Lucas 7
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Te ni̱ ji̱nu ni̱ ka'a̱n‑ya̱ ní ka̱jini ná'ín ñáyɨvɨ‑ún. Yúan‑na te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Capernaum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Te ɨɨn cha̱a kúu capitán, íó ɨɨn mozo‑de ja̱ maní‑dé jíín. Te mozo‑ún, kú'u̱‑i te a yani kuu̱‑i.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Te cha̱a capitán yúan, ni̱ jini‑de tu̱'un Jesús. Te ni̱ tájí‑de yaku̱ cha̱a judío ñá'nu, kua'a̱n nuu̱‑yá, ka'a̱n nda̱'ú jíín‑yá ja̱ ná kíi‑ya̱ te nama‑ya̱ mozo‑de.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a‑ún nuu̱ Jesús. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá: Kánúú sá'a‑ní ja̱ ká'a̱n‑de,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 chi̱ mani̱‑dé jíín ñúu̱‑ná. Te ni̱ jani‑de ɨɨn ve'e sinagoga kuu‑ná jíná'an‑ná. Achí‑de.
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Te kua'a̱n Jesús jíín‑de. Te nuu̱ ní ka̱kuyani‑ya̱ vé'e‑ún, te ni̱ tájí capitán yaku̱ amigo‑de, kua'a̱n nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, tú kuní‑ná sátéñu‑ná níí ja̱ kɨ́vɨ‑ní ini̱ ve̱'e‑ná.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Ja̱ yúán tú ní kuní‑ná kii‑ná nuu̱‑ní núú, ko máni ka'a̱n‑ní, te ná ndúva̱'a mozo‑ná.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Chi̱ máá‑ná, suni cha̱a ndíso tíñu kúu‑ná. Te tá'ú‑ná tiñu nuu̱ soldado‑ná. Te ká'a̱n‑ná jíín ɨ́ɨn‑de: Kuá'án, te já'a̱n‑de. Te jíín ɨngá‑de: Ña'a̱n, te cháa̱‑de. Te jíín mozo‑ná: Sá'a ya̱'á, te sá'a‑i. Achí‑de.
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Tu̱'un yá'a ni̱ jini so̱'o Jesús. Te ni̱ naa iní‑ya̱ ní nde̱'é‑yá nuu̱‑dé. Te ni̱ xíó káva‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱ kándiki̱n yata̱‑yá: Ndaa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ní ini̱ ñuu̱ Israel tú súan ní jiní‑ri̱ cha̱a kándíja, áchí‑ya̱.
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Te cha̱a ni̱ tájí‑de nuu̱‑yá núú, ni̱ naja̱koyo‑de ve'e. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ á ni̱ nduva̱'a mozo‑ún.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Yúan‑na te ni̱ kuu kɨvɨ̱. Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús kua'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Naín. Te kua'a̱ cháa skuá'a jíín‑yá, jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱, kája'a̱n‑i jíín‑yá.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Te ni̱ kuyani‑ya̱ yúñúu̱‑ún. Te kákiñi'in ña̱yɨvɨ‑ún ɨɨn su̱chí yíí ní ji'i̱‑i, ja̱ máá ɨ́ɨn‑i nuu̱ náa̱‑i núú. Te ña'an viuda kúu‑ña. Te suni kua'a̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑ún ká'i̱in jíín‑ña.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Te ni̱ jini̱ máá Jito'o̱‑yo̱ núu̱‑ñá. Te ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱‑ñá. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ña: Ma̱ ndé'e̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Te ni̱ kandita‑ya̱. Te ni̱ tɨɨn‑ya̱ camilla ndɨ̱yi‑ún. Te ni̱ ka̱jukuiñi̱ cha̱a kándi̱so‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Súchi̱, jíín‑ró ká'a̱n‑ri̱, nduko̱o, áchí‑ya̱.
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Yúan‑na te ni̱ nduko̱o su̱chí já á ni̱ ji'i̱‑ún. Te ni̱ kejá'á‑i náka'a̱n‑i. Te Jesús, ni̱ nakua̱'a‑ya̱‑í nuu̱ náa̱‑i.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Te ndivii ñáyɨvɨ, ni̱ kayu̱'ú‑i. Te kánakana jaa‑i Dios. Te sava‑i káka'a̱n‑i: Ni̱ chaa̱ ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios nuu̱‑yo̱, te kúñá'nu‑de. Te sava‑ga̱‑i káka'a̱n‑i: Máá Dios, ni̱ chaa̱‑ya̱ núu̱‑yo̱. Achí‑i.
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Te tu̱'un‑ya̱‑ún ni̱ jicha̱ kua'a̱n nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea jíín nɨ́ɨ́ ñúu̱ yani yúan.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Te cha̱a káskuá'a jíín Juan, ni̱ kaka̱stu̱'ún núu̱‑dé ndasa íó ta̱ká tiñu. Yúan‑na te ni̱ kana Juan xini̱ úu̱ cha̱a káskuá'a jíín‑de.
