‑ya̱. Yúan‑na te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑de ɨɨn ve'e jíín‑yá.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Te ni̱ ndutútú tuku kua'a̱ ñáyɨvɨ. Te ni tuká ní kúu kee‑yá staa̱ jíín‑de.
20 Então, ele foi para casa. Não obstante, a multidão afluiu de novo, de tal modo que nem podiam comer.
21 Te ni̱ ka̱jini tu̱'un tá'an‑ya̱. Te ni̱ ka̱kenda‑de va̱i‑de ja̱ tɨ́ɨn‑de‑ya̱. Chi ni̱ kaka'a̱n‑de: Káku'u̱‑de, áchí‑de.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Te ja̱ káchaa tutu̱, ni̱ kikoyo onde̱ ñuu̱ Jerusalén, ni̱ kaka'a̱n: Yí'i‑de Beelzebú. Te jíín tachí kíni ñá'nu kíñi'in‑de tachi̱ kíni kája'a̱n, áchí.
22 Os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: Ele está possesso de Belzebu. E: É pelo maioral dos demônios que expele os demônios.
23 Te ni̱ kana‑ya̱ xiní jíná'an. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yátá jíín: Ndasa kuu kiñi'in Satanás‑ún Satanás kí'i̱n, áchí‑ya̱.
23 Então, convocando-os Jesus, lhes disse, por meio de parábolas: Como pode Satanás expelir a Satanás?
24 Te nú ɨɨn ñuu̱ sásɨ́ɨn máá te kánakua̱tá'an máá, te ñuu̱ yúan ma̱ kúni̱'in.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Te nú ɨɨn ve'e sásɨ́ɨn máá te kánakua̱tá'an máá, te ve'e yúan ma̱ kúni̱'in.
25 se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Te nú Satanás kánakua̱tá'an máá te sásɨ́ɨn máá, ma̱ kúni̱'in, chi̱ sasua naa, áchí‑ya̱.
26 Se, pois, Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir, mas perece.
27 Tú ni ɨɨn cha̱a kuu kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e cha̱a kándáján te sákuí'ná‑de ndatíñu, te nú tú xna'a̱n‑ga̱ ku'ni̱‑de cha̱a ndáján‑ún. Yúan‑na te kuu sákuí'ná‑de ndatíñu cha̱a‑ún.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então lhe saqueará a casa.
28 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já kóo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi kásá'a cha̱a, te suni nuu̱ tú'un ndɨva̱'a nú na̱ni ka'a̱n‑de jíná'an‑de.
28 Em verdade vos digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Ko nú ɨɨn cha̱a ká'a̱n‑de tu̱'un ndɨva̱'a sɨkɨ̱ Espíritu Santo, ma̱ kóo kutɨ túká'nu ini̱‑ya̱ núu̱‑dé, chi̱ sua kundiso‑de kua̱chi nɨ́ɨ́ káni, áchí‑ya̱.
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo não tem perdão para sempre, visto que é réu de pecado eterno.
30 Chi ni̱ kaka'a̱n‑de: Tá'a̱n‑de tachi̱ kíni, áchí‑de.
30 Isto, porque diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Te ni̱ chaa̱ náa̱‑ya̱ jíín ñaní‑ya̱, te ká'i̱in‑ña yatá ké'e. Te ni̱ ka̱tájí‑ña tú'un kua'a̱n kákana‑ña xiní‑yá.
31 Nisto, chegaram sua mãe e seus irmãos e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Te ña̱yɨvɨ kuá'a̱ káxiu̱kú nɨ́ɨ́ núu̱‑yá‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑yá: Kuánde̱'é‑ní, chi ni̱ chaa̱ náa̱‑ní jíín ñaní‑ní ká'i̱in‑ña yatá ké'e kánandúkú‑ña níí, áchí‑i.
32 Muita gente estava assentada ao redor dele e lhe disseram: Olha, tua mãe, teus irmãos e irmãs estão lá fora à tua procura.
33 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ndéja̱ kúu náa̱‑ri̱ te ndéja̱ kákuu ñani̱‑ri̱, áchí‑ya̱.
33 Então, ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Te ndé'é‑yá nuu̱ ñáyɨvɨ káxiu̱kú nɨ́ɨ́ núu̱‑yá‑ún, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Kuni so̱'o‑ró, chi ya̱'á kúu náa̱‑ri̱ jíín ñaní‑ri̱.
34 E, correndo o olhar pelos que estavam assentados ao redor, disse: Eis minha mãe e meus irmãos.
35 Chi ña̱yɨvɨ skíkuu tiñu kuní Dios, jia̱n kúu ñani̱‑ri̱, kúu kua̱'a‑ri̱, kúu náa̱‑ri̱, áchí‑ya̱.
35 Portanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.