Marcos 11
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Te ni̱ ka̱kuyani‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén, ñuu̱ Betfagé, jíín ñúu̱ Betania, chi̱i yuku Olivos. Te ni̱ tájí‑yá uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá kua'a̱n‑de.
1 Jesus e seus discípulos aproximavam-se de Jerusalém e chegaram aos arredores de Betfagé e de Betânia, perto do monte das Oliveiras. Desse lugar Jesus enviou dois dos seus discípulos,
2 Te ká'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án ñuu̱ kánchaa̱ nuu̱‑ro̱ jián. Te nuu̱ kɨ́vɨ‑ni‑ró yúan, te ni'i̱n‑ro̱ ɨ́ɨn burro nú'ni̱‑tɨ̱, ja̱ ní ɨɨn cha̱a té koso‑gá‑de‑tɨ̱. Te ndájí‑ró‑tɨ́, te kii‑ró jíín‑tɨ́.
2 dizendo-lhes: "Ide à aldeia que está defronte de vós e, logo ao entrardes nela, achareis preso um jumentinho, em que não montou ainda homem algum; desprendei-o e trazei-mo.
3 Te nú ndé cha̱a ká'a̱n jíín‑ró: Naja̱ sá'a‑ró súan, achi̱‑de. Te kachi̱‑ro̱ kúni‑de: Máá Jíto'o̱‑yo̱ jínu ñú'ún‑yá‑tɨ̱, achi̱‑ro̱. Yúan‑na te tájí‑ni‑de‑tɨ̱ kíi‑ró jíín‑tɨ́, áchí‑ya̱ jíín‑de.
3 E se alguém vos perguntar: Que fazeis?, dizei: O Senhor precisa dele, mas daqui a pouco o devolverá."
4 Te ni̱ kaja'a̱n‑de. Te ni̱ kani'i̱n‑dé burro‑ún nú'ni̱‑tɨ̱ yúxé'é íchi yatá ké'e, nuu̱ náketá'an uu̱ ichi. Te ni̱ ka̱ndájí‑de‑tɨ̱.
4 Indo eles, acharam o jumentinho atado fora, diante duma porta, na curva do caminho. Iam-no desprendendo,
5 Te sava ja̱ ká'i̱in yúan, ni̱ kaka'a̱n jíín‑de: Na̱ún kásá'a‑ró sá burro jia̱n kándájí‑ró, áchí.
5 quando alguns dos que ali estavam perguntaram: "Ei, que estais fazendo? Por que soltais o jumentinho?"
6 Yúan‑na te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑ún, nátu̱'un ni̱ tá'ú Jesús tiñu nuu̱‑dé. Te vásá ní ka̱sía̱‑ún‑de va̱i‑de.
6 Responderam como Jesus lhes havia ordenado; e deixaram-no levar.
7 Te ni̱ chaa̱‑de jíín burro‑ún nuu̱ Jesús. Te ni̱ ka̱xndée‑de tɨka̱chí‑de sɨkɨ̱‑tɨ́. Te ni̱ jukoso̱‑yá‑tɨ̱.
7 Conduziram a Jesus o jumentinho, cobriram-no com seus mantos, e Jesus montou nele.
8 Te kua'a̱‑dé, ni̱ kajaki̱n‑de tɨka̱chí‑de ini̱ ichi, te sava‑ga̱‑de, ni̱ kaja'nu̱‑de numa yúnu. Te ni̱ kajaki̱n‑de ini̱ ichi‑ún.
8 Muitos estendiam seus mantos no caminho; outros cortavam ramos das árvores e espalhavam-nos, pelo chão.
9 Te ña̱yɨvɨ kája'a̱n ichi núu̱‑yá, jíín ñáyɨvɨ kándiki̱n ichi yatá‑yá, káka'a̱n jaa‑i: Xáán va̱'a I'a̱ kúu‑ya̱. Ná nákana jaa‑yó‑yá, chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá Dios.
9 Tanto os que precediam como os que iam atrás clamavam: "Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Te kákusɨɨ̱ iní‑yo̱, chi̱ táa̱‑yo̱ David, a yani tá'ú‑de tiñu nuu̱‑yo̱. Xáán va̱'a I'a̱ kúu‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́, áchí‑i.
10 O Bendito o Rei?.que vai começar, o reino de Davi, nosso pai! Hosana no mais alto dos céus!"
11 Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ñuu̱ Jerusalén, jíín iní ve̱'e ii̱. Te ni̱ ndakoto‑ya̱ núu̱ táká ndatíñu íin nɨ́ɨ́ yúan. Te nuu̱ ní ini, te ni̱ kenda‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Betania jíín máá uxí uu̱‑de.
