Marcos 14
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Te uu̱‑ga̱ kɨvɨ̱ te vásá ní kuu Pascua jíín víko kóo sta̱tilá tú yí'i yujan íá. Te sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ ka̱ndúkú‑de modo ndasa xndá'ú‑de‑ya̱ te tɨɨn‑de‑ya̱. Te ka'ni‑dé‑ya̱ kákuni̱‑de.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ma̱ kúu sá'a‑yó máá kɨvɨ́ víko, chi̱ nú súan te ndonda vaa̱ ña̱yɨvɨ, áchí‑de.
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Te kándee‑ya̱ ñúu̱ Betania, kánchaa̱‑ya̱ núu̱ mesa ve'e Simón cha̱a té'yu̱ ndɨ̱'yi. Te ni̱ chaa̱ ɨɨn ña'an, kándá'á‑ña ɨ́ɨn tiya'a̱ ñú'un perfume máá nían ita̱ nardo kúu. Te ncháá ya'u téyíí. Te ni̱ tá'ú‑ña tíya'a̱‑ún. Te ni̱ chu'un‑ña xiní‑yá.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Te sava, ni̱ kakiti̱ ini̱. Te ni̱ kaka'a̱n: Naja̱ náa perfume jia̱n.
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Chi̱ kuu kuya̱'u ví'í‑gá uni̱ ciento peso, te kua̱'a‑yó núu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú núú, áchí. Te ni̱ kaka'a̱n vaa̱ sɨkɨ̱‑ñá.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Ko Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Sía̱‑ña. Naja̱ kástá'a̱n‑ro̱‑ñá. Tiñu va̱'a sá'a‑ña jíín‑rí, áchí‑ya̱.
6 mas Jesus disse:
7 Chi̱ nene̱ káxiu̱kú ñáyɨvɨ ndá'ú jíín‑ró. Te nú kákuni̱‑ro̱ te kuu sá'a va̱'a‑ró jíín‑i. Ko ruu̱, na̱ tú nene̱ kánchaa̱‑ri̱ jíín‑ró.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Ya̱'á‑ni ni̱ kuu ni̱ sá'a‑ña. Chi̱ a ni̱ chi'i tu̱'a‑ña perfume yikɨ kúñu‑ri̱ kɨvɨ̱ yúji‑ri̱.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ nú ná kui̱cha tu̱'un va̱'a yá'a, te tiñu ni̱ sá'a‑ña yá'a, suni koo tu̱'un náva̱'a ná núku̱'un ini̱‑i‑ña, áchí‑ya̱.
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Yúan‑na te Judas Iscariote, ɨɨn ja̱ uxí uu̱ yúan, kua'a̱n‑de nuu̱ sutú ñá'nu ja̱ nástúu‑de‑ya̱.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Te súan ni̱ ka̱jini so̱'o sutu̱‑ún. Te ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní. Te ni̱ ka̱keyu'u já kuá'a xu̱'ún núu̱‑dé. Te ná ndúkú‑de modo ndasa nastúu‑de‑ya̱.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Te máá kɨvɨ́ kéjá'á víko kóo sta̱tilá tú yí'i yujan íá, suni máá kɨvɨ́ kásoko̱‑dé lélú Pascua, te cha̱a káskuá'a‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Ndénu̱ kuní‑ní ná kísátu̱'a‑ná nuu̱ kée‑ní lélú Pascua, áchí‑de.
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Te ni̱ tájí‑yá uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá kua'a̱n‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án onde̱ ñuu̱. Te yúan ketá'an‑ró jíín ɨ́ɨn cha̱a ndíso ɨɨn kɨ̱yi nducha. Te kundiki̱n‑ro̱‑dé ki'i̱n‑ro̱ jíín‑de.
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Te nuu̱ ndɨ́vɨ‑de, yúan ka'a̱n‑ro̱ jíín máá jíto'o̱ ve'e‑ún: Achí máá Maestro: Ndénu̱ íó ɨɨn ve'e kua̱'a núu‑ní nuu̱ kée‑ná lélú Pascua jíín cháa káskuá'a jíín‑ná, achi̱‑ro̱.
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Te máá‑de, ná stá'a̱n‑de ɨɨn cuarto ká'nu onde̱ xini̱ vé'e nuu̱‑ro̱, yúan a íó tu̱'a. Te yúan sátu̱'a‑ró ndasa kuu‑yó, áchí‑ya̱ jíín‑de.
