Marcos 15

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te ja̱ñá'a̱n‑ún, te ta̱ká sutu̱ ñá'nu, jíín cháa ni̱ ka̱yii, jíín cháa káchaa tutu̱, jíín ndívii cháa junta, ni̱ ka̱skétá'an‑ni‑de tu̱'un. Te ni̱ kaju'ni̱‑de Jesús kua'a̱n‑de jíín‑yá. Te ni̱ kaja̱'a‑de‑ya̱ núu̱ Pilato.
1 E, logo de manhã, os principais sacerdotes reunindo-se em conselho com os anciãos e os escribas e todo o conselho, e amarrando Jesus, levaram-no, e o entregaram a Pilatos.
2 Te Pilato, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Máá‑ró kúu Rey cha̱a judío náún, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
2 E Pilatos lhe perguntou: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu dizes isto.
3 Te sutu̱ ñá'nu‑ún, ni̱'in ni̱ kajika̱n‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑yá.
3 E os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas; mas ele nada respondia.
4 Te Pilato, ni̱ jika̱ tu̱'ún tuku‑de‑ya̱: Tú ka'a̱n kutɨ‑ro náún. Nde̱'é, ná kua'a̱ kuáchi kájika̱n‑de sɨkɨ̱‑ro̱, áchí‑de jíín‑yá.
4 E Pilatos perguntou-o novamente, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas eles testemunham contra ti.
5 Ko Jesús, tuká ní ká'a̱n kutɨ‑yá. Te ni̱ naa iní Pilato ndé'é‑de nuu̱‑yá.
5 Mas Jesus nada respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Te íó costumbre Pilato ja̱ kɨvɨ́ víko‑ún sía̱‑de ɨɨn cha̱a yí'i veka̱a, na̱ni cha̱a kákuu ini̱ ña̱yɨvɨ.
6 Ora, naquela festa ele libertava um prisioneiro, qualquer que eles desejassem.
7 Te ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a nání‑de Barrabás, kándee‑de veka̱a jíín tá'an‑de ja̱ ní ka̱ndonda‑de, ni̱ ka̱ja'ni‑dé ndɨ̱yi.
7 E havia um chamado Barrabás, que estava preso com outros insurgentes, que tinha cometido assassinato na insurreição.
8 Te ni̱ cha̱koyo kua'a̱ ñáyɨvɨ. Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín Pilato ná sá'a‑de nátu̱'un íó costumbre‑de.
8 E a multidão, gritando em voz alta, começou a querer que ele fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑i: Kákuni̱‑ro̱ já sía̱‑ri̱ Rey cha̱a judío náún, áchí‑de.
9 Mas Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos liberte o REI DOS JUDEUS?
10 Chi̱ a ni̱ jini̱‑de ja̱ ní ka̱kukuásún iní sutu̱ ñá'nu‑ún, te yu̱án ní kaja̱'a‑ún‑yá nuu̱‑dé.
10 Porque ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lhe haviam entregado.
11 Chi̱ sutu̱ ñá'nu‑ún, ni̱ ka̱ská'a̱n‑de ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún ja̱ Pilato va̱'a‑ga̱ ná sía̱‑de Barrabás ki'i̱n.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão para que lhes soltasse antes Barrabás.
12 Te ni̱ ka'a̱n tuku Pilato: Ndasa kákuni̱‑ro̱ já sá'a‑ri̱ jíín cháa káskúnání‑ró Rey judío núsáá, áchí‑de jíín‑i.
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse novamente: Então o que quereis que eu faça daquele a quem chamais de REI DOS JUDEUS?
13 Te máá‑i, ni̱ ka̱kana jaa tuku‑i: Kata kaa‑ní cha̱a jia̱n jiká cruz, áchí‑i.
13 E eles gritaram novamente: Crucifica-o.
14 Ko Pilato, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Na̱ún kua̱chi ni̱ sá'a‑de, áchí‑de. Te máá‑i, ví'í‑gá ni̱ ka̱kana jaa‑i: Kata kaa‑ní‑de ná kúu̱‑de, áchí‑i.
14 Então Pilatos lhes disse: Por quê? Que mal ele fez? E eles cada vez gritavam mais excessivamente: Crucifica-o.
15 Te Pilato, kuní‑de ja̱ ná kúsɨɨ̱ iní ña̱yɨvɨ‑ún. Te ni̱ sía̱‑de Barrabás kua'a̱n. Yúan‑na te ni̱ xndó'o‑de‑ya̱. Te ni̱ ja̱'a‑de‑ya̱ kuíta kaa‑ya̱ já ná kúu̱‑ya̱.
15 E, então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, libertou-lhes Barrabás, e entregou Jesus, após tê-lo açoitado, para ser crucificado.
16 Yúan‑na te soldado, ni̱ ka̱ki'in‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑de jíín‑yá ini̱ ve̱'e palacio. Te ni̱ ka̱kana xini̱ tá'an‑de ni̱ ka̱ndutútú‑de.
