Marcos 10

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te ni̱ kenda‑ya̱ yúan, te ni̱ chaa̱‑ya̱ ondé raya ñuu̱ Judea jíín ɨngá lado yata̱ yúcha Jordán. Te ni̱ kutútú tuku ña̱yɨvɨ kuá'a̱ núu̱‑yá. Te ni̱ stá'a̱n tuku‑ya̱ tú'un nuu̱‑í, nátu̱'un sá'a‑ya̱.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a fariseo nuu̱‑yá ja̱ kóto nchaa̱‑de‑ya̱. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Á íó ley ja̱ skéndo̱o ɨɨn cha̱a ñasɨ́'ɨ́‑de, xí túu, áchí‑de.
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún tiñu ni̱ tá'ú Moisés nuu̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑de: Moisés, ni̱ jatu̱'un‑de ja̱ kúva̱'a acta ndusɨ́ɨn, te ndo̱o‑ña, áchí‑de.
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Sɨkɨ já ní'in ini̱ añú‑ro̱ jíná'an‑ró, yu̱án súan ni̱ tá'ú‑de tiñu yá'a nuu̱‑ro̱.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Ko onde̱ xnáñúú kɨvɨ́ ní jungo̱o ñu̱yɨ́vɨ, chi ja̱ yíí jíín já sɨ̱'ɨ́ ní sá'a Dios.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Ja̱ yúán kúu ja̱ skéndo̱o cha̱a táa̱‑de náa̱‑de, te ketá'an‑de jíín ñásɨ́'ɨ́‑de.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Te ja̱ ní kuu uu̱ tá'a̱n, ɨɨn‑na̱ kúu. Na̱ tuká kúu uu̱, chi̱ ɨɨn‑na̱ kúu.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Núsáá te ja̱ á ni̱ skétá'an Dios, ma̱ ndúsɨ́ɨn kutɨ sá'a ɨɨn ña̱yɨvɨ, áchí‑ya̱.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Te onde̱ ve'e te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún tuku‑de‑ya̱ sɨkɨ́ tú'un‑ún.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Nú ndé cha̱a skéndo̱o‑de ñasɨ́'ɨ́‑de te ta̱nda'a‑dé jíín ɨngá ña'an, te ísɨ́kɨ ncháa̱‑de ñasɨ́'ɨ́‑de nú súan.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Te nú máá ñásɨ́'ɨ́‑ún xndóo‑ña yíi‑ñá te ta̱nda'a‑ñá jíín ɨngá‑de, te tu̱'un ísɨ́kɨ ncháa̱ sá'a‑ña. Achí‑ya̱.
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Te ni̱ cha̱koyo sava ña̱yɨvɨ núu̱‑yá jíín súchí lúlí ja̱ ké'é‑yá‑i. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kaka'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱ ñáyɨvɨ vái koyo jíín‑i.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Te ni̱ jini̱ Jesús. Te ni̱ kiti̱ ini̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Sía̱, ná kíkoyo su̱chí lúlí núu̱‑rí, te ma̱ kasú‑ro̱ íchi‑í, chi̱ tá'an súan kákuu ja̱ xíín ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ɨɨn cha̱a tú játú'ún‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu nátu̱'un játú'ún ɨ́ɨn su̱chí lúlí, ma̱ kɨ́vɨ kutɨ‑dé yúan, áchí‑ya̱.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Te ni̱ junu nchaa̱‑ya̱‑í. Te ni̱ xndée‑ya̱ ndá'a‑yá xini̱‑í jíná'an‑i. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja'a̱‑í.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Yúan‑na te ni̱ ki'in‑ya̱ íchi kuá'a̱n‑ya̱. Te jínu ɨɨn cha̱a súchí ni̱ chaa̱‑de. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Cha̱a va̱'a kúu‑ní Maestro. Ndasa sá'a‑ná te ni'i̱n tá'u̱‑ná kuchaku̱‑ná nɨ́ɨ́ káni, áchí‑de.
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ ká'a̱n‑ro̱ cháa va̱'a jíín‑rí. Tú ni ɨɨn cha̱a va̱'a íó chi̱ máá ɨ́ɨn‑ni Dios.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 A jiní‑ro̱ tú'un ni̱ tá'ú tíñu‑ya̱ núu̱‑ro̱: Ma̱ kúsɨ́kɨ ncháa̱ tá'an‑ró, ma̱ ká'ni‑ro ndɨ́yi, ma̱ sákuí'ná‑ró, ma̱ ká'a̱n‑ro̱ tú'un tú'ún, ma̱ kuánchaa̱‑ro̱ ndátíñu tá'an‑ró; kuandatu̱ nuu̱ táa̱‑ro̱ núu̱ náa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ta̱ká tiñu yá'a a ni̱ skíkuu‑ná onde̱ ná lúlí‑ná, Maestro, áchí‑de.