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Te kája'a̱n cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ja̱koyo‑de ñuu̱‑ún. Te ni̱ kani'i̱n‑dé nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de. Te ni̱ ka̱sátu̱'a‑de ndasa kuxíni‑de lélú Pascua.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Te ni̱ ini. Te kua'a̱n‑ya̱ jíín máá uxí uu̱ cha̱a‑ún.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Te káxiu̱kú‑de nuu̱ mesa káyee‑dé staa̱. Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ɨ́ɨn róó, ja̱ yée jíín‑rí, nastúu‑ró rúu̱, áchí‑ya̱.
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Yúan‑na te ni̱ ka̱kuxíí iní‑de. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún ná ɨɨn ná ɨɨn‑de‑ya̱: Ja̱ náá náún, ja̱ náá náún, ká'a̱n ɨɨn‑de, ká'a̱n ɨnga̱‑de.
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ɨɨn ja̱ uxí uu̱ ja̱ chíxí'ú núu̱ kó'o̱ jíín‑rí kúu, áchí‑ya̱.
20 Jesus respondeu:
21 Chi ja̱ndáa̱ máá Sé'e cha̱a ki'i̱n‑ya̱ nátu̱'un yóso tú'un‑ya̱ núu̱ tutú. Ko naka̱ ndá'ú kúu cha̱a nastúu máá Sé'e cha̱a. Va̱'a‑ga̱ nú tú ní káku cha̱a‑ún núú, áchí‑ya̱.
21 Pois o
22 Te káyee‑dé. Te ni̱ ki'in Jesús staa̱. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ sákuáchí‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kee jíná'an‑ró. Ya̱'á kúu yikɨ kúñu‑ri̱, áchí‑ya̱.
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Te ni̱ ki'in‑ya̱ ɨ́ɨn taza. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱‑dé. Te ndɨ'ɨ‑de, ni̱ ka̱ji'i‑de.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ya̱'á kúu nɨñi̱‑rí ja̱ sá'a contrato jáá. Te ja̱ sɨkɨ́ ñáyɨvɨ kuá'a̱ te ni̱ jatɨ.
24 Então Jesus disse:
25 Te ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ma̱ kó'o‑ga̱‑ri̱ nducha ndé'e̱ uva, onde̱ kɨvɨ̱ náko'o‑ri̱ ja̱ jáá iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱.
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Te ni̱ ka̱jita‑ya̱ ɨ́ɨn yaa̱ ii̱. Te ni̱ kenda‑ya̱ kája'a̱n‑ya̱ ondé yuku Olivos.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ndivii‑ro, nayu̱'ú‑ro̱ já sɨkɨ́ rúu̱ akuáa vína. Chi̱ a yóso núu̱ tutú: Stují‑rí cha̱a ndíto rɨɨ̱, te máá rɨ́ɨ̱‑ún, kuicha̱‑tɨ̱, áchí.
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Ko nuu̱ náchaku̱‑ri̱, te xna'a̱n‑ga̱ ruu̱ ki'i̱n‑ri̱ ñuu̱ Galilea vásá róó, áchí‑ya̱.
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Ko Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Va̱sa ndivii‑dé ná náyu̱'ú‑de, ko náá chi̱ túu, áchí‑de.
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, chi̱ róó, akuáa vína, onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li uu̱ jínu, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu, áchí‑ya̱.
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ko máá‑de, téyíí ní ka'a̱n‑de: Va̱sa ná kúu̱‑ná jíín‑ní, ko ma̱ kasú‑ná yu'u‑ná ja̱ kúu níí, áchí‑de. Te suni súan ni̱ kaka'a̱n ndɨ'ɨ‑de.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Te ni̱ ja̱koyo‑ya̱ ɨ́ɨn nuu̱ nání Getsemaní. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Yá'a‑ni jungo̱o‑ró nini ná kakán ta'u̱‑rí, áchí‑ya̱.
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Te ni̱ jaka‑ya̱ Pedro jíín Jacobo jíín Juan kája'a̱n‑de jíín‑yá. Te ni̱ kejá'á‑yá yú'ú‑ya̱, te ndúkuí'a̱ ini̱‑ya̱.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Xaa̱n ndúkuí'a̱ ini̱‑ri̱, chi̱ a yani kuu̱‑ri̱. Yá'a kundatu‑ró, te kundito‑ró, áchí‑ya̱.
34 e disse a eles:
35 Te ni̱ kanduu̱‑ya̱ ɨ́ɨn tí'lí. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑yá nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá, te nú kuu ka̱ku‑ya̱ hora‑ún.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Abba, Táa̱. Ta̱ká tiñu kúu sá'a máá‑ní. Chaxio‑ní tu̱ndó'o‑ná yá'a ná kí'i̱n. Ko nasu̱ já kuní máá‑ná, chi ja̱ kuní máá‑ní ná kúu, áchí‑ya̱.
36 Ele orava assim:
37 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákixi̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Pedro: Simón, kixí‑ro̱ náún. Á tú kánda‑ró kúndito‑ró va̱sté ɨ́ɨn hora.
