Lucas 5
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Te ni̱ kuu ja̱ kándee Jesús yu'u mar Genesaret. Te ña̱yɨvɨ, ni̱ kajaxi̱n‑i‑ya̱ já ndúkú‑i kuni so̱'o‑i tu̱'un Dios.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Te ni̱ jini̱‑ya̱ úu̱ barco ká'i̱in yani yu'u mar. Te cha̱a kátɨɨn ti̱yáká, a ni̱ ka̱kenda‑de ini̱ barco. Te kánakacha‑de ñunu‑dé.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní barco Simón. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de ja̱ ná skáka‑de ɨɨn tí'li̱ kuxio nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jungo̱o‑ya̱. Te onde̱ ini̱ barco ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱ ñáyɨvɨ.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Te nuu̱ ní ji̱nu ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín Simón: Ná chó'o̱ núu̱ kúnú ndúcha, te skuíta ka'nu‑ró ñúnu‑ro, te tɨɨn‑ró tíyáká, áchí‑ya̱.
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Te ni̱ ka'a̱n Simón: Maestro, nɨ́ɨ́ niñú ni̱ ka̱sátiñu‑ná, ko tú ni ɨɨn ní kátɨɨn kutɨ‑ná. Ko ja̱ ká'a̱n máá‑ní kúu, te ná skuíta ka'nu‑ná ñunu‑ná, áchí‑de.
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Te ni̱ sá'a‑de súan. Te ni̱ jasu̱‑de ti̱yáká kuá'a̱ xáa̱n iní ñunu‑dé. Te ñunu‑dé ndúkú té'nde̱ núú.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Te ni̱ ka̱sá'a‑de seña nuu̱ tá'an‑de, ká'i̱in ini̱ ɨnga̱ barco, ná kíi chindéé tá'an jíín‑de. Te ni̱ cha̱koyo‑de. Te ni̱ ka̱schítú ndɨ́ɨ‑dé‑tɨ̱ iní ndendúú barco ja̱ kuní ke̱e barco‑ún chi̱i nducha núú.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Te Simón Pedro, ni̱ jini̱‑de ja̱ súan ni̱ kuu. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ Jesús, te ni̱ ka'a̱n‑de: Kuxio‑ní Táta̱, chi cha̱a íó kua̱chi kúu‑ná, áchí‑de.
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Chi̱ máá‑de jíín táká ja̱ ní ka̱chindéé tá'an jíín‑de‑ún, ni̱ ka̱naa iní‑de kánde̱'é‑de ja̱ ní katɨɨn‑de ti̱yáká‑ún,
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 te suni súan Jacobo jíín Juan, ndendúú se̱'e Zebedeo, chi cha̱a káchindéé tá'an jíín Simón kákuu‑de. Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín Simón: Ma̱ yú'ú‑ro̱. Onde̱ vina te tɨɨn‑ró cháa. Achí‑ya̱.
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Yúan‑na te nuu̱ ní ka̱ndenda barco nuu̱ ñú'un íchí, te ni̱ ka̱xndóo ndɨ'ɨ‑de ndatíñu‑de. Te ni̱ kandiki̱n‑de‑ya̱.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Te Jesús, kándee‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱. Te ni̱ jaa̱ ɨɨn cha̱a nuu̱‑yá, té'yu̱ ndɨ̱'yi‑de. Te cha̱a‑ún, ni̱ jini̱‑de nuu̱ Jesús. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá: Táta̱, nú kuní‑ní te kuu nasándoo‑ní náá, áchí‑de.
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Yúan‑na te ni̱ skáa̱‑ya̱ ndá'a‑yá. Te ni̱ ké'é‑yá‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kuní‑ri̱, ná ndúndoo‑ró, áchí‑ya̱. Te ndɨ̱'yi té'yu̱‑ún, ni̱ kuxio‑ni kua'a̱n.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de: Ma̱ kachí kutɨ‑ro núu̱ ní ɨɨn. Chi̱ kuá'án, te stá'a̱n‑ro̱ máá‑ró núu̱ sutú. Te kundá'á‑ró ndátíñu stá'a̱n‑ro̱ núu̱‑dé, náva̱'a kuni̱‑de ja̱ ní ndundoo‑ró, nátu̱'un ni̱ tá'ú Moisés tiñu sáá. Achí‑ya̱.
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Ko tu̱'un‑ya̱‑ún, ni̱ jicha̱‑ga̱ kua'a̱n. Te ni̱ kataka̱ kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ já kúni ná'ín‑i, te nduva̱'a‑i ta̱ká kue'e̱ káta'a̱n‑i kákuni̱‑i.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Te máá‑yá, ni̱ kusɨ́ɨn‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ondé ñu'un té'é. Te yúan ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Te ɨɨn kɨvɨ̱ kándee Jesús stá'a̱n‑ya̱ tú'un. Te cha̱a fariseo jíín maestro ley, káxiu̱kú‑de yúan. Te cha̱a‑ún, ni̱ kikoyo‑de ichi táká ñuu̱ Galilea ndañúu̱ Judea jíín ñúu̱ Jerusalén. Te fuerza máá Tatá Dios kándee jíín‑yá náva̱'a nasáva̱'a‑ya̱ ñáyɨvɨ kú'u̱.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Te ni̱ chaa̱ yaku̱ cha̱a, te nuu̱ ɨ́ɨn ji̱to yuu kándi̱so‑de ɨɨn cha̱a ni̱ kuyúnú. Te kándúkú‑de skɨ́vɨ‑de cha̱a‑ún nuu̱ kándee‑ya̱, te kani‑de cha̱a‑ún nuu̱‑yá.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Te ja̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ, te tú ní káni'i̱n‑dé ndénu̱ skɨ́vɨ‑de cha̱a‑ún. Yúan‑na te ni̱ ka̱kaa‑de xini̱ vé'e. Te yúan ni̱ ka̱xndónda‑de teja, te ni̱ ka̱skúun‑de cha̱a‑ún nuu̱ Jesús sava ma̱'ñú jíín jíto yuu.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákandíja cha̱a‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa ni̱ kuyúnú‑ún: Súchi̱, a íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, áchí‑ya̱.