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 Te ni̱ tájí‑de kua'a̱n nuu̱ Jesús, náva̱'a kaka̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Máá‑ní kúu cha̱a kii‑ún, xí kúndatu‑yó ɨngá‑de náún, achi̱‑de.
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Te ni̱ ja̱koyo cha̱a‑ún nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Juan, cha̱a skuánducha, ni̱ tájí‑de náá va̱i koyo‑ná nuu̱‑ní va̱i kaka̱ tu̱'ún‑ná níí: Á máá‑ní kúu cha̱a kii‑ún xí kúndatu‑yó ɨngá‑de náún, áchí‑de.
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Te suni máá hora‑ún ni̱ nasáva̱'a‑ya̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ káku'u̱, jíín já káte'yu̱, jíín já káta'a̱n tachi̱ kíni. Te suni kua'a̱ cháa kuáá, ni̱ ndundiji̱n nuu̱‑dé ni̱ sá'a‑ya̱.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Kuá'án, te kastu̱'ún‑ró núu̱ Juan na̱ún ní kajini̱‑ro̱, jíín tú'un ni̱ ka̱jini so̱'o‑ró. Cha̱a kuáá, kándundiji̱n nuu̱‑dé. Te cha̱a rengo kánakaka‑de. Te cha̱a té'yu̱ ndɨ̱'yi kándundoo‑de. Te cha̱a só'ó kánakuni so̱'o‑de. Te cha̱a ni̱ ji'i̱ kánachaku̱‑de sá'a‑ri̱. Te suni jáni‑ri̱ tu̱'un va̱'a Dios nuu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Te xáán ndatu̱ koo cha̱a ja̱ má náyu̱'ú‑de koto‑de ruu̱. Achi̱‑ro̱.
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Te cha̱a ni̱ tájí Juan ni̱ kenda‑de káno'o̱n‑de. Te Jesús, ni̱ kejá'á‑yá ká'a̱n‑ya̱ tú'un Juan jíín ñáyɨvɨ: Naja̱ ní kenda‑ró kája'a̱n‑ro̱ ondé ñu'un té'é. Ja̱ ndé'é‑ró ɨ́ɨn icha̱ ja̱ kandá sá'a tachi̱ náún.
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 Ko naja̱ ní kenda‑ró kája'a̱n‑ro̱. Ja̱ ndé'é‑ró núu̱ ɨ́ɨn cha̱a ñú'un sa'ma ndúchá náún. Ko ná kástu̱'ún‑rí, cha̱a káñu̱'un sa'ma lúu te ncháá va̱'a‑de ja̱ kákusɨɨ̱ iní‑de, máni ini̱ ve̱'e rey káxiu̱kú‑de.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 Ko naja̱ ní kenda‑ró kája'a̱n‑ro̱. Ja̱ ndé'é‑ró núu̱ ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios náún. Te suni ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Kúñá'nu xaa̱n‑gá‑de vásá ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios.
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 Cha̱a yá'a kúu cha̱a yóso tú'un‑de nuu̱ tutú: Kuni so̱'o‑ró chi̱ tájí‑rí ndajá'a̱‑rí kuxnúú‑de jaa̱‑de, te cha̱a‑ún sátu̱'a‑de ichi‑ro vásá jáa̱‑ro̱, áchí.
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 Chi̱ a ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja iní ñu̱yɨ́vɨ yá'a tú íó ni ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios ja̱ kúñá'nu‑ga̱ máá‑de vásá Juan cha̱a skuánducha. Ko máá cháa lúlí‑ga̱ ini̱ ñuu̱ ñátu̱'un andɨ́vɨ́, cha̱a‑ún kúñá'nu‑ga̱‑de vásá Juan. Achí‑ya̱.
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Te cha̱a xíní jíín táká ña̱yɨvɨ‑ún, kájini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ ka̱jatá'ú‑i tu̱'un Dios. Te ni̱ ka̱janducha‑í nuu̱ Juan.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Ko cha̱a fariseo jíín cháa maestro ley, ni̱ ka̱ské'ichi̱‑de tu̱'un kuní Dios ja̱ sá'a‑de, kua̱chi ja̱ tú ní kájanducha‑dé nuu̱ Juan.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Te ni̱ kachi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱: Na̱ún tu̱'un yátá skétá'an‑ri̱ jíín ñáyɨvɨ yá'a núsáá, te na̱ún ní ka̱ndaku‑i.
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 Kákuu‑i nátu̱'un su̱chí lúlí káxiu̱kú núyá'u, ja̱ kákana kó'ó‑i xini̱ tá'an‑i: Ni̱ ka̱xndé'e̱‑ri̱ xkuili nuu̱‑ro̱, te tú ní kájita já'á‑ró: Ni̱ kanda'i̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱, te tú ní kánde'e̱‑ro̱, áchí‑i.
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Chi ni̱ kii Juan cha̱a skuánducha. Tú ní yée‑dé staa̱, tú ní jí'i‑de vino, te káka'a̱n‑ro̱: Tá'a̱n‑de tachi̱ kíni.