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Kundito, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱, náva̱'a ma̱ kóto nchaa̱‑ún róó. Chi̱ kuní ndija añú‑ro̱, ko yikɨ kúñu‑ró chi̱ túu, áchí‑ya̱.
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Te kua'a̱n tuku‑ya̱. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Suni ɨɨn‑ni tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱. Te ni̱ jini̱ tuku‑ya̱‑dé kákixi̱‑de, chi̱ xaa̱n káji'i̱‑de numa̱'ná. Te tú kútuní ndasa xndíó káni‑de tu̱'un nuu̱‑yá.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Te ni̱ nchaa̱‑ya̱ vuelta uni̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kusu̱ te ndeta̱tú‑ro̱‑ná. A ni̱ kuu. Vina te ni̱ jaa̱ hora ja̱ máá Sé'e cha̱a natu̱u‑ya̱ núu̱ ndá'a cháa ká'i̱o kua̱chi.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Nduko̱o, ná chó'o̱. Chi ja̱ nástúu ruu̱, a ni̱ kuyani va̱i, áchí‑ya̱.
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Te súan ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ chaa̱‑ni Judas, ɨɨn ja̱ uxí uu̱‑ún. Te ɨɨn nuu já káchindéé tá'an jíín‑de, jíín machete jíín yúnu vái koyo jíín‑de. Chi̱ sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ jíín cháa ni̱ ka̱yii, ni̱ ka̱tájí cháa‑ún.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Te cha̱a ni̱ nastúu‑ya̱‑ún, ni̱ ja̱'a‑de ɨɨn tuni̱, te ni̱ ka'a̱n‑de: Cha̱a tíyú'ú‑rí‑ún, yu̱án kúu. Katɨɨn jíná'an‑ró, te kunchaka‑ró kí'i̱n‑ro̱ jíín, áchí‑de.
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Yúan‑na te ni̱ chaa̱‑de. Te ni̱ kandita‑ni‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, Maestro, áchí‑de. Te ni̱ tiyú'ú‑de‑ya̱.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Te cha̱a va̱i koyo jíín Judas‑ún, ni̱ ka̱katɨɨn‑de‑ya̱.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Te ɨɨn cha̱a kándii̱ yúan, ni̱ stáa‑de machete‑de. Te ni̱ kachi‑de so̱'o mozo máá sutú ñá'nu‑ga̱.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de jíná'an‑de: Nátu̱'un sɨkɨ̱ ɨ́ɨn cha̱a kuí'ná vái koyo‑ró jíín machete jíín yúnu kátɨɨn‑ró rúu̱ náún.
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ní ka̱ndee‑ri̱ jíín‑ró iní ve̱'e ii̱, ni̱ stá'a̱n‑ri̱ tu̱'un, te tú ní kákatɨɨn‑ró rúu̱. Ko súan kásá'a‑ró náva̱'a ná skíkuu tutu̱ ii̱, áchí‑ya̱.
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱skéndo̱o‑de‑ya̱. Te ni̱ ka̱jinu ndɨ'ɨ‑de kája'a̱n‑de.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Te ɨɨn su̱chí, ndikín‑i‑ya̱ kuá'a̱n‑i jíín‑yá. Te ndíi‑i ɨɨn sa'ma kuítá, chi̱ víchí lɨ́ɨ‑í. Te ni̱ ka̱katɨɨn‑de‑i.
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 Ko máá‑i, ni̱ xndóo‑i sa'ma kuítá‑ún. Te ni̱ jinu víchí lɨ́ɨ‑í kua'a̱n‑i.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Te ni̱ ka̱kinchaka‑de Jesús nuu̱ máá sutú ñá'nu‑ga̱. Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín cháa ni̱ ka̱yii jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ ka̱ndutútú‑de.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Te Pedro, jíká ndikín‑de‑ya̱ ondé ini̱ yuxé'é máá sutú ñá'nu‑ga̱‑ún. Te ni̱ jungo̱o‑de jíín cháa kájatíñu‑ún, ndúvixi̱‑de ñu'u̱n.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a junta, ni̱ ka̱ndúkú‑de ɨɨn tu̱'un sɨkɨ̱ Jesús, ja̱ ká'ni‑dé‑ya̱ kákuni̱‑de. Ko tú ní káni'i̱n‑dé.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Chi̱ kua'a̱‑dé, ni̱ ka̱sátú'ún‑de sɨkɨ̱‑yá. Ko tu̱'un ni̱ kaka'a̱n‑de‑ún, tú ní kétá'an.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Yúan‑na te ni̱ ka̱ndukuiñi̱ sava‑de, ni̱ ka̱sátú'ún‑de sɨkɨ̱‑yá:
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 Máá‑ná, ni̱ kajini̱‑ná ká'a̱n‑de: Ruu̱, stúncháa̱‑ri̱ ve'e ii̱ yá'a ja̱ ní ka̱sáva̱'a nda'a. Te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te ndukani‑ri̱ ɨnga̱ ja̱ tú nɨ́nɨ jíín ndá'a, áchí‑de, áchí jíná'an.
