Marcos 11

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te ni̱ ka̱kuyani‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén, ñuu̱ Betfagé, jíín ñúu̱ Betania, chi̱i yuku Olivos. Te ni̱ tájí‑yá uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá kua'a̱n‑de.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Te ká'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án ñuu̱ kánchaa̱ nuu̱‑ro̱ jián. Te nuu̱ kɨ́vɨ‑ni‑ró yúan, te ni'i̱n‑ro̱ ɨ́ɨn burro nú'ni̱‑tɨ̱, ja̱ ní ɨɨn cha̱a té koso‑gá‑de‑tɨ̱. Te ndájí‑ró‑tɨ́, te kii‑ró jíín‑tɨ́.
2 com a seguinte ordem:
3 Te nú ndé cha̱a ká'a̱n jíín‑ró: Naja̱ sá'a‑ró súan, achi̱‑de. Te kachi̱‑ro̱ kúni‑de: Máá Jíto'o̱‑yo̱ jínu ñú'ún‑yá‑tɨ̱, achi̱‑ro̱. Yúan‑na te tájí‑ni‑de‑tɨ̱ kíi‑ró jíín‑tɨ́, áchí‑ya̱ jíín‑de.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Te ni̱ kaja'a̱n‑de. Te ni̱ kani'i̱n‑dé burro‑ún nú'ni̱‑tɨ̱ yúxé'é íchi yatá ké'e, nuu̱ náketá'an uu̱ ichi. Te ni̱ ka̱ndájí‑de‑tɨ̱.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Te sava ja̱ ká'i̱in yúan, ni̱ kaka'a̱n jíín‑de: Na̱ún kásá'a‑ró sá burro jia̱n kándájí‑ró, áchí.
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Yúan‑na te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑ún, nátu̱'un ni̱ tá'ú Jesús tiñu nuu̱‑dé. Te vásá ní ka̱sía̱‑ún‑de va̱i‑de.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Te ni̱ chaa̱‑de jíín burro‑ún nuu̱ Jesús. Te ni̱ ka̱xndée‑de tɨka̱chí‑de sɨkɨ̱‑tɨ́. Te ni̱ jukoso̱‑yá‑tɨ̱.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Te kua'a̱‑dé, ni̱ kajaki̱n‑de tɨka̱chí‑de ini̱ ichi, te sava‑ga̱‑de, ni̱ kaja'nu̱‑de numa yúnu. Te ni̱ kajaki̱n‑de ini̱ ichi‑ún.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Te ña̱yɨvɨ kája'a̱n ichi núu̱‑yá, jíín ñáyɨvɨ kándiki̱n ichi yatá‑yá, káka'a̱n jaa‑i: Xáán va̱'a I'a̱ kúu‑ya̱. Ná nákana jaa‑yó‑yá, chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá Dios.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Te kákusɨɨ̱ iní‑yo̱, chi̱ táa̱‑yo̱ David, a yani tá'ú‑de tiñu nuu̱‑yo̱. Xáán va̱'a I'a̱ kúu‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́, áchí‑i.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ñuu̱ Jerusalén, jíín iní ve̱'e ii̱. Te ni̱ ndakoto‑ya̱ núu̱ táká ndatíñu íin nɨ́ɨ́ yúan. Te nuu̱ ní ini, te ni̱ kenda‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Betania jíín máá uxí uu̱‑de.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ ka̱kenda‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ iní ñuu̱ Betania. Te ni̱ chaa̱ so̱ko chi̱i‑ya̱.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Te onde̱ jíká ní jini̱‑ya̱ ɨ́ɨn mérkexe̱ ja̱ íó numa ndá'a. Te ni̱ kandita‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱, jáni ini̱‑ya̱ já ní'i̱n‑yá ja̱ kée‑yá núú. Te nuu̱ ní jaa̱‑ya̱ núu̱ mérkexe̱‑ún, tú kutɨ na̱ún ní ní'i̱n‑yá, chi̱ máá núma‑ní íó. Chi̱ nasu̱ kɨvɨ́ kúun nde'e̱ kúu.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ni ɨɨn tuká na̱ún kée kútɨ ndé'e̱ xiní‑ro̱ nɨ́ɨ́ káni, áchí‑ya̱ jíín mérkexe̱‑ún. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Te ni̱ ja̱koyo‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén. Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ kiñi'in‑ya̱ ñáyɨvɨ kájaan káxi̱kó íin‑i ini̱ ve̱'e ii̱‑ún kája'a̱n‑i. Te ni̱ skuíó káni‑ya̱ mesa cha̱a káxndái xu̱'ún, jíín silla cha̱a káxi̱kó paloma.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Te tú ní já'a‑ya̱ tú'un ja̱'a ni ɨɨn‑i jíín kɨ́yi ini̱ ve̱'e ii̱‑ún.