Marcos 10

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Te ni̱ kenda‑ya̱ yúan, te ni̱ chaa̱‑ya̱ ondé raya ñuu̱ Judea jíín ɨngá lado yata̱ yúcha Jordán. Te ni̱ kutútú tuku ña̱yɨvɨ kuá'a̱ núu̱‑yá. Te ni̱ stá'a̱n tuku‑ya̱ tú'un nuu̱‑í, nátu̱'un sá'a‑ya̱.
1 E, levantando-se dali, foi para os termos da Judéia, além do Jordão, e a multidão se reuniu em torno dele; e tornou a ensiná-los, como tinha por costume.
2 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a fariseo nuu̱‑yá ja̱ kóto nchaa̱‑de‑ya̱. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Á íó ley ja̱ skéndo̱o ɨɨn cha̱a ñasɨ́'ɨ́‑de, xí túu, áchí‑de.
2 E, aproximando-se dele os fariseus, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún tiñu ni̱ tá'ú Moisés nuu̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Que vos mandou Moisés?
4 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑de: Moisés, ni̱ jatu̱'un‑de ja̱ kúva̱'a acta ndusɨ́ɨn, te ndo̱o‑ña, áchí‑de.
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiar.
5 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Sɨkɨ já ní'in ini̱ añú‑ro̱ jíná'an‑ró, yu̱án súan ni̱ tá'ú‑de tiñu yá'a nuu̱‑ro̱.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações vos deixou ele escrito esse mandamento;
6 Ko onde̱ xnáñúú kɨvɨ́ ní jungo̱o ñu̱yɨ́vɨ, chi ja̱ yíí jíín já sɨ̱'ɨ́ ní sá'a Dios.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Ja̱ yúán kúu ja̱ skéndo̱o cha̱a táa̱‑de náa̱‑de, te ketá'an‑de jíín ñásɨ́'ɨ́‑de.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á a sua mulher,
8 Te ja̱ ní kuu uu̱ tá'a̱n, ɨɨn‑na̱ kúu. Na̱ tuká kúu uu̱, chi̱ ɨɨn‑na̱ kúu.
8 E serão os dois uma só carne; e assim já não serão dois, mas uma só carne.
9 Núsáá te ja̱ á ni̱ skétá'an Dios, ma̱ ndúsɨ́ɨn kutɨ sá'a ɨɨn ña̱yɨvɨ, áchí‑ya̱.
9 Portanto, o que Deus ajuntou não o separe o homem.
10 Te onde̱ ve'e te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún tuku‑de‑ya̱ sɨkɨ́ tú'un‑ún.
10 E em casa tornaram os discípulos a interrogá-lo acerca disto mesmo.
11 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Nú ndé cha̱a skéndo̱o‑de ñasɨ́'ɨ́‑de te ta̱nda'a‑dé jíín ɨngá ña'an, te ísɨ́kɨ ncháa̱‑de ñasɨ́'ɨ́‑de nú súan.
11 E ele lhes disse: Qualquer que deixar a sua mulher e casar com outra, adultera contra ela.
12 Te nú máá ñásɨ́'ɨ́‑ún xndóo‑ña yíi‑ñá te ta̱nda'a‑ñá jíín ɨngá‑de, te tu̱'un ísɨ́kɨ ncháa̱ sá'a‑ña. Achí‑ya̱.
12 E, se a mulher deixar a seu marido, e casar com outro, adultera.
13 Te ni̱ cha̱koyo sava ña̱yɨvɨ núu̱‑yá jíín súchí lúlí ja̱ ké'é‑yá‑i. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kaka'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱ ñáyɨvɨ vái koyo jíín‑i.
13 E traziam-lhe meninos para que lhes tocasse, mas os discípulos repreendiam aos que lhos traziam.
14 Te ni̱ jini̱ Jesús. Te ni̱ kiti̱ ini̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Sía̱, ná kíkoyo su̱chí lúlí núu̱‑rí, te ma̱ kasú‑ro̱ íchi‑í, chi̱ tá'an súan kákuu ja̱ xíín ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir os meninos a mim, e não os impeçais; porque dos tais é o reino de Deus.
