Lucas 7
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Te ni̱ ji̱nu ni̱ ka'a̱n‑ya̱ ní ka̱jini ná'ín ñáyɨvɨ‑ún. Yúan‑na te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Capernaum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Te ɨɨn cha̱a kúu capitán, íó ɨɨn mozo‑de ja̱ maní‑dé jíín. Te mozo‑ún, kú'u̱‑i te a yani kuu̱‑i.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Te cha̱a capitán yúan, ni̱ jini‑de tu̱'un Jesús. Te ni̱ tájí‑de yaku̱ cha̱a judío ñá'nu, kua'a̱n nuu̱‑yá, ka'a̱n nda̱'ú jíín‑yá ja̱ ná kíi‑ya̱ te nama‑ya̱ mozo‑de.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a‑ún nuu̱ Jesús. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá: Kánúú sá'a‑ní ja̱ ká'a̱n‑de,
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 chi̱ mani̱‑dé jíín ñúu̱‑ná. Te ni̱ jani‑de ɨɨn ve'e sinagoga kuu‑ná jíná'an‑ná. Achí‑de.
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Te kua'a̱n Jesús jíín‑de. Te nuu̱ ní ka̱kuyani‑ya̱ vé'e‑ún, te ni̱ tájí capitán yaku̱ amigo‑de, kua'a̱n nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, tú kuní‑ná sátéñu‑ná níí ja̱ kɨ́vɨ‑ní ini̱ ve̱'e‑ná.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Ja̱ yúán tú ní kuní‑ná kii‑ná nuu̱‑ní núú, ko máni ka'a̱n‑ní, te ná ndúva̱'a mozo‑ná.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Chi̱ máá‑ná, suni cha̱a ndíso tíñu kúu‑ná. Te tá'ú‑ná tiñu nuu̱ soldado‑ná. Te ká'a̱n‑ná jíín ɨ́ɨn‑de: Kuá'án, te já'a̱n‑de. Te jíín ɨngá‑de: Ña'a̱n, te cháa̱‑de. Te jíín mozo‑ná: Sá'a ya̱'á, te sá'a‑i. Achí‑de.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Tu̱'un yá'a ni̱ jini so̱'o Jesús. Te ni̱ naa iní‑ya̱ ní nde̱'é‑yá nuu̱‑dé. Te ni̱ xíó káva‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱ kándiki̱n yata̱‑yá: Ndaa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ní ini̱ ñuu̱ Israel tú súan ní jiní‑ri̱ cha̱a kándíja, áchí‑ya̱.
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Te cha̱a ni̱ tájí‑de nuu̱‑yá núú, ni̱ naja̱koyo‑de ve'e. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ á ni̱ nduva̱'a mozo‑ún.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Yúan‑na te ni̱ kuu kɨvɨ̱. Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús kua'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Naín. Te kua'a̱ cháa skuá'a jíín‑yá, jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱, kája'a̱n‑i jíín‑yá.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Te ni̱ kuyani‑ya̱ yúñúu̱‑ún. Te kákiñi'in ña̱yɨvɨ‑ún ɨɨn su̱chí yíí ní ji'i̱‑i, ja̱ máá ɨ́ɨn‑i nuu̱ náa̱‑i núú. Te ña'an viuda kúu‑ña. Te suni kua'a̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑ún ká'i̱in jíín‑ña.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Te ni̱ jini̱ máá Jito'o̱‑yo̱ núu̱‑ñá. Te ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱‑ñá. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ña: Ma̱ ndé'e̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Te ni̱ kandita‑ya̱. Te ni̱ tɨɨn‑ya̱ camilla ndɨ̱yi‑ún. Te ni̱ ka̱jukuiñi̱ cha̱a kándi̱so‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Súchi̱, jíín‑ró ká'a̱n‑ri̱, nduko̱o, áchí‑ya̱.
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Yúan‑na te ni̱ nduko̱o su̱chí já á ni̱ ji'i̱‑ún. Te ni̱ kejá'á‑i náka'a̱n‑i. Te Jesús, ni̱ nakua̱'a‑ya̱‑í nuu̱ náa̱‑i.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 Te ndivii ñáyɨvɨ, ni̱ kayu̱'ú‑i. Te kánakana jaa‑i Dios. Te sava‑i káka'a̱n‑i: Ni̱ chaa̱ ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios nuu̱‑yo̱, te kúñá'nu‑de. Te sava‑ga̱‑i káka'a̱n‑i: Máá Dios, ni̱ chaa̱‑ya̱ núu̱‑yo̱. Achí‑i.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Te tu̱'un‑ya̱‑ún ni̱ jicha̱ kua'a̱n nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea jíín nɨ́ɨ́ ñúu̱ yani yúan.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Te cha̱a káskuá'a jíín Juan, ni̱ kaka̱stu̱'ún núu̱‑dé ndasa íó ta̱ká tiñu. Yúan‑na te ni̱ kana Juan xini̱ úu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑de.