11 Jesus entrou em Jerusalém e dirigiu-se ao templo. Aí lançou-os olhos para tudo o que o cercava. Depois, como já fosse tarde, voltou para Betânia com os Doze.
12 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ ka̱kenda‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ iní ñuu̱ Betania. Te ni̱ chaa̱ so̱ko chi̱i‑ya̱.
12 No outro dia, ao saírem de Betãnia, Jesus teve fome.
13 Te onde̱ jíká ní jini̱‑ya̱ ɨ́ɨn mérkexe̱ ja̱ íó numa ndá'a. Te ni̱ kandita‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱, jáni ini̱‑ya̱ já ní'i̱n‑yá ja̱ kée‑yá núú. Te nuu̱ ní jaa̱‑ya̱ núu̱ mérkexe̱‑ún, tú kutɨ na̱ún ní ní'i̱n‑yá, chi̱ máá núma‑ní íó. Chi̱ nasu̱ kɨvɨ́ kúun nde'e̱ kúu.
13 Avistou de longe uma figueira coberta de folhas e foi ver se encontrava nela algum fruto. Aproximou-se da árvore, mas só encontrou folhas pois não era tempo de figos.
14 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ni ɨɨn tuká na̱ún kée kútɨ ndé'e̱ xiní‑ro̱ nɨ́ɨ́ káni, áchí‑ya̱ jíín mérkexe̱‑ún. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
14 E disse à figueira: "Jamais alguém coma fruto de ti!" E os discípulos ouviram esta maldição.
15 Te ni̱ ja̱koyo‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén. Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ kiñi'in‑ya̱ ñáyɨvɨ kájaan káxi̱kó íin‑i ini̱ ve̱'e ii̱‑ún kája'a̱n‑i. Te ni̱ skuíó káni‑ya̱ mesa cha̱a káxndái xu̱'ún, jíín silla cha̱a káxi̱kó paloma.
15 Chegaram a Jerusalém e Jesus entrou no templo. E começou a expulsar os que no templo vendiam e compravam; derrubou as mesas dos trocadores de moedas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Te tú ní já'a‑ya̱ tú'un ja̱'a ni ɨɨn‑i jíín kɨ́yi ini̱ ve̱'e ii̱‑ún.
16 Não consentia que ninguém transportasse algum objeto pelo templo.
17 Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱‑í: Á tú yóso núu̱ tutú ja̱ vé'e‑ri̱, ve'e nuu̱ kájika̱n ta'u̱ táká ña̱yɨvɨ nání. Ko máá‑ró, a ni̱ ka̱nasá'a‑ró yaú kava ñákui̱'ná, áchí‑ya̱.
17 E ensinava-lhes nestes termos: "`Não está porventura escrito: A minha casa chamar-se-á casa de oração para todas as nações {Is 56,7}? Mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}.
18 Te cha̱a káchaa tutu̱ jíín sutú ñá'nu, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un‑ún. Te kándúkú‑de modo ndasa ka'ni‑dé‑ya̱. Ko káyu̱'ú‑de‑ya̱, chi ta̱ká ña̱yɨvɨ kánaa iní‑i kájini so̱'o‑i tu̱'un stá'a̱n‑ya̱.
18 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas ouviram-no e procuravam um modo de o matar. Temiam-no, porque todo o povo se admirava da sua doutrina.
19 Te nuu̱ kuá'ini, te ni̱ kenda Jesús ini̱ ñuu̱‑ún, kua'a̱n‑ya̱.
19 Quando já era tarde, saíram da cidade.
20 Te ja̱ñá'a̱n ɨnga̱ kɨvɨ̱, ni̱ kana̱ja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ kajini̱‑ya̱ mérkexe̱‑ún ja̱ á ni̱ ichi̱ onde̱ yo'o.
20 No dia seguinte pela manhã, ao passarem junto da figueira, viram que ela secara até a raiz.
21 Yúan‑na te ni̱ nuku̱'un ini̱ Pedro. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, nde̱'é‑ní mérkexe̱‑ún ja̱ ní ka'a̱n ndɨva̱'a‑ní jíín. Te vina a ni̱ ichi̱ ii̱, áchí‑de.
21 Pedro lembrou-se do que se tinha passado na véspera e disse a Jesus: "`Olha, Mestre, como secou a figueira que amaldiçoaste!"