16 E os soldados o levaram para dentro do saguão chamado Pretório, e convocaram todo destacamento.
17 Te ni̱ ka̱chu'un‑de‑ya̱ ɨ́ɨn sa'ma kuá'á tíndí'í. Te ni̱ ka̱tɨɨn‑de ɨɨn corona iñu. Te ni̱ ka̱chu'un‑de xini̱‑yá.
17 E vestiram-no com púrpura, e entrelaçaram uma coroa de espinhos, puseram-lha na sua cabeça,
18 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Rey judío, ta̱á ndii, áchí‑de.
18 e começaram a saudá-lo: Salve, REI DOS JUDEUS!
19 Te ni̱ ka̱kuun‑de yunu xiní‑yá. Te ni̱ katɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá, te ni̱ ka̱chiñú'ún‑de‑ya̱.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e curvando os seus joelhos, o adoraram.
20 Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá, te ni̱ ka̱tava‑dé sa'ma kuá'á tíndí'í ñú'un‑ya̱‑ún. Te ni̱ ka̱nachu'un‑de‑ya̱ sá'ma máá‑yá, te ni̱ ka̱keni'in‑de‑ya̱ káta kaa‑de‑ya̱.
20 E, tendo zombado dele, tiraram-lhe a púrpura, e lhe puseram suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de crucificá-lo.
21 Te ɨɨn cha̱a nání‑de Simón ñuu̱ Cirene (táa̱ Alejandro jíín Rufo kúu‑de), ni̱ ja̱'a‑de va̱i‑de ichi rancho. Te ni̱ ka̱tetíñu‑de cha̱a‑ún ki'i̱n‑de jíín‑de kundiso‑de cruz‑ya̱.
21 E obrigaram a um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar sua cruz.
22 Te kája'a̱n‑de jíín‑yá onde̱ nuu̱ nání Gólgota, ja̱ kuní ka'a̱n: yikɨ xiní.
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que quer dizer: Lugar da Caveira.
23 Te ni̱ ka̱sáká núu‑de vino jíín súsia ua̱. Te ni̱ kaja̱'a‑de nuu̱‑yá ko'o‑ya̱. Ko máá‑yá, tú ní játá'ú‑yá ko'o‑ya̱.
23 E deram-lhe para beber vinho misturado com mirra, mas ele não o recebeu.
24 Te ni̱ ka̱jata kaa‑de‑ya̱ jiká cruz. Te ni̱ ka̱saka‑dé sa'ma‑yá nuu̱ tá'an‑de. Te ni̱ ka̱sá'a‑de apuesto sɨkɨ̱, ndasa ni'i̱n, ɨ́ɨn ɨɨn‑de.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sorte sobre elas, o que cada homem tomaria.
25 Te ka̱'ɨɨ̱n ni̱ ka̱jata kaa‑de‑ya̱.
25 E era a hora terceira, e eles o crucificaram.
26 Te nuu̱ tutú kua̱chi sɨkɨ̱‑yá yóso: Ya̱'á kúu Rey cha̱a judío, áchí.
26 E a epígrafe de sua acusação estava escrita: O REI DOS JUDEUS.
27 Te ni̱ ka̱jata kaa‑de uu̱ ñakui̱'ná jíín‑yá, ɨɨn ichi ndává'a‑ya̱, te ɨnga̱ ichi ndávésé‑yá.
27 E crucificaram com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 Te ni̱ skikuu tu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱: Onde̱ jíín cháa kánda̱ñáá ní ka̱skétá'an‑de‑ya̱, áchí.
28 E cumpriu-se a escritura, que diz: E com os transgressores ele foi contado.
29 Te ña̱yɨvɨ kája̱'a yúan, ni̱ ka̱skuíkó‑i xini̱‑í. Te ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a‑i jíín‑yá: Ja̱n jaa̱n. Róó, ká'a̱n‑ro̱ já stúncháa̱‑ro̱ vé'e ii̱ Dios, te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te ndukani‑ró núú.
29 E os que passavam insultavam-no, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! Tu que destróis o templo, e em três dias o reconstróis,
30 Vina te nama‑ró máá‑ró, te nuu‑ró jiká cruz núsáá vii, áchí‑i.
30 salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 Te suni súan ni̱ ka̱sákátá sutú ñá'nu‑ún nuu̱‑yá. Te kándatu̱'ún jíín cháa káchaa tutu̱: Sava ña̱yɨvɨ á ni̱ kuu ni̱ nama‑de, ko ma̱ kúu nama‑de máá‑de.
31 E da mesma maneira também os principais sacerdotes, com os escribas, zombando, diziam uns aos outros: Ele salvou a outros, a si mesmo não pode salvar.
32 Cristo, Rey cha̱a Israel, ná núu‑de jika̱ cruz vina, te ná kuní‑yo̱, te ná kándíja‑yó, áchí. Te cha̱a kándi̱ta kaa jíín‑yá‑ún, suni súan ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a‑de jíín‑yá.