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Yúan‑na te ni̱ ndakoto Jesús nuu̱‑dé. Te ni̱ kumani̱‑yá jíín‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ɨɨn‑na̱ tiñu kúmani̱ sá'a‑ró núsáá. Kuá'án, te xi̱kó ndɨ́'ɨ‑ró já ñáva̱'a‑ró, te kua̱'a‑ró núu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú. Te onde̱ andɨ́vɨ́ kóo yaji̱‑ro̱. Yúan‑na te kii‑ró, kundiki̱n‑ro̱ rúu̱ ki'o̱n, te kua̱ndéé iní‑ro̱ jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Te máá cháa súchí‑ún, ni̱ kuxíí iní‑de ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de. Te ndúkuí'a̱ ini̱‑de. Chi̱ kua'a̱ xáa̱n ndátíñu ñáva̱'a‑de.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ndakoto‑ya̱ nɨ́ɨ́ xíin‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Xaa̱n ú'u̱ kɨ̱vɨ ɨɨn cha̱a kúká iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱.
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, kánaa iní‑de kájini so̱'o‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱‑ún. Ko ni̱ ka'a̱n tuku Jesús jíín‑de: Hijo, cha̱a ja̱ xáa̱n káchiñú'ún‑de xu̱'ún, xaa̱n ú'u̱ kɨ̱vɨ‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Yachi̱‑ga̱ ja̱'a ɨɨn camello yau̱ yikɨ tɨ́kuɨ́, vásá ɨ́ɨn cha̱a ku̱ká kɨ́vɨ‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, áchí‑ya̱.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Te máá‑de, ví'í‑gá kánaa iní‑de, kájani ini̱‑de: Ndé cha̱a ka̱ku núsáá.
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ndakoto‑ya̱ núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Jíín cháa ma̱ kúu kutɨ, ko tú súan kúu jíín Dios. Chi ta̱ká‑ni tiñu ndɨ'ɨ‑ni kúu sá'a Dios, áchí‑ya̱.
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Yúan‑na te Pedro, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Náá, ni̱ ka̱skéndo̱o‑ná ta̱ká ndatíñu‑ná. Te ni̱ kandiki̱n‑ná níí va̱i‑yó, áchí‑de.
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ɨɨn cha̱a ni̱ skéndo̱o‑de ve'e‑de, xí ñaní‑de, xí kuá'a‑de, xí táa̱‑de, xí náa̱‑de, xí ñásɨ́'ɨ́‑de, xí sé'e‑de, xí tá'u̱‑dé, ja̱ sɨkɨ́ rúu̱ jíín sɨkɨ́ tú'un va̱'a ká'a̱n‑ri̱,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 te nani'i̱n‑dé ɨɨn ciento vuelta vina kúu ve'e, kúu ñani̱, kúu kua̱'a, kúu náa̱, kúu se̱'e, kúu ta'u̱. Ko chindiki̱n‑i‑de. Ko onde̱ ɨnga̱ vida chaa̱, yúan‑na te kuchaku̱‑de nɨ́ɨ́ káni.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Te kua'a̱ cháa kúnúú, nduu‑de sandɨ̱'ɨ́‑na̱. Te cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱, ndunúú‑de, áchí‑ya̱.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Te ká'i̱in‑de ichi ní ka̱kaa‑de kája'a̱n‑de ñuu̱ Jerusalén. Te Jesús, yóxnúú‑yá nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱naa iní‑de kájini so̱'o‑de. Te ña̱yɨvɨ káindiki̱n‑ya̱‑ún káyu̱'ú‑i. Yúan‑na te ni̱ kana sɨ́ɨn tuku‑ya̱ xiní ndɨ́'uxí uu̱ cha̱a‑ún. Te ni̱ kastu̱'ún‑yá nuu̱‑dé ta̱ká tu̱'un kii sɨkɨ̱‑yá:
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Ná kuní‑ro̱: Kaa‑yó kí'i̱n‑yo̱ ñúu̱ Jerusalén. Te yúan natu̱u máá Sé'e cha̱a nuu̱ táká sutu̱ ñá'nu, jíín núu̱ cháa káchaa tutu̱. Te ndonda‑de sɨkɨ̱‑yá kuu̱‑ya̱. Te nachi'i‑de‑ya̱ ndá'a cháa sɨ́ɨn nación.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Te cha̱a‑ún, sákátá‑de nuu̱‑yá. Te kua̱'a‑de ta'u̱‑yá. Te tɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑de nuu̱‑yá. Te ka'ni‑dé‑ya̱. Ko nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱, áchí‑ya̱.
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Yúan‑na te Jacobo jíín Juan, se̱'e Zebedeo, ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, kákuni̱‑ná ja̱ sá'a‑ní ɨɨn ja̱ kakán‑ná nuu̱‑ní, áchí‑de.