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱‑í: Á tú yóso núu̱ tutú ja̱ vé'e‑ri̱, ve'e nuu̱ kájika̱n ta'u̱ táká ña̱yɨvɨ nání. Ko máá‑ró, a ni̱ ka̱nasá'a‑ró yaú kava ñákui̱'ná, áchí‑ya̱.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Te cha̱a káchaa tutu̱ jíín sutú ñá'nu, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un‑ún. Te kándúkú‑de modo ndasa ka'ni‑dé‑ya̱. Ko káyu̱'ú‑de‑ya̱, chi ta̱ká ña̱yɨvɨ kánaa iní‑i kájini so̱'o‑i tu̱'un stá'a̱n‑ya̱.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Te nuu̱ kuá'ini, te ni̱ kenda Jesús ini̱ ñuu̱‑ún, kua'a̱n‑ya̱.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Te ja̱ñá'a̱n ɨnga̱ kɨvɨ̱, ni̱ kana̱ja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ kajini̱‑ya̱ mérkexe̱‑ún ja̱ á ni̱ ichi̱ onde̱ yo'o.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Yúan‑na te ni̱ nuku̱'un ini̱ Pedro. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, nde̱'é‑ní mérkexe̱‑ún ja̱ ní ka'a̱n ndɨva̱'a‑ní jíín. Te vina a ni̱ ichi̱ ii̱, áchí‑de.
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kandíja nuu̱ Dios,
22 Jesus respondeu:
23 chi ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ndé cha̱a ka'a̱n‑de jíín yúku yá'a: Kuxio, te jungo̱o‑ró ondé nuu̱ mar, te nú tú kani sɨ̱kɨ́ ini̱‑de, chi̱ sua kándíja‑de ja̱ súan kuu ja̱ ní ka'a̱n‑de‑ún, te ja̱ ní jika̱n‑de‑ún, ni'i̱n‑dé.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Ja̱ yúán ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ta̱ká ja̱ jikán‑ro̱, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱ jíín, te ná kándíja‑ró já ní'i̱n‑ro̱, te ni'i̱n‑ro̱.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Te nú kájika̱n ta'u̱‑ro̱, te kuña ká'nu ini̱‑ro̱ núu̱ ndé ɨɨn cha̱a jíto u'u̱ róó, náva̱'a máá Táa̱‑ro̱ kánchaa̱‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́, suni kuña ká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ kuáchi‑ró.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Chi̱ nú tú kuña ká'nu ini̱‑ro̱, suni súan máá Táa̱‑ro̱ kánchaa̱‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́, ma̱ kúña ká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ kuáchi‑ró, áchí‑ya̱.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Te ni̱ naja̱koyo tuku‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén. Te jíka kuu‑ya̱ iní ve̱'e ii̱. Te sutu̱ ñá'nu, jíín cháa káchaa tutu̱, jíín cháa ni̱ ka̱yii, ni̱ cha̱koyo‑de nuu̱‑yá.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Na̱ jíín tú'un sá'a‑ró tíñu yá'a. Te ndéja̱ ní ka'a̱n jíín‑ró sá'a‑ró tíñu yá'a, áchí‑de.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ná kaká tu̱'ún‑rí róó ɨɨn tu̱'un, te kachi̱‑ro̱ núu̱‑rí. Yúan‑na te ná kachí‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ tiñu yá'a.
29 Jesus respondeu:
30 Ja̱ ní skuánducha Juan sáá, á onde̱ andɨ́vɨ́ ní kii tu̱'un, xí cháa ni̱ tá'ú tíñu. Kastu̱'ún, áchí‑ya̱.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Yúan‑na te ni̱ kanda̱tu̱'ún máá‑de: Nú ka'a̱n‑yo̱: Ja̱ ondé andɨ́vɨ́. Te kachi̱‑de kuni‑yó: Naja̱ tú ní kákandíja‑ró núu̱‑dé núsáá.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Te nú ka'a̱n‑yo̱ já cháa ni̱ tá'ú tíñu. Te káyu̱'ú‑yo̱ ñáyɨvɨ, chi̱ ndivii‑í kájani ndaa̱ ini̱‑i ja̱ cháa ni̱ jani tu̱'un Dios ni̱ kuu Juan, áchí‑de jíín tá'an‑de.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Ja̱ yúán ní kaka'a̱n‑de: Tú kájini̱‑ri̱, áchí‑de jíín Jesús. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Suni ruu̱, tú kachi̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ tiñu yá'a núsáá, áchí‑ya̱ jíín‑de.
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.