Marcos 10

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te ni̱ kenda‑ya̱ yúan, te ni̱ chaa̱‑ya̱ ondé raya ñuu̱ Judea jíín ɨngá lado yata̱ yúcha Jordán. Te ni̱ kutútú tuku ña̱yɨvɨ kuá'a̱ núu̱‑yá. Te ni̱ stá'a̱n tuku‑ya̱ tú'un nuu̱‑í, nátu̱'un sá'a‑ya̱.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a fariseo nuu̱‑yá ja̱ kóto nchaa̱‑de‑ya̱. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Á íó ley ja̱ skéndo̱o ɨɨn cha̱a ñasɨ́'ɨ́‑de, xí túu, áchí‑de.
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún tiñu ni̱ tá'ú Moisés nuu̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑de: Moisés, ni̱ jatu̱'un‑de ja̱ kúva̱'a acta ndusɨ́ɨn, te ndo̱o‑ña, áchí‑de.
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Sɨkɨ já ní'in ini̱ añú‑ro̱ jíná'an‑ró, yu̱án súan ni̱ tá'ú‑de tiñu yá'a nuu̱‑ro̱.
5 Então Jesus disse:
6 Ko onde̱ xnáñúú kɨvɨ́ ní jungo̱o ñu̱yɨ́vɨ, chi ja̱ yíí jíín já sɨ̱'ɨ́ ní sá'a Dios.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Ja̱ yúán kúu ja̱ skéndo̱o cha̱a táa̱‑de náa̱‑de, te ketá'an‑de jíín ñásɨ́'ɨ́‑de.
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 Te ja̱ ní kuu uu̱ tá'a̱n, ɨɨn‑na̱ kúu. Na̱ tuká kúu uu̱, chi̱ ɨɨn‑na̱ kúu.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Núsáá te ja̱ á ni̱ skétá'an Dios, ma̱ ndúsɨ́ɨn kutɨ sá'a ɨɨn ña̱yɨvɨ, áchí‑ya̱.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Te onde̱ ve'e te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún tuku‑de‑ya̱ sɨkɨ́ tú'un‑ún.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Nú ndé cha̱a skéndo̱o‑de ñasɨ́'ɨ́‑de te ta̱nda'a‑dé jíín ɨngá ña'an, te ísɨ́kɨ ncháa̱‑de ñasɨ́'ɨ́‑de nú súan.
11 E Jesus respondeu:
12 Te nú máá ñásɨ́'ɨ́‑ún xndóo‑ña yíi‑ñá te ta̱nda'a‑ñá jíín ɨngá‑de, te tu̱'un ísɨ́kɨ ncháa̱ sá'a‑ña. Achí‑ya̱.
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Te ni̱ cha̱koyo sava ña̱yɨvɨ núu̱‑yá jíín súchí lúlí ja̱ ké'é‑yá‑i. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kaka'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱ ñáyɨvɨ vái koyo jíín‑i.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Te ni̱ jini̱ Jesús. Te ni̱ kiti̱ ini̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Sía̱, ná kíkoyo su̱chí lúlí núu̱‑rí, te ma̱ kasú‑ro̱ íchi‑í, chi̱ tá'an súan kákuu ja̱ xíín ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ɨɨn cha̱a tú játú'ún‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu nátu̱'un játú'ún ɨ́ɨn su̱chí lúlí, ma̱ kɨ́vɨ kutɨ‑dé yúan, áchí‑ya̱.
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Te ni̱ junu nchaa̱‑ya̱‑í. Te ni̱ xndée‑ya̱ ndá'a‑yá xini̱‑í jíná'an‑i. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja'a̱‑í.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Yúan‑na te ni̱ ki'in‑ya̱ íchi kuá'a̱n‑ya̱. Te jínu ɨɨn cha̱a súchí ni̱ chaa̱‑de. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Cha̱a va̱'a kúu‑ní Maestro. Ndasa sá'a‑ná te ni'i̱n tá'u̱‑ná kuchaku̱‑ná nɨ́ɨ́ káni, áchí‑de.
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ ká'a̱n‑ro̱ cháa va̱'a jíín‑rí. Tú ni ɨɨn cha̱a va̱'a íó chi̱ máá ɨ́ɨn‑ni Dios.
18 Jesus respondeu:
19 A jiní‑ro̱ tú'un ni̱ tá'ú tíñu‑ya̱ núu̱‑ro̱: Ma̱ kúsɨ́kɨ ncháa̱ tá'an‑ró, ma̱ ká'ni‑ro ndɨ́yi, ma̱ sákuí'ná‑ró, ma̱ ká'a̱n‑ro̱ tú'un tú'ún, ma̱ kuánchaa̱‑ro̱ ndátíñu tá'an‑ró; kuandatu̱ nuu̱ táa̱‑ro̱ núu̱ náa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ta̱ká tiñu yá'a a ni̱ skíkuu‑ná onde̱ ná lúlí‑ná, Maestro, áchí‑de.