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Te ni̱ tájí‑de kua'a̱n nuu̱ Jesús, náva̱'a kaka̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Máá‑ní kúu cha̱a kii‑ún, xí kúndatu‑yó ɨngá‑de náún, achi̱‑de.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a‑ún nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Juan, cha̱a skuánducha, ni̱ tájí‑de náá va̱i koyo‑ná nuu̱‑ní va̱i kaka̱ tu̱'ún‑ná níí: Á máá‑ní kúu cha̱a kii‑ún xí kúndatu‑yó ɨngá‑de náún, áchí‑de.
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Te suni máá hora‑ún ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ káku'u̱, jíín já káte'yu̱, jíín já káta'a̱n tachi̱ kíni. Te suni kua'a̱ cháa kuáá, ni̱ ndundiji̱n nuu̱‑dé ni̱ sá'a‑ya̱.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Kuá'án, te kastu̱'ún‑ró núu̱ Juan na̱ún ní kajini̱‑ro̱, jíín tú'un ni̱ ka̱jini so̱'o‑ró. Cha̱a kuáá, kándundiji̱n nuu̱‑dé. Te cha̱a rengo kánakaka‑de. Te cha̱a té'yu̱ ndɨ̱'yi kándundoo‑de. Te cha̱a só'ó kánakuni so̱'o‑de. Te cha̱a ni̱ ji'i̱ kánachaku̱‑de sá'a‑ri̱. Te suni jáni‑ri̱ tu̱'un va̱'a Dios nuu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Te xáán ndatu̱ koo cha̱a ja̱ má náyu̱'ú‑de koto‑de ruu̱. Achi̱‑ro̱.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Te cha̱a ni̱ tájí Juan ni̱ kenda‑de káno'o̱n‑de. Te Jesús, ni̱ kejá'á‑yá ká'a̱n‑ya̱ tú'un Juan jíín ñáyɨvɨ: Naja̱ ní kenda‑ró kája'a̱n‑ro̱ ondé ñu'un té'é. Ja̱ ndé'é‑ró ɨ́ɨn icha̱ ja̱ kandá sá'a tachi̱ náún.
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Ko naja̱ ní kenda‑ró kája'a̱n‑ro̱. Ja̱ ndé'é‑ró núu̱ ɨ́ɨn cha̱a ñú'un sa'ma ndúchá náún. Ko ná kástu̱'ún‑rí, cha̱a káñu̱'un sa'ma lúu te ncháá va̱'a‑de ja̱ kákusɨɨ̱ iní‑de, máni ini̱ ve̱'e rey káxiu̱kú‑de.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 Ko naja̱ ní kenda‑ró kája'a̱n‑ro̱. Ja̱ ndé'é‑ró núu̱ ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios náún. Te suni ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Kúñá'nu xaa̱n‑gá‑de vásá ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 Cha̱a yá'a kúu cha̱a yóso tú'un‑de nuu̱ tutú: Kuni so̱'o‑ró chi̱ tájí‑rí ndajá'a̱‑rí kuxnúú‑de jaa̱‑de, te cha̱a‑ún sátu̱'a‑de ichi‑ro vásá jáa̱‑ro̱, áchí.
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Chi̱ a ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a tú íó ni ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios ja̱ kúñá'nu‑ga̱ máá‑de vásá Juan cha̱a skuánducha. Ko máá cháa lúlí‑ga̱ ini̱ ñuu̱ ñátu̱'un andɨ́vɨ́, cha̱a‑ún kúñá'nu‑ga̱‑de vásá Juan. Achí‑ya̱.
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Te cha̱a xíní jíín táká ña̱yɨvɨ‑ún, kájini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ ka̱jatá'ú‑i tu̱'un Dios. Te ni̱ ka̱janducha‑í nuu̱ Juan.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ko cha̱a fariseo jíín cháa maestro ley, ni̱ ka̱ské'ichi̱‑de tu̱'un kuní Dios ja̱ sá'a‑de, kua̱chi ja̱ tú ní kájanducha‑dé nuu̱ Juan.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Te ni̱ kachi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱: Na̱ún tu̱'un yátá skétá'an‑ri̱ jíín ñáyɨvɨ yá'a núsáá, te na̱ún ní ka̱ndaku‑i.
31 E Jesus continuou:
32 Kákuu‑i nátu̱'un su̱chí lúlí káxiu̱kú núyá'u, ja̱ kákana kó'ó‑i xini̱ tá'an‑i: Ni̱ ka̱xndé'e̱‑ri̱ xkuili nuu̱‑ro̱, te tú ní kájita já'á‑ró: Ni̱ kanda'i̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱, te tú ní kánde'e̱‑ro̱, áchí‑i.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Chi ni̱ kii Juan cha̱a skuánducha. Tú ní yée‑dé staa̱, tú ní jí'i‑de vino, te káka'a̱n‑ro̱: Tá'a̱n‑de tachi̱ kíni.