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Yúan‑na te cha̱a káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo, ni̱ kejá'á‑de kájani ini̱‑de: Ndé cha̱a kúu ya̱'á ja̱ ká'a̱n tu̱'un ndɨva̱'a. Ndéja̱ kúu sá'a tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, chi̱ ɨɨn‑ni máá Dios, áchí‑de.
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Yúan‑na te Jesús, a ni̱ jini̱‑ya̱ já súan kájani ini̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún kájani ini̱‑ro̱.
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 Ja̱ úu̱ tu̱'un yá'a ndéja̱ yíí‑ga̱ káa. Á ka'a̱n‑ri̱: A íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, xí ká'a̱n‑ri̱: Nduko̱o, te kaka‑ró.
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Ko náva̱'a ná kuní‑ro̱ já máá Sé'e cha̱a ndíso‑ya̱ tíñu nuu̱ ñúyɨ́vɨ yá'a ja̱ sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, te ná ká'a̱n‑ri̱ ɨnga̱ tu̱'un jíín cháa ni̱ kuyúnú yá'a núsáá: Jíín‑ró ká'a̱n‑ri̱, nduko̱o, te naki'in‑ró jíto yuu‑ro, te no'o̱n‑ro̱ vé'e‑ró. Achí‑ya̱.
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Te ni̱ nduko̱o‑ni cha̱a‑ún jíto nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún. Te ni̱ naki'in‑de ji̱to nuu̱ ní ka̱túu‑dé‑ún. Te kua̱no'on‑dé ve'e‑de, nákana jaa‑de Dios.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i. Te ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑í. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i Dios: Vina te ni̱ ka̱jini̱‑yo̱ tíñu ñá'nu xaa̱n yá'a, áchí‑i.
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Yu̱án‑na, te ni̱ kenda Jesús kua'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ ɨ́ɨn cha̱a xíní, nání‑de Leví, kánchaa̱‑de nuu̱ kútútú xú'ún ñúu̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kundiki̱n‑ro̱ rúu̱, áchí‑ya̱.
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Te ni̱ xndóo‑de ta̱ká ndatíñu‑de. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de. Te ni̱ ndiki̱n‑de‑ya̱.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Te ni̱ sá'a Leví ɨɨn gasto ká'nu ini̱ ve̱'e‑de, te ni̱ i̱o kua'a̱ tá'an‑de, cha̱a xíní jíín sáva‑ga̱‑de. Te cha̱a‑ún, káyee‑dé staa̱ jíín‑yá.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Te cha̱a káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo, ni̱ kaka'a̱n‑de sɨkɨ̱ cháa káskuá'a jíín‑yá: Naja̱ káyee‑ro káji'i‑ró jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi, áchí‑de.
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Te ni̱ ka'a̱n Jesús, cha̱a ká'i̱o ndáján, tú kánandɨ'ɨ‑de cha̱a táná, chi cha̱a káku'u̱ kúu ja̱ kájinu ñú'ún.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Na̱ tú va̱i‑ri̱ kana‑ri̱ xini̱ cháa ndaa̱. Chi cha̱a ká'i̱o kua̱chi, kána‑ri̱ xini̱ ná nákani ini̱‑de, áchí‑ya̱ jíín‑de.
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Cha̱a káskuá'a jíín Juan, tɨnɨ̱ jínu ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de te kájika̱n ta'u̱‑dé. Te suni súan kásá'a cha̱a káskuá'a jíín cháa fariseo. Ko cha̱a káskuá'a jíín máá‑ní, naja̱ máni káyee‑dé káji'i‑de. Achí‑de.
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Á kuu sá'a‑ró já kóndicha̱ ini̱ ña̱yɨvɨ ká'i̱in viko tánda'a, te nú kánchaa̱ yii jíín‑i.
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Ko chaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱ já kuxio yii núu̱‑í. Te kɨvɨ̱‑ún, kuu kondicha̱ ini̱‑i. Achí‑ya̱.
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn tu̱'un yátá jíín‑de: Tú ni ɨɨn náchu'un sa'ma jáá núu̱ sú'nu̱ tu̱'ú. Te nú súan, suni máá já jáá‑ún ka'ncha̱‑ga̱, chi̱ nuu̱ sú'nu̱ tu̱'ú ma̱ kúu nuku̱'un sa'ma jáá.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Te tú ni ɨɨn chu'un vino jáá iní ñii tú'ú, chi̱ nú súan, te máá vino jáá‑ún ndátá ñíi‑ún, te vino‑ún katɨ, te ñii‑ún naa.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Ko vino jáá jíín ñíi jáá, kúu ja̱ kúu ku'un ini̱. Te kendo̱o va̱'a ndendúú.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Te tú ni ɨɨn‑i íó, ja̱ á ni̱ ji'i‑i ja̱ tu̱'ú, te kuní tuku‑i ko'o‑i ja̱ jáá, chi: Ja̱ ni̱ kutú'ú kúu ja̱ vá'a‑ga̱, áchí‑i. Achí‑ya̱.
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.