15 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ɨɨn cha̱a tú játú'ún‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu nátu̱'un játú'ún ɨ́ɨn su̱chí lúlí, ma̱ kɨ́vɨ kutɨ‑dé yúan, áchí‑ya̱.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como menino, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Te ni̱ junu nchaa̱‑ya̱‑í. Te ni̱ xndée‑ya̱ ndá'a‑yá xini̱‑í jíná'an‑i. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja'a̱‑í.
16 E, tomando-os nos seus braços, e impondo-lhes as mãos, os abençoou.
17 Yúan‑na te ni̱ ki'in‑ya̱ íchi kuá'a̱n‑ya̱. Te jínu ɨɨn cha̱a súchí ni̱ chaa̱‑de. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Cha̱a va̱'a kúu‑ní Maestro. Ndasa sá'a‑ná te ni'i̱n tá'u̱‑ná kuchaku̱‑ná nɨ́ɨ́ káni, áchí‑de.
17 E, pondo-se a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele, e lhe perguntou: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ ká'a̱n‑ro̱ cháa va̱'a jíín‑rí. Tú ni ɨɨn cha̱a va̱'a íó chi̱ máá ɨ́ɨn‑ni Dios.
18 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom senão um, que é Deus.
19 A jiní‑ro̱ tú'un ni̱ tá'ú tíñu‑ya̱ núu̱‑ro̱: Ma̱ kúsɨ́kɨ ncháa̱ tá'an‑ró, ma̱ ká'ni‑ro ndɨ́yi, ma̱ sákuí'ná‑ró, ma̱ ká'a̱n‑ro̱ tú'un tú'ún, ma̱ kuánchaa̱‑ro̱ ndátíñu tá'an‑ró; kuandatu̱ nuu̱ táa̱‑ro̱ núu̱ náa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
19 Tu sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; não defraudarás alguém; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ta̱ká tiñu yá'a a ni̱ skíkuu‑ná onde̱ ná lúlí‑ná, Maestro, áchí‑de.
20 Ele, porém, respondendo, lhe disse: Mestre, tudo isso guardei desde a minha mocidade.
21 Yúan‑na te ni̱ ndakoto Jesús nuu̱‑dé. Te ni̱ kumani̱‑yá jíín‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ɨɨn‑na̱ tiñu kúmani̱ sá'a‑ró núsáá. Kuá'án, te xi̱kó ndɨ́'ɨ‑ró já ñáva̱'a‑ró, te kua̱'a‑ró núu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú. Te onde̱ andɨ́vɨ́ kóo yaji̱‑ro̱. Yúan‑na te kii‑ró, kundiki̱n‑ro̱ rúu̱ ki'o̱n, te kua̱ndéé iní‑ro̱ jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Falta-te uma coisa: vai, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Te máá cháa súchí‑ún, ni̱ kuxíí iní‑de ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de. Te ndúkuí'a̱ ini̱‑de. Chi̱ kua'a̱ xáa̱n ndátíñu ñáva̱'a‑de.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste; porque possuía muitas propriedades.
23 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ndakoto‑ya̱ nɨ́ɨ́ xíin‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Xaa̱n ú'u̱ kɨ̱vɨ ɨɨn cha̱a kúká iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱.
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, kánaa iní‑de kájini so̱'o‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱‑ún. Ko ni̱ ka'a̱n tuku Jesús jíín‑de: Hijo, cha̱a ja̱ xáa̱n káchiñú'ún‑de xu̱'ún, xaa̱n ú'u̱ kɨ̱vɨ‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas, entrar no reino de Deus!
25 Yachi̱‑ga̱ ja̱'a ɨɨn camello yau̱ yikɨ tɨ́kuɨ́, vásá ɨ́ɨn cha̱a ku̱ká kɨ́vɨ‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱.
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Te máá‑de, ví'í‑gá kánaa iní‑de, kájani ini̱‑de: Ndé cha̱a ka̱ku núsáá.
26 E eles se admiravam ainda mais, dizendo entre si: Quem poderá, pois, salvar-se?
27 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ndakoto‑ya̱ núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Jíín cháa ma̱ kúu kutɨ, ko tú súan kúu jíín Dios. Chi ta̱ká‑ni tiñu ndɨ'ɨ‑ni kúu sá'a Dios, áchí‑ya̱.
27 Jesus, porém, olhando para eles, disse: Para os homens é impossível, mas não para Deus, porque para Deus todas as coisas são possíveis.