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 Ko máá Sé'e cha̱a yée‑yá, jí'i‑ya̱. Te káka'a̱n‑ro̱: Yá'a íó ɨɨn cha̱a yáji téyíí, te jí'i xaa̱n‑dé vino, cha̱a jiní tá'an jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi kúu‑de. Achí‑ro̱.
34 O
35 Ko ɨɨn cha̱a ndíchí, máni tiñu ndíchí sá'a‑de. Te súan kuni̱‑ro̱ jándáa̱ ndíchí‑de. Achí‑ya̱.
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Te ɨɨn cha̱a fariseo, ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín Jesús kee‑yá staa̱ jíín‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e‑de, te ni̱ jungo̱o‑ya̱ já kée‑yá.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Te ɨɨn ña'an íó kua̱chi, kánchaa̱‑ña ñúu̱ yúan. Te ni̱ jini̱‑ña já kánchaa̱ Jesús ve'e ɨɨn cha̱a fariseo. Te ni̱ chaa̱‑ña jíín ɨ́ɨn tiya'a̱ perfume.
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 Te kánchaa̱‑ña núu̱ já'a̱‑yá ichi yatá‑yá. Te ndé'e̱‑ña, te ni̱ xndáji‑ña já'a̱‑yá jíín ndúcha núu̱‑ñá. Te ni̱ na̱sí'ichí‑ña já'a̱‑yá jíín íxi xiní‑ñá. Te ni̱ tiyú'ú‑ña já'a̱‑yá, te ni̱ ji'i‑ñá perfume ja'a̱‑yá.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Te fariseo, cha̱a ni̱ kana xini̱‑yá‑ún, súan ni̱ jini̱‑de, te ni̱ jani ini̱ máá‑de: Nú cha̱a jáni tu̱'un Dios kúu cha̱a yá'a, te kuni̱‑de ndé ña'an kúu ña'an yá'a núú. Chi̱ ña'an yá'a, ja̱ ké'é‑ña‑dé, ña'an íó kua̱chi kúu‑ña, áchí‑de.
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús: Simón, ka'a̱n‑ri̱ ɨɨn tu̱'un jíín‑ró kuní‑ri̱, áchí‑ya̱ jíín‑de. Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de: Ka'a̱n‑ní, Maestro, áchí‑de.
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ɨɨn cha̱a já'a núu xu̱'ún, ni̱ i̱o uu̱ cha̱a taú nuu̱‑dé. Ɨɨn cha̱a, ni̱ tau̱ u'u̱n ciento peso. Te ɨnga̱ cha̱a ni̱ tau̱ uu̱ xiko uxi̱ peso nuu̱‑dé.
41 Jesus disse:
42 Te tú na̱ jíín káñava̱'a cha̱a‑ún ja̱ náku̱náa. Te ni̱ sá'a‑de tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ ndéndúú cha̱a‑ún. Ka'a̱n, ndé ɨɨn cha̱a‑ún kúmani̱‑gá jíín‑de núsáá. Achí‑ya̱.
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Te ni̱ ka'a̱n Simón: Jáni ini̱‑ná ja̱ cháa ni̱ sá'a‑ga̱‑de tu̱ká'nu ini̱ nuu̱‑ún, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ro̱, áchí‑ya̱.
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Te ni̱ xíó kóto‑ya̱ íchi núu̱ ñá'an‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Simón: Jiní‑ro̱ ñá'an yá'a náún. Ni̱ kɨ̱vɨ‑ri̱ ini̱ ve̱'e‑ró, te tú ní já'a‑ró ndúcha já ndúndoo ja'a̱‑rí. Ko ña'an yá'a, ni̱ xndáji‑ña já'a̱‑rí jíín ndúcha núu̱‑ñá. Te ni̱ na̱sí'ichí‑ña jíín íxi xiní‑ñá.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Tú ní tíyú'ú‑ró rúu̱. Ko ña'an yá'a, onde̱ ni̱ kɨ̱vɨ‑ri̱ ini̱ ve̱'e‑ró, tú júkuiñi̱‑ña já tíyú'ú‑ña já'a̱‑rí.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Tú ní jí'i‑ro aceite xini̱‑rí. Ko ña'an yá'a ni̱ ji'i‑ñá perfume ja'a̱‑rí.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Núsáá te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ á ni̱ sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ña va̱sa íó kua'a̱, chi ni̱ kumani̱ xáa̱n‑ñá jíín‑rí. Ko nú sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a íó yaku̱‑ni kua̱chi‑de, te yaku̱‑ni kumani̱‑dé jíín‑rí, áchí‑ya̱.
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: A ni̱ sá'a‑ri̱ tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, áchí‑ya̱.
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Te cha̱a káyee stáa̱ jíín‑yá, ni̱ ka̱kejá'á‑de kájani ini̱ máá‑de: Ndé cha̱a kúu cha̱a yá'a, ja̱ sá'a‑de tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, áchí‑de.
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ñá'an‑ún: Ni̱ kandíja‑ró, te yu̱án ní nama‑ri̱ róó. Kuá'án, te ma̱ yú'ú‑ga̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.