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Yúan‑na te ni̱ ndakoto Jesús nuu̱‑dé. Te ni̱ kumani̱‑yá jíín‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ɨɨn‑na̱ tiñu kúmani̱ sá'a‑ró núsáá. Kuá'án, te xi̱kó ndɨ́'ɨ‑ró já ñáva̱'a‑ró, te kua̱'a‑ró núu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú. Te onde̱ andɨ́vɨ́ kóo yaji̱‑ro̱. Yúan‑na te kii‑ró, kundiki̱n‑ro̱ rúu̱ ki'o̱n, te kua̱ndéé iní‑ro̱ jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Te máá cháa súchí‑ún, ni̱ kuxíí iní‑de ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de. Te ndúkuí'a̱ ini̱‑de. Chi̱ kua'a̱ xáa̱n ndátíñu ñáva̱'a‑de.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ndakoto‑ya̱ nɨ́ɨ́ xíin‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Xaa̱n ú'u̱ kɨ̱vɨ ɨɨn cha̱a kúká iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱.
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, kánaa iní‑de kájini so̱'o‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱‑ún. Ko ni̱ ka'a̱n tuku Jesús jíín‑de: Hijo, cha̱a ja̱ xáa̱n káchiñú'ún‑de xu̱'ún, xaa̱n ú'u̱ kɨ̱vɨ‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Yachi̱‑ga̱ ja̱'a ɨɨn camello yau̱ yikɨ tɨ́kuɨ́, vásá ɨ́ɨn cha̱a ku̱ká kɨ́vɨ‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Te máá‑de, ví'í‑gá kánaa iní‑de, kájani ini̱‑de: Ndé cha̱a ka̱ku núsáá.
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ndakoto‑ya̱ núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Jíín cháa ma̱ kúu kutɨ, ko tú súan kúu jíín Dios. Chi ta̱ká‑ni tiñu ndɨ'ɨ‑ni kúu sá'a Dios, áchí‑ya̱.
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Yúan‑na te Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Náá, ni̱ ka̱skéndo̱o‑ná ta̱ká ndatíñu‑ná. Te ni̱ kandiki̱n‑ná níí va̱i‑yó, áchí‑de.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ɨɨn cha̱a ni̱ skéndo̱o‑de ve'e‑de, xí ñaní‑de, xí kuá'a‑de, xí táa̱‑de, xí náa̱‑de, xí ñásɨ́'ɨ́‑de, xí sé'e‑de, xí tá'u̱‑dé, ja̱ sɨkɨ́ rúu̱ jíín sɨkɨ́ tú'un va̱'a ká'a̱n‑ri̱,
29 Jesus respondeu:
30 te nani'i̱n‑dé ɨɨn ciento vuelta vina kúu ve'e, kúu ñani̱, kúu kua̱'a, kúu náa̱, kúu se̱'e, kúu ta'u̱. Ko chindiki̱n‑i‑de. Ko onde̱ ɨnga̱ vida chaa̱, yúan‑na te kuchaku̱‑de nɨ́ɨ́ káni.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Te kua'a̱ cháa kúnúú, nduu‑de sandɨ̱'ɨ́‑na̱. Te cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱, ndunúú‑de, áchí‑ya̱.
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Te ká'i̱in‑de ichi ní ka̱kaa‑de kája'a̱n‑de ñuu̱ Jerusalén. Te Jesús, yóxnúú‑yá nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱naa iní‑de kájini so̱'o‑de. Te ña̱yɨvɨ káindiki̱n‑ya̱‑ún káyu̱'ú‑i. Yúan‑na te ni̱ kana sɨ́ɨn tuku‑ya̱ xiní ndɨ́'uxí uu̱ cha̱a‑ún. Te ni̱ kastu̱'ún‑yá nuu̱‑dé ta̱ká tu̱'un kii sɨkɨ̱‑yá:
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 Ná kuní‑ro̱: Kaa‑yó kí'i̱n‑yo̱ ñúu̱ Jerusalén. Te yúan natu̱u máá Sé'e cha̱a nuu̱ táká sutu̱ ñá'nu, jíín núu̱ cháa káchaa tutu̱. Te ndonda‑de sɨkɨ̱‑yá kuu̱‑ya̱. Te nachi'i‑de‑ya̱ ndá'a cháa sɨ́ɨn nación.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Te cha̱a‑ún, sákátá‑de nuu̱‑yá. Te kua̱'a‑de ta'u̱‑yá. Te tɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ka'ni‑dé‑ya̱. Ko nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱, áchí‑ya̱.