22 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kandíja nuu̱ Dios,
22 Respondeu-lhes Jesus: "Tende fé em Deus.
23 chi ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ndé cha̱a ka'a̱n‑de jíín yúku yá'a: Kuxio, te jungo̱o‑ró ondé nuu̱ mar, te nú tú kani sɨ̱kɨ́ ini̱‑de, chi̱ sua kándíja‑de ja̱ súan kuu ja̱ ní ka'a̱n‑de‑ún, te ja̱ ní jika̱n‑de‑ún, ni'i̱n‑dé.
23 Em verdade vos declaro: todo o que disser a este monte: Levanta-te e lança-te ao mar, se não duvidar no seu coração, mas acreditar que sucederá tudo o que disser, obterá esse milagre.
24 Ja̱ yúán ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ta̱ká ja̱ jikán‑ro̱, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱ jíín, te ná kándíja‑ró já ní'i̱n‑ro̱, te ni'i̱n‑ro̱.
24 Por isso vos digo: tudo o que pedirdes na oração, crede que o tendes recebido, e ser-vos-á dado.
25 Te nú kájika̱n ta'u̱‑ro̱, te kuña ká'nu ini̱‑ro̱ núu̱ ndé ɨɨn cha̱a jíto u'u̱ róó, náva̱'a máá Táa̱‑ro̱ kánchaa̱‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́, suni kuña ká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ kuáchi‑ró.
25 E quando vos puserdes de pé para orar, perdoai, se tiverdes algum ressentimento contra alguém, para que também vosso Pai, que está nos céus, vos perdoe os vossos pecados. {
26 Chi̱ nú tú kuña ká'nu ini̱‑ro̱, suni súan máá Táa̱‑ro̱ kánchaa̱‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́, ma̱ kúña ká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ kuáchi‑ró, áchí‑ya̱.
26 Mas se não perdoardes, tampouco vosso Pai que está nos céus vos perdoará os vossos pecados.}"
27 Te ni̱ naja̱koyo tuku‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén. Te jíka kuu‑ya̱ iní ve̱'e ii̱. Te sutu̱ ñá'nu, jíín cháa káchaa tutu̱, jíín cháa ni̱ ka̱yii, ni̱ cha̱koyo‑de nuu̱‑yá.
27 Jesus e seus discípulos voltaram outra vez a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, acercaram-se dele os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Na̱ jíín tú'un sá'a‑ró tíñu yá'a. Te ndéja̱ ní ka'a̱n jíín‑ró sá'a‑ró tíñu yá'a, áchí‑de.
28 e perguntaram-lhe: "Com que direito fazes isto? Quem te deu autoridade para fazer essas coisas?"
29 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ná kaká tu̱'ún‑rí róó ɨɨn tu̱'un, te kachi̱‑ro̱ núu̱‑rí. Yúan‑na te ná kachí‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ tiñu yá'a.
29 Jesus respondeu-lhes: "Também eu vos farei uma pergunta; respondei-ma, e dir-vos-ei com que direito faço essas coisas.
30 Ja̱ ní skuánducha Juan sáá, á onde̱ andɨ́vɨ́ ní kii tu̱'un, xí cháa ni̱ tá'ú tíñu. Kastu̱'ún, áchí‑ya̱.
30 O batismo de João vinha do céu ou dos homens? Respondei-me."
31 Yúan‑na te ni̱ kanda̱tu̱'ún máá‑de: Nú ka'a̱n‑yo̱: Ja̱ ondé andɨ́vɨ́. Te kachi̱‑de kuni‑yó: Naja̱ tú ní kákandíja‑ró núu̱‑dé núsáá.
31 E discorriam lá consigo: "Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
32 Te nú ka'a̱n‑yo̱ já cháa ni̱ tá'ú tíñu. Te káyu̱'ú‑yo̱ ñáyɨvɨ, chi̱ ndivii‑í kájani ndaa̱ ini̱‑i ja̱ cháa ni̱ jani tu̱'un Dios ni̱ kuu Juan, áchí‑de jíín tá'an‑de.
32 Se, ao contrário, dissermos: Dos homens, tememos o povo." Com efeito, tinham medo do povo, porque todos julgavam ser João deveras um profeta.
33 Ja̱ yúán ní kaka'a̱n‑de: Tú kájini̱‑ri̱, áchí‑de jíín Jesús. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Suni ruu̱, tú kachi̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ tiñu yá'a núsáá, áchí‑ya̱ jíín‑de.
33 Responderam a Jesus: "Não o sabemos." "E eu tampouco vos direi, disse Jesus, com que direito faço estas coisas."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.