Lucas 7
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Te ni̱ ji̱nu ni̱ ka'a̱n‑ya̱ ní ka̱jini ná'ín ñáyɨvɨ‑ún. Yúan‑na te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Capernaum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Te ɨɨn cha̱a kúu capitán, íó ɨɨn mozo‑de ja̱ maní‑dé jíín. Te mozo‑ún, kú'u̱‑i te a yani kuu̱‑i.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Te cha̱a capitán yúan, ni̱ jini‑de tu̱'un Jesús. Te ni̱ tájí‑de yaku̱ cha̱a judío ñá'nu, kua'a̱n nuu̱‑yá, ka'a̱n nda̱'ú jíín‑yá ja̱ ná kíi‑ya̱ te nama‑ya̱ mozo‑de.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a‑ún nuu̱ Jesús. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá: Kánúú sá'a‑ní ja̱ ká'a̱n‑de,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 chi̱ mani̱‑dé jíín ñúu̱‑ná. Te ni̱ jani‑de ɨɨn ve'e sinagoga kuu‑ná jíná'an‑ná. Achí‑de.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Te kua'a̱n Jesús jíín‑de. Te nuu̱ ní ka̱kuyani‑ya̱ vé'e‑ún, te ni̱ tájí capitán yaku̱ amigo‑de, kua'a̱n nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, tú kuní‑ná sátéñu‑ná níí ja̱ kɨ́vɨ‑ní ini̱ ve̱'e‑ná.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Ja̱ yúán tú ní kuní‑ná kii‑ná nuu̱‑ní núú, ko máni ka'a̱n‑ní, te ná ndúva̱'a mozo‑ná.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Chi̱ máá‑ná, suni cha̱a ndíso tíñu kúu‑ná. Te tá'ú‑ná tiñu nuu̱ soldado‑ná. Te ká'a̱n‑ná jíín ɨ́ɨn‑de: Kuá'án, te já'a̱n‑de. Te jíín ɨngá‑de: Ña'a̱n, te cháa̱‑de. Te jíín mozo‑ná: Sá'a ya̱'á, te sá'a‑i. Achí‑de.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Tu̱'un yá'a ni̱ jini so̱'o Jesús. Te ni̱ naa iní‑ya̱ ní nde̱'é‑yá nuu̱‑dé. Te ni̱ xíó káva‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱ kándiki̱n yata̱‑yá: Ndaa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ní ini̱ ñuu̱ Israel tú súan ní jiní‑ri̱ cha̱a kándíja, áchí‑ya̱.
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Te cha̱a ni̱ tájí‑de nuu̱‑yá núú, ni̱ naja̱koyo‑de ve'e. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ á ni̱ nduva̱'a mozo‑ún.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Yúan‑na te ni̱ kuu kɨvɨ̱. Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús kua'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Naín. Te kua'a̱ cháa skuá'a jíín‑yá, jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱, kája'a̱n‑i jíín‑yá.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Te ni̱ kuyani‑ya̱ yúñúu̱‑ún. Te kákiñi'in ña̱yɨvɨ‑ún ɨɨn su̱chí yíí ní ji'i̱‑i, ja̱ máá ɨ́ɨn‑i nuu̱ náa̱‑i núú. Te ña'an viuda kúu‑ña. Te suni kua'a̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑ún ká'i̱in jíín‑ña.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Te ni̱ jini̱ máá Jito'o̱‑yo̱ núu̱‑ñá. Te ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱‑ñá. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ña: Ma̱ ndé'e̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Te ni̱ kandita‑ya̱. Te ni̱ tɨɨn‑ya̱ camilla ndɨ̱yi‑ún. Te ni̱ ka̱jukuiñi̱ cha̱a kándi̱so‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Súchi̱, jíín‑ró ká'a̱n‑ri̱, nduko̱o, áchí‑ya̱.
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Yúan‑na te ni̱ nduko̱o su̱chí já á ni̱ ji'i̱‑ún. Te ni̱ kejá'á‑i náka'a̱n‑i. Te Jesús, ni̱ nakua̱'a‑ya̱‑í nuu̱ náa̱‑i.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Te ndivii ñáyɨvɨ, ni̱ kayu̱'ú‑i. Te kánakana jaa‑i Dios. Te sava‑i káka'a̱n‑i: Ni̱ chaa̱ ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios nuu̱‑yo̱, te kúñá'nu‑de. Te sava‑ga̱‑i káka'a̱n‑i: Máá Dios, ni̱ chaa̱‑ya̱ núu̱‑yo̱. Achí‑i.
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Te tu̱'un‑ya̱‑ún ni̱ jicha̱ kua'a̱n nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea jíín nɨ́ɨ́ ñúu̱ yani yúan.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Te cha̱a káskuá'a jíín Juan, ni̱ kaka̱stu̱'ún núu̱‑dé ndasa íó ta̱ká tiñu. Yúan‑na te ni̱ kana Juan xini̱ úu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑de.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Te ni̱ tájí‑de kua'a̱n nuu̱ Jesús, náva̱'a kaka̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Máá‑ní kúu cha̱a kii‑ún, xí kúndatu‑yó ɨngá‑de náún, achi̱‑de.
