Marcos 11
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARC
1 Te ni̱ ka̱kuyani‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén, ñuu̱ Betfagé, jíín ñúu̱ Betania, chi̱i yuku Olivos. Te ni̱ tájí‑yá uu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑yá kua'a̱n‑de.
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos
2 Te ká'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án ñuu̱ kánchaa̱ nuu̱‑ro̱ jián. Te nuu̱ kɨ́vɨ‑ni‑ró yúan, te ni'i̱n‑ro̱ ɨ́ɨn burro nú'ni̱‑tɨ̱, ja̱ ní ɨɨn cha̱a té koso‑gá‑de‑tɨ̱. Te ndájí‑ró‑tɨ́, te kii‑ró jíín‑tɨ́.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-
3 Te nú ndé cha̱a ká'a̱n jíín‑ró: Naja̱ sá'a‑ró súan, achi̱‑de. Te kachi̱‑ro̱ kúni‑de: Máá Jíto'o̱‑yo̱ jínu ñú'ún‑yá‑tɨ̱, achi̱‑ro̱. Yúan‑na te tájí‑ni‑de‑tɨ̱ kíi‑ró jíín‑tɨ́, áchí‑ya̱ jíín‑de.
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso?, dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Te ni̱ kaja'a̱n‑de. Te ni̱ kani'i̱n‑dé burro‑ún nú'ni̱‑tɨ̱ yúxé'é íchi yatá ké'e, nuu̱ náketá'an uu̱ ichi. Te ni̱ ka̱ndájí‑de‑tɨ̱.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Te sava ja̱ ká'i̱in yúan, ni̱ kaka'a̱n jíín‑de: Na̱ún kásá'a‑ró sá burro jia̱n kándájí‑ró, áchí.
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Yúan‑na te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑ún, nátu̱'un ni̱ tá'ú Jesús tiñu nuu̱‑dé. Te vásá ní ka̱sía̱‑ún‑de va̱i‑de.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e os deixaram ir.
7 Te ni̱ chaa̱‑de jíín burro‑ún nuu̱ Jesús. Te ni̱ ka̱xndée‑de tɨka̱chí‑de sɨkɨ̱‑tɨ́. Te ni̱ jukoso̱‑yá‑tɨ̱.
7 E levaram o jumentinho a Jesus e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Te kua'a̱‑dé, ni̱ kajaki̱n‑de tɨka̱chí‑de ini̱ ichi, te sava‑ga̱‑de, ni̱ kaja'nu̱‑de numa yúnu. Te ni̱ kajaki̱n‑de ini̱ ichi‑ún.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 Te ña̱yɨvɨ kája'a̱n ichi núu̱‑yá, jíín ñáyɨvɨ kándiki̱n ichi yatá‑yá, káka'a̱n jaa‑i: Xáán va̱'a I'a̱ kúu‑ya̱. Ná nákana jaa‑yó‑yá, chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá Dios.
9 E aqueles que iam adiante e os que seguiam clamavam, dizendo: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Te kákusɨɨ̱ iní‑yo̱, chi̱ táa̱‑yo̱ David, a yani tá'ú‑de tiñu nuu̱‑yo̱. Xáán va̱'a I'a̱ kúu‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́, áchí‑i.
10 Bendito o Reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
11 Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ñuu̱ Jerusalén, jíín iní ve̱'e ii̱. Te ni̱ ndakoto‑ya̱ núu̱ táká ndatíñu íin nɨ́ɨ́ yúan. Te nuu̱ ní ini, te ni̱ kenda‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Betania jíín máá uxí uu̱‑de.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo ao redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia, com os doze.
12 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún, ni̱ ka̱kenda‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ iní ñuu̱ Betania. Te ni̱ chaa̱ so̱ko chi̱i‑ya̱.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Te onde̱ jíká ní jini̱‑ya̱ ɨ́ɨn mérkexe̱ ja̱ íó numa ndá'a. Te ni̱ kandita‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱, jáni ini̱‑ya̱ já ní'i̱n‑yá ja̱ kée‑yá núú. Te nuu̱ ní jaa̱‑ya̱ núu̱ mérkexe̱‑ún, tú kutɨ na̱ún ní ní'i̱n‑yá, chi̱ máá núma‑ní íó. Chi̱ nasu̱ kɨvɨ́ kúun nde'e̱ kúu.
13 Vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ni ɨɨn tuká na̱ún kée kútɨ ndé'e̱ xiní‑ro̱ nɨ́ɨ́ káni, áchí‑ya̱ jíín mérkexe̱‑ún. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Te ni̱ ja̱koyo‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén. Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e ii̱. Te ni̱ kiñi'in‑ya̱ ñáyɨvɨ kájaan káxi̱kó íin‑i ini̱ ve̱'e ii̱‑ún kája'a̱n‑i. Te ni̱ skuíó káni‑ya̱ mesa cha̱a káxndái xu̱'ún, jíín silla cha̱a káxi̱kó paloma.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Te tú ní já'a‑ya̱ tú'un ja̱'a ni ɨɨn‑i jíín kɨ́yi ini̱ ve̱'e ii̱‑ún.