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Te máá‑yá, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ndasa kákuni̱‑ro̱ já sá'a‑ri̱ jíín‑ró, áchí‑ya̱.
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Kua̱'a‑ní xiin‑ní kuxiu̱kú‑ná jíín‑ní, ɨɨn‑ná ichi ndává'a‑ní, te ɨnga̱‑ná ichi ndávésé‑ní, kɨvɨ̱ ndúñá'nu‑ní, áchí‑de.
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Yúan‑na te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Tú kájini̱‑ro̱ na̱ún kúu ja̱ kájika̱n‑ro̱. Á kuu ndo'o ta'a̱n‑ro̱ jíín‑rí jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑rí, xí kúu kuanducha‑ro núu̱ ní janducha‑rí, áchí‑ya̱.
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Te máá‑de, ni̱ kaka'a̱n‑de: Kuu sá'a‑ná, áchí‑de. Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱, ja̱ ndó'o ta'a̱n‑ro̱ jíín‑rí jíín túndó'o kii sɨkɨ̱‑rí, te nuu̱ ní janducha‑rí, kuanducha‑ro,
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 ko ja̱ kúxiu̱kú‑ró íchi ndává'a‑ri̱ jíín íchi ndávésé‑rí, nasu̱ máá‑rí tá'ú tíñu ja̱ kuá'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱, chi̱ íó tu̱'a ja̱ kúu ɨɨn cha̱a, te cha̱a‑ún ni'i̱n, áchí‑ya̱.
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Te uxi̱‑ga̱ cha̱a‑ún, ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un yá'a. Te ni̱ kakiti̱ ini̱‑de nuu̱ Jacobo jíín núu̱ Juan.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Te Jesús, ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kájini̱‑ro̱ já táká cha̱a kájito‑de nátu̱'un cha̱a kákuñá'nu nuu̱ ñáyɨvɨ, te kátá'ú téyíí‑de tiñu nuu̱‑í. Te ja̱ kákuñá'nu sɨkɨ̱ máá‑de, suni kátɨ̱ɨn ni̱'in so̱'o‑de.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Ko sɨkɨ̱ róó jíná'an‑ró, na̱ tú súan koo: Chi̱ nú ndé róó kuní kuñá'nu nuu̱ tá'an‑ró, te róó kúu ja̱ kuátíñu nuu̱ tá'an‑ró.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Te nú ndé róó kuní kunúú, yu̱án ndúu mozo nuu̱ táká‑ro̱.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Chi̱ máá Sé'e cha̱a na̱ tú va̱i‑ya̱ já kuátíñu ña̱yɨvɨ núu̱‑yá, chi̱ sua játíñu‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ te kua̱'a‑ya̱ máá‑yá kuu̱‑ya̱ já nákuaan‑ya̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ, áchí‑ya̱.
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Yúan‑na te ni̱ ja̱koyo‑ya̱ ñúu̱ Jericó. Te yúan ni̱ ndenda‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱ xáa̱n. Te Bartimeo cha̱a kuáá, se̱'e Timeo, kánchaa̱‑de yu'íchi, jikán‑de caridad.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Te ni̱ jini tu̱'un‑de ja̱ Jesús ñuu̱ Nazaret kúu‑ya̱. Te ni̱ kejá'á‑de kána kó'ó‑de: Jesús, Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá, áchí‑de.
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Te kua'a̱‑í, ni̱ kaka'a̱n xaa̱n‑í nuu̱‑dé, ja̱ ná kasú‑de yu'u‑dé. Ko máá‑de, ví'í‑gá ni̱ kana kó'ó‑de: Táta̱ Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá vii̱, áchí‑de.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Yúan‑na te Jesús, ni̱ jukuiñi̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kana xini̱‑dé ná kíi‑de, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka̱kana‑i cha̱a kuáá‑ún: Ma̱ ndúkuí'a̱ ini̱‑ro̱. Ndukuiñi̱ ná chó'o̱, chi̱ kána‑ya̱ róó, áchí‑i jíín cháa‑ún.
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Yúan‑na te máá cháa‑ún, ni̱ skána‑de tɨka̱chí‑de. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de. Te ni̱ jaa̱‑de nuu̱ Jesús.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún sá'a‑ri̱ jíín‑ró kuní‑ro̱, áchí‑ya̱. Te cha̱a kuáá‑ún, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, ja̱ ná ndúndiji̱n nduchi‑ná kuní‑ná, áchí‑de.
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án núsáá. Ja̱ kándíja‑ró ní nama róó, áchí‑ya̱. Te ni̱ ndundiji̱n‑ni nduchi‑dé. Te ni̱ ndiki̱n‑de Jesús kua'a̱n‑de ichi‑ún jíín‑yá.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.