28 Yúan‑na te Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Náá, ni̱ ka̱skéndo̱o‑ná ta̱ká ndatíñu‑ná. Te ni̱ kandiki̱n‑ná níí va̱i‑yó, áchí‑de.
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos, e te seguimos.
29 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ɨɨn cha̱a ni̱ skéndo̱o‑de ve'e‑de, xí ñaní‑de, xí kuá'a‑de, xí táa̱‑de, xí náa̱‑de, xí ñásɨ́'ɨ́‑de, xí sé'e‑de, xí tá'u̱‑dé, ja̱ sɨkɨ́ rúu̱ jíín sɨkɨ́ tú'un va̱'a ká'a̱n‑ri̱,
29 E Jesus, respondendo, disse: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 te nani'i̱n‑dé ɨɨn ciento vuelta vina kúu ve'e, kúu ñani̱, kúu kua̱'a, kúu náa̱, kúu se̱'e, kúu ta'u̱. Ko chindiki̱n‑i‑de. Ko onde̱ ɨnga̱ vida chaa̱, yúan‑na te kuchaku̱‑de nɨ́ɨ́ káni.
30 Que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no século futuro a vida eterna.
31 Te kua'a̱ cháa kúnúú, nduu‑de sandɨ̱'ɨ́‑na̱. Te cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱, ndunúú‑de, áchí‑ya̱.
31 Porém muitos primeiros serão derradeiros, e muitos derradeiros serão primeiros.
32 Te ká'i̱in‑de ichi ní ka̱kaa‑de kája'a̱n‑de ñuu̱ Jerusalén. Te Jesús, yóxnúú‑yá nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱naa iní‑de kájini so̱'o‑de. Te ña̱yɨvɨ káindiki̱n‑ya̱‑ún káyu̱'ú‑i. Yúan‑na te ni̱ kana sɨ́ɨn tuku‑ya̱ xiní ndɨ́'uxí uu̱ cha̱a‑ún. Te ni̱ kastu̱'ún‑yá nuu̱‑dé ta̱ká tu̱'un kii sɨkɨ̱‑yá:
32 E iam no caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, tornando a tomar consigo os doze, começou a dizer-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir,
33 Ná kuní‑ro̱: Kaa‑yó kí'i̱n‑yo̱ ñúu̱ Jerusalén. Te yúan natu̱u máá Sé'e cha̱a nuu̱ táká sutu̱ ñá'nu, jíín núu̱ cháa káchaa tutu̱. Te ndonda‑de sɨkɨ̱‑yá kuu̱‑ya̱. Te nachi'i‑de‑ya̱ ndá'a cháa sɨ́ɨn nación.
33 Dizendo: Eis que nós subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios.
34 Te cha̱a‑ún, sákátá‑de nuu̱‑yá. Te kua̱'a‑de ta'u̱‑yá. Te tɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ka'ni‑dé‑ya̱. Ko nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱, áchí‑ya̱.
34 E o escarnecerão, e açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e, ao terceiro dia, ressuscitará.
35 Yúan‑na te Jacobo jíín Juan, se̱'e Zebedeo, ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, kákuni̱‑ná ja̱ sá'a‑ní ɨɨn ja̱ kakán‑ná nuu̱‑ní, áchí‑de.
35 E aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ndasa kákuni̱‑ro̱ já sá'a‑ri̱ jíín‑ró, áchí‑ya̱.
36 E ele lhes disse: Que quereis que vos faça?
37 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Kua̱'a‑ní xiin‑ní kuxiu̱kú‑ná jíín‑ní, ɨɨn‑ná ichi ndává'a‑ní, te ɨnga̱‑ná ichi ndávésé‑ní, kɨvɨ̱ ndúñá'nu‑ní, áchí‑de.
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nos assentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Tú kájini̱‑ro̱ na̱ún kúu ja̱ kájika̱n‑ro̱. Á kuu ndo'o ta'a̱n‑ro̱ jíín‑rí jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑rí, xí kúu kuanducha‑ro núu̱ ní janducha‑rí, áchí‑ya̱.