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Ko máá Sé'e cha̱a yée‑yá, jí'i‑ya̱. Te káka'a̱n‑ro̱: Yá'a íó ɨɨn cha̱a yáji téyíí, te jí'i xaa̱n‑dé vino, cha̱a jiní tá'an jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi kúu‑de. Achí‑ro̱.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Ko ɨɨn cha̱a ndíchí, máni tiñu ndíchí sá'a‑de. Te súan kuni̱‑ro̱ jándáa̱ ndíchí‑de. Achí‑ya̱.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Te ɨɨn cha̱a fariseo, ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín Jesús kee‑yá staa̱ jíín‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e‑de, te ni̱ jungo̱o‑ya̱ já kée‑yá.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Te ɨɨn ña'an íó kua̱chi, kánchaa̱‑ña ñúu̱ yúan. Te ni̱ jini̱‑ña já kánchaa̱ Jesús ve'e ɨɨn cha̱a fariseo. Te ni̱ chaa̱‑ña jíín ɨ́ɨn tiya'a̱ perfume.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 Te kánchaa̱‑ña núu̱ já'a̱‑yá ichi yatá‑yá. Te ndé'e̱‑ña, te ni̱ xndáji‑ña já'a̱‑yá jíín ndúcha núu̱‑ñá. Te ni̱ na̱sí'ichí‑ña já'a̱‑yá jíín íxi xiní‑ñá. Te ni̱ tiyú'ú‑ña já'a̱‑yá, te ni̱ ji'i‑ñá perfume ja'a̱‑yá.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Te fariseo, cha̱a ni̱ kana xini̱‑yá‑ún, súan ni̱ jini̱‑de, te ni̱ jani ini̱ máá‑de: Nú cha̱a jáni tu̱'un Dios kúu cha̱a yá'a, te kuni̱‑de ndé ña'an kúu ña'an yá'a núú. Chi̱ ña'an yá'a, ja̱ ké'é‑ña‑dé, ña'an íó kua̱chi kúu‑ña, áchí‑de.
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Simón, ka'a̱n‑ri̱ ɨɨn tu̱'un jíín‑ró kuní‑ri̱, áchí‑ya̱ jíín‑de. Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de: Ka'a̱n‑ní, Maestro, áchí‑de.
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ɨɨn cha̱a já'a núu xu̱'ún, ni̱ i̱o uu̱ cha̱a taú nuu̱‑dé. Ɨɨn cha̱a, ni̱ tau̱ u'u̱n ciento peso. Te ɨnga̱ cha̱a ni̱ tau̱ uu̱ xiko uxi̱ peso nuu̱‑dé.
41 Jesus continuou:
42 Te tú na̱ jíín káñava̱'a cha̱a‑ún ja̱ náku̱náa. Te ni̱ sá'a‑de tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ ndéndúú cha̱a‑ún. Ka'a̱n, ndé ɨɨn cha̱a‑ún kúmani̱‑gá jíín‑de núsáá. Achí‑ya̱.
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Te ni̱ ka'a̱n Simón: Jáni ini̱‑ná ja̱ cháa ni̱ sá'a‑ga̱‑de tu̱ká'nu ini̱ nuu̱‑ún, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ro̱, áchí‑ya̱.
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Te ni̱ xíó kóto‑ya̱ íchi núu̱ ñá'an‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Simón: Jiní‑ro̱ ñá'an yá'a náún. Ni̱ kɨ̱vɨ‑ri̱ ini̱ ve̱'e‑ró, te tú ní já'a‑ró ndúcha já ndúndoo ja'a̱‑rí. Ko ña'an yá'a, ni̱ xndáji‑ña já'a̱‑rí jíín ndúcha núu̱‑ñá. Te ni̱ na̱sí'ichí‑ña jíín íxi xiní‑ñá.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Tú ní tíyú'ú‑ró rúu̱. Ko ña'an yá'a, onde̱ ni̱ kɨ̱vɨ‑ri̱ ini̱ ve̱'e‑ró, tú júkuiñi̱‑ña já tíyú'ú‑ña já'a̱‑rí.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 Tú ní jí'i‑ro aceite xini̱‑rí. Ko ña'an yá'a ni̱ ji'i‑ñá perfume ja'a̱‑rí.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Núsáá te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ á ni̱ sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ña va̱sa íó kua'a̱, chi ni̱ kumani̱ xáa̱n‑ñá jíín‑rí. Ko nú sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a íó yaku̱‑ni kua̱chi‑de, te yaku̱‑ni kumani̱‑dé jíín‑rí, áchí‑ya̱.
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: A ni̱ sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, áchí‑ya̱.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Te cha̱a káyee stáa̱ jíín‑yá, ni̱ ka̱kejá'á‑de kájani ini̱ máá‑de: Ndé cha̱a kúu cha̱a yá'a, ja̱ sá'a‑de tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, áchí‑de.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ñá'an‑ún: Ni̱ kandíja‑ró, te yu̱án ní nama‑ri̱ róó. Kuá'án, te ma̱ yú'ú‑ga̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.