Marcos 14

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te uu̱‑ga̱ kɨvɨ̱ te vásá ní kuu Pascua jíín víko kóo sta̱tilá tú yí'i yujan íá. Te sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ ka̱ndúkú‑de modo ndasa xndá'ú‑de‑ya̱ te tɨɨn‑de‑ya̱. Te ka'ni‑dé‑ya̱ kákuni̱‑de.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ma̱ kúu sá'a‑yó máá kɨvɨ́ víko, chi̱ nú súan te ndonda vaa̱ ña̱yɨvɨ, áchí‑de.
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Te kándee‑ya̱ ñúu̱ Betania, kánchaa̱‑ya̱ núu̱ mesa ve'e Simón cha̱a té'yu̱ ndɨ̱'yi. Te ni̱ chaa̱ ɨɨn ña'an, kándá'á‑ña ɨ́ɨn tiya'a̱ ñú'un perfume máá nían ita̱ nardo kúu. Te ncháá ya'u téyíí. Te ni̱ tá'ú‑ña tíya'a̱‑ún. Te ni̱ chu'un‑ña xiní‑yá.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Te sava, ni̱ kakiti̱ ini̱. Te ni̱ kaka'a̱n: Naja̱ náa perfume jia̱n.
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Chi̱ kuu kuya̱'u ví'í‑gá uni̱ ciento peso, te kua̱'a‑yó núu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú núú, áchí. Te ni̱ kaka'a̱n vaa̱ sɨkɨ̱‑ñá.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Ko Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Sía̱‑ña. Naja̱ kástá'a̱n‑ro̱‑ñá. Tiñu va̱'a sá'a‑ña jíín‑rí, áchí‑ya̱.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Chi̱ nene̱ káxiu̱kú ñáyɨvɨ ndá'ú jíín‑ró. Te nú kákuni̱‑ro̱ te kuu sá'a va̱'a‑ró jíín‑i. Ko ruu̱, na̱ tú nene̱ kánchaa̱‑ri̱ jíín‑ró.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Ya̱'á‑ni ni̱ kuu ni̱ sá'a‑ña. Chi̱ a ni̱ chi'i tu̱'a‑ña perfume yikɨ kúñu‑ri̱ kɨvɨ̱ yúji‑ri̱.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ nú ná kui̱cha tu̱'un va̱'a yá'a, te tiñu ni̱ sá'a‑ña yá'a, suni koo tu̱'un náva̱'a ná núku̱'un ini̱‑i‑ña, áchí‑ya̱.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Yúan‑na te Judas Iscariote, ɨɨn ja̱ uxí uu̱ yúan, kua'a̱n‑de nuu̱ sutú ñá'nu ja̱ nástúu‑de‑ya̱.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Te súan ni̱ ka̱jini so̱'o sutu̱‑ún. Te ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní. Te ni̱ ka̱keyu'u já kuá'a xu̱'ún núu̱‑dé. Te ná ndúkú‑de modo ndasa nastúu‑de‑ya̱.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Te máá kɨvɨ́ kéjá'á víko kóo sta̱tilá tú yí'i yujan íá, suni máá kɨvɨ́ kásoko̱‑dé lélú Pascua, te cha̱a káskuá'a‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Ndénu̱ kuní‑ní ná kísátu̱'a‑ná nuu̱ kée‑ní lélú Pascua, áchí‑de.
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Te ni̱ tájí‑yá uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá kua'a̱n‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án onde̱ ñuu̱. Te yúan ketá'an‑ró jíín ɨ́ɨn cha̱a ndíso ɨɨn kɨ̱yi nducha. Te kundiki̱n‑ro̱‑dé ki'i̱n‑ro̱ jíín‑de.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Te nuu̱ ndɨ́vɨ‑de, yúan ka'a̱n‑ro̱ jíín máá jíto'o̱ ve'e‑ún: Achí máá Maestro: Ndénu̱ íó ɨɨn ve'e kua̱'a núu‑ní nuu̱ kée‑ná lélú Pascua jíín cháa káskuá'a jíín‑ná, achi̱‑ro̱.
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Te máá‑de, ná stá'a̱n‑de ɨɨn cuarto ká'nu onde̱ xini̱ vé'e nuu̱‑ro̱, yúan a íó tu̱'a. Te yúan sátu̱'a‑ró ndasa kuu‑yó, áchí‑ya̱ jíín‑de.