16 E não consentia que ninguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱‑í: Á tú yóso núu̱ tutú ja̱ vé'e‑ri̱, ve'e nuu̱ kájika̱n ta'u̱ táká ña̱yɨvɨ nání. Ko máá‑ró, a ni̱ ka̱nasá'a‑ró yaú kava ñákui̱'ná, áchí‑ya̱.
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Te cha̱a káchaa tutu̱ jíín sutú ñá'nu, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un‑ún. Te kándúkú‑de modo ndasa ka'ni‑dé‑ya̱. Ko káyu̱'ú‑de‑ya̱, chi ta̱ká ña̱yɨvɨ kánaa iní‑i kájini so̱'o‑i tu̱'un stá'a̱n‑ya̱.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isso, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Te nuu̱ kuá'ini, te ni̱ kenda Jesús ini̱ ñuu̱‑ún, kua'a̱n‑ya̱.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Te ja̱ñá'a̱n ɨnga̱ kɨvɨ̱, ni̱ kana̱ja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱. Te ni̱ kajini̱‑ya̱ mérkexe̱‑ún ja̱ á ni̱ ichi̱ onde̱ yo'o.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Yúan‑na te ni̱ nuku̱'un ini̱ Pedro. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, nde̱'é‑ní mérkexe̱‑ún ja̱ ní ka'a̱n ndɨva̱'a‑ní jíín. Te vina a ni̱ ichi̱ ii̱, áchí‑de.
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira que tu amaldiçoaste se secou.
22 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kandíja nuu̱ Dios,
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus,
23 chi ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ndé cha̱a ka'a̱n‑de jíín yúku yá'a: Kuxio, te jungo̱o‑ró ondé nuu̱ mar, te nú tú kani sɨ̱kɨ́ ini̱‑de, chi̱ sua kándíja‑de ja̱ súan kuu ja̱ ní ka'a̱n‑de‑ún, te ja̱ ní jika̱n‑de‑ún, ni'i̱n‑dé.
23 porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Ja̱ yúán ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ta̱ká ja̱ jikán‑ro̱, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱ jíín, te ná kándíja‑ró já ní'i̱n‑ro̱, te ni'i̱n‑ro̱.
24 Por isso, vos digo que tudo o que pedirdes, orando, crede que
25 Te nú kájika̱n ta'u̱‑ro̱, te kuña ká'nu ini̱‑ro̱ núu̱ ndé ɨɨn cha̱a jíto u'u̱ róó, náva̱'a máá Táa̱‑ro̱ kánchaa̱‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́, suni kuña ká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ kuáchi‑ró.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que
26 Chi̱ nú tú kuña ká'nu ini̱‑ro̱, suni súan máá Táa̱‑ro̱ kánchaa̱‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́, ma̱ kúña ká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ kuáchi‑ró, áchí‑ya̱.
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que
27 Te ni̱ naja̱koyo tuku‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén. Te jíka kuu‑ya̱ iní ve̱'e ii̱. Te sutu̱ ñá'nu, jíín cháa káchaa tutu̱, jíín cháa ni̱ ka̱yii, ni̱ cha̱koyo‑de nuu̱‑yá.
27 E tornaram a Jerusalém; e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos se aproximaram dele
28 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Na̱ jíín tú'un sá'a‑ró tíñu yá'a. Te ndéja̱ ní ka'a̱n jíín‑ró sá'a‑ró tíñu yá'a, áchí‑de.
28 e lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ná kaká tu̱'ún‑rí róó ɨɨn tu̱'un, te kachi̱‑ro̱ núu̱‑rí. Yúan‑na te ná kachí‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ tiñu yá'a.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e, então, vos direi com que autoridade faço estas
30 Ja̱ ní skuánducha Juan sáá, á onde̱ andɨ́vɨ́ ní kii tu̱'un, xí cháa ni̱ tá'ú tíñu. Kastu̱'ún, áchí‑ya̱.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Yúan‑na te ni̱ kanda̱tu̱'ún máá‑de: Nú ka'a̱n‑yo̱: Ja̱ ondé andɨ́vɨ́. Te kachi̱‑de kuni‑yó: Naja̱ tú ní kákandíja‑ró núu̱‑dé núsáá.
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
32 Te nú ka'a̱n‑yo̱ já cháa ni̱ tá'ú tíñu. Te káyu̱'ú‑yo̱ ñáyɨvɨ, chi̱ ndivii‑í kájani ndaa̱ ini̱‑i ja̱ cháa ni̱ jani tu̱'un Dios ni̱ kuu Juan, áchí‑de jíín tá'an‑de.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos sustentavam que João, verdadeiramente, era profeta.
33 Ja̱ yúán ní kaka'a̱n‑de: Tú kájini̱‑ri̱, áchí‑de jíín Jesús. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Suni ruu̱, tú kachi̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ tiñu yá'a núsáá, áchí‑ya̱ jíín‑de.
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.