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a‑ún nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Juan, cha̱a skuánducha, ni̱ tájí‑de náá va̱i koyo‑ná nuu̱‑ní va̱i kaka̱ tu̱'ún‑ná níí: Á máá‑ní kúu cha̱a kii‑ún xí kúndatu‑yó ɨngá‑de náún, áchí‑de.
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Te suni máá hora‑ún ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ káku'u̱, jíín já káte'yu̱, jíín já káta'a̱n tachi̱ kíni. Te suni kua'a̱ cháa kuáá, ni̱ ndundiji̱n nuu̱‑dé ni̱ sá'a‑ya̱.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Kuá'án, te kastu̱'ún‑ró núu̱ Juan na̱ún ní kajini̱‑ro̱, jíín tú'un ni̱ ka̱jini so̱'o‑ró. Cha̱a kuáá, kándundiji̱n nuu̱‑dé. Te cha̱a rengo kánakaka‑de. Te cha̱a té'yu̱ ndɨ̱'yi kándundoo‑de. Te cha̱a só'ó kánakuni so̱'o‑de. Te cha̱a ni̱ ji'i̱ kánachaku̱‑de sá'a‑ri̱. Te suni jáni‑ri̱ tu̱'un va̱'a Dios nuu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Te xáán ndatu̱ koo cha̱a ja̱ má náyu̱'ú‑de koto‑de ruu̱. Achi̱‑ro̱.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Te cha̱a ni̱ tájí Juan ni̱ kenda‑de káno'o̱n‑de. Te Jesús, ni̱ kejá'á‑yá ká'a̱n‑ya̱ tú'un Juan jíín ñáyɨvɨ: Naja̱ ní kenda‑ró kája'a̱n‑ro̱ ondé ñu'un té'é. Ja̱ ndé'é‑ró ɨ́ɨn icha̱ ja̱ kandá sá'a tachi̱ náún.
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ko naja̱ ní kenda‑ró kája'a̱n‑ro̱. Ja̱ ndé'é‑ró núu̱ ɨ́ɨn cha̱a ñú'un sa'ma ndúchá náún. Ko ná kástu̱'ún‑rí, cha̱a káñu̱'un sa'ma lúu te ncháá va̱'a‑de ja̱ kákusɨɨ̱ iní‑de, máni ini̱ ve̱'e rey káxiu̱kú‑de.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Ko naja̱ ní kenda‑ró kája'a̱n‑ro̱. Ja̱ ndé'é‑ró núu̱ ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios náún. Te suni ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Kúñá'nu xaa̱n‑gá‑de vásá ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Cha̱a yá'a kúu cha̱a yóso tú'un‑de nuu̱ tutú: Kuni so̱'o‑ró chi̱ tájí‑rí ndajá'a̱‑rí kuxnúú‑de jaa̱‑de, te cha̱a‑ún sátu̱'a‑de ichi‑ro vásá jáa̱‑ro̱, áchí.
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Chi̱ a ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a tú íó ni ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios ja̱ kúñá'nu‑ga̱ máá‑de vásá Juan cha̱a skuánducha. Ko máá cháa lúlí‑ga̱ ini̱ ñuu̱ ñátu̱'un andɨ́vɨ́, cha̱a‑ún kúñá'nu‑ga̱‑de vásá Juan. Achí‑ya̱.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Te cha̱a xíní jíín táká ña̱yɨvɨ‑ún, kájini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ ka̱jatá'ú‑i tu̱'un Dios. Te ni̱ ka̱janducha‑í nuu̱ Juan.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Ko cha̱a fariseo jíín cháa maestro ley, ni̱ ka̱ské'ichi̱‑de tu̱'un kuní Dios ja̱ sá'a‑de, kua̱chi ja̱ tú ní kájanducha‑dé nuu̱ Juan.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Te ni̱ kachi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱: Na̱ún tu̱'un yátá skétá'an‑ri̱ jíín ñáyɨvɨ yá'a núsáá, te na̱ún ní ka̱ndaku‑i.