32 Desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que foram crucificados com ele o injuriavam.
33 Te nuu̱ ní kuu ka̱xiuu̱, te ni̱ kuxkɨ́'vɨ̱ nɨ́ɨ́ núu̱ ñú'un onde̱ ka̱'uni̱.
33 E, chegada à hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Te nuu̱ ní kuu ka̱'uni̱, te ni̱ ka'a̱n jaa Jesús: Eloi, Eloi, lama sabactani, achí‑ya̱. Ja̱ kuní ka'a̱n: Dios máá‑ná, Dios máá‑ná, naja̱ ní xndóo‑ní náá.
34 E, à hora nona, Jesus gritou em alta voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que, traduzido, é: Meu Deus, meu Deus, por que tu me abandonaste?
35 Te sava cha̱a ká'i̱in yúan, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Nde̱'é, chi̱ kána‑de xini̱ Elías, áchí‑de.
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que ele chama por Elias.
36 Te jínu ɨɨn cha̱a ni̱ jaa̱‑de, te ni̱ chíndájí‑de kachi̱ núu̱ vinagre. Te ni̱ chaa‑de xini̱ ɨ́ɨn yunu. Te ni̱ ja̱'a‑de nuu̱‑yá ja̱ kó'o‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ná ndé'ó nú chaa̱ Elías xnúu‑de cha̱a, áchí‑de.
36 E um deles correu a embeber uma esponja com vinagre e, pondo-a em uma cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixa-o em paz, vejamos se Elias vem para tirá-lo.
37 Ko máá Jesús, ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱. Te ni̱ ji'i̱‑ya̱.
37 E Jesus, gritando em alta voz, rendeu o espírito.
38 Yúan‑na te sa'ma ndíta kaa ini̱ ve̱'e ii̱, ni̱ te'nde̱ uu̱ onde̱ nuu̱ xiní te onde̱ nuu̱ já'a̱.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de cima para baixo.
39 Te ɨɨn cha̱a capitán kándii̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ ní kana jaa‑ya̱ ní ji'i̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ja̱ndáa̱ ja̱ Sé'e Dios kúu cha̱a yá'a núú, áchí‑de.
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo-o gritar e render o espírito, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 Te suni ká'i̱in sava ñasɨ́'ɨ́ kánde̱'é jíká‑ña. Te yúan ká'i̱in María ñuu̱ Magdala, jíín Salomé, jíín María náa̱ José jíín Jacobo súchí.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Chi̱ onde̱ ná kándee‑ya̱ ñúu̱ Galilea, te ña'an‑ún, ni̱ kandiki̱n‑ña‑yá. Te ni̱ ka̱jatíñu‑ña núu̱‑yá. Te suni íó kua'a̱‑gá‑ña, ni̱ kaja'a̱n‑ña jíín‑yá ñuu̱ Jerusalén.
41 (as quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galileia); e muitas outras mulheres que tinham subido com ele para Jerusalém.
42 Te ni̱ ini kɨvɨ̱‑ún. Te kásátu̱'a‑de, chi̱ yuchaa̱n kúu kɨvɨ̱ ndéta̱tú.
42 E, chegada a tarde, pois era o dia da preparação, isto é, o dia antes do shabat,
43 Te José ñuu̱ Arimatea, cha̱a kúñá'nu nuu̱ junta kúu‑de, te suni ñúkuu ini̱‑de ja̱ kúu ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, ni̱ chaa̱‑de. Te ni̱ chundéé iní‑de ni̱ kɨ̱vɨ‑de nuu̱ Pilato. Te ni̱ jika̱n‑de yikɨ kúñu Jesús.
43 José de Arimateia, um conselheiro honrado, que também esperava o reino de Deus, foi corajosamente a Pilatos e implorava pelo corpo de Jesus.
44 Te Pilato, tú kándíja‑de ja̱ á ni̱ ji'i̱‑ya̱. Te ni̱ kana‑de xini̱ capitán. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de cha̱a‑ún nú a ni̱ ji'i̱‑ya̱.
44 E Pilatos se maravilhou que já estivesse morto. E, chamando a si o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Yúan‑na te ni̱ kundaa̱ ini̱‑de ja̱ ní ka'a̱n capitán‑ún jíín‑de. Te ni̱ ja̱'a‑de yikɨ kúñu‑ya̱ núu̱ José.
45 E, depois que o soube do centurião, ele deu o corpo a José.
46 Te José, ni̱ jaan‑de ɨɨn sa'ma kuítá. Te ni̱ xnúu‑de‑ya̱. Te ni̱ chisukun‑dé‑ya̱ sá'ma‑ún. Te ni̱ chindee‑de‑ya̱ iní ve̱'e añú ja̱ ní jacha chi̱i ɨɨn kava. Te ni̱ stúu‑dé ɨɨn yuu̱ ní jasu̱‑de yuvé'e añú‑ún.
46 E ele comprou um pano de linho, e, tendo-o descido, envolveu-o no pano, e deitou-o em uma sepultura lavrada na rocha, e rolou uma pedra para a porta da sepultura.
47 Te María ñuu̱ Magdala, jíín María náa̱ José, ni̱ kajini̱‑ña núu̱ ní jaki̱n‑de‑ya̱.
47 E Maria Madalena e Maria, a mãe de José, observavam onde fora colocado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.