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Ko ni súan tú ní kétá'an tu̱'un ni̱ kaka'a̱n.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Yúan‑na te máá sutú ñá'nu‑ga‑ún, ni̱ ndukuiñi̱‑de kándii̱‑de ma̱'ñú. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de Jesús: Tú ka'a̱n kutɨ‑ro náún. Ndasa káka'a̱n cha̱a yá'a sɨkɨ̱‑ro̱, áchí‑de jíín‑yá.
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Te máá‑yá, tú ní ká'a̱n kutɨ‑yá. Te máá sutú ñá'nu‑ga̱‑ún, ni̱ jika̱ tu̱'ún tuku de‑ya̱: Máá‑ró kúu Cristo, Se̱'e máá I'a̱ ii̱ náún, áchí‑de jíín‑yá.
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Máá‑rí kúu. Te kuni̱‑ro̱ máá Sé'e cha̱a kunchaa̱‑ya̱ íchi ndává'a Dios nuu̱ íó fuerza‑ya̱. Te ndii‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́ jíín vikó nu̱'ún, áchí‑ya̱.
62 Jesus respondeu:
63 Yúan‑na te máá sutú ñá'nu‑ga̱‑ún, ni̱ ndátá‑ni‑de sa'ma‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Na̱ún nɨ́nɨ kúni so̱'o‑yó ká'a̱n ɨnga̱‑de núsáá.
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Ni̱ kajini̱‑ro̱ ná ndɨva̱'a ká'a̱n‑de. Ndasa kájani ini̱‑ro̱. Achí sutu̱ ñá'nu‑ga̱‑ún. Te ta̱ká cha̱a‑ún, ni̱ ka̱naku̱xndíi‑de‑ya̱ ná kúu̱‑ya̱.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Te sava‑de, ni̱ katɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kajasu̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaja̱'a‑de ji̱kí núu̱‑yá. Te káka'a̱n‑de jíín‑yá: Kani tu̱'un, áchí‑de. Te cha̱a kájatíñu‑ún, ni̱ ka̱stují‑dé‑ya̱ jíín jíkí.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Te ichi chíi yuxé'é yúan kándii̱ Pedro. Te ɨɨn ña'an játíñu nuu̱ máá sutú ñá'nu‑ga̱‑ún, ni̱ chaa̱‑ña.
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Te ni̱ jini̱‑ña núu̱ Pedro kándii̱‑de ndúvixi̱‑de. Te ni̱ ndakoto‑ña núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ña: Te róó, jíín Jesús ñuu̱ Nazaret jíka‑ró vii, áchí‑ña.
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Ko máá‑de, tú ní játu̱'un‑de. Tú jiní‑ná, ni tú júku̱'un ini̱‑ná na̱ún ká'a̱n‑ní, áchí‑de jíín‑ña. Te ni̱ kenda‑de yuxé'é yatá vé'e‑ún. Te ni̱ kana‑ni lí'li.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Te ña'an játíñu‑ún, ni̱ jini̱‑ña núu̱‑dé ɨnga̱ jínu. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín cháa ká'i̱in yúan. Cha̱a yá'a suni tá'an‑de, áchí‑ña.
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Ko máá‑de, tú ní játu̱'un tuku‑de. Te ni̱ kunúu tuku. Te cha̱a ká'i̱in‑ún, ni̱ kaka'a̱n tuku‑de jíín Pedro: Ja̱ndáa̱ ja̱ súni tá'an‑de kúu‑ró, chi cha̱a galileo kúu‑ró. Te tu̱'un ká'a̱n‑ro̱ súan kuní koo, áchí‑de.
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Ko máá‑de, ni̱'in ni̱ ka'a̱n ndɨva̱'a‑de: Tú jiní‑ri̱ cha̱a yá'a ja̱ káka'a̱n‑ro̱ tú'un‑de, áchí‑de.
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Yúan‑na te ni̱ kana‑ni lí'li vuelta uu̱. Te Pedro, ni̱ nuku̱'un ini̱‑de ta̱ká tu̱'un ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de núú: Onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li uu̱ jínu, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu, áchí‑ya̱ sáá. Te ni̱ nakani ini̱‑de sɨkɨ̱ tú'un‑ún. Te ni̱ nde'e̱‑de.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.