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Kákuu‑i nátu̱'un su̱chí lúlí káxiu̱kú núyá'u, ja̱ kákana kó'ó‑i xini̱ tá'an‑i: Ni̱ ka̱xndé'e̱‑ri̱ xkuili nuu̱‑ro̱, te tú ní kájita já'á‑ró: Ni̱ kanda'i̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱, te tú ní kánde'e̱‑ro̱, áchí‑i.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Chi ni̱ kii Juan cha̱a skuánducha. Tú ní yée‑dé staa̱, tú ní jí'i‑de vino, te káka'a̱n‑ro̱: Tá'a̱n‑de tachi̱ kíni.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Ko máá Sé'e cha̱a yée‑yá, jí'i‑ya̱. Te káka'a̱n‑ro̱: Yá'a íó ɨɨn cha̱a yáji téyíí, te jí'i xaa̱n‑dé vino, cha̱a jiní tá'an jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi kúu‑de. Achí‑ro̱.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ko ɨɨn cha̱a ndíchí, máni tiñu ndíchí sá'a‑de. Te súan kuni̱‑ro̱ jándáa̱ ndíchí‑de. Achí‑ya̱.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Te ɨɨn cha̱a fariseo, ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín Jesús kee‑yá staa̱ jíín‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e‑de, te ni̱ jungo̱o‑ya̱ já kée‑yá.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Te ɨɨn ña'an íó kua̱chi, kánchaa̱‑ña ñúu̱ yúan. Te ni̱ jini̱‑ña já kánchaa̱ Jesús ve'e ɨɨn cha̱a fariseo. Te ni̱ chaa̱‑ña jíín ɨ́ɨn tiya'a̱ perfume.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Te kánchaa̱‑ña núu̱ já'a̱‑yá ichi yatá‑yá. Te ndé'e̱‑ña, te ni̱ xndáji‑ña já'a̱‑yá jíín ndúcha núu̱‑ñá. Te ni̱ na̱sí'ichí‑ña já'a̱‑yá jíín íxi xiní‑ñá. Te ni̱ tiyú'ú‑ña já'a̱‑yá, te ni̱ ji'i‑ñá perfume ja'a̱‑yá.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Te fariseo, cha̱a ni̱ kana xini̱‑yá‑ún, súan ni̱ jini̱‑de, te ni̱ jani ini̱ máá‑de: Nú cha̱a jáni tu̱'un Dios kúu cha̱a yá'a, te kuni̱‑de ndé ña'an kúu ña'an yá'a núú. Chi̱ ña'an yá'a, ja̱ ké'é‑ña‑dé, ña'an íó kua̱chi kúu‑ña, áchí‑de.
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Simón, ka'a̱n‑ri̱ ɨɨn tu̱'un jíín‑ró kuní‑ri̱, áchí‑ya̱ jíín‑de. Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de: Ka'a̱n‑ní, Maestro, áchí‑de.
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ɨɨn cha̱a já'a núu xu̱'ún, ni̱ i̱o uu̱ cha̱a taú nuu̱‑dé. Ɨɨn cha̱a, ni̱ tau̱ u'u̱n ciento peso. Te ɨnga̱ cha̱a ni̱ tau̱ uu̱ xiko uxi̱ peso nuu̱‑dé.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Te tú na̱ jíín káñava̱'a cha̱a‑ún ja̱ náku̱náa. Te ni̱ sá'a‑de tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ ndéndúú cha̱a‑ún. Ka'a̱n, ndé ɨɨn cha̱a‑ún kúmani̱‑gá jíín‑de núsáá. Achí‑ya̱.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Te ni̱ ka'a̱n Simón: Jáni ini̱‑ná ja̱ cháa ni̱ sá'a‑ga̱‑de tu̱ká'nu ini̱ nuu̱‑ún, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ro̱, áchí‑ya̱.
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Te ni̱ xíó kóto‑ya̱ íchi núu̱ ñá'an‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Simón: Jiní‑ro̱ ñá'an yá'a náún. Ni̱ kɨ̱vɨ‑ri̱ ini̱ ve̱'e‑ró, te tú ní já'a‑ró ndúcha já ndúndoo ja'a̱‑rí. Ko ña'an yá'a, ni̱ xndáji‑ña já'a̱‑rí jíín ndúcha núu̱‑ñá. Te ni̱ na̱sí'ichí‑ña jíín íxi xiní‑ñá.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Tú ní tíyú'ú‑ró rúu̱. Ko ña'an yá'a, onde̱ ni̱ kɨ̱vɨ‑ri̱ ini̱ ve̱'e‑ró, tú júkuiñi̱‑ña já tíyú'ú‑ña já'a̱‑rí.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Tú ní jí'i‑ro aceite xini̱‑rí. Ko ña'an yá'a ni̱ ji'i‑ñá perfume ja'a̱‑rí.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Núsáá te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ á ni̱ sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ña va̱sa íó kua'a̱, chi ni̱ kumani̱ xáa̱n‑ñá jíín‑rí. Ko nú sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a íó yaku̱‑ni kua̱chi‑de, te yaku̱‑ni kumani̱‑dé jíín‑rí, áchí‑ya̱.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: A ni̱ sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, áchí‑ya̱.
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Te cha̱a káyee stáa̱ jíín‑yá, ni̱ ka̱kejá'á‑de kájani ini̱ máá‑de: Ndé cha̱a kúu cha̱a yá'a, ja̱ sá'a‑de tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, áchí‑de.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ñá'an‑ún: Ni̱ kandíja‑ró, te yu̱án ní nama‑ri̱ róó. Kuá'án, te ma̱ yú'ú‑ga̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.