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n‑de: Kuu sá'a‑ná, áchí‑de. Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱, ja̱ ndó'o ta'a̱n‑ro̱ jíín‑rí jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑rí, te nuu̱ ní janducha‑rí, kuanducha‑ro,
39 E eles lhe disseram: Podemos. Jesus, porém, disse-lhes: Em verdade, vós bebereis o cálice que eu beber, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 ko ja̱ kúxiu̱kú‑ró íchi ndává'a‑ri̱ jíín íchi ndávésé‑rí, nasu̱ máá‑rí tá'ú tíñu ja̱ kuá'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱, chi̱ íó tu̱'a ja̱ kúu ɨɨn cha̱a, te cha̱a‑ún ni'i̱n, áchí‑ya̱.
40 Mas, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence a mim concedê-lo, mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Te uxi̱‑ga̱ cha̱a‑ún, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ kakiti̱ ini̱‑de nuu̱ Jacobo jíín núu̱ Juan.
41 E os dez, tendo ouvido isto, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Te Jesús, ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kájini̱‑ro̱ já táká cha̱a kájito‑de nátu̱'un cha̱a kákuñá'nu nuu̱ ñáyɨvɨ, te kátá'ú téyíí‑de tiñu nuu̱‑í. Te ja̱ kákuñá'nu sɨkɨ̱ máá‑de, suni kátɨ̱ɨn ni̱'in so̱'o‑de.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que julgam ser príncipes dos gentios, deles se assenhoreiam, e os seus grandes usam de autoridade sobre eles;
43 Ko sɨkɨ̱ róó jíná'an‑ró, na̱ tú súan koo: Chi̱ nú ndé róó kuní kuñá'nu nuu̱ tá'an‑ró, te róó kúu ja̱ kuátíñu nuu̱ tá'an‑ró.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser ser grande, será vosso serviçal;
44 Te nú ndé róó kuní kunúú, yu̱án ndúu mozo nuu̱ táká‑ro̱.
44 E qualquer que dentre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Chi̱ máá Sé'e cha̱a na̱ tú va̱i‑ya̱ já kuátíñu ña̱yɨvɨ núu̱‑yá, chi̱ sua játíñu‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ te kua̱'a‑ya̱ máá‑yá kuu̱‑ya̱ já nákuaan‑ya̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ, áchí‑ya̱.
45 Porque o Filho do homem também não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Yúan‑na te ni̱ ja̱koyo‑ya̱ ñúu̱ Jericó. Te yúan ni̱ ndenda‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱ xáa̱n. Te Bartimeo cha̱a kuáá, se̱'e Timeo, kánchaa̱‑de yu'íchi, jikán‑de caridad.
46 E depois, foram para Jericó. E, saindo ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado junto do caminho, mendigando.
47 Te ni̱ jini tu̱'un‑de ja̱ Jesús ñuu̱ Nazaret kúu‑ya̱. Te ni̱ kejá'á‑de kána kó'ó‑de: Jesús, Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá, áchí‑de.
47 E, ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Te kua'a̱‑í, ni̱ kaka'a̱n xaa̱n‑í nuu̱‑dé, ja̱ ná kasú‑de yu'u‑dé. Ko máá‑de, ví'í‑gá ni̱ kana kó'ó‑de: Táta̱ Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá vii̱, áchí‑de.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava cada vez mais: Filho de Davi! tem misericórdia de mim.
49 Yúan‑na te Jesús, ni̱ jukuiñi̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kana xini̱‑dé ná kíi‑de, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka̱kana‑i cha̱a kuáá‑ún: Ma̱ ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱. Ndukuiñi̱ ná chó'o̱, chi̱ kána‑ya̱ róó, áchí‑i jíín cháa‑ún.
49 E Jesus, parando, disse que o chamassem; e chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, que ele te chama.
50 Yúan‑na te máá cháa‑ún, ni̱ skána‑de tɨka̱chí‑de. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de. Te ni̱ jaa̱‑de nuu̱ Jesús.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi ter com Jesus.
51 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún sá'a‑ri̱ jíín‑ró kuní‑ro̱, áchí‑ya̱. Te cha̱a kuáá‑ún, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, ja̱ ná ndúndiji̱n nduchi‑ná kuní‑ná, áchí‑de.
51 E Jesus, falando, disse-lhe: Que queres que te faça? E o cego lhe disse: Mestre, que eu tenha vista.
52 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án núsáá. Ja̱ kándíja‑ró ní nama róó, áchí‑ya̱. Te ni̱ ndundiji̱n‑ni nduchi‑dé. Te ni̱ ndiki̱n‑de Jesús kua'a̱n‑de ichi‑ún jíín‑yá.
52 E Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E logo viu, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.