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Yúan‑na te Jacobo jíín Juan, se̱'e Zebedeo, ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, kákuni̱‑ná ja̱ sá'a‑ní ɨɨn ja̱ kakán‑ná nuu̱‑ní, áchí‑de.
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ndasa kákuni̱‑ro̱ já sá'a‑ri̱ jíín‑ró, áchí‑ya̱.
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Kua̱'a‑ní xiin‑ní kuxiu̱kú‑ná jíín‑ní, ɨɨn‑ná ichi ndává'a‑ní, te ɨnga̱‑ná ichi ndávésé‑ní, kɨvɨ̱ ndúñá'nu‑ní, áchí‑de.
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Tú kájini̱‑ro̱ na̱ún kúu ja̱ kájika̱n‑ro̱. Á kuu ndo'o ta'a̱n‑ro̱ jíín‑rí jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑rí, xí kúu kuanducha‑ro núu̱ ní janducha‑rí, áchí‑ya̱.
38 Jesus respondeu:
39 Te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n‑de: Kuu sá'a‑ná, áchí‑de. Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱, ja̱ ndó'o ta'a̱n‑ro̱ jíín‑rí jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑rí, te nuu̱ ní janducha‑rí, kuanducha‑ro,
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 ko ja̱ kúxiu̱kú‑ró íchi ndává'a‑ri̱ jíín íchi ndávésé‑rí, nasu̱ máá‑rí tá'ú tíñu ja̱ kuá'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱, chi̱ íó tu̱'a ja̱ kúu ɨɨn cha̱a, te cha̱a‑ún ni'i̱n, áchí‑ya̱.
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Te uxi̱‑ga̱ cha̱a‑ún, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ kakiti̱ ini̱‑de nuu̱ Jacobo jíín núu̱ Juan.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Te Jesús, ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kájini̱‑ro̱ já táká cha̱a kájito‑de nátu̱'un cha̱a kákuñá'nu nuu̱ ñáyɨvɨ, te kátá'ú téyíí‑de tiñu nuu̱‑í. Te ja̱ kákuñá'nu sɨkɨ̱ máá‑de, suni kátɨ̱ɨn ni̱'in so̱'o‑de.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Ko sɨkɨ̱ róó jíná'an‑ró, na̱ tú súan koo: Chi̱ nú ndé róó kuní kuñá'nu nuu̱ tá'an‑ró, te róó kúu ja̱ kuátíñu nuu̱ tá'an‑ró.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Te nú ndé róó kuní kunúú, yu̱án ndúu mozo nuu̱ táká‑ro̱.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Chi̱ máá Sé'e cha̱a na̱ tú va̱i‑ya̱ já kuátíñu ña̱yɨvɨ núu̱‑yá, chi̱ sua játíñu‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ te kua̱'a‑ya̱ máá‑yá kuu̱‑ya̱ já nákuaan‑ya̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ, áchí‑ya̱.
45 Porque até o
46 Yúan‑na te ni̱ ja̱koyo‑ya̱ ñúu̱ Jericó. Te yúan ni̱ ndenda‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱ xáa̱n. Te Bartimeo cha̱a kuáá, se̱'e Timeo, kánchaa̱‑de yu'íchi, jikán‑de caridad.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Te ni̱ jini tu̱'un‑de ja̱ Jesús ñuu̱ Nazaret kúu‑ya̱. Te ni̱ kejá'á‑de kána kó'ó‑de: Jesús, Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá, áchí‑de.
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Te kua'a̱‑í, ni̱ kaka'a̱n xaa̱n‑í nuu̱‑dé, ja̱ ná kasú‑de yu'u‑dé. Ko máá‑de, ví'í‑gá ni̱ kana kó'ó‑de: Táta̱ Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá vii̱, áchí‑de.
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Yúan‑na te Jesús, ni̱ jukuiñi̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kana xini̱‑dé ná kíi‑de, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka̱kana‑i cha̱a kuáá‑ún: Ma̱ ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱. Ndukuiñi̱ ná chó'o̱, chi̱ kána‑ya̱ róó, áchí‑i jíín cháa‑ún.
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Yúan‑na te máá cháa‑ún, ni̱ skána‑de tɨka̱chí‑de. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de. Te ni̱ jaa̱‑de nuu̱ Jesús.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún sá'a‑ri̱ jíín‑ró kuní‑ro̱, áchí‑ya̱. Te cha̱a kuáá‑ún, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, ja̱ ná ndúndiji̱n nduchi‑ná kuní‑ná, áchí‑de.
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án núsáá. Ja̱ kándíja‑ró ní nama róó, áchí‑ya̱. Te ni̱ ndundiji̱n‑ni nduchi‑dé. Te ni̱ ndiki̱n‑de Jesús kua'a̱n‑de ichi‑ún jíín‑yá.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.