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Te kája'a̱n cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱‑ún. Te ni̱ kani'i̱n‑dé nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de. Te ni̱ ka̱sátu̱'a‑de ndasa kuxíni‑de lélú Pascua.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Te ni̱ ini. Te kua'a̱n‑ya̱ jíín máá uxí uu̱ cha̱a‑ún.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Te káxiu̱kú‑de nuu̱ mesa káyee‑dé staa̱. Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ɨ́ɨn róó, ja̱ yée jíín‑rí, nastúu‑ró rúu̱, áchí‑ya̱.
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Yúan‑na te ni̱ ka̱kuxíí iní‑de. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún ná ɨɨn ná ɨɨn‑de‑ya̱: Ja̱ náá náún, ja̱ náá náún, ká'a̱n ɨɨn‑de, ká'a̱n ɨnga̱‑de.
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ɨɨn ja̱ uxí uu̱ ja̱ chíxí'ú núu̱ kó'o̱ jíín‑rí kúu, áchí‑ya̱.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Chi ja̱ndáa̱ máá Sé'e cha̱a ki'i̱n‑ya̱ nátu̱'un yóso tú'un‑ya̱ núu̱ tutú. Ko naka̱ ndá'ú kúu cha̱a nastúu máá Sé'e cha̱a. Va̱'a‑ga̱ nú tú ní káku cha̱a‑ún núú, áchí‑ya̱.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Te káyee‑dé. Te ni̱ ki'in Jesús staa̱. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ sákuáchí‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kee jíná'an‑ró. Ya̱'á kúu yikɨ kúñu‑ri̱, áchí‑ya̱.
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Te ni̱ ki'in‑ya̱ ɨ́ɨn taza. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱‑dé. Te ndɨ'ɨ‑de, ni̱ ka̱ji'i‑de.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ya̱'á kúu nɨñi̱‑rí ja̱ sá'a contrato jáá. Te ja̱ sɨkɨ́ ñáyɨvɨ kuá'a̱ te ni̱ jatɨ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Te ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ma̱ kó'o‑ga̱‑ri̱ nducha ndé'e̱ uva, onde̱ kɨvɨ̱ náko'o‑ri̱ ja̱ jáá iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱.
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Te ni̱ ka̱jita‑ya̱ ɨ́ɨn yaa̱ ii̱. Te ni̱ kenda‑ya̱ kája'a̱n‑ya̱ ondé yuku Olivos.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ndivii‑ro, nayu̱'ú‑ro̱ já sɨkɨ́ rúu̱ akuáa vína. Chi̱ a yóso núu̱ tutú: Stují‑rí cha̱a ndíto rɨɨ̱, te máá rɨ́ɨ̱‑ún, kuicha̱‑tɨ̱, áchí.
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Ko nuu̱ náchaku̱‑ri̱, te xna'a̱n‑ga̱ ruu̱ ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Galilea vásá róó, áchí‑ya̱.
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Ko Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Va̱sa ndivii‑dé ná náyu̱'ú‑de, ko náá chi̱ túu, áchí‑de.
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, chi̱ róó, akuáa vína, onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li uu̱ jínu, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu, áchí‑ya̱.
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ko máá‑de, téyíí ní ka'a̱n‑de: Va̱sa ná kúu̱‑ná jíín‑ní, ko ma̱ kasú‑ná yu'u‑ná ja̱ kúu níí, áchí‑de. Te suni súan ni̱ kaka'a̱n ndɨ'ɨ‑de.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Te ni̱ ja̱koyo‑ya̱ ɨ́ɨn nuu̱ nání Getsemaní. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Yá'a‑ni jungo̱o‑ró nini ná kakán ta'u̱‑rí, áchí‑ya̱.
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Te ni̱ jaka‑ya̱ Pedro jíín Jacobo jíín Juan kája'a̱n‑de jíín‑yá. Te ni̱ kejá'á‑yá yú'ú‑ya̱, te ndúkuí'a̱ ini̱‑ya̱.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Xaa̱n ndúkuí'a̱ ini̱‑ri̱, chi̱ a yani kuu̱‑ri̱. Yá'a kundatu‑ró, te kundito‑ró, áchí‑ya̱.
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Te ni̱ kanduu̱‑ya̱ ɨ́ɨn tí'lí. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑yá nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá, te nú kuu ka̱ku‑ya̱ hora‑ún.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Abba, Táa̱. Ta̱ká tiñu kúu sá'a máá‑ní. Chaxio‑ní tu̱ndó'o‑ná yá'a ná kí'i̱n. Ko nasu̱ já kuní máá‑ná, chi ja̱ kuní máá‑ní ná kúu, áchí‑ya̱.
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákixi̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Pedro: Simón, kixí‑ro̱ náún. Á tú kánda‑ró kúndito‑ró va̱sté ɨ́ɨn hora.
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Kundito, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱, náva̱'a ma̱ kóto nchaa̱‑ún róó. Chi̱ kuní ndija añú‑ro̱, ko yikɨ kúñu‑ró chi̱ túu, áchí‑ya̱.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Te kua'a̱n tuku‑ya̱. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Suni ɨɨn‑ni tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱. Te ni̱ jini̱ tuku‑ya̱‑dé kákixi̱‑de, chi̱ xaa̱n káji'i̱‑de numa̱'ná. Te tú kútuní ndasa xndíó káni‑de tu̱'un nuu̱‑yá.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱ vuelta uni̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kusu̱ te ndeta̱tú‑ro̱‑ná. A ni̱ kuu. Vina te ni̱ jaa̱ hora ja̱ máá Sé'e cha̱a natu̱u‑ya̱ núu̱ ndá'a cháa ká'i̱o kua̱chi.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Nduko̱o, ná chó'o̱. Chi ja̱ nástúu ruu̱, a ni̱ kuyani va̱i, áchí‑ya̱.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Te súan ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ chaa̱‑ni Judas, ɨɨn ja̱ uxí uu̱‑ún. Te ɨɨn nuu já káchindéé tá'an jíín‑de, jíín machete jíín yúnu vái koyo jíín‑de. Chi̱ sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ jíín cháa ni̱ ka̱yii, ni̱ ka̱tájí cháa‑ún.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Te cha̱a ni̱ nastúu‑ya̱‑ún, ni̱ ja̱'a‑de ɨɨn tuni̱, te ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a tíyú'ú‑rí‑ún, yu̱án kúu. Katɨɨn jíná'an‑ró, te kunchaka‑ró kí'i̱n‑ro̱ jíín, áchí‑de.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Yúan‑na te ni̱ chaa̱‑de. Te ni̱ kandita‑ni‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, Maestro, áchí‑de. Te ni̱ tiyú'ú‑de‑ya̱.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Te cha̱a va̱i koyo jíín Judas‑ún, ni̱ ka̱katɨɨn‑de‑ya̱.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Te ɨɨn cha̱a kándii̱ yúan, ni̱ stáa‑de machete‑de. Te ni̱ kachi‑de so̱'o mozo máá sutú ñá'nu‑ga̱.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de jíná'an‑de: Nátu̱'un sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cha̱a kuí'ná vái koyo‑ró jíín machete jíín yúnu kátɨɨn‑ró rúu̱ náún.
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ní ka̱ndee‑ri̱ jíín‑ró iní ve̱'e ii̱, ni̱ stá'a̱n‑ri̱ tu̱'un, te tú ní kákatɨɨn‑ró rúu̱. Ko súan kásá'a‑ró náva̱'a ná skíkuu tutu̱ ii̱, áchí‑ya̱.
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱skéndo̱o‑de‑ya̱. Te ni̱ ka̱jinu ndɨ'ɨ‑de kája'a̱n‑de.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Te ɨɨn su̱chí, ndikín‑i‑ya̱ kuá'a̱n‑i jíín‑yá. Te ndíi‑i ɨɨn sa'ma kuítá, chi̱ víchí lɨ́ɨ‑í. Te ni̱ ka̱katɨɨn‑de‑i.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Ko máá‑i, ni̱ xndóo‑i sa'ma kuítá‑ún. Te ni̱ jinu víchí lɨ́ɨ‑í kua'a̱n‑i.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Te ni̱ ka̱kinchaka‑de Jesús nuu̱ máá sutú ñá'nu‑ga̱. Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ ka̱ndutútú‑de.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Te Pedro, jíká ndikín‑de‑ya̱ ondé ini̱ yuxé'é máá sutú ñá'nu‑ga̱‑ún. Te ni̱ jungo̱o‑de jíín cháa kájatíñu‑ún, ndúvixi̱‑de ñu'u̱n.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a junta, ni̱ ka̱ndúkú‑de ɨɨn tu̱'un sɨkɨ̱ Jesús, ja̱ ká'ni‑dé‑ya̱ kákuni̱‑de. Ko tú ní káni'i̱n‑dé.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Chi̱ kua'a̱‑dé, ni̱ ka̱sátú'ún‑de sɨkɨ̱‑yá. Ko tu̱'un ni̱ kaka'a̱n‑de‑ún, tú ní kétá'an.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Yúan‑na te ni̱ ka̱ndukuiñi̱ sava‑de, ni̱ ka̱sátú'ún‑de sɨkɨ̱‑yá:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 Máá‑ná, ni̱ kajini̱‑ná ká'a̱n‑de: Ruu̱, stúncháa̱‑ri̱ ve'e ii̱ yá'a ja̱ ní ka̱sáva̱'a nda'a. Te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te ndukani‑ri̱ ɨnga̱ ja̱ tú nɨ́nɨ jíín ndá'a, áchí‑de, áchí jíná'an.
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Ko ni súan tú ní kétá'an tu̱'un ni̱ kaka'a̱n.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Yúan‑na te máá sutú ñá'nu‑ga‑ún, ni̱ ndukuiñi̱‑de kándii̱‑de ma̱'ñú. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de Jesús: Tú ka'a̱n kutɨ‑ro náún. Ndasa káka'a̱n cha̱a yá'a sɨkɨ̱‑ro̱, áchí‑de jíín‑yá.
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Te máá‑yá, tú ní ká'a̱n kutɨ‑yá. Te máá sutú ñá'nu‑ga̱‑ún, ni̱ jika̱ tu̱'ún tuku de‑ya̱: Máá‑ró kúu Cristo, Se̱'e máá I'a̱ ii̱ náún, áchí‑de jíín‑yá.
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Máá‑rí kúu. Te kuni̱‑ro̱ máá Sé'e cha̱a kunchaa̱‑ya̱ íchi ndává'a Dios nuu̱ íó fuerza‑ya̱. Te ndii‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́ jíín vikó nu̱'ún, áchí‑ya̱.
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Yúan‑na te máá sutú ñá'nu‑ga̱‑ún, ni̱ ndátá‑ni‑de sa'ma‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Na̱ún nɨ́nɨ kúni so̱'o‑yó ká'a̱n ɨnga̱‑de núsáá.
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Ni̱ kajini̱‑ro̱ ná ndɨva̱'a ká'a̱n‑de. Ndasa kájani ini̱‑ro̱. Achí sutu̱ ñá'nu‑ga̱‑ún. Te ta̱ká cha̱a‑ún, ni̱ ka̱naku̱xndíi‑de‑ya̱ ná kúu̱‑ya̱.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Te sava‑de, ni̱ katɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kajasu̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaja̱'a‑de ji̱kí núu̱‑yá. Te káka'a̱n‑de jíín‑yá: Kani tu̱'un, áchí‑de. Te cha̱a kájatíñu‑ún, ni̱ ka̱stují‑dé‑ya̱ jíín jíkí.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Te ichi chíi yuxé'é yúan kándii̱ Pedro. Te ɨɨn ña'an játíñu nuu̱ máá sutú ñá'nu‑ga̱‑ún, ni̱ chaa̱‑ña.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Te ni̱ jini̱‑ña núu̱ Pedro kándii̱‑de ndúvixi̱‑de. Te ni̱ ndakoto‑ña núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Te róó, jíín Jesús ñuu̱ Nazaret jíka‑ró vii, áchí‑ña.
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ko máá‑de, tú ní játu̱'un‑de. Tú jiní‑ná, ni tú júku̱'un ini̱‑ná na̱ún ká'a̱n‑ní, áchí‑de jíín‑ña. Te ni̱ kenda‑de yuxé'é yatá vé'e‑ún. Te ni̱ kana‑ni lí'li.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Te ña'an játíñu‑ún, ni̱ jini̱‑ña núu̱‑dé ɨnga̱ jínu. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín cháa ká'i̱in yúan. Cha̱a yá'a suni tá'an‑de, áchí‑ña.
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Ko máá‑de, tú ní játu̱'un tuku‑de. Te ni̱ kunúu tuku. Te cha̱a ká'i̱in‑ún, ni̱ kaka'a̱n tuku‑de jíín Pedro: Ja̱ndáa̱ ja̱ súni tá'an‑de kúu‑ró, chi cha̱a galileo kúu‑ró. Te tu̱'un ká'a̱n‑ro̱ súan kuní koo, áchí‑de.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Ko máá‑de, ni̱'in ni̱ ka'a̱n ndɨva̱'a‑de: Tú jiní‑ri̱ cha̱a yá'a ja̱ káka'a̱n‑ro̱ tú'un‑de, áchí‑de.
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Yúan‑na te ni̱ kana‑ni lí'li vuelta uu̱. Te Pedro, ni̱ nuku̱'un ini̱‑de ta̱ká tu̱'un ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de núú: Onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li uu̱ jínu, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu, áchí‑ya̱ sáá. Te ni̱ nakani ini̱‑de sɨkɨ̱ tú'un‑ún. Te ni̱ nde'